پیشنهاد پوتین برای کمک به حل بحران ایران در میانه تهدیدهای اسرائیل و شروط تهران

رییس‌جمهوری روسیه در دیدار با فرستاده ویژه آمریکا، برای کمک به حل دیپلماتیک بحران ایران اعلام آمادگی کرد. هم‌زمان، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، بار دیگر سرنگونی جمهوری اسلامی را تنها راه رفع تهدید خواند و تهران نیز بر شروط خود برای توافق با واشینگتن تاکید کرد.

نتانیاهو چهارشنبه ۲۹ مهر در مراسم فارغ‌التحصیلی افسران ارتش گفت تنها راه پایان دادن همیشگی به تهدید جمهوری اسلامی، سرنگونی این حکومت است و تاکید کرد این دستور را به ارتش، موساد و دیگر نهادهای امنیتی داده است.

او گفت مجتبی خامنه‌ای تصمیم گرفته راه پدرش را ادامه دهد و حکومت ایران بار دیگر برای توسعه ابزارهای تهدیدآمیز خود تلاش می‌کند.

به‌گفته نتانیاهو، تا زمانی که جمهوری اسلامی بر سر کار باشد و برای دستیابی به «تسلیحات مرگبار» تلاش کند، اسرائیل با تهدیدی موجودیتی روبه‌رو خواهد بود.

این سخنان پس از آن بیان شد که فایننشال‌تایمز به‌نقل از سه منبع آگاه، از توقف طرح حمله گسترده اسرائیل در ۱۸ مهر به‌دلیل مخالفت دونالد ترامپ خبر داد.

متهم به جاسوسی از خبرنگاران ایران‌اینترنشنال گفت با مامور سپاه در سفارت ایران دیدار کرد

۲۹ مهر ۱۴۰۵، ۱۵:۳۹ (‎+۱ گرینویچ)

در جلسه دهم دادگاه رسیدگی به پرونده سه ایرانی متهم به جمع‌آوری اطلاعات و آسیب رساندن به خبرنگاران ایران اینترنشنال در لندن، مصطفی سپهوند اعتراف کرد که ۲۷ بهمن ۱۴۰۳ به سفارت جمهوری اسلامی در لندن رفته و با فردی به اسم نوید امامی، از ماموران سپاه، دیدار کرده و دستور گرفته است.

سپه‌وند چهارشنبه ۲۹ مهر، در دهمین جلسه محاکمه سه ایرانی در دادگاه سلطنتی وولویچ لندن، در جایگاه شهود به پرسش‌های تایرون اسمیت، وکیل مدافع خود، پاسخ داد. اسمیت پیام‌ها، سوابق تماس و داده‌های مربوط به موقعیت تلفن‌ها و خودرو او را مرور کرد و از سپه‌وند خواست درباره رفت‌وآمدها، درخواست‌های پول و ارتباطش با افراد دخیل در پرونده توضیح دهد.

سپه‌وند، فرهاد جوادی‌منش و شاپور قلعه‌علی‌خانی نوری اتهام‌های خود را رد کرده‌اند. دادستانی می‌گوید آن‌ها برای دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی اطلاعات جمع‌آوری کرده‌اند تا زمینه اعمال خشونت شدید علیه افراد هدف، از جمله مجتبی پورمحسن و کامبیز حسینی، روزنامه‌نگاران ایران‌اینترنشنال، فراهم شود.

دیدار در سفارت و معرفی نوید امامی

سپه‌وند گفت ۲۷ بهمن ۱۴۰۳، همراه نوری و یکی از دوستانش به نام داوود به سفارت جمهوری اسلامی رفته است. به گفته او، داوود از منچستر آمده بود و کاری در سفارت داشت.

او گفت در سفارت با نوید دیدار کرده و به او گفته بود نشانی خبرنگاران ایران‌اینترنشنال درست نیست، اما همچنان موضوع را پیگیری می‌کند. به روایت سپه‌وند، نوید از او پرسیده بود آیا جوادی‌منش نیز در انجام این کار همراهش است.

