ترامپ در مراسمی در کاخ سفید از بنیاد نیکسون «جایزه معمار صلح» را دریافت کرد
دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، سهشنبه ۲۹ مهرماه، در مراسمی در کاخ سفید از بنیاد نیکسون «جایزه معمار صلح» دریافت کرد.
در این مراسم، تریشیا نیکسون کاکس، دختر ریچارد نیکسون و رابرت اوبرایان، مشاور امنیت ملی پیشین، از جمله افرادی بودند که این جایزه را به ترامپ اهدا کردند.
براساس اطلاعات وبسایت بنیاد ریچارد نیکسون، این جایزه که از سال ۱۹۹۵ بنیان گذاشته شده، به افرادی اعطا میشود که «هدف مادامالعمر نیکسون برای ساختن جهانی صلحآمیزتر» را دنبال میکنند.
ترامپ سهشنبه بار دیگر تاکید کرد که تاکنون به هشت جنگ پایان داده است و به گفته او «پایان جنگ نهم نیز در راه است».
شهرام مکری که با فیلمهایی چون «ماهی و گربه» و«جنایت بیدقت» در جشنوارههای مختلف نظیر ونیز درخشیده بود، با فیلم تازهاش به نام«خرگوش سیاه، خرگوش سفید» در بخش مسابقه جشنواره لندن حضور دارد.
فیلم که در تاجیکستان ساخته شده، بهعنوان نماینده این کشور در اسکار حضور دارد و در صورت موفقیت در نمایشهای آمریکایی- از جمله جشنواره شیکاگو که این روزها برگزار خواهد شد- میتواند یکی از بختهای ورود به فهرست اولیه فیلمهای منتخب در بخش فیلمهای بینالمللی باشد، جایی که جعفر پناهی با فیلم «یک تصادف ساده» یکی از بختهای اصلی است و دو فیلمساز دیگر ایرانی هم که فیلمهایشان از سوی کانادا و ایران به اسکار فرستاده شده، در همین بخش رقابت خواهند کرد، در حالی که به نظر میرسد در نهایت بخت چندانی نداشته باشند.
فیلم تازه شهرام مکری ادامهای است بر آثار قبلی با همان سبک و سیاق: نماهای بلند(و گاه بسیار بلند که در هر دو بخش اول فیلم بدون قطع روایت میشود)، داستان پیچ در پیچ و تو در تو و روایت دایرهوار که در آن اتفاقات و وقایع به نقطههای قبلی خود باز میگردند.
فیلم شباهتهای زیادی به «ماهی و گربه» دارد و شیوه روایت آنها، دو فیلم را به یکدیگر پیوند میزند، هرچند ماهی و گربه به تمامی قطع ندارد و در یک نما فیلمبرداری شده، اما خرگوش سیاه، خرگوش سفید، از اپیزود سوم به بعد قطع دارد.
مکری درباره این تصمیماش میگوید:«بخش اول و بخش دوم دو داستان مستقل هستند و از داستان سوم دو داستان در دل یکدیگر کات میخورند. در بخش اول و دوم داستان دارد خطی پیش میرود و به محض این که در پایان بخش دوم شلیک اتفاق میافتد، اولین پیچخوردگی داستان شروع میشود که در بخش خرگوشها این داستانها کاملاً در هم تنیده میشود.»
فیلم از نظر پیچیدگیهای داستانی به «هجوم» نزدیکی میشود و حتی این بار از آن فیلم هم پیچیدهتر است، تا آنجا که بخشی از روایت در تماشای بار اول گم میشود و فیلم به تماشای مجدد نیاز دارد.
همه چیز با یک مقدمه آغاز میشود؛ جایی که در یک عتیقه فروشی تپانچهای شلیک میکند و یک نفر میمیرد. در بخش اول با یک زن ایرانی و شوهر تاجیکش روبهرو هستیم که در آن زن که یک از تصادف شدید جان سالم به در برده، به شکل باندپیچی شده ماجراهای پیچیدهای را از سر میگذراند.
