همزمان با نخستین روزهای سال تحصیلی جدید، منابع آگاه از فشار بر شاگردان شماری از دبیرستانهای پسرانه برای شرکت در «رزمایش جانفدایان» خبر میدهند. تهدید به اخراج از مدرسه و به خطر انداختن شغل والدین، از جمله شیوههای گزارششده برای وادار کردن دانشآموزان به حضور در این برنامه است.
منابع آگاه و شاهدان عینی در شش استان البرز، تهران، اصفهان، فارس، ایلام و خراسان رضوی، در گفتوگو با ایراناینترنشنال از فشار بر دانشآموزان پسر دوره دوم متوسطه، از جمله هنرجویان هنرستانها، برای شرکت در راهپیماییها و «رزمایش جانفدایان» در هفتههای آغازین مهر خبر دادند.
این منابع سپاه پاسداران، سازمان تبلیغات اسلامی و ستاد اقامه نماز را از نهادهای دخیل در اعمال فشار بر کادر آموزشی و دانشآموزان برای مشارکت در این برنامهها معرفی کردند.
مدارس در تسخیر نظامیان؛ تهدید، ارعاب و جذب نیرو
به گفته منابع آگاه، دانشآموزان دو هنرستان پسرانه در استان اصفهان و یک هنرستان در شهر تهران برای شرکت در «رزمایش جانفدایان» تحت فشار قرار گرفتهاند.
یکی از دانشآموزان این مدارس به ایراناینترنشنال گفت پس از سخنرانی یک روحانی و یک عضو سپاه در مدرسه، مدیر از هر کلاس چند دانشآموز با جثه درشتتر را به دفتر احضار کرد. به گفته او، در این جلسه دانشآموزان تهدید شدند که اگر در رزمایش شرکت نکنند، از مدرسه اخراج و به نهادهای امنیتی معرفی خواهند شد و شغل والدینشان هم به خطر خواهد افتاد.
به گفته این دانشآموز، هرچند او برای این برنامه انتخاب نشده، اما «چند ده نفر» از هممدرسهایهایش دو روز بعد مجبور شدند با پوشیدن لباس نیروهای مسلح، پوشاندن صورشان با ماسک و در دست گرفتن سلاح، در این برنامه حکومتی - نظامی در خیابان حاضر شوند.
او میگوید: «چند نفر از هممدرسهایهایم را مجبور به پوشیدن کفن کردند، به برخی از آنها پرچمهای حزبالله دادند و برخی دیگر را مجهز به سلاحهای جنگی کردند.»
این روند به پایتخت و شهرهای اطراف آن محدود نیست. مادر یک دانشآموز در نجفآباد اصفهان نیز در روایتی مشابه به ایراناینترنشنال گفت کادر مدرسه با همراهی نیروهای سپاه پاسداران، دانشآموزان را نهتنها برای عضویت در سامانه «جانفدایان» تحت فشار قرار دادهاند، بلکه در زمانهای مختلف در محیط مدرسه، آموزش کار با اسلحه را نیز به عنوان بخشی از این رزمایش به آنها تحمیل کردهاند.
ترویج مرگ؛ زنگهایی که برای جنگ نواخته میشوند
در آغاز سال تحصیلی جدید، مراسمی با عنوان «زنگ مهر و مقاومت» در شماری از مدارس ایران برگزار شد. بنا بر گزارشهای منتشر شده در رسانههای داخل ایران، در برخی مدارس، دانشآموزان مجبور شدند با پوشیدن لباس نیروهای مسلح در حیاط مدرسه رژه بروند. سخنگوی وزارت دفاع نیز با حضور در یک هنرستان، درباره «بسیج مردمی»، دستاوردهای نظامی و «فرهنگ شهادت» سخن گفت.
در یک مدرسه دخترانه در شهرک اندیشه کرج نیز تابوت نمادین علی خامنهای با خودروهای نظامی گردانده شد. این مراسم با شعار «زندگی زیباست، اما شهادت زیباتر» همراه بود.
پدر یک دانشآموز هنرستانی در تهران به ایراناینترنشنال گفت در ۱۲ روز نخست مهر، چهار برنامه عقیدتی در مدرسه فرزندش برگزار شده است. به گفته او، اعضای نیروهای مسلح و مداحان حاضر در این برنامهها، دانشآموزان را تهدید کردهاند که فعالیت انتقادی در شبکههای اجتماعی، از پسندیدن مطالب و نوشتن نظر تا دنبال کردن مخالفان جمهوری اسلامی و صفحات مرتبط با شاهزاده رضا پهلوی، میتواند به تعقیب قضایی آنان منجر شود و آیندهشان را به خطر بیندازد.