سپه‌وند همچنین گفت نوید با نوری دست داده بود، اما نوری او را نمی‌شناخت. او هنگام شرح این دیدار ابتدا از نوری به‌عنوان خبرچین نام برد، اما پس از پرسش قاضی برای روشن‌شدن منظورش، گفت اشاره‌اش به نوید است و او را همکار سپاه و «حاجی» معرفی کرد.

سپه‌وند در بخش دیگری از اظهاراتش، نوید را تامین‌کننده نشانی‌ها دانست و در پاسخ به پرسش اسمیت تایید کرد منظورش نوید امامی است. او همچنین مدعی شد نوید تهدیدش کرده بود.

او در توضیح رفت‌وآمدهای خود و جوادی‌منش گفت آن‌ها ۲۰ آذر ۱۴۰۳ با پای پیاده به نشانی پورمحسن رفته بودند و این تنها باری بود که با هم پیاده به آن نشانی مراجعه کرده بودند.

نام نوید پیش‌تر نیز در مدارک پرونده مطرح شده بود. در جلسه ۲۰ مهر، دادگاه پیام‌های سپه‌وند به فردی به نام نوید، با نام ذخیره‌شده «برار سفارت»، را بررسی کرده بود؛ از جمله پیامی در هشتم فروردین ۱۴۰۴ که سپه‌وند در آن گفته بود برای دیدن او به سفارت می‌رود.

در بازجویی‌های خوانده‌شده در جلسه ۲۲ مهر نیز جوادی‌منش گفته بود آشنایی‌اش با سپه‌وند از طریق نوید امامی شکل گرفته است.

وعده ۱۵۰ هزار پوند و حل پرونده قضایی متهم برای «تمام کردن کار» خبرنگاران ایران‌اینترنشنال

۳۰ هزار پوند در صرافی فینچلی

سپه‌وند در پاسخ به پرسش‌های وکیل مدافع خود گفت پس از مطرح‌شدن نشانی پورمحسن، ۳۰ هزار پوند برای او به یک صرافی در فینچلی فرستاده شد، اما پول را تحویل نگرفت.

اسمیت پرسید چه کسی این مبلغ را فرستاده و قرار بوده در برابر آن چه کاری انجام شود. سپه‌وند از فردی به نام روح‌الله نام برد و گفت پول برای رفتن به سراغ خبرنگاران فرستاده شده بود. وقتی وکیل پرسید کدام خبرنگاران، پاسخ داد مشخص نبوده است.

او دلیل تحویل‌نگرفتن پول را نخواستن انجام کار عنوان کرد. به گفته سپه‌وند، اگر پول را می‌گرفت، تنها با انجام کار او را رها می‌کردند و در صورت خودداری، ممکن بود او را به پلیس معرفی کنند یا بکشند.

سپه‌وند در توضیح نقش فردی که از او با عنوان حاجی یاد می‌شد، مدعی شد حکومت ایران بودجه‌ای برای انجام کار در اختیار او گذاشته بود. به روایت سپه‌وند، موفقیت کار می‌توانست برای حاجی ارتقای جایگاه و پول بیشتری به همراه داشته باشد و در صورت انجام‌نشدن آن، باید پول را پس می‌داد.

او گفت ابتدا ۱۵۰ هزار پوند خواسته بود، اما ۳۰ هزار پوند فرستاده شد و آن را نپذیرفت.

در ادامه جلسه، اسمیت از سپه‌وند پرسید آیا به امین یا حاجی گفته بود در صورت پرداخت پول، به خبرنگار حمله می‌کند. سپه‌وند پاسخ منفی داد. وکیل مدافع سپس به پیام قبلی خود او اشاره کرد که در آن انجام کار را به پرداخت پول مشروط کرده بود.

سپه‌وند در توضیح این پیام گفت چاره‌ای جز چنین پاسخی نداشته، چون سپاه منتظر بوده است صریحا بگوید کار را انجام نمی‌دهد. او مبلغ مورد بحث در این گفت‌وگو را ۱۵۰ هزار پوند اعلام کرد.