در بخش دوم، وارد پشت صحنه یک فیلم میشویم، فیلمی که کارگردان ایرانیاش شهرام نام دارد و در یکی دو صحنه هم خود مکری دیده میشود. اما مردی(با بازی بابک کریمی) که حالا در چهلمین تجربهاش در سینما حضور دارد، نگران رخ دادن یک فاجعه تلخ در طول فیلمبرداری است که همه چیز در آن با یک تپانچه در ارتباط قرار میگیرد؛ همان تپانچهای که در سریال «هزاردستان» ساخته علی حاتمی با آن شلیک کرده بودند و حالا در این فیلم در حال بازسازی آن صحنه هستند.
حالا داستانها به نوعی با هزاردستان و تاریخ پیوند میخورد و هر دو داستان زن و شوهر و فیلمبرداری، در اپیزودهای بعدی به موازات هم پیش میروند در حالی که زمان - به عنوان مهمترین دغدغه فیلمساز- کاملاً به هم میریزد و مفهوم گذشته، حال و آینده معنای خود را از دست میدهد. به مانند ماهی و گربه، در یک نما، از حال به گذشته میرویم و ناگهان از آینده سر در میآوریم، بدون این که قطعی در نما رخ داده باشد.
استراتژی تکرار باز در این فیلم مکری هم دیده میشود و یک واقعه را گاه چند بار از چند زاویه میبینیم، زمانی که یک شخصیت در حال حرکت حتی با کمی قبل یا بعد خودش روبهرو میشود و این جاست که مایه اصلی دیگر فیلم- دوگانگی- رخ مینمایاند.
بابک کریمی نقش یک ایتالیایی را هم بازی میکند که گاه این دو شخصیت ایرانی و ایتالیایی -که در واقع یک نفر هستند- رو در روی هم قرار میگیرند و نقطه ارتباط آنها تپانچهای است که با خود آوردهاند و این تپانچه هم قصه اول(قصه زن و شوهر) و هم قصه دوم( فیلمبرداری) را به هم متصل و سرنوشت روایت را روشن خواهد کرد.
از طرفی این دوگانگی در دو خرگوش سیاه و سفید معنا پیدا میکند، دو خرگوشی که معناهای استعاری داستانهای فیلم را تصویرسازی میکنند و وجوه روانی پیچیده شخصیتها را شکل میدهند.
از سوی دیگر فیلمهای مکری همگی به نوعی درباره سینما هستند و وجوه گوناگونی از دنیای سینما را بازتاب میدهند. حضور سینما اگر در «اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر» و «ماهی و گربه» به شکل مفهومی و کلی بود، حالا «جنایت بیدقت» و «خرگوش سیاه، خرگوش سفید»، به شکل مستقیم با سینما پیوند میخورد: جنایت بیدقت با فیلم گوزنها و فیلم تازه با سریال هزاردستان.
از طرفی نمایش فیلم در جنایت بیدقت، به بازسازی فیلم در خرگوش سیاه، خرگوش سفید رسیده و نمایش پشت صحنه و فیلمبرداری، به بخش مهمی از فیلم تازه بدل شده است؛ فیلمی که در پیچیدگی - و در ارتباط با سینما و فیلمسازی و همینطور مضمون زمان- بسیار به فیلم درخشان دیوید لینچ -امپراتوری درون- شبیه میشود و فیلمساز - شاید به پیروی از این جملات دیوید لینچ که میگوید «مگر همه چیز در زندگی واقعی ما واضح و آشکار است که انتظار دارید در فیلم هم همه چیز واضح باشد؟»- ابایی ندارد که بخشهایی از فیلمش قابل درک نباشد.
سایت «یمن آنلاین» با استناد به یک گزارش بینالمللی، به افزایش قابل توجه فعالیتهای بیثباتکننده جمهوری اسلامی در سراسر یمن و خاورمیانه اشاره کرد.
به نوشته یمن آنلاین، این گزارش بر دخالت مستقیم تهران در هدایت شبهنظامیان حوثی برای توسعه مسیرهای جدید قاچاق سلاح و مواد مخدر تاکید کرده است.