در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» نیز نیروهای عقیدتی با حضور در مدارس ابتدایی دخترانه، دانشآموزان را برای پایان دادن به اعتراضها تحت فشار گذاشته بودند. این فشارها شامل تهدید به «عذاب در جهنم» و معرفی به نهادهای امنیتی بود.
مصادره آرامش و امنیت روانی نوجوانان در مدارس بحرانزده
روایتهای فشار بر دانشآموزان برای حضور در برنامههای نظامی و عقیدتی در شرایطی مطرح میشود که وزارت آموزش و پرورش با کمبود معلم روبهروست و شماری از معلمان نیز با انتشار ویدیوهایی، از استعفای خود در اعتراض به مشکلات معیشتی، فشار کاری و وضعیت آموزش خبر دادهاند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با هشدار درباره خروج معلمان از کلاسهای درس، مشکلات معیشتی، تبعیض آموزشی و برخوردهای امنیتی با فرهنگیان را از عوامل استعفاها برشمرد. با این حال، علی فرهادی، سخنگوی وزارت آموزش و پرورش، ۱۰ مهر استعفای معلمان را «شایعه» خواند و گفت فضاسازیهایی با هدف تعطیلی آموزش حضوری در جریان است.
در پی بالا گرفتن گمانهزنیها درباره سرنوشت مذاکرات تهران و واشینگتن، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، اعلام کرد پاسخ آمریکا به پیشنهاد اخیر حکومت ایران معطوف به پرونده هستهای است، در حالی که تهران در مقطع کنونی تنها درباره تنگه هرمز مذاکره میکند.
بقایی یکشنبه ۱۲ مهر در یک نشست خبری گفت: «پاسخ آمریکا حول مسائل هستهای است، در حالی که ما صراحتا اعلام کردیم تمرکز ما بر تنگه هرمز است. امنسازی این آبراه مستلزم برداشتن گامهای مثبت از سمت آمریکا و بازگشت آن به تعهدات خود ذیل تفاهم اسلامآباد و همچنین رفع تحریمهای جدید است.»
او افزود جمهوری اسلامی نیز پاسخ خود را به پیشنهاد اخیر ایالات متحده ارائه کرده است.
بقایی همچنین اعلام کرد تهران از «رابطه بسیار خوبی» با روسیه و چین برخوردار است و در موضوع پرونده هستهای با این دو کشور «هماهنگ عمل خواهد کرد».
او در پاسخ به پرسشی درباره احتمال خروج جمهوری اسلامی از پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای، انپیتی، گفت «این بحث بسیار جدی است» و وزارت خارجه در این زمینه «تابع تصمیم نهادهای ذیصلاح کشور» خواهد بود.
حکومت ایران سوم مهر پیشنهاد کرد در ازای رفع محاصره دریایی، صدور معافیت تحریمی برای فروش نفت و برقراری آتشبسی که لبنان را نیز شامل شود، تنگه هرمز را بازگشایی کند و مذاکرات با آمریکا را در چارچوب طرحی هفتروزه از سر بگیرد.
در سوی دیگر، دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، گفت فشار شدید اقتصادی ناشی از محاصره دریایی، تهران را وادار کرده است پیشنهاد بازگشایی تنگه هرمز را مطرح کند، اما او این پیشنهاد را نخواهد پذیرفت.
هشدار تهران همزمان با افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه
بقایی در بخش دیگری از نشست خبری، به اعزام نیروها و تجهیزات نظامی جدید آمریکا به منطقه واکنش نشان داد و اعلام کرد حکومت ایران به «تقویت توان دفاعی» خود ادامه خواهد داد.
او گفت در صورتی که بار دیگر خاک کشورهای منطقه برای حمله به جمهوری اسلامی مورد استفاده قرار گیرد، تهران «قطعا به شیوهای متفاوت» پاسخ خواهد داد.
بقایی با تکرار مواضع تهدیدآمیز شماری از مقامهای حکومت ایران در روزهای اخیر افزود کشورهایی که امکانات خود را برای کارزار نظامی علیه جمهوری اسلامی در اختیار آمریکا و اسرائیل قرار دادهاند، «حتما باید در این کار تجدیدنظر کنند».