در بخش دیگری از پرسش‌ها درباره اختلاف‌های مالی، سپه‌وند گفت امین پول را برای خود برداشته بود. او همچنین از سه هزار و ۵۰۰ پوند نام برد که آن را متعلق به خودش دانست و مدعی شد پس از آنکه طرف مقابل فهمید کار انجام نشده است، بر سر این مبلغ اختلاف پیش آمد.

متهم به جاسوسی از خبرنگاران ایران‌اینترنشنال: برای فیلم‌برداری ۲ هزار پوند گرفتم

چهار هدف و توضیح سپه‌وند درباره وعده حمله

سپه‌وند در ادامه پاسخ به پرسش‌های وکیل مدافع خود گفت چهار نفر هدف بوده‌اند. او توضیح داد در یکی از پیام‌ها به جان مادرش قسم خورده بود کار فرد موردنظر را تمام می‌کند و گفته بود حاضر است به هر یک از این چهار هدف حمله کند.

اسمیت پرسید آیا واقعا چنین قصدی داشته است. سپه‌وند پاسخ منفی داد و گفت این حرف را به این دلیل در پیام نوشته بود که سپاه ارتباطاتش را زیر نظر داشت و اگر می‌گفت به فرد موردنظر حمله نمی‌کند، پولی به او پرداخت نمی‌کردند.

وکیل مدافع همچنین پرسید آیا کاری کرده بود که سپاه از توافق منصرف شود. سپه‌وند پاسخ داد: «آن‌ها را بازی دادم.»

او در بخش دیگری از اظهاراتش گفت طی سه هفته به همه نشانی‌هایی که به او داده بودند، مراجعه کرده بود. به روایت سپه‌وند، قربانی نیز از حاجی و امین پرسیده بود مگر سپه‌وند عکس و ویدیو نفرستاده است.

سپه‌وند گفت از قربانی خواسته بودند به او بگوید کار را تمام کند تا پول پرداخت شود. به گفته او، قرار بود پول را به قربانی بدهند، نه مستقیما به خودش.

در توضیح گفت‌وگوها درباره ۱۵۰ هزار پوند، سپه‌وند گفت امین درباره حاجی گفته بود برای فرستادن پول باید ضامن پیدا کند و اگر پول از دست برود، خودش آن را جبران کند.

اسمیت همچنین از سپه‌وند درباره تهدید امین پرسید و این‌که آیا تهدیدش جدی بوده است. سپه‌وند در پاسخ گفت قدرت تهدید حاجی را داشته، اما نمی‌توانسته سپاه را تهدید کند.

وکیل مدافع سپس پیام‌هایی را مطرح کرد که در آن‌ها سپه‌وند از برداشتن سه هزار و ۹۰۰ پوند، همراه‌بردن سه نفر، ثبت‌نام آن‌ها و پرداخت هزینه غذا و مخارجشان برای سه هفته گفته بود. سپه‌وند در توضیح این پیام‌ها نیز گفت منظورش این نبوده است.

سپه‌وند همچنین در پاسخ به پرسش درباره انتقال پول به قربانی گفت سه یا چهار بار، هر بار ۱۰۰ یا ۱۵۰ پوند، برای او فرستاده است.

آلون فاراگو از اهداف رصد بود

اسمیت در بخشی از جلسه دادگاه، به تصویری از آلون فاراگو همراه با یک نشانی‌ در شمال لندن اشاره کرد که در تلفن سپه‌وند پیدا شده بود. او پرسید آیا فاراگو از اهداف رصد بوده است و سپه‌وند پاسخ مثبت داد.

فاراگو پیش‌تر در دادگاه به‌عنوان هماهنگ‌کننده امور رسانه‌ای در اسرائیل و دیگر کشورهای خاورمیانه و همکار ولانت مدیا معرفی شده بود.