بر اساس این گزارش، یافتههای منتشر شده از سوی تحلیلگران امنیت منطقهای و سازمانهای اطلاعاتی غربی حاکی از آن است که عوامل جمهوریاسلامی هماهنگی خود را با رهبری حوثیها برای دور زدن ممنوعیتهای دریایی و زمینی تشدید کردهاند.
حوثیها که کنترل صنعا و بخشهایی از یمن را در دست دارند، از گروههای نیابتی جمهوری اسلامی در خاورمیانه هستند.
به نوشته یمن آنلاین، تغییر به سمت مسیرهای قاچاق مخفیانهتر از طریق خلیج عدن، دریای سرخ و گذرگاههای بیابانی دورافتاده در امتداد مرزهای شرقی یمن را مستند میکند.
این سایت افزود: «بین سالهای ۲۰۱۵تا ۲۰۲۴، دستکم ۲۰ کشتی ایرانی در مسیر یمن توقیف شدند که حامل سلاحهای پیشرفته از جمله قطعات موشکهای بالستیک، پهپادها، موشکهای هدایتشونده ضد تانک و هزاران سلاح جنگی بودند. این محمولهها حوثیها را قادر کرده است تا بیش از ۱۰۰ حمله را علیه زیرساختهای غیرنظامی و نظامی در یمن، عربستان سعودی، امارات متحده عربی و اسرائیل انجام دهند.»
این گزارش علاوه بر انتقال سلاح، نقش ایران را در تسهیل یک شبکه قاچاق مواد مخدر فراملی که عملیات حوثیها را تامین مالی میکند، برجسته کرده و افزوده است: «مواد مخدر قاچاق شده به یمن، به طور عمده حشیش و متآمفتامین - به صورت منطقهای توزیع میشوند، به بیثباتی دامن میزنند و سلامت و امنیت عمومی را تضعیف میکنند.»
بهنوشته یمن آنلاین کارشناسان امنیتی هشدار میدهند که گسترش حمایت لجستیکی جمهوری اسلامی از حوثیها، تهدیدی فزاینده برای تجارت دریایی جهانی، ثبات منطقهای و تلاشهای بشردوستانه است.
این گزارش همچنین خواستار افزایش همکاریهای بینالمللی برای مختل کردن شبکههای قاچاق، اجرای تحریمهای تسلیحاتی و پاسخگو کردن متخلفان است.
پیش از این، محمد پاکپور، فرمانده کل سپاه پاسداران، یکشنبه ۲۷ مهر اعلام کرده بود که این نیروی نظامی جمهوری اسلامی «آمادگی کامل خود را برای تقویت پیوندهای ایمانی و راهبردی» با حوثیها اعلام میکند.
یمن، جبهه تقابل جدید میان جمهوری اسلامی و اسرائیل
قبل از آن، اندیشکده استیمسون، فعال در حوزه روابط و امنیت بینالملل، ۲۴ مهر در تحلیلی نوشت که در پی صلح غزه، جمهوری اسلامی پشتیبانی تسلیحاتی خود به حوثیهای یمن را افزایش داده است و این گروه احتمالا از ظرفیت نظامی خود علیه اسرائیل استفاده خواهد کرد.
این پژوهشکده نوشت: «تا زمانی که حوثیها در قدرت بمانند، احتمالاً از ظرفیتهای نظامی خود علیه اسرائیل استفاده خواهند کرد و به ایران اجازه خواهند داد تا نفوذش را در این منطقه راهبردی گسترش دهد. برخلاف انتظار مقامهای اسرائیلی که تصور میکردند جنگ ۱۲ روزه اسرائیل با ایران موجب بازدارندگی حوثیها خواهد شد، نتیجه برعکس بوده است.»
همچنین بنیاد تحقیقاتی ناظر خاورمیانه، اندیشکده تحقیقات سیاسی مستقر در دبی، در تحلیلی نوشت که با توجه به توافق آتشبس در غزه، و همچنین حملات حوثیها به ناوگان کشتیرانی، یمن به جبهه تقابل جدید میان جمهوری اسلامی و اسرائیل تبدیل شده است.