خبرگزاری آسوشیتدپرس پیشتر گزارش داد ارتش آمریکا در حال اعزام حدود ۹ هزار نیروی نظامی به همراه مجموعهای از ناوهای جنگی به خاورمیانه است.
این تحرکات میتواند شمار ناوهای هواپیمابر آمریکا در منطقه را تا پایان اکتبر (۹ آبان) به سه فروند برساند.
افزایش حضور نظامی آمریکا در حالی صورت میگیرد که گمانهزنیها درباره احتمال آغاز مجدد حملات گسترده علیه جمهوری اسلامی و گسترش دامنه درگیریهای منطقهای افزایش یافته است.
ترامپ ۹ مهر در مصاحبه با نشریه تایم، احتمال ازسرگیری حملات علیه حکومت ایران پس از انتخابات میاندورهای آمریکا را رد نکرد و گفت تهران سرانجام ناگزیر خواهد شد عقبنشینی کند و شروط هستهای واشینگتن را بپذیرد.
واکنش بقایی به احتمال عملیات تازه علیه حوثیها
بقایی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال آغاز عملیات گسترده علیه مواضع حوثیهای یمن و استقرار دهها هزار نیروی پاکستانی در عربستان سعودی گفت: «ما این گزارشها را شنیدهایم و امیدواریم که صحت نداشته باشد و صرفا در حد شایعه باشد.»
سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی هشدار داد هرگونه مداخله تازه در تحولات یمن، شرایط را «پیچیدهتر» خواهد کرد.
او افزود قرار بر این بوده است که پیمان دفاعی مکه «به هیچ عنوان برخلاف منافع و مصالح امت اسلامی مورد استفاده قرار نگیرد».
در روزهای اخیر، درگیری میان حوثیها و نیروهای دولت قانونی یمن شدت گرفته است. این گروه نیابتی جمهوری اسلامی همچنین با حمله به شهرها و زیرساختهای انرژی عربستان سعودی، به تنشهای منطقهای دامن زده است.
خبرگزاری رویترز ۱۰ مهر گزارش داد ریاض در حال برنامهریزی برای انجام عملیاتی علیه حوثیهای یمن با هدف بازپسگیری مناطق ساحلی تنگه راهبردی بابالمندب و تامین امنیت کشتیرانی در دریای سرخ است.
بر اساس این گزارش، بسته به ابعاد عملیات، ممکن است بیش از ۱۰۰ هزار نیروی یمنی برای شرکت در آن بسیج شوند.
همچنین به گفته یک مقام پاکستانی، اسلامآباد بین ۳۰ تا ۴۰ هزار نیروی نظامی در عربستان سعودی مستقر کرده که ماموریت آنها حفاظت از مرزهای زمینی این کشور و مقابله با حملات موشکی و پهپادی عنوان شده است.
عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه ۱۶ مرداد در مکه توافقنامه دفاعی مشترکی امضا کردند که بر اساس آن، حمله مسلحانه به هر یک از این کشورها، حمله به هر سه عضو تلقی میشود.
یک منبع آگاه به ایراناینترنشنال گفت علیرضا سپاهی، معترض محکوم به اعدام در پرونده «میدان علیخانی» اصفهان، بار دیگر برای اجرای حکم به سلول انفرادی زندان دستگرد منتقل شده است.
بر اساس اطلاعاتی که یکشنبه ۱۲ مهر در اختیار ایراناینترنشنال قرار گرفت، سمیه افشار، مادر علیرضا سپاهی که خود در زندان دولتآباد اصفهان به سر میبرد، برای آخرین ملاقات با فرزندش به زندان دستگرد منتقل شده است.
به گفته این منبع، دیگر اعضای خانواده سپاهی نیز برای آخرین ملاقات با او به زندان فراخوانده شدهاند.
این دومین بار است که علیرضا سپاهی برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل میشود.
او قرار بود ششم مرداد همراه با پسرعمویش ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسینآبادی، دو متهم دیگر پرونده میدان علیخانی، اعدام شود، اما پیش از انتقال به محل اجرای حکم دچار سکته شد و به بیمارستان الزهرا اصفهان انتقال یافت.
ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری همان روز اعدام شدند.
علیرضا سپاهی پس از دریافت خدمات درمانی، دو روز بعد به زندان دستگرد بازگردانده شد.