سپه‌وند در پاسخ به پرسشی دیگر تایید کرد تا ششم اسفند ۱۴۰۳ به کینگستون نرفته بود. اسمیت پرسید آیا قصد داشته برای یافتن فاراگو و آسیب‌رساندن به او به کینگستون برود. سپه‌وند پاسخ منفی داد.

وکیل مدافع همچنین درباره اقدام برای یافتن جاناتان ترنر، پورمحسن و حسینی پرسید. سپه‌وند گفت کاری نکرده است. او در پاسخ به این پرسش که آیا از افرادی که به‌عنوان هدف نام برده شده‌اند عکسی فرستاده، نیز پاسخ منفی داد.

اختلاف بر سر ترجمه «زدن» و «چاقو زدن»

در ادامه جلسه، عبارتی از سپه‌وند خطاب به قربانی بررسی شد که در ترجمه انگلیسی آن، از زدن یا چاقو زدن فرد موردنظر و پرداخت‌نشدن پول صحبت شده بود.

سپه‌وند به این ترجمه اعتراض کرد و گفت منظورش «زدن» بوده و پس از آن، واژه «چاقو» را به کار نبرده است. اسمیت خطاب به قاضی گفت موضوع ترجمه دوباره مطرح خواهد شد.

فیلم خودرو آبی و ادعای تلاش برای گمراه‌کردن سپاه

بخشی از پرسش‌های اسمیت به پیام‌هایی مربوط بود که سپه‌وند درباره نشانی کامبیز حسینی، سگ او و یک خودرو آبی برای جوادی‌منش فرستاده بود.

سپه‌وند گفت امین نشانی‌هایی در سنت دانستانز اَوِنیو و سنت دانستانز گاردنز را فرستاده و در پیام‌ها آمده بود نام سگ فرد موردنظر «نیکو» است و خودرو آبی دارد. او این اطلاعات را برای جوادی‌منش ارسال کرده بود.

سپه‌وند پذیرفت که از جوادی‌منش خواسته بود از یک فولکس‌واگن گلف آبی فیلم بگیرد. او گفت به دلیل نزدیکی محل سکونت جوادی‌منش به نشانی حسینی، این درخواست را از او کرده بود.

اسمیت همچنین درباره پیامی پرسید که در آن سپه‌وند از جوادی‌منش خواسته بود به اینستاگرام مراجعه کند و سگ و خودرو را ببیند. سپه‌وند گفت تصویر حسینی همراه سگ و نزدیک خودرو آبی در حساب اینستاگرام او وجود داشته و عکس مورد اشاره مربوط به ۵۴ روز پیش بوده است.

سپه‌وند در توضیح هدف فیلم‌برداری گفت می‌خواسته نشان دهد به محل رفته، اما اطلاعاتی که به او داده‌اند نادرست است و خودرو به فرد دیگری تعلق دارد. او همچنین گفت قصد داشته رابطه نوید با حاجی را بر هم بزند و نشان دهد اطلاعاتی که نوید می‌دهد قابل اتکا نیست.

با این حال، سپه‌وند در ادامه گفت همه نشانی‌ها درست بوده‌اند. او توضیح داد که در پیام‌هایش وانمود می‌کرده که این نشانی‌ها اشتباه‌اند و رفت‌وآمدهایش کوتاه بوده و فقط برای گرفتن عکس به محل می‌رفته و برمی‌گشته است؛ در حالی که به گفته او، برای پیدا کردن یک فرد باید محل را ۲۴ ساعت زیر نظر گرفت.

او گفت جوادی‌منش می‌دانسته در ایران مشکلاتی دارد، اما جزئیات را به او نگفته بود. سپه‌وند همچنین گفت از نوری نخواسته بود به نشانی کامبیز حسینی برود.

در بخش پایانی جلسه، اسمیت از او پرسید اگر به کینگستون نرفته بود، چرا در پیامش نشانی آن‌جا را اشتباه خوانده بود. سپه‌وند گفت در آن لحظه گیج شده است و بار دیگر توضیح داد نشانی‌ها درست بوده‌اند، اما او در پیام‌ها آن‌ها را نادرست معرفی می‌کرده است.

