حضور بازیکنان غیر ایرانی در مسابقات فوتبال و فوتسال قم ممنوع شد

این حرف‌ها، درحالی است که کریستیانو رونالدو، فوق‌ستاره پرتغالی دنیای فوتبال در گفت‌وگویی با پیرس مورگان، درباره جام جهانی گفت: «بدون شک دوست دارم قهرمانی در جام جهانی را تجربه کنم، اما وسواس به آن ندارم. به جان فرزندانم قسم، زیاد به آن فکر نمی‌کنم. پرتغال هرگز این جام را نبرده است. بدون شک خواهیم جنگید و در آمریکا برای قهرمانی تلاش خواهیم کرد.»

رونالدو گفت: «آرژانتین قبل از مسی چند جام جهانی برده است؟ چند تا؟ عددش را نمی‌دانم... دو بار؟ پس ‏این برای آنها چیز عادی است. ‏اگر برزیل جام جهانی را ببرد، آیا چیز عجیبی خواهد بود؟ قطعا نه! اما ‏اگر پرتغال جام جهانی را ببرد، جهان شوکه خواهد شد؟ بله، بدون شک.»

با این حال لیونل مسی در میامی درباره مقایسه‌ای بین بردن جام جهانی و تولد سه فرزندش، گفت: «وقتی جام جهانی را بردم، از نظر حرفه‌ای همان احساسی را داشتم که هنگام تولد فرزندانم تجربه کردم. احساسی که توضیحش سخت است، آنقدر خاص و بزرگ است که هر چه بگویم کم است.»

او در ادامه گفت: «راستش توضیح دادن حس آن لحظه سخت است. پیدا کردن کلماتی برای توصیف معنای آن قهرمانی، چه در سطح شخصی، خانوادگی، هم‌تیمی‌ها و کشور، دشوار است. نحوه جشن گرفتن کشور نشان داد که چقدر به آن نیاز داشتیم و چقدر دلمان می‌خواست بعد از این همه مدت دوباره اتفاق بیفتد.»

مسی گفت: «برای من خاص بود، اول به این دلیل که بردن جام جهانی بالاترین دستاورد است. بعد از جام جهانی دیگر نمی‌توان چیزی بیشتر خواست. به علاوه، من قبلاً شانس این را داشتم که در سطح باشگاهی و فردی همه چیز را به دست آورم. این تنها چیزی بود که کم داشتم تا کل حرفه‌ام را با آن جام به پایان برسانم.»

در این اجلاس، شهردار شهر میامی، کلید نمادین این شهر را به لیونل مسی اهدا کرد.

منیر در ادامه گفت: «بزرگ‌ترین آرزویم بازگشت به تیم ملی است، هرچند می‌دانم کار آسانی نیست. فضای تیم در رقابت‌های بزرگ فوق‌العاده است و دوباره بودن در آن جمع، افتخاری بزرگ خواهد بود.»

او گفت: «روی عملکردم در باشگاه تمرکز کرده‌ام و هرچه در توان دارم می‌گذارم تا دوباره به پیراهن تیم ملی برسم. این بازگشت، پاداشِ پشتکار و تلاشی است که هرگز حتی برای یک لحظه کنار نگذاشته‌ام. پیوستن به استقلال فقط یک قرارداد نیست؛ مأموریتی است برای اثبات دوباره خودم، برای مردمم و برای مراکش.»

سایت آفریقا فوت درباره قرارداد منیر الحدادی با استقلال نوشته: منیر با قراردادی دوساله تا ژوئن ۲۰۲۷ به استقلال پیوسته و دستمزدی نزدیک به ۸۰۰ هزار یورو در سال دریافت خواهد کرد. ارزش فعلی او در بازار حدود ۱.۵ میلیون یورو برآورد شده است.

رونالدو دراین‌باره گفت: «آرزو دارم روزی او را ببینم و با او بنشینم، چون او یکی از افرادی است که واقعاً دوستش دارم. فکر می‌کنم او می‌تواند باعث وقوع اتفاقات شود و من از آدم‌هایی مثل او خوشم می‌آید. اگر جهان در صلح باشد، این هدف ماست. او یکی از کسانی است که می‌تواند جهان را تغییر دهد یا در تغییر دادن آن کمک کند.»

ستاره پرتغالی درباره اینکه با ترامپ درباره چه موضوعی صحبت خواهد کرد، گفت: «آرزو دارم جهان در مسیر [صلح‌آمیز] حرکت کند. این همان چیزی است که من دنبالش هستم، و چیزی به او خواهم گفت. هیچ‌کس این را نمی‌داند، اما شاید روزی، اگر [فرصتش را] داشته باشم، با او می‌نشینم و به او می‌گویم که ما چیزهایی مشترک داریم و چیزی را با هم سهیم هستیم.»

رونالدو در ادامه با ادعای اینکه از ترامپ مشهورتر است، گفت: «فکر می‌کنم در سراسر جهان، حتی در [کشور کوچک] ایسلند، مرا بیشتر می‌شناسند. فکر می‌کنم در جهان، هیچ‌کس در این سال ۲۰۲۵ از من مشهورتر نیست. مناظره جالبی است. بیایید برگزارش کنیم.»

برنده پنج توپ طلا درباره شهرت گفت: «همینی است که هست. خسته‌کننده است. زیادی است. آرزو می‌کنم این‌قدر مشهور نبودم، واقعاً. خسته‌کننده است، باور کن. من هرگز نخواستم مشهور باشم. می‌خواستم موفق باشم و از همان اول می‌دانستم که به یک «ستاره» تبدیل می‌شوم، اما هیچ‌وقت نخواستم مشهور باشم.»

نخستین دوره این جایزه در تاریخ ۵ دسامبر، هم‌زمان با مراسم قرعه‌کشی جام جهانی با حضور احتمالی دونالد ترامپ، رییس‌جمهور آمریکا، برگزار می‌شود.

در بیانیه‌ای که پیش از حضور مشترک اینفانتینو و ترامپ در «انجمن کسب‌وکار آمریکا» در میامی منتشر شد، اینفانتینو گفت این جایزه، مسئولیت اخلاقی فوتبال برای متحد کردن مردم را تقویت خواهد کرد.

رییس فیفا دراین‌باره گفت: «در جهانی که هر روز آشفته‌تر و دوقطبی‌تر می‌شود، ضروری است از مشارکت برجسته کسانی که برای پایان دادن به درگیری‌ها و گرد هم آوردن مردم در روحیه صلح تلاش می‌کنند، قدردانی شود. فوتبال نماد صلح است و از طرف تمام جامعه جهانی فوتبال، این جایزه تلاش عظیم افرادی را که مردم را متحد می‌کنند و امید را برای نسل‌های آینده به ارمغان می‌آورند، به رسمیت خواهد شناخت.»

گاردین در گزارشی دراین‌باره نوشت: «با توجه به مشغولیت مداوم ترامپ با جایزه صلح نوبل – که در طول دوران ریاست‌جمهوری‌اش برای آن تبلیغ کرده و از نرسیدن به آن شکایت داشته – زمان‌بندی این تصمیم جلب