کانادا دانشجوی ایرانی را به ظن کمک به برنامه تسلیحاتی جمهوری اسلامی، «تهدید امنیتی» دانست
نهادهای امنیتی کانادا، محمدرضا پاکتچیان، دانشجوی ایرانی مقطع دکتری دانشگاه کارلتون را «تهدیدی برای امنیت ملی» این کشور معرفی کردند. آنها هشدار دادند دانش و فناوریای که او در کانادا به دست میآورد، میتواند به پیشبرد برنامههای نظامی و تسلیحات کشتار جمعی جمهوری اسلامی کمک کند.
گلوبالنیوز پنجشنبه چهارم تیر گزارش داد اسناد اطلاعاتی محرمانهای که این رسانه به آنها دست یافته، نشان میدهد سازمان اطلاعات امنیت کانادا (CSIS) و سازمان خدمات مرزی کانادا (CBSA)، پاکتچیان، دانشجوی ۴۱ ساله دکتری مهندسی هوافضا در دانشگاه کارلتون، را تهدیدی امنیتی تشخیص دادهاند.
بر اساس این اسناد، پاکتچیان برای شرکت مپنا که در فهرست تحریمهای کانادا قرار گرفته است، کار میکند.
سازمان اطلاعات امنیت کانادا میگوید او پس از پایان تحصیل در اتاوا قصد دارد به این شرکت بازگردد و آموختههای خود را در آنجا به کار گیرد.
این سازمان همچنین نوشته است او با یک استاد دانشگاه ایرانی در ارتباط است که پژوهشهایش بر موشکهای بالستیک و دیگر فناوریهای نظامی متمرکز است.
به گفته مقامهای امنیتی و مهاجرتی کانادا، پاکتچیان مدرک کارشناسی ارشد خود را از یکی از دانشگاههای ایران دریافت کرده است. دانشگاهی که بهدلیل فعالیت در زمینه پژوهشهای مرتبط با غنیسازی اورانیوم، فناوریهای تسلیحات هستهای و سامانههای هدایت موشکی شناخته میشود.
به گفته این مقامها، حوزههای پژوهشی او نیز قابلیت استفاده در اهداف سوء را دارند.
در یادداشتی که مقامهای مهاجرت کانادا در ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ تهیه کردهاند، آمده است تخصصی که پاکتچیان در کانادا به دست میآورد، «به احتمال زیاد» در پیشبرد برنامههای تسلیحات کشتار جمعی جمهوری اسلامی به کار گرفته خواهد شد.
سازمان اطلاعات امنیت کانادا، سازمان خدمات مرزی کانادا و دانشگاه کارلتون درباره این پرونده اظهارنظر نکردند.
پاکتچیان و وکیل او نیز پاسخی به درخواست رسانهها ندادند.
محمدرضا پاکتچیان، دانشجوی دانشگاه کارلتون
ارتباط با مپنا و تحقیقات نظامی
بر اساس گزارش سازمان خدمات مرزی کانادا، پاکتچیان از سال ۱۳۸۸ در شرکت مپنا بهعنوان طراح کمپرسورهای محوری فعالیت میکند. تجهیزاتی که در موتورهای جت کاربرد غیرنظامی و نظامی دارند.
اسناد امنیتی نشان میدهند او در زمان درخواست ویزای تحصیلی، محمود مانی، استاد دانشگاه صنعتی امیرکبیر، را بهعنوان معرف خود معرفی کرده است.
به گفته سازمان اطلاعات امنیت کانادا، فعالیتهای پژوهشی مانی بر فناوریهای دارای کاربرد نظامی، از جمله آیرودینامیک موشکها، موتورهای راکتی و موشکهای بالستیک، تمرکز دارد.
این سازمان همچنین اعلام کرده است پاکتچیان در دانشگاه کارلتون استادی را بهعنوان راهنمای پژوهشی خود انتخاب کرده که حوزه تخصصی او جنگندهها و پهپادهاست.
بر اساس این اسناد، پاکتچیان نیز در نامهای به اداره مهاجرت کانادا نوشته است که پس از بازگشت به ایران، از دانش و تخصصی که در کانادا کسب میکند، برای پیشرفت حرفهای خود استفاده خواهد کرد.
سازمان خدمات مرزی کانادا هشدار داده است ادامه تحصیل این فرد در این کشور میتواند به «انتقال نامحسوس فناوری» منجر شود و در نهایت به تقویت برنامهها و توانمندیهای نظامی جمهوری اسلامی کمک کند.
بورسیه دانشگاه و پیگیری ویزا
اسناد مهاجرتی نشان میدهند دانشگاه کارلتون هنگام پذیرش پاکتچیان در سال ۱۴۰۱، هشت هزار دلار بورسیه به او اختصاص داده است.
همچنین دفتر یاسر نقوی، نماینده حزب لیبرال، درباره روند صدور ویزای تحصیلی او با مقامهای وزارت مهاجرت کانادا تماس گرفته بوده.
دفتر نقوی اعلام کرد دفاتر نمایندگان حوزههای انتخابیه بهطور معمول در امور مهاجرتی به ساکنان حوزه خود کمک میکنند، اما به اطلاعات محرمانه نهادهای امنیتی دسترسی ندارند.
این پیگیریها در تیر ۱۴۰۲، حدود چهار ماه پس از شناسایی پاکتچیان بهعنوان تهدید امنیتی، انجام شد.
ایراناینترنشنال ۲۷ خرداد در گزارشی به افزایش نگرانی نهادهای امنیتی کانادا درباره فعالیتها و شبکههای وابسته به جمهوری اسلامی در این کشور پرداخت.
نگرانی از انتقال دانش به برنامه موشکی جمهوری اسلامی
پرونده مهاجرتی پاکتچیان نشان میدهد او در سال ۱۴۰۲ وارد کانادا شد و همان سال تحصیل در دانشگاه کارلتون را آغاز کرد.