او گفت از این می‌ترسیده که طرف مقابل حرفش را باور نکند و خانواده‌اش در ایران آسیب ببینند. در پاسخ به پرسش درباره پیام‌هایی که در آن‌ها برای انجام کار پس از حل پرونده قضایی اعلام آمادگی کرده بود، گفت فقط وانمود می‌کرده موضوع را دنبال می‌کند تا سپاه پرونده‌اش را حل کند.

افشای گفت‌وگوهای متهمان پرونده جاسوسی جمهوری اسلامی علیه روزنامه‌نگاران ایران‌اینترنشنال

عبور از محل یا ثبت حضور با موقعیت تلفن

اسمیت در مرور داده‌های مربوط به ۲۸ و ۲۹ آذر ۱۴۰۳ از سپه‌وند پرسید چرا خودرو و تلفنش در حوالی سنت دانستانز اَوِنیو ثبت شده‌اند. سپه‌وند گفت برای رفتن به ایلینگ یا دیدن نوری از آن محدوده عبور می‌کرده و کاری در آنجا نداشته است.

در بررسی وقایع چهارم دی، پاسخ او متفاوت بود. سپه‌وند گفت به محل رفته تا موقعیت تلفنش نشان دهد در آن محدوده حضور داشته است. او مدعی شد سپاه پیام‌ها و تماس‌های میان او و جوادی‌منش را کنترل می‌کرده و می‌خواسته وانمود کند کار را دنبال می‌کند.

داده‌های ششم دی نیز احتمال حضور هم‌زمان تلفن‌های سپه‌وند و جوادی‌منش در محدوده سنت دانستانز اَوِنیو را نشان می‌داد. سپه‌وند گفت جوادی‌منش فیلم گرفته بود، او برای دیدنش رفته و سپس هر دو به پمپ‌بنزینی مقابل فروشگاه موریسونز رفته بودند.

وقتی اسمیت پرسید قرار بوده چگونه حضورش در محل را به سپاه نشان دهد، سپه‌وند از ویدیو و موقعیت تلفن نام برد.

وکیل مدافع همچنین کدپستی NW10 7AE را مطرح کرد که برای سپه‌وند فرستاده شده و او آن را برای جوادی‌منش ارسال کرده بود. سپه‌وند گفت شماره فرستنده متعلق به فردی شاغل در یک کارواش بوده که ترامادول می‌فروخته است.

اسمیت یادآوری کرد کارواش به ایران‌اینترنشنال نزدیک است. سپه‌وند پاسخ داد از این نزدیکی اطلاعی نداشته و فقط می‌دانسته آنجا کارواش است.

مسدودکردن تماس‌ها و ادعای داشتن تیم خارجی

در مرور تماس‌های آذر و دی، اسمیت از سپه‌وند درباره مسدودکردن و دوباره بازکردن راه تماس با امین پرسید. سپه‌وند گفت می‌خواسته او را بازی دهد، چون قصد نداشته به خبرنگاران نزدیک شود.

او درباره تماس بعدی گفت از طریق مصطفی قربانی به او گفته بودند باید تماس بگیرد. سپه‌وند مدعی شد چون تلفنش زیر نظر بوده، در مکالمه گفته بود همچنان خبرنگاران را دنبال می‌کند.

او مسدودکردن دوباره تماس را نیز تلاشی برای وقت‌خریدن توصیف کرد و گفت می‌خواسته نشان دهد انجام کار دشوار است.

سپه‌وند همچنین گفت از دستگاه و سیم‌کارت دیگری استفاده می‌کرده و دو حساب شخصی و تجاری واتس‌اپ داشته است. به گفته او، به طرف مقابل گفته بود یکی از این حساب‌ها متعلق به اعضای خارجی تیم است. وقتی اسمیت پرسید آیا چنین افرادی واقعا در تیم بوده‌اند، پاسخ منفی داد.