این اندیشکده اشاره کرد که با کاهش نفوذ ایران در سوریه و تضعیف حزبالله در لبنان، تهران هرچه بیشتر به حوثیها بهعنوان فعالترین متحد خود در چارچوب «محور مقاومت» روی آورده است.
این بنیاد نوشت که سپاه پاسداران صنعت قاچاق خود را به حوثیها گسترش داده و بخشی از صنعت مواد مخدر خود، بهویژه تولید کپتاگون، را از سوریه به مناطق تحت کنترل حوثیها منتقل کرده است.
با وجود سالها تبلیغات رسمی درباره «همکاری استراتژیک»، آمارهای جدید نشان میدهد تجارت ایران و روسیه بهطور قابل توجهی کاهش یافته و روسیه از فهرست شرکای اصلی تجاری ایران خارج شده است.
فرود عسگری، رییس گمرک ایران، این تغییر را تایید کرد اما رقم دقیق مبادلات در نیمه نخست سال مالی جاری (۲۱ مارس تا ۲۲ سپتامبر) را اعلام نکرد. با این حال، دادههای اتاق بازرگانی ایران نشان میدهد تجارت دوجانبه در پنج ماه نخست سال کمتر از ۱.۱ میلیارد دلار بوده است، معادل تنها ۴.۵ درصد از کل تجارت غیرنفتی ایران.
این در حالی است که دو کشور در سال ۲۰۲۳ توافق کرده بودند مبادلات تجاری سالانه را پس از جنگ اوکراین و تحریمهای غرب به ۴۰ میلیارد دلار برسانند. تجارت ایران و روسیه در سال گذشته حدود ۲.۵ میلیارد دلار بود.
بزرگنماییها
در پی انتشار گزارشهایی مبنی بر سقوط روسیه از فهرست شرکای اصلی تجاری ایران، محمدعلی دهقان، معاون وزیر صمت، اعلام کرد صادرات ایران به روسیه در پنج ماه نخست سال جاری ۳۰ درصد افزایش یافته و «به یک میلیارد دلار نزدیک شده است».
با این حال، آمار اتاق بازرگانی نشان میدهد رقم واقعی کمتر از نصف این مقدار بوده است.
تهران همواره کوشیده روابط خود با مسکو را بهعنوان یک اتحاد عمیق استراتژیک جلوه دهد، اما منتقدان میگویند روسیه به ایران تنها بهعنوان ابزاری در تقابل خود با غرب مینگرد.
محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه پیشین ایران، اخیراً گفته بود روسیه در مذاکرات ایران و غرب «سنگاندازی» میکند و هرگونه بهبود در روابط تهران و غرب را «خط قرمز» خود میداند.
با وجود امضای بیش از صد تفاهمنامه و قرارداد در بخش نفت و گاز، مسکو هیچیک از آنها را اجرایی نکرده و سرمایهگذاریهای وعده دادهشده در زیرساختهای لجستیکی ایران نیز انجام نشده است.
با این حال، دو هفته پیش روسیه «توافق جامع راهبردی» خود با تهران را فعال کرد، توافقی که تمرکز آن بر همکاریهای نظامی و امنیتی است نه تجارت یا سرمایهگذاری.
روسیه در سال ۲۰۱۸، پس از خروج ترامپ از توافق هستهای و بازگشت تحریمهای آمریکا، وعده ۴۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری در ایران را داده بود، اما این وعده نیز هرگز تحقق نیافت. چنین توافقهایی بیش از آنکه هدفشان توسعه همکاریهای اقتصادی واقعی باشد، تلاشی برای تشویق تهران به مقاومت در برابر فشارهای غرب و نمایش ظاهری قدرت و عدم انزوا در داخل و خارج است.
کاهش گستردهتر تجارت
بر اساس دادههای گمرک، صادرات غیرنفتی ایران در نیمه نخست سال مالی به حدود ۲۶ میلیارد دلار رسید که نسبت به سال گذشته تغییری نداشته، در حالی که واردات با کاهش ۱۵ درصدی به ۲۸.۳ میلیارد دلار رسیده است.