اکنون پس از گذشت حدود دو ماه، با رد درخواست اعاده دادرسی، پرونده او برای اجرای حکم به شعبه اجرای احکام فرستاده شده و خطر اعدام بار دیگر جان او را تهدید میکند.
در پرونده میدان علیخانی اصفهان که به خیزش دیماه مربوط است، جمهوری اسلامی تاکنون پنج نفر را اعدام کرده است.
ایراناینترنشنال ۱۷ تیر خبر داده بود در این پرونده، ۱۲ نفر به اعدام محکوم شدهاند.
به گزارش رسانههای حکومتی، در جریان درگیریهای ۱۸ دی ۱۴۰۴ میان معترضان و سرکوبگران در میدان علیخانی، چهار مامور حکومت کشته شدند.
پس از خیزش دیماه، مقامها و رسانههای جمهوری اسلامی بارها کوشیدند معترضان را عامل خشونت معرفی کنند.
این در حالی است که بر پایه بیانیه شورای سردبیری ایراناینترنشنال، بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند انقلاب ملی به دستور علی خامنهای، دیکتاتور پیشین ایران، جان خود را از دست دادند.
اطلاعات رسیده به کارزار «کشف حقیقت» ایراناینترنشنال حاکی از آن است که علیرضا سپاهی هنگام بازداشت در خانه هدف چهار گلوله ساچمهای قرار گرفت و در بازداشتگاه نیز تحت شکنجه بوده است.
یک زندانی سابق که مدتی با سپاهی همبند بود، گفت شخصا آثار چهار محل اصابت گلوله را روی پاهای او دیده است.
او افزود شدت شکنجه در بازجوییها به حدی بود که سپاهی فریاد زده: «هرچه شما بگویید، امضا میکنم.»
در سالهای گذشته، گزارشهای متعددی درباره اخذ اعترافات اجباری تحت فشار، شکنجه و شرایط سخت بازداشت در زندانهای جمهوری اسلامی منتشر شده است.
حکومت ایران در ماههای اخیر موج جدیدی از سرکوب شهروندان را از طریق احضارها و بازداشتهای گسترده، صدور احکام سنگین حبس و افزایش چشمگیر اجرای احکام اعدام به راه انداخته است.
در آخرین مورد، حکم اعدام سیاوش جمشیدی خیرآبادی، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه در شهرکرد، ۱۱ مهر به اجرا درآمد.
همزمان با تشدید بحران معیشت و ادامه نارضایتیهای صنفی در ایران، محمد شریفیمقدم، دبیرکل خانه پرستار، اعلام کرد میانگین حقوق پرستاران از حدود ۲۵ تا ۲۸ میلیون تومان در ماه فراتر نمیرود؛ رقمی که با نرخ کنونی ارز، تنها معادل ۱۰۰ دلار است.
شریفیمقدم یکشنبه ۱۲ مهر در مصاحبه با وبسایت خبرآنلاین گفت مسئولان ارادهای برای حل مشکلات این قشر ندارند و بسیاری از پرستاران در شرایط کنونی، «استعفا یا ترک شغل» را تنها راه پیش روی خود میبینند.
او افزود: «پرستار به این نتیجه رسیده که اگر با حقوق ۲۵ میلیون تومان در خانه بنشیند، استهلاکش کمتر و مقرونبهصرفهتر است. آمدن به سر کار در فضای سخت بیمارستان با آلودگی محیطی و انرژیهای منفی دیگر توجیه اقتصادی ندارد.»
به گفته شریفیمقدم، اکنون حدود ۷۰ هزار پرستار خانهنشین هستند و بسیاری از آگهیهای استخدام نیز بهدلیل نبود متقاضی کافی تکمیل نمیشوند.
شریفیمقدم «تعارض منافع» را ریشه اصلی بیعدالتی در نظام پرداخت حوزه بهداشت و درمان دانست و گفت در حالی که بخش بزرگی از پرستاران با حقوق پایین دست به گریبان هستند، برخی افراد در این ساختار «کارانههای میلیاردی» و زیرمیزی دریافت میکنند.
او هشدار داد: «این نحوه مدیریت آغشته به بحث تعارض منافع است؛ یعنی گروهی که تصمیمگیر، سیاستگذار و قانونگذار است، در منصبی قرار میگیرد که تصمیمش منفعت ثانویه برای خودش به همراه دارد.»
در ماههای اخیر، وخامت اوضاع اقتصادی در ایران با افزایش نرخ ارز، تشدید تورم و افت چشمگیر قدرت خرید شهروندان همراه بوده است.
همزمان، اعتراضات صنفی متعددی در نقاط مختلف کشور شکل گرفته است، اما مقامهای جمهوری اسلامی با وجود تشدید بحران معیشت، همچنان بر ادامه سیاست خارجی تنشآفرین خود، بهویژه رویارویی با آمریکا، تاکید میکنند.
بحران اقتصادی بر نظام بهداشت و درمان نیز سایه انداخته و گرانی دارو و خدمات پزشکی، فشار بیشتری بر بیماران وارد کرده است.
کمبود نیرو و افزایش فشار بر پرستاران
دبیرکل خانه پرستار در ادامه درباره پیامدهای جذب نشدن نیروهای جدید هشدار داد و گفت کمبود پرستار موجب شده نیروهای شاغل ناچار به تحمل شیفتهای طولانی و متوالی شوند؛ وضعیتی که میتواند در درازمدت پیامدهای شدید جسمی و روانی، بهویژه پس از بازنشستگی، به همراه داشته باشد.
شریفیمقدم ادامه داد: «فشار نبود نیروی کافی بر دوش پرستاران است؛ پرستاری که باید از پنج بیمار مراقبت کند، اکنون مجبور است مسئولیت ۲۰ تا ۳۰ بیمار را بر عهده بگیرد. این وضعیت استهلاک انسانی را به دنبال دارد.»
به گفته او، کمبود نیروی پرستاری بهطور مستقیم بر کیفیت خدمات بیمارستانی اثر میگذارد و میتواند سلامت بیماران را به خطر بیندازد.
شریفیمقدم هشدار داد کمبود نیروی پرستاری باعث شده بیماران خدمات مناسب دریافت نکنند و پیامدهای آن میتواند به «آسیبهای جبرانناپذیر و حتی مرگومیر» منجر شود.
خبرآنلاین نیز در گزارش خود نوشت پایین بودن حقوق و مزایا در کنار شیفتهای طولانی سالهاست از مهمترین مشکلات پرستاران است و ادامه این وضعیت، همراه با بیپاسخ ماندن مطالبات آنان، باعث شده بسیاری از فارغالتحصیلان این رشته اساسا وارد حرفه پرستاری نشوند.
پرستاران تنها گروهی نیستند که کنارهگیری آنان در هفتههای اخیر خبرساز شده؛ موج استعفای معلمان از آموزشوپرورش نیز واکنشهای گستردهای به دنبال داشته است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ششم مهر در بیانیهای با انتقاد از مقامهای جمهوری اسلامی که بحرانهای کشور را به «تحریک دشمن» نسبت میدهند، تاکید کرد کنارهگیری معلمان دلسوز نتیجه مستقیم سیاستهایی است که نظام آموزشی را با بحرانی عمیق روبهرو کرده است.
الکس وینستون، سردبیر بخش خبر اورشلیمپست، به ایراناینترنشنال گفت با توجه به اعتراضات، قطع اینترنت و محدودیتهای رسانهای، اکنون بیش از گذشته باید صدای کسانی را که در ایران با سرکوب، زندان و خطر اعدام روبهرو هستند، به گوش جهان رساند.
وینستون که برای شرکت در پنجمین کنفرانس ایران موسسه نوفدی از اورشلیم به واشینگتن آمده بود، یکی از مهمترین پیامهای خود را مستقیما خطاب به مردم ایران بیان کرد: «میخواهم بدانند که تنها نیستند.»
او گفت هدفش از حضور در این کنفرانس، هم نشان دادن همبستگی با ایرانیان و هم ارائه دیدگاه اسرائیل درباره تحولات ایران است.
«کنفرانسی متفاوت در سایه تحولات ایران» وینستون کنفرانس امسال نوفدی را در مقایسه با سال گذشته «کاملا متفاوت» توصیف کرد و گفت تحولات ماههای اخیر در ایران، موضوع و جهت گفتوگوها را تغییر داده است.
او گفت: «از زمان وقایع ژانویه [دی ماه ۱۴۰۴] و آغاز اعتراضات، تمرکز کاملا تغییر کرده است.»
به گفته وینستون، قطع اینترنت، محدودیت و خاموشی رسانهای و وقایع ۱۸ و ۱۹ دی ماه از جمله موضوعاتی هستند که اکنون در مرکز بحثها درباره ایران قرار گرفتهاند.
او افزود شرایط ماههای اخیر باعث شده است اهمیت چنین گردهماییهایی بیشتر شود، زیرا به اعتقاد او اکنون بیش از گذشته باید درباره ایران صحبت کرد و «حقیقت آنچه در ایران اتفاق میافتد» را بازگو کرد.
پنجمین کنفرانس ایران موسسه نوفدی در واشینگتن
وینستون در همین زمینه نقش نوفدی را گردهم آوردن افرادی با دیدگاهها و تجربههای مختلف برای ایجاد چنین فضایی توصیف کرد.
نتانیاهو در سازمان ملل و پیام به تهران بخش دیگری از این گفتوگو به سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در مجمع عمومی سازمان ملل اختصاص داشت.
وینستون گفت نتانیاهو از تریبون سازمان ملل برای بیان دیدگاه اسرائیل درباره مجموعهای از مسائل استفاده کرد و موضعی تهاجمی در برابر منتقدان و مخالفان اسرائیل گرفت.
او با اشاره به انتقادهای نتانیاهو از جمهوری اسلامی، ترکیه و قطر و همچنین اعتراضات ضداسرائیلی در نقاط مختلف جهان گفت نخستوزیر اسرائیل در این سخنرانی تلاش کرد از مواضع کشورش دفاع کند.
وینستون در عین حال بخش مربوط به ایران در سخنان نتانیاهو را دارای اهمیت ویژهای دانست.
به گفته او، تاکید نخستوزیر اسرائیل بر رنج مردم ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، از نگاه او نشانهای از همبستگی میان مردم دو کشور بود.
وینستون با اشاره به حضور پرچمهای اسرائیل در کنار پرچمهای ایران در شماری از تجمعهای ایرانیان خارج از کشور گفت اهمیت داشت که نتانیاهو از تریبون مجمع عمومی سازمان ملل مستقیما درباره مردم ایران سخن بگوید.
او مضمون پیام نتانیاهو به مقامهای جمهوری اسلامی را چنین توصیف کرد: «آنها از مردم خودشان میترسند. اسرائیل در کنار مردم ایران ایستاده است.»
استارلینک و قطع اینترنت در ایران وینستون همچنین به نمایش دستگاه استارلینک در جریان حضور هیات اسرائیلی در سازمان ملل اشاره کرد و آن را در ارتباط با قطع اینترنت در ایران دانست.
او گفت هفتهها اختلال و قطع ارتباط اینترنتی میتواند برای مردم ایران «آشفتگی، ترس و سردرگمی» ایجاد کند و به همین دلیل برجسته کردن مساله دسترسی به اینترنت را اقدامی نمادین اما مهم دانست.
او همچنین به اقدام دنی دانون، سفیر اسرائیل در سازمان ملل، اشاره کرد که با دستگاه استارلینک به سوی نماینده جمهوری اسلامی رفت.
وینستون این حرکت را نمونهای از آنچه در فرهنگ اسرائیلی «خوتسپا»، به معنای نوعی جسارت و بیپروایی، خوانده میشود توصیف کرد.
از نگاه او، این اقدام نیز بخشی از پیام سیاسی اسرائیل درباره حمایت از مردم ایران بود.
رساندن صدای ایرانیان به جهان اما هنگامی که از وینستون پرسیده شد اسرائیل در عمل چگونه میتواند به مردم ایران کمک کند، او پیش از صحبت درباره دولت اسرائیل، از مسئولیت خودش به عنوان یک روزنامهنگار سخن گفت.
سردبیر بخش خبر اورشلیمپست گفت او و همکارانش هر روز تلاش میکنند روایت مردم ایران را به مخاطبان خارج از کشور منتقل کنند.
او بهطور مشخص از خانوادههایی نام برد که عزیزانشان را در جریان اعتراضات از دست دادهاند، افرادی که در معرض خطر اعدام قرار دارند، مجروحان اعتراضات و کسانی که در زندان به سر میبرند.
وینستون گفت: «ما واقعا سخت تلاش میکنیم. من شخصا این مسئولیت را بر عهده گرفتهام که تا جایی که میتوانم این داستانها را منتشر کنم.»
به گفته او، انگلیسیزبان بودن اورشلیمپست به این رسانه امکان میدهد مخاطبانی متفاوت از رسانههای عبریزبان داشته باشد و روایتهای مربوط به ایران را به مخاطبان گستردهتری در ایالات متحده و دیگر نقاط جهان انگلیسیزبان منتقل کند.
او تاکید کرد برایش اهمیت زیادی دارد که داستان کسانی که در ایران تحت فشار قرار دارند، خارج از مرزهای ایران شنیده شود.
پیوندی که وینستون میگوید سه هزار سال قدمت دارد وینستون در بخش دیگری از گفتوگو روابط مردم ایران و اسرائیل را فراتر از مناسبات سیاسی چهار دهه گذشته توصیف کرد.
او گفت از نگاهش، میان دو ملت «پیوندی عمیق» وجود دارد که ریشه آن به سه هزار سال پیش بازمیگردد.
او افزود: «چهلوهفت سال جمهوری اسلامی نمیتواند این پیوند را از بین ببرد.»
وینستون همچنین دیدگاه خود درباره آینده روابط دو کشور را بیان کرد و گفت باور دارد در صورت پایان جمهوری اسلامی، امکان برقراری صلح میان ایران و اسرائیل وجود خواهد داشت.
او گفت: «ما مردم ایران را دوست داریم. ایران را دوست داریم و نمیتوانیم برای روزی که بتوانیم به ایرانی آزاد، صلحآمیز و دموکراتیک سفر کنیم صبر کنیم.»
این سخنان بیانگر دیدگاه شخصی وینستون درباره آینده ایران و روابط دو کشور بود.
پیام پایانی،« مراقب خودتان باشید» در پایان گفتوگو از سردبیر بخش خبر اورشلیمپست پرسیدم در شرایط کنونی چه پیامی برای مردم ایران دارد.
پاسخ او بیش از آنکه سیاسی باشد، شخصی بود.
وینستون گفت: «من واقعا هر روز برای آنها دعا میکنم. دعا میکنم خدا مراقبشان باشد و مهمتر از هر چیز، در امنیت بمانند.»
او افزود از خشم مردم ایران نسبت به جمهوری اسلامی و همچنین اندوه آنها آگاه است و گفت در اسرائیل نیز بسیاری نسبت به آنچه بر مردم ایران گذشته احساس اندوه و خشم دارند.
وینستون سپس پیام خود را در چند جمله خلاصه کرد: «میخواهم مراقب خودشان باشند و بدانند که تنها نیستند، جهان با آنهاست و ما تلاش میکنیم پیامشان را منتشر کنیم.»
او در پایان گفت: «مردم اسرائیل با آنها هستند، یهودیان با آنها هستند و ما عمیقا مردم ایران را دوست داریم.»
از میان تمام موضوعاتی که در این گفتوگو مطرح شد، از سیاست اسرائیل و سخنرانی نتانیاهو در سازمان ملل تا استارلینک و روابط تاریخی دو ملت، شاید همین جمله کوتاه روشنترین خلاصه نگاه وینستون به شرایط کنونی ایران باشد: «بدانید که تنها نیستید.»
یکی از آخرین برجهای نگهبانی زندان رجاییشهر (گوهردشت) روز شنبه ۱۱ مهر تخریب شد؛ اقدامی که ادامه برچیدن محل اعدامهای جمعی زندانیان سیاسی، با وجود هشدارهای دیرینه درباره احتمال محو شواهد جنایت علیه بشریت تعبیر میشود.
این زندان در کرج یکی از محلهای کشتار زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷ بود. تخریب آن از زمان تعطیلی در سال ۱۴۰۲ ادامه یافته و مقامها این طرح را بخشی از بازآفرینی شهری معرفی کردهاند که قرار است امکانات فرهنگی، فضاهای دانشگاهی و بوستانها را در اختیار شهر قرار دهد.
با این حال، سازمان حقوق بشر ایران، مستقر در نروژ، پیش از این هشدار داده بود که تخریب این زندان، شواهد جنایتهایی را به خطر میاندازد که ابعاد کامل آنها همچنان ناشناخته است. این هشدار هم به کشتار سال ۱۳۶۷ مربوط میشود و هم به اعدامهایی که در دهههای پس از آن در این زندان انجام شده است.
محمود امیریمقدم، مدیر این سازمان، در بیانیهای در مرداد ۱۴۰۲، پس از تعطیلی زندان، گفته بود: «زندان گوهردشت محلی است که در آن، کسانی که اکنون سمتهای کلیدی در جمهوری اسلامی دارند، مرتکب جنایت علیه بشریت شدهاند.»
او افزود: «ما هنوز ابعاد کامل آن جنایتها را نمیدانیم و نابود کردن شواهد، بیتردید یکی از انگیزههای اصلی تعطیلی این زندان است.»
زندان گوهردشت در کانون اعدامها و مطالبات دادخواهی قرار داشت سازمان حقوق بشر ایران تعطیلی این زندان را بخشی از تلاشی سازمانیافته برای محو آثار جنایتهای حکومتی توصیف کرده بود.
شمار دقیق قربانیان کشتار سال ۱۳۶۷ به دلیل پنهانکاری مقامها همچنان مشخص نیست، اما گروههای حقوق بشری برآورد میکنند که حدود پنج هزار زندانی سیاسی در سراسر ایران اعدام شدند.
این زندان در پرونده قضایی حمید نوری، از مسئولان پیشین زندان رجاییشهر، نقشی محوری داشت. نوری در سال ۱۴۰۱ در سوئد به دلیل نقش خود در اعدامهای سال ۱۳۶۷، به اتهام جنایت جنگی و قتل به حبس ابد محکوم شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شد، اما سوئد او را در خرداد ۱۴۰۳ در چارچوب تبادل زندانی با حکومت ایران آزاد کرد.
سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرده است که بین سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲، دستکم ۵۳۰ نفر تنها به اتهام قتل در زندان رجاییشهر اعدام شدند؛ آماری که نشان میدهد این زندان مدتها پس از کشتارهای جمعی دهه ۱۳۶۰ نیز از محلهای اجرای اعدام بوده است.
این سازمان همچنین نگرانیهای خود را به گزارشها درباره تلاش برای تخریب یا تغییر گورستان خاوران در جنوبشرق تهران مرتبط دانسته بود؛ جایی که قربانیان کشتار سال ۱۳۶۷ در گورهای جمعی بینامونشان دفن شدهاند. به گفته این سازمان، خانوادههای قربانیان از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل خواسته بودند از تخریب یا دستکاری این گورستان جلوگیری کند.
خبرگزاری حکومتی «دانشجو» در ایران، در گزارشی که روز شنبه منتشر کرد، فروریختن برج نگهبانی را پایان حضور نشانهای آشنا در سیمای شهر توصیف کرد. این گزارش به نقش این زندان در کشتار سال ۱۳۶۷ یا هشدارها درباره لزوم حفظ شواهد این «جنایتها» نپرداخت.
در عوض، گزارش بر جایگاه این مجموعه در حافظه شهری کرج تاکید کرد و پیش از تشریح وعدههای مربوط به بازآفرینی آن، از رفتوآمد خانوادههای زندانیان و خدمت نگهبانان یاد کرد.
مقامها وعده ساخت بوستان و امکانات فرهنگی میدهند مقامها برای توجیه تعطیلی زندان، به قانون انتقال زندانها به خارج از شهرها و همچنین شکایتها درباره ترافیک ناشی از فعالیت زندان، رفتوآمد خانوادهها برای ملاقات و دیگر مشکلات محله اشاره کردهاند.
غلامحسین محسنی اژهای، رییس قوه قضاییه، در فروردین ۱۴۰۲ دستور تعطیلی زندان را صادر کرد. بر اساس روایت رسانههای حکومتی، زندان تا اوت همان سال تخلیه و زندانیان به قزلحصار منتقل شدند.
به نوشته این گزارش، تخریب دیوارهای پیرامونی در اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد و در شهریور ۱۴۰۵ شدت گرفت. رییس سازمان زندانها برداشتن این دیوارها را برای تعیین تکلیف آینده زمین و فراهم کردن امکان اجرای طرحهای جدید ضروری دانست.
مقامها میگویند در این محوطه حدودا ۶۰ هکتاری، فضای سبز، بوستان بانوان، فرهنگسرا، سالن اجتماعات و نگارخانه ایجاد خواهد شد. آنها همچنین وعده دادهاند ساختمان اصلی زندان را برای استفادههای دانشگاهی و فرهنگی حفظ کنند.
با این حال، طرحهای اعلامشده توضیحی درباره چگونگی حفاظت از شواهد اعدامها یا گرامیداشت یاد قربانیان ارائه نمیدهند؛ پرسشهایی که در کانون درخواست این سازمان حقوق بشری برای حفظ زندان قرار دارند.