پیگیری پرونده قضایی و تماس‌های بی‌پاسخ

بخش دیگری از جلسه به تماس‌های مکرر سپه‌وند با قربانی و درخواست کمک برای پرونده قضایی‌اش در ایران اختصاص داشت.

سپه‌وند گفت امین به او خبر داده بود حاجی پرونده را متوقف یا لغو کرده است، اما این وعده درست نبوده است. او تایید کرد نهم دی ۱۴۰۳ دو سند مربوط به پرونده‌اش را برای قربانی فرستاده بود.

در توضیح تماس‌های بی‌پاسخ روزهای بعد، سپه‌وند گفت نگران جلسه دادگاهش در ۲۰ دی بوده و می‌خواسته قربانی از حاجی پیگیری کند. او گفت به همین دلیل راه تماس با امین را نیز دوباره باز کرده بود.

اسمیت ترجمه سندی قضایی را مرور کرد که بر اساس آن، خواهر سپه‌وند ۱۸ دی به نمایندگی از او برای اعتراض به محکومیت‌های مربوط به ۳۲ مورد سرقت در سال ۲۰۱۴ مراجعه کرده بود. بنا بر متن خوانده‌شده، اعتراض به محکومیت‌ها پذیرفته نشده بود، اما قاضی مجازات را تغییر داده بود.

سپه‌وند گفت خواهرش دوباره به رای اعتراض کرده و خودش نیز اتهام را پذیرفته است. او در پاسخ به پرسش وکیل تایید کرد درخواست تجدیدنظر همه محکومیت‌ها را در بر می‌گرفت. با این حال در توضیح یکی دیگر از پیام‌ها گفت فقط در چهار مورد دخیل بوده و ۲۸ مورد دیگر به او مربوط نبوده است.

او همچنین گفت از قربانی خواسته بود با استفاده از نفوذ حاجی، موضوع را در شعبه ۱۶ دادگاه تجدیدنظر اصفهان پیگیری کند. وقتی اسمیت پرسید چرا انتظار داشته حاجی به او کمک کند، سپه‌وند گفت از او درخواست لطف کرده بود.

سپه‌وند در توضیح بخشی از پیام‌های مالی خود به جوادی‌منش نیز گفت موضوع آن‌ها خریدوفروش خودرو، راه‌اندازی کارگاه صافکاری و قرض‌گرفتن پول بوده است. او گفت به دلیل مشکلات جسمی و روانی کمک‌هزینه دولتی می‌گیرد و تلاشش برای رانندگی در اوبر به نتیجه نرسیده است.

متهم به جاسوسی از خبرنگاران ایران‌اینترنشنال: افسر سپاه ساکن بریتانیا مرا به مرگ تهدید کرد

ادعای اجبار و تهدید خانواده

در جلسه بعدازظهر، اسمیت از سپه‌وند پرسید آیا در هیچ مرحله‌ای مجبور به انجام کار شده بود. سپه‌وند گفت از ابتدا تحت فشار بوده است، زیرا قربانی و برادر کوچک‌ترش را بازداشت کرده و به خانه مادرش یورش برده بودند.

او مدعی شد وقتی طرف مقابل متوجه شد آن‌ها را بازی می‌دهد، پرونده قضایی علیه او آغاز شد. سپه‌وند گفت وعده پایان پرونده را به او داده بودند، اما این اتفاق نیفتاد.

او ارزش اموال موضوع ۳۲ اتهام سرقت را حدود ۱۸۰ هزار پوند اعلام کرد و گفت جریمه و مدت زندان جدا از این مبلغ بوده است.

سپه‌وند همچنین مدعی شد قربانی در روزهای ۱۶ و ۱۷ بهمن به دست سپاه شکنجه شده بود. او گفت به دلیل این رفتار با قربانی، به حاجی و امین ناسزا گفته است.

او در بخش دیگری از جلسه گفت یک بار که اعلام کرده بود به نشانی موردنظر نمی‌رود، قربانی را کتک زده بودند.