عراق همچنان دومین بازار صادرات غیرنفتی ایران پس از چین است، اما صادرات به این کشور ۱۲ درصد کاهش یافته و به ۴.۵ میلیارد دلار رسیده که بیشتر شامل مواد غذایی است. اواخر سپتامبر، عراق واردات ۴۴ نوع کالای کشاورزی و دامی را برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی خود ممنوع کرد و این تصمیم صادرات ایران را بیش از پیش کاهش داد.
اکنون سهچهارم کل صادرات ایران تنها به پنج کشور چین، عراق، امارات، ترکیه و افغانستان انجام میشود که نشاندهنده تمرکز شدید و انزوای روبهرشد تجارت ایران است.
در بخش واردات نیز الگوی مشابهی دیده میشود: برای نخستین بار، ۸۰ درصد واردات ایران از پنج کشور امارات، چین، ترکیه، هند و آلمان تامین شده است.
این روند برای تهران در آستانه بازگشت تحریمهای سازمان ملل نگرانکننده است، زیرا اگر تجارت با روسیه بهبود نیابد، تقریباً تمام تخممرغهای اقتصادی ایران در سبد چین قرار خواهد گرفت.
جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، اعلام کرد دولت واشینگتن هیچ مهلت مشخصی برای خلع سلاح حماس تعیین نکرده است و هشدار داد در صورت نقض توافق از سوی این گروه «اتفاقات بسیار بدی» رخ خواهد داد.
ونس در نشست خبری در مرکز هماهنگی آمریکا و اسرائیل برای آتشبس غزه گفت که در حال حاضر تمرکز واشینگتن بر تامین امنیت برای اسرائیلیها و فلسطینیهاست و نه تعیین شکل حکومت آینده غزه.
ونس که پس از حملات هوایی اخیر اسرائیل به غزه به این کشور سفر کرده است، تاکید کرد که سفر او ارتباطی با بحران اخیر ندارد و «ماههاست که برنامهریزی شده بود».
در پاسخ به پرسشی درباره ساختار سیاسی آینده غزه، ونس گفت: «من پاسخ دقیقی برای این سوال ندارم. ما در حال ایجاد ساختاری هستیم که بتواند با شرایط آینده و تغییرات میدانی سازگار شود.»
او افزود: «وقتی به نقطهای برسیم که مردم غزه و دوستان اسرائیلیمان هر دو احساس امنیت کنند، آنوقت درباره حکومت درازمدت غزه صحبت خواهیم کرد. اکنون باید بر امنیت، بازسازی، و رساندن غذا و دارو تمرکز کنیم. اگر روزی بحث بر سر ساختار حکمرانی غزه باشد، یعنی به مرحلهای رسیدهایم که میتوانیم به خودمان افتخار کنیم.»
به گزارش تایمز اسرائیل، یک دیپلمات ارشد عربی گزارش منتشرشده از سوی شبکه کان اسرائیل مبنی بر اینکه جنبش حماس نیمی از اعضای کمیته فنی اداره غزه پس از جنگ را انتخاب کرده است، رد کرد.
این مقام گفت: «چنین ادعایی کاملا نادرست است. هنوز ترکیب نهایی کمیته مشخص نشده و هیچ تصمیم قطعی در اینباره گرفته نشده است.»
به گفته او، دولت آمریکا در حال حاضر تمرکز خود را بر ایجاد «نیروی بینالمللی تثبیتکننده» گذاشته که قرار است نقش نیروهای حافظ صلح را در غزه پس از پایان درگیریها ایفا کند.
وی افزود: «آنهایی که در حال تشکیل کمیته فنی هستند میدانند گنجاندن افرادی که حماس بهشدت با آنها مخالف است میتواند باعث شود این گروه نقش مخرب ایفا کند، اما این که حماس بتواند اعضا را خودش انتخاب کند، کاملا بیاساس است.»