او در اردیبهشت سال جاری با شکایت در دادگاه فدرال کانادا خواستار تصمیمگیری درباره درخواست ویزای دانشجویی و پرداخت ۱۰ هزار دلار غرامت به دلیل تاخیر در رسیدگی به پرونده شد، اما دادگاه ۱۹ خرداد درخواست او را رد کرد.
توماس ژونو، استاد دانشگاه اتاوا، گفت عملکرد برنامه موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی در جنگ ۴۰ روزه نسبت به گذشته بهبود یافته و در درگیریهای خرداد ۱۴۰۴ نیز دقت و قابلیت اطمینان موشکهای جمهوری اسلامی بیشتر از قبل بوده است.
متیو لویت، پژوهشگر موسسه واشینگتن برای سیاست خاور نزدیک، نیز گفت مقامها مدتهاست نگرانند پژوهشگران ایرانی مشغول تحصیل در خارج از کشور در جبران کمبودهای دانش یا قطعات مورد نیاز برنامه موشکی جمهوری اسلامی نقش داشته باشند.
ژونو در عین حال گفت ممکن است پاکتچیان برای اهداف مشروع در کانادا تحصیل کند، اما احتمال بازگشت او به ایران و فعالیت مستقیم یا غیرمستقیم در برنامه موشکی یا پهپادی جمهوری اسلامی نیز وجود دارد.
سازمان اطلاعات امنیت کانادا نیز در گزارش سالانه ۲۰۲۴ خود اعلام کرده است که بهطور فعال تلاشهای جمهوری اسلامی را برای دستیابی به فناوری کانادایی به منظور پیشبرد برنامههای تسلیحاتی، رصد و بررسی میکند.
ایراناینترنشنال ۲۰ اسفند ۱۴۰۴ هویت یکی از مقامهای ارشد جمهوری اسلامی در کانادا را افشا کرد و به حساسیت نهادهای امنیتی این کشور نسبت به فعالیتهای وابسته به تهران پرداخت.
کانادا از سال ۲۰۱۲ روابط دیپلماتیک خود را با جمهوری اسلامی قطع کرده و در سالهای بعد، پروندههایی مانند سرنگونی پرواز پیاس۷۵۲، تهدید مخالفان، فعالیتهای منطقهای و برنامههای موشکی و هستهای جمهوری اسلامی، شکاف میان دو طرف را عمیقتر کرده است.
همزمان با آغاز تابستان و افزایش دما در بسیاری از نقاط ایران، شماری از شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال از قطع روزانه آب و برق در شهرهای مختلف کشور گزارش دادند.
در حالی که مقامهای جمهوری اسلامی کاهش ذخایر آبی، افزایش مصرف و فشار بر شبکه برق را عامل این وضعیت معرفی میکنند، اما بسیاری از شهروندان شرایط موجود را نتیجه ناکارآمدی حکومت و سالها فرسودگی زیرساختها میدانند.
پیامهای ارسالی از خوزستان، ایلام، لرستان، آذربایجان شرقی، البرز، تهران و استانهای دیگر نشان میدهند قطعیهای چندساعته آب و برق از همین روزهای ابتدای تابستان آغاز شده و زندگی روزمره مردم را مختل کرده است.
یک شهروند از خوزستان، استانی که بخش مهمی از برق کشور را تولید میکند، در پیامی به ایراناینترنشنال نوشت: «با شروع اولین روز تابستان و ثبت دمای بالای ۵۰ درجه در خوزستان، قطعیهای برنامهریزیشده برق هم استارت خورده و برق استانی را که دو برابر نیاز خودش برق تولید میکند، هر روز قطع میکنند.»
شهروندان ساکن شهرهای مختلف استان ایلام نیز از چهار ساعت قطع برق در دمای ۴۶ درجه خبر دادند.
مخاطبی هشدار داد اگر خاموشیها ادامه پیدا کند، مسئولان با «جمعیت مردم معترض و خشمگین» روبهرو خواهند شد.
شهروندی ساکن برجی ۱۴ طبقه در پردیس تهران، از چهار ساعت قطع برق در میانه روز خبر داد و نوشت: «بدون آسانسور چطور ما این طبقات را با پله رفتوآمد کنیم؟»
شماری دیگر از شهروندان نیز اشاره کردند نبود دسترسی به آسانسور در گرمای تابستان برای بسیاری از سالمندان و خانوادهها بحرانی مضاعف است.
در کنار قطع برق، روایتهای متعددی درباره قطع آب نیز به دست ایراناینترنشنال رسیده است.
مهدی مسائلی، دبیر سندیکای صنعت برق، اواسط اردیبهشت سال گذشته گفته بود وقتی برق نیست، آب هم نداریم چون پمپ قطع میشود.
همان زمان برخی شهروندان، قطع روزانه برق را برابر با «فلج شدن» زندگی مردم خواندند.
با تداوم بحران انرژی در سال جاری، چند شهروند از بومهن گفتند در هفته گذشته تنها دو روز و آن هم برای چند ساعت به آب دسترسی داشتهاند.
مخاطبی در همین زمینه نوشت: «در خانه فرد بیمار داریم. دیگر نمیدانیم باید دردمان را به چه کسی بگوییم.»
ساکنان شهریار نیز از سه روز قطعی آب خبر دادند و گفتند تماس با اداره آبفا نتیجهای جز دریافت کد پیگیری و شنیدن پیامهای ضبطشده نداشته است.
از شهر قدس در غرب تهران نیز چندین پیام مشابه دریافت شده است.
شهروندان گفتند آب از ساعت سه بعدازظهر تا هفت صبح قطع بوده و مردم برای ساعتهای طولانی از ابتداییترین نیاز زندگی محروم ماندهاند.
یکی از ساکنان این منطقه نوشت: «آب یک نیاز اولیه است، نه یک خدمت لوکس.»
مقامهای جمهوری اسلامی کمبود منابع آبی، کاهش ذخایر سدها و افزایش مصرف را از دلایل اصلی وضعیت موجود معرفی میکنند، اما بسیاری از شهروندان معتقدند مقامها به جای پاسخگویی درباره سالها سوءمدیریت و کمبود سرمایهگذاری، مسئولیت بحران را متوجه مردم میکنند و از آنان میخواهند مصرف خود را کاهش دهند.
بر اساس پیامهای رسیده از شباب ایلام، آب این شهر سه روز کامل قطع بوده است.
از سوی دیگر، برخی شهروندان در پیامهای خود، وضعیت فعلی را با ادعاهای مقامهای جمهوری اسلامی درباره حمله به زیرساختها مقایسه کردند.
در یکی از این پیامها آمده است: «لازم نبود کسی زیرساختهای انرژی را بزند. ناکارآمدی حکومت، آب را از ما گرفته و ما را به عصر حجر برگردانده. ما با گالن آب میآوریم.»
در کنار قطعیهای گسترده، شهروندان از افزایش هزینه آب و برق نیز گلایه دارند.
یک شهروند از زنجان نوشت: «قبوض آب و برق را بیسروصدا گران کردند، قطعی برق هم چند روز است شروع شده.»
از اهواز نیز گزارش شده مبلغ قبوض آب به حدی افزایش یافته که بسیاری از خانوادهها توان پرداخت آن را ندارند.
به گفته یک شهروند، اداره آب حاضر به قسطبندی بدهیها نیست و این وضعیت میتواند به تضعیف بهداشت عمومی در گرمای شدید جنوب کشور منجر شود.
شهروند دیگری از جنوب ایران در پیامی به ایراناینترنشنال نوشت: «نه آب کافی هست و نه برق. در این گرمای شدید روزی چند ساعت برق را قطع میکنند. بنزین هم بهسختی پیدا میشود، در حالی که بخش بزرگی از سوخت کشور از همین بنادر جنوب تامین میشود.»
در سالهای گذشته نیز شهروندان بارها با خاموشیهای گسترده در تابستان و حتی زمستان روبهرو شدهاند. در برخی سالها، خاموشیهای برنامهریزیشده از اردیبهشتماه آغاز شده بود.
کارشناسان میگویند ریشه اصلی بحران را باید در فرسودگی زیرساختها و نبود سرمایهگذاری کافی جستوجو کرد.
به گفته آنان، جمهوری اسلامی از دهه ۱۳۹۰ تاکنون سرمایهگذاری متناسبی برای توسعه نیروگاهها، نوسازی شبکه انتقال و توزیع برق و همچنین تقویت زیرساختهای آبی انجام نداده است.
نتیجه این روند، شبکهای فرسوده است که با هر موج گرما یا سرما با کمبود ظرفیت روبهرو میشود.
به گفته شهروندان و کارشناسان، حکومت به جای حل ریشهای بحران، سالهاست با قطع برق صنایع و مشترکان خانگی یا اعمال محدودیت در تامین آب، تلاش میکند کمبودها را از یک فصل به فصل بعد منتقل کند.
سیانبیسی نوشت پاکستان با میانجیگری در پایان جنگ ایران جایگاه دیپلماتیک خود را تقویت کرده و اکنون به دنبال بهرهبرداری اقتصادی از این نقش است، هرچند کارشناسان میگویند بحران ساختاری اقتصاد این کشور مانع تحقق سریع این هدف خواهد شد.
شبکه سیانبیسی در گزارشی نوشت که نقش پاکستان در میانجیگری برای پایان دادن به جنگ ایران که امنیت کشورهای حاشیه خلیج فارس را با چالش روبهرو کرد و از طریق افزایش قیمت انرژی بر اقتصادهای مختلف جهان اثر گذاشت، جایگاه دیپلماتیک اسلامآباد را در سطح بینالمللی ارتقا داده و تحسین مقامهای ارشد دولت آمریکا را نیز به همراه داشته است.
به نوشته این رسانه، هرچند جنگ ایران فشار بیشتری بر اقتصاد پاکستان وارد کرد، اما انگیزه اصلی اسلامآباد برای تلاش در جهت پایان دادن به درگیری، جلوگیری از سرایت بحران به داخل مرزهای خود و در عین حال حفظ روابط نزدیک با ایالات متحده بوده است.
پاکستان حدود ۹۰۰ کیلومتر مرز مشترک با ایران دارد و پس از ایران، دومین جمعیت بزرگ شیعیان جهان را در خود جای داده است.
در ماه اسفند ۱۴۰۴، پس از کشته شدن علی خامنهای، دیکتاتور وقت ایران، اعتراضهایی در کراچی و اسلامآباد شکل گرفت که بنا بر گزارش رسانهها، بیش از ۲۰ کشته بر جای گذاشت.
مایکل کوگلمن، پژوهشگر ارشد شورای آتلانتیک، به سیانبیسی گفت که شاید هیچ کشوری خارج از خاورمیانه، به اندازه پاکستان در برابر پیامدهای این جنگ آسیبپذیر نبوده است.
او توضیح داد که پاکستان علاوه بر روابط اقتصادی گسترده با کشورهای حوزه خلیج فارس، دارای پیمان دفاعی مشترک با عربستان سعودی است. پیمانی که اسلامآباد تمایلی نداشت به دلیل جنگ ناچار به اجرای آن شود.
به گفته کوگلمن، همین عوامل باعث شد پاکستان انگیزهای ویژه برای پایان دادن به جنگ داشته باشد.
این گزارش به تمجید مقامهای آمریکایی از نقش پاکستان نیز اشاره کرد.
جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، ۳۱ خرداد از شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، و عاصم منیر، فرمانده ارتش این کشور، بهدلیل نقشآفرینی در روند صلح قدردانی کرد و گفت در سه ماه گذشته بیش از هر فرد دیگری با منیر گفتوگو کرده است.
او همچنین تاکید کرد اگر «دولتمردی» منیر نبود، مذاکرات صلح برگزار نمیشد.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، نیز هفته گذشته در گفتوگو با اکسیوس، فرمانده ارتش پاکستان را «مردی بزرگ» توصیف کرد.
سیانبیسی به نقل از کارشناسان نوشت که پاکستان اکنون تلاش خواهد کرد از این موفقیت دیپلماتیک برای کسب امتیازهای اقتصادی، بهویژه در روابط با واشینگتن و کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس استفاده کند.
با این حال، به گفته آنان، این حمایتها احتمالا در قالب وامهایی با شرایط بهتر از سوی کشورهای عربی یا کمکهای امنیتی آمریکا خواهد بود و نه سرمایهگذاری مستقیم خارجی.
این گزارش یادآور شد که اقتصاد پاکستان در سالهای اخیر با مشکلات جدی روبهرو بوده و این کشور بارها برای جلوگیری از بحران مالی به صندوق بینالمللی پول متوسل شده است.
پرامیت پال چودری، رییس بخش جنوب آسیا در موسسه اوراسیا گروپ، به سیانبیسی گفت بزرگترین مشکل پاکستان، «وضعیت بسیار نامناسب اقتصاد آن» است.
به گفته او، پاکستان اکنون بیستوچهارمین برنامه وام خود را از صندوق بینالمللی پول دریافت میکند و به دلیل مشکلات ساختاری داخلی، مقصد جذابی برای سرمایهگذاری خارجی محسوب نمیشود.
در ادامه این گزارش آمده است که پاکستان سالها با کسری بودجه و کسری حساب جاری مواجه بوده و همین موضوع، بدهی عمومی این کشور را به شدت افزایش داده است.
مطالعه شورای آتلانتیک نشان میدهد پاکستان یکی از معدود اقتصادهای در حال توسعهای بوده که بیش از ۴۰ درصد درآمد سالانه دولتش صرف پرداخت بهره بدهیها شده است. رقمی که بسیار بالاتر از سطح قابل دوام ارزیابی میشود.
به نوشته سیانبیسی، این روند همچنان ادامه دارد.
موسسه فیچ پیشبینی کرده است نسبت پرداخت بهره به درآمد دولت پاکستان در سال مالی منتهی به ژوئن ۲۰۲۷ به ۳۹.۱ درصد برسد، در حالی که میانگین این شاخص در کشورهای مشابه تنها ۱۲.۱ درصد است.
این گزارش همچنین تاکید کرد حتی پیش از آغاز جنگ ایران، شرکتهای بزرگ بینالمللی از جمله پروکتر اند گمبل، شل، کلتکس و الی لیلی در حال خروج از پاکستان بودند. همزمان، درآمد واقعی خانوارها نزدیک به هفت سال بدون رشد باقی مانده و همین مساله تقاضای داخلی را تضعیف کرده است.
افزایش قیمت جهانی انرژی نیز فشار بیشتری بر اقتصاد پاکستان وارد کرد.
این کشور ۸۵ درصد سوخت مورد نیاز خود و تقریبا تمام گاز طبیعی مایع وارداتیاش را از خاورمیانه تامین میکند و به همین دلیل برای مقابله با افزایش قیمتها ناچار به اجرای سیاستهای ریاضتی شد.
با این حال، رسانههای محلی گزارش دادهاند پس از پیشرفت در مذاکرات صلح، این محدودیتهای ریاضتی از ۲۹ خرداد لغو شدند.
سیانبیسی با استناد به گزارش موسسه آکسفورد اکونومیکس نوشت اختلالهای ناشی از جنگ باعث شد نرخ تورم پاکستان در ماه می به ۱۱.۷ درصد برسد و قدرت خرید خانوارها کاهش یابد.
این موسسه پیشبینی کرده است تورم دستکم تا ماه سپتامبر دو رقمی باقی بماند.
همچنین پیشبینی رشد مصرف خانوارها در سال ۲۰۲۶ از ۲.۲ درصد به ۱.۲ درصد کاهش یافته و برآورد رشد اقتصادی پاکستان نیز با ۰.۶ واحد درصد کاهش، به ۲.۱ درصد رسیده است.
در ادامه گزارش آمده است که صندوق بینالمللی پول از پاکستان خواسته اصلاحات ساختاری گستردهای از جمله تقویت ذخایر ارزی، گسترش پایه مالیاتی، افزایش رقابت و ارتقای بهرهوری را اجرا کند.
چودری در گفتوگو با سیانبیسی گفت بخش بزرگی از اقتصاد پاکستان مالیات پرداخت نمیکند.
به گفته او، ارتش پاکستان حدود یکپنجم اقتصاد کشور را در اختیار دارد و از تولید غلات تا سیمان، فعالیت اقتصادی انجام میدهد، اما این فعالیتها درآمد مالیاتی برای دولت ایجاد نمیکنند.
همچنین مالکان بزرگ زمینهای کشاورزی نیز از پرداخت مالیات بر درآمد معاف هستند.
این گزارش با اشاره به نقش پررنگ ارتش در سیاست پاکستان تاکید کرد حمایت ارتش برای بقای دولتها ضروری است.
به نوشته فایننشالتایمز، نخستوزیر پاکستان در سال ۲۰۲۴ با حمایت ارتش توانست دولت خود را حفظ کند.
چودری نیز گفت شریف نماینده منافع زمینداران بزرگ است، در حالی که منیر از منافع ارتش دفاع میکند.
سیانبیسی در پایان به نقل از این کارشناس نتیجه گرفت که تا وقتی پاکستان مشکلات بنیادین اقتصاد خود را برطرف نکند، تمجیدهای دولت آمریکا از نقش اسلامآباد به اقدامات عملی تبدیل نخواهد شد.
به گفته او، ترامپ بیش از گذشته نشان داده که به روابط مبتنی بر معامله اهمیت میدهد و پاکستان در شرایط کنونی، چیز زیادی برای ارائه در این چارچوب ندارد.
دو زمینلرزه پیاپی به بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ که شامگاه چهارشنبه ونزوئلا را لرزاند، به کشته شدن دستکم ۳۲ نفر منجر شد و بیش از ۷۰۰ زخمی بر جا گذاشت. دولت کاراکاس وضعیت اضطراری اعلام کرده و عملیات جستوجو برای یافتن قربانیان احتمالی بیشتر همچنان ادامه دارد.
این دو زمینلرزه قدرتمند شامگاه سوم تیر با فاصله تنها یک دقیقه ونزوئلا را لرزاند و خسارتهای گستردهای به چندین ایالت این کشور وارد کرد.
دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، با اعلام وضعیت اضطراری گفت شمار قربانیان احتمالا افزایش خواهد یافت، زیرا نیروهای امدادی همچنان در حال جستوجو در ساختمانهای فروریخته و دسترسی به مناطق آسیبدیده هستند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، رودریگز گفت آمار اولیه قربانیان، ایالت «لا گوایرا» که بیشترین خسارت را دیده، در بر نمیگیرد.
او این منطقه را «منطقه فاجعه» توصیف کرد و گفت دهها ساختمان در این ایالت، در حدود ۳۰ کیلومتری شمال کاراکاس، فرو ریخته و عملیات گسترده نجات برای یافتن افراد گرفتار زیر آوار ادامه دارد.
به گفته مقامهای ونزوئلا، این دو زمینلرزه که اندکی پس از ساعت ۶ عصر رخ دادند، از شدیدترین زمینلرزههای بیش از یک قرن اخیر این کشور بودند.
سازمان زمینشناسی آمریکا اعلام کرد کانون زمینلرزه نخست در عمق ۲۲ کیلومتری زمین و در غرب شهر مورون، در ساحل کارائیب ونزوئلا قرار داشت.
تنها یک دقیقه بعد، زمینلرزه دوم در عمق ۱۰ کیلومتری و در فاصله ۱۶ کیلومتری جنوب غرب مورون رخ داد.
لرزش این زمینلرزهها در مناطق وسیعی از آمریکای جنوبی احساس شد؛ بهگونهای که ساختمانها در شهرهای مختلف ونزوئلا تخلیه شدند و لرزشها حتی تا آمازون برزیل، در فاصله حدود هزار و ۷۰۰ کیلومتری کاراکاس، نیز حس شد.
رییسجمهوری موقت ونزوئلا اعلام کرد فرودگاه بینالمللی سیمون بولیوار، مهمترین فرودگاه این کشور، بر اثر زمینلرزه آسیب دیده و فعالیت آن متوقف شده است. همچنین خدمات مترو و شبکه گاز طبیعی در کاراکاس به حالت تعلیق درآمده و از شهروندان خواسته شده هرگونه خسارت را از طریق یک اپلیکیشن دولتی گزارش کنند.
رودریگز همچنین از تعطیلی چندروزه مدارس خبر داد و وزارت آموزش اعلام کرد برخی مدارس به پناهگاه موقت و مراکز جمعآوری کمکهای مردمی تبدیل خواهند شد.
او از مردم خواست آرامش خود را حفظ کنند و از کارکنان حوزه درمان خواست برای کمک به مجروحان به بیمارستانها مراجعه کنند.
در ایالت ساحلی فالکون، ویکتور کلارک، فرماندار این ایالت، گفت دستکم ۳۲ نفر در بیمارستان بستری شدهاند و ۱۵ نفر نیز در ساعات نخست پس از زمینلرزه زیر آوار گرفتار بودند.
در کاراکاس، هزاران نفر پس از لرزش ساختمانها به خیابانها پناه بردند.
تصاویر منتشرشده، ساختمانهای آسیبدیده، دیوارهای فروریخته، تیرهای برق سقوطکرده و خیابانهایی را نشان دادند که با آوار مسدود شدهاند.
در بخشهایی از پایتخت نیز برق و شبکه تلفن همراه قطع شد.
به گزارش آسوشیتدپرس، هکتور ریچی، یکی از ساکنان کاراکاس، گفت: «ابتدا لرزش خفیف بود، اما کمکم شدت گرفت و در نهایت همه مجبور شدیم خانههایمان را ترک کنیم و در فضای باز جمع شویم.»
روبرتو گاماس، یکی دیگر از ساکنان شهر، نیز گفت ساختمانی که در آن حضور داشت «بهشدت از این سو به آن سو تکان میخورد» و شدت لرزش «باورنکردنی» بود.
قطع ارتباطات تلفن همراه نگرانی خانوادههای بسیاری را تشدید کرد؛ بهویژه خانوادههای بیش از ۷.۷ میلیون ونزوئلایی که طی سالهای گذشته این کشور را ترک کردهاند و برای اطلاع از وضعیت بستگان خود با مشکل مواجه شدند.
ماریا کورینا ماچادو، رهبر مخالفان ونزوئلا که از دسامبر گذشته در تبعید به سر میبرد، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس برای مردم این کشور آرزوی آرامش، استقامت و همبستگی کرد.
دیوسدادو کابیو، وزیر کشور ونزوئلا، گفت زمینلرزه در چندین ایالت احساس شده و از رانندگان خواست مسیر را برای خودروهای امدادی و آمبولانسها باز کنند.
او از فروریختن خانهها و ساختمانها در محله آلتامیرا خبر داد و گفت احتمال میرود شماری از شهروندان در این منطقه زخمی شده باشند.
کابیو تاکید کرد عملیات امدادرسانی بر اساس پروتکلهای تعیینشده در حال انجام است و از مردم خواست به دلیل احتمال وقوع پسلرزه، از ورود به ساختمانها خودداری کنند.
او همچنین از شهروندان خواست مراقب کودکان و سالمندان باشند و از سلامت اعضای خانواده و همسایگان خود اطمینان حاصل کنند.
همزمان با ادامه عملیات امدادی، دولتهای متعددی از جمله آمریکا، آرژانتین، بولیوی، برزیل، شیلی، اکوادور، السالوادور، مکزیک، پاناما و اروگوئه، آمادگی خود را برای کمک به ونزوئلا اعلام کردند.
جرمی پی. لوین، معاون وزیر خارجه آمریکا در امور کمکهای خارجی، گفت وزارت خارجه این کشور یک تیم ویژه امدادرسانی و ستاد هماهنگی بحران را برای اعزام گروههای جستوجو و نجات، تجهیزات پزشکی، کمکهای بشردوستانه و سایر منابع مورد نیاز، با هماهنگی دولت موقت ونزوئلا، تشکیل داده است.
رودریگز نیز اعلام کرد گروههای امداد و نجات از چند کشور در ساعات آینده وارد ونزوئلا خواهند شد و در عملیات نجات مشارکت خواهند کرد.
او همچنین از دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، به دلیل اعلام حمایت از ونزوئلا پس از وقوع زمینلرزه قدردانی کرد.
نایب بوکله، رییسجمهوری السالوادور، با وجود اختلافهای سیاسی گذشته با دولت ونزوئلا، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس برای مردم این کشور آرزوی استقامت کرد و گفت دولتش آماده ارائه کمک است.
دانیل نوبوآ، رییسجمهوری اکوادور، نیز از صدور دستور ارسال فوری کمکهای بشردوستانه خبر داد و گفت: «با وجود همه اختلافها، انسانیت باید راهنمای تصمیمهای رهبران باشد.»
رودریگو پاز، رییسجمهوری بولیوی، نیز اعلام کرد کشورش آماده ارائه هرگونه کمک مورد نیاز است.
دولت برزیل هم ضمن اعلام همبستگی با مردم ونزوئلا، گفت تاکنون گزارشی از آسیب دیدن شهروندان برزیلی دریافت نکرده است.
احساس زمینلرزه در کلمبیا
زمینلرزه در مناطق شمال شرقی و حوزه کارائیب کلمبیا نیز احساس شد، اما تاکنون گزارشی از خسارت یا تلفات منتشر نشده است.
همچنین ساختمانهایی در شهرهای مانائوس، بلم و ماکاپا در آمازون برزیل تخلیه شدند.
مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام آمریکا پس از وقوع زمینلرزه چند هشدار سونامی صادر کرد، اما این هشدارها اندکی بعد لغو شدند.
به نوشته آسوشیتدپرس، وقوع زمینلرزههای شدید در ونزوئلا نادر است. اگرچه این کشور در نزدیکی چند گسل زمینشناسی قرار دارد، اما موقعیت آن میان صفحات تکتونیکی آمریکای جنوبی و کارائیب باعث شده نسبت به کشورهای واقع در کمربند زلزلهخیز «حلقه آتش» اقیانوس آرام، مانند مکزیک و شیلی، کمتر در معرض زمینلرزههای بزرگ قرار داشته باشد.
مارکو روبیو تایید کرد که واشینگتن در مذاکرات اسرائیل و لبنان در تلاش است زمینه عقبنشینی تدریجی ارتش اسرائیل از جنوب لبنان را فراهم کند. با این حال، به گزارش تایمز اسرائیل، نارضایتی مشترک دو کشور از توافق اخیر واشینگتن و تهران، این روند را با مانع جدی روبهرو کرده است.
وزیر خارجه آمریکا، چهارشنبه سوم تیر ماه اعلام کرد اسرائیل و لبنان در جریان مذاکراتی که این هفته با میانجیگری دولت دونالد ترامپ در واشینگتن برگزار شد، درباره کاهش تدریجی حضور نیروهای اسرائیلی در جنوب لبنان گفتوگو کردند.
روبیو در گفتوگو با خبرنگاران در کویت گفت یکی از محورهای اصلی مذاکرات، ایجاد «مناطق آزمایشی» است. مناطقی مشخص که ارتش لبنان بتواند وارد آنها شود، کنترل امنیت را در دست بگیرد و پس از تثبیت اوضاع، این روند در مناطق بعدی نیز تکرار شود.
او تاکید کرد هرچه ارتش لبنان کنترل بیشتری بر جنوب این کشور پیدا کند و نفوذ حزبالله کاهش یابد، نیاز به حضور نظامی اسرائیل نیز کمتر خواهد شد.
وزیر خارجه آمریکا همچنین از منطقه حائل امنیتی ایجاد شده بهوسیله ارتش اسرائیل در جنوب لبنان دفاع کرد و گفت این منطقه تنها به این دلیل ایجاد شده که حزبالله از آن برای شلیک راکت و پهپاد به خاک اسرائیل استفاده میکرد.
با وجود این، دو منبع آگاه، از جمله یک مقام دولتی، به روزنامه تایمز اسرائیل گفتند مذاکرات این هفته کمثمرترین دور گفتوگوها از زمان آغاز مذاکرات بوده است.
به گفته این منابع، علت اصلی این وضعیت، نارضایتی مشترک اسرائیل و لبنان از تصمیم دولت ترامپ برای گنجاندن آتشبس لبنان در یادداشت تفاهمی است که هفته گذشته میان آمریکا و جمهوری اسلامی برای پایان جنگ امضا شد.
این منابع گفتند هر دو طرف معتقدند این اقدام، هدف اصلی کانال گفتوگوی مستقیمی را که آمریکا از ماه آوریل میان اسرائیل و لبنان ایجاد کرده بود، تضعیف کرده است. کانالی که با هدف کاهش نفوذ جمهوری اسلامی بر حزبالله و لبنان شکل گرفته بود.
به گفته یک مقام اسرائیلی، این تصمیم واشینگتن باعث شده اسرائیل تمایل کمتری به پذیرش درخواستهای آمریکا برای آغاز عقبنشینی بخشی از نیروهایش از جنوب لبنان داشته باشد.
در مقابل، یک منبع آگاه گفت دولت لبنان نیز برای مقابله با این تصور که جمهوری اسلامی نسبت به بیروت، نفوذ بیشتری بر تحولات لبنان دارد، موضع سختگیرانهتری در مذاکرات اتخاذ کرده است.
بر همین اساس، بیروت نقشههایی برای عقبنشینی اسرائیل ارائه کرده که بسیار گستردهتر از محدودهای است که اسرائیل در شرایط کنونی حاضر به پذیرش آن است. موضوعی که علاوه بر اختلافات موجود، تحت تاثیر فشارهای سیاسی داخلی بر دولت بنیامین نتانیاهو نیز قرار دارد.
بر اساس این گزارش، دولت آمریکا امیدوار بود مذاکرات سهروزهای که قرار است پنجشنبه چهارم تیر ماه به پایان برسد، با اعلام یک طرح آزمایشی خاتمه یابد. طرحی که بر اساس آن، ارتش اسرائیل از بخشهای محدودی از جنوب لبنان که از زیرساختهای نظامی حزبالله پاکسازی شدهاند، خارج شود و ارتش لبنان جایگزین آن شود.
با این حال، دو منبع آگاه گفتند در شرایط کنونی، احتمال دستیابی به چنین توافقی نسبت به گذشته بسیار کمتر شده است.
دومین روز مذاکرات که سوم تیر ماه در ساختمان پنتاگون و با تمرکز صرف بر مسائل امنیتی برگزار شد، بدون انتشار هیچ بیانیهای پایان یافت.
قرار است نشست چهارم تیر ماه در وزارت خارجه آمریکا برگزار شود و تنها بر موضوعات سیاسی متمرکز باشد.
واشینگتن امیدوار است دو طرف به اندازهای پیشرفت کنند که بتوانند بیانیه مشترکی درباره نتایج مذاکرات منتشر کنند.
ادامه درگیریها در لبنان
همزمان با ادامه مذاکرات، درگیریها نیز در جنوب لبنان ادامه یافت.
ارتش اسرائیل اعلام کرد خودرویی را که وارد منطقه امنیتی مورد ادعای این کشور در منطقه «علی طاهر» شده بود، هدف قرار داده است.
رسانههای لبنانی گزارش دادند که در این حمله دو نفر کشته شدند.
ارتش اسرائیل همچنین از زخمی شدن یک سرباز خود بر اثر آنچه «حادثه عملیاتی» در جنوب لبنان خواند، خبر داد و اعلام کرد که این نظامی با جراحات متوسط به بیمارستان منتقل شده و تحقیقات درباره علت این حادثه ادامه دارد.
در بخش دیگری از این گزارش به سفر منطقهای روبیو به امارات متحده عربی، کویت و بحرین اشاره شده است.
به نوشته تایمز اسرائیل، نارضایتی متحدان آمریکا از توافق اخیر با جمهوری اسلامی، یکی از دلایل این سفر بوده و وزیر خارجه آمریکا تلاش کرده به کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس اطمینان دهد که واشینگتن همچنان به امنیت آنها متعهد است. کشورهایی که پس از جنگ اخیر، خود را بیش از گذشته در معرض تهدیدهای جمهوری اسلامی میبینند.
روبیو در جریان سفر خود از تصمیم دولت ترامپ برای کاهش بخشی از تحریمهای جمهوری اسلامی نیز دفاع کرد و گفت هر مذاکرهای بر پایه «بدهبستان» پیش میرود.
او تاکید کرد کاهش تحریمها موقتی و تنها برای ۶۰ روز است و اگر تهران به تعهدات خود در مذاکرات سوئیس عمل نکند، رییسجمهوری آمریکا گزینههای متعددی در اختیار خواهد داشت.
دولت آمریکا ابتدا اعلام کرده بود هرگونه کاهش تحریمها تنها پس از ارائه امتیاز از سوی جمهوری اسلامی آغاز خواهد شد، اما بعد پذیرفت بخشی از این کاهش تحریمها از همان ابتدا و در قالب معافیت صادرات نفت ایران اجرا شود.
واشینگتن اول تیر ماه همچنین تحریمهای مهمی را بهطور موقت لغو کرد تا جمهوری اسلامی بتواند نفت خود را با دلار معامله کند و تعدادی از کشتیهای تحریمشده نیز از فهرست تحریمها خارج شوند.
به گزارش تایمز اسرائیل، به نظر میرسد این اقدام آمریکا در واکنش به موافقت جمهوری اسلامی با بازگشت بازرسان هستهای سازمان ملل انجام شده باشد. موضوعی که واشینگتن آن را تنها امتیاز تهران در مذاکرات اخیر میداند، هرچند مقامهای جمهوری اسلامی این موضوع را رد کردهاند.
روبیو همچنین تایید کرد دور بعدی مذاکرات فنی میان آمریکا و جمهوری اسلامی از اوایل هفته آینده در سوئیس آغاز خواهد شد.
او گفت این مذاکرات در سطح کارشناسی برگزار میشود و خودش در آن حضور نخواهد داشت؛ در حالی که نشستهای سطح بالاتر تاکنون عمدتا با حضور جیدی ونس، معاون رییسجمهوری آمریکا، برگزار شده است.
گروههای امداد و نجات بر فراز ویرانههای یک ساختمان فروریخته در کاراکاس، سوم تیر ۱۴۰۵، رویترز/گبی اورا
در پی وقوع دو زمینلرزه شدید در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، شماری از ساختمانها فرو ریختند و شماری از مردم زیر آوار گرفتار شدند. طبق برآورد سازمان زمینشناسی آمریکا شمار جانباختگان احتمالا بیش از ۱۰ هزار نفر خواهد بود. دولت ونزوئلا نیز وضعیت اضطراری اعلام کرد.
عصر چهارشنبه سوم تیر به وقت محلی در کاراکاس (شامگاه چهارشنبه به وقت ایران) یک زمینلرزه به برگی ۷.۲ در حدود ۱۶۰ کیلومتری کاراکاس رخ داد و کمتر از یک دقیقه بعد، زلزله دیگری به بزرگی ۷.۵ همان منطقه را لرزاند.
سازمان زمینشناسی آمریکا در بیانیهای که بلافاصله پس از این زلزلهها منتشر کرد، احتمال داد «شمار کشتهها زیاد و خسارت گسترده» باشد.این سازمان در برآورد اولیه خود اعلام کرد این فاجعه احتمالا ابعاد وسیعی دارد و شمار جانباختگان به احتمال زیاد بین ۱۰ هزار تا ۱۰۰ هزار نفر خواهد بود.
تا لحظه انتشار این گزارش آمار دقیقی از سوی نهادها و مقامهای ملی ونزوئلا اعلام نشده است، اما خبرگزاری رویترز به نقل از مقامهای محلی و شاهدان عینی خبر داد که ساختمانهای زیادی فروریختهاند، شمار زخمیها در حال افزایش است و عملیات نجات نیز آغاز شده است.
ویرانههای یک ساختمان در کاراکاس، ۳ تیر ۱۴۰۵، رویترز
دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، روز چهارشنبه در پی وقوع این زمینلرزههای پیاپی و نزدیک به ۲۴ پسلرزهای که این کشور را لرزاند، وضعیت اضطراری اعلام کرد.
او همراه با رییس مجلس ملی و وزیر کشور در یک برنامه زنده در تلویزیون دولتی ونزوئلا حاضر شد و پس از تسلیت به خانوادههای جانباختگان، اعلام کرد که فرودگاه سیمون بولیوار در شهر مایکِتیا در نزدیکی کاراکاس به دلیل خسارتهای وارد آمده، تعطیل شده است.این فرودگاه، فرودگاه بینالمللی و اصلی کاراکاس به شمار میآيد.
در یکی از ویدیوهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی نیروهای امدادی دیده میشوند که با فرارسیدن شب، از میان ویرانههای یک ساختمان فروریخته در پایتخت بالا میروند، و همزمان بستگان پریشانحال برای عزیزانی که گمان میرود زیر آوار گرفتار شدهاند، درخواست کمک میکنند.
دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا نیز در واکنش به این دو زمینلرزه شدید در ونزوئلا گفت این زمینلرزهها «در ابعادی گسترده» بوده و شمار قربانیان «ویرانگر» است.
ترامپ در پیام خود در شبکه تروثسوشال نوشت آمریکا «آماده، مایل و قادر» به کمک به ونزوئلاست و او به همه نهادهای دولت آمریکا دستور داده است برای اقدام سریع آماده شوند.
او افزود: «ما در کنار دوستان تازه و بزرگ خود خواهیم بود. گزارشهای اولیه خوب نیست.»
رویترز به نقل از شهردار یکی از مناطق کاراکاس که با تلویزیون محلی گفتوگو میکرد، نوشت دو سازه در یکی از محلههای این شهر فرو ریخته، ۱۶ نفر زخمی شده و شماری نیز جان باختهاند. هرچند این مقام محلی رقم دقیق قربانیان را اعلام نکرد.
زلزله در تعطیلات روز استقلال ونزوئلا
این زمینلرزهها در روز تعطیل عمومی به مناسبت پیروزی نظامی سال ۱۸۲۱ که به تثبیت استقلال ونزوئلا انجامید، رخ داد و به همین دلیل بسیاری از شهروندان حین وقوع زلزله در خانههایشان بودند.
این حادثه پس از زمینلرزه مرگبار سال ۱۹۶۷ در کاراکاس، شدیدترین زلزله ثبت شده در این شهر به شمار میآید.
رویترز به نقل از شاهدان عینی نوشت که در لحظه وقوع زلزله صدای بسیار بلندی شبیه به برخورد یا فروریختن جسمی بسیار سنگین به گوش رسید و مردمِ هراسان برای نجات خود به سوی خروجی ساختمانها دویدند.
غبار برآمده از یک ساختمان فروریخته در کاراکاس، سوم تیر ۱۴۰۵، رویترز
یکی از اهالی کاراکاس به این رسانه گفت: «یک بعدازظهر عادی بود، ناگهان تلفنم هشدار زمینلرزه داد، همین که گوشی را برداشتم و شروع کردم به گوش دادن به پیام، لرزش خفیفی احساس کردم، بعد، در کمتر از دو ثانیه، همه چیز تکان خورد.»
سفارت آمریکا در کاراکاس اعلام کرد پیامدهای زمینلرزه را از نزدیک زیر نظر دارد و از شهروندان آمریکایی حاضر در این کشور خواست در پناهگاهی امن مستقر شوند و از مناطق آسیبدیده دوری کنند.
بر اساس گزارشهای محلی، از کارکنان بیمارستانهای کاراکاس خواسته شده شیفت شب را با دو برابر ظرفیت پوشش دهند. این در حالی است که ویدیوهایی از آسیب به بیمارستان و خاموشی در آنها در شبکههای اجتماعی منتشر شده است.
ویدیوهای دیگری در شبکههای اجتماعی خسارت قابل توجهی را در فرودگاه اصلی ونزوئلا نشان میدهند.
ونزوئلا در منطقهای لرزهخیز، در محل تلاقی صفحههای تکنونیکی کارائیب و آمریکای جنوبی قرار دارد.
به گفته سازمان زمینشناسی آمریکا، برآورد میشود در جریان زمینلرزه ویرانگری که سال ۱۸۱۲ شهرهای مریدا و کاراکاس را لرزاند، حدود ۳۰ هزار نفر کشته شدند.