در پاسخ به پرسش وکیل مدافع درباره اینکه چه کمکی به سپاه کرده بود، سپه‌وند گفت هیچ کمکی نکرده است. او همچنین گفت تا ۲۷ بهمن هیچ اتفاقی برای پورمحسن یا حسینی نیفتاده بود.

سابقه پرونده؛ وعده پول و دفاع مبتنی بر اجبار

در جلسه ۲۰ مهر، پیام‌هایی بررسی شده بود که سپه‌وند در آن‌ها از وعده ۱۵۰ هزار پوند و حل پرونده قضایی‌اش در ایران سخن می‌گفت. قربانی نیز در پیام‌های خود از قول دیگران، حل پرونده را به انجام کار مشروط کرده بود.

در جلسه ۲۲ مهر، بخش‌هایی از بازجویی سپه‌وند خوانده شد که در آن از دریافت دو هزار پوند برای فیلم‌برداری گفته، اما اقدام علیه خبرنگاران را رد کرده بود.

سپه‌وند در جلسه ۲۳ مهر نیز گفت فردی به نام ابی، که او را افسر سپاه و ساکن بریتانیا معرفی کرد، خود و مادرش را به مرگ تهدید کرده بود.

دادستانی پیش‌تر دفاع سپه‌وند درباره اقدام از سر ترس و اجبار را رد کرده و گفته بود وعده پول و کمک برای حل محکومیت کیفری او در ایران، انگیزه فعالیت‌هایش بوده است. جوادی‌منش و نوری نیز، بنا بر شرح دادستانی از دفاعیاتشان، حضور در محل‌ها و تهیه تصاویر را پذیرفته‌اند، اما می‌گویند از ارتباط این فعالیت‌ها با دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی بی‌اطلاع بوده‌اند.

کمک به پرونده قضایی در برابر انجام کار

اسمیت در بررسی پیام‌های پنجم اسفند گفت حدود هفت هفته از آخرین مدارکی می‌گذشت که مراجعه سپه‌وند به نشانی‌هایی مانند سنت دانستانز اَوِنیو یا مالت‌هاوس کورت را نشان می‌داد. او پرسید چرا حاجی روح‌الله در آن مقطع دوباره درباره کمک به پرونده قضایی سپه‌وند صحبت می‌کرده است.

سپه‌وند پاسخ داد حاجی می‌خواسته با این کار او را برای انجام ماموریت تحت فشار بگذارد. او در توضیح پیام بعدی خود به قربانی نیز گفت از او خواسته بود به حاجی بگوید حقیقت را درباره وضعیت پرونده به او بگوید.

در یکی از پیام‌های صوتی، سپه‌وند از قربانی پرسیده بود اگر کار را در بریتانیا انجام دهد، اما مشکلش در ایران حل نشود، چه خواهد شد. او در توضیح این پیام گفت از روند قضایی خسته شده بود و تا زمانی که پرونده‌اش حل نمی‌شد، حتی اگر فرد موردنظر را می‌دید، به او دست نمی‌زد.

سپه‌وند گفت منظورش از حل‌شدن کار در این پیام‌ها، پرونده قضایی بوده است و طرف مقابل از او می‌خواسته ابتدا حمله را انجام دهد تا پرونده را حل کنند.

اسمیت به پیام‌هایی اشاره کرد که انجام کار را به دریافت پول مشروط می‌کردند. سپه‌وند بار دیگر گفت قصد اجرای آن‌ها را نداشته و می‌دانسته حاجی در فرستادن پول مشکل دارد.

پیش از تنفس دادگاه، سپه‌وند گفت ۱۲ سال است مادر، خواهر و برادرش را ندیده و در این مدت به ایران نرفته است. او با اشاره به این فاصله، همکاری با مقام‌های جمهوری اسلامی را زیر سوال برد و گفت نمی‌خواسته کسی آسیب ببیند و قصدش محافظت از همه بوده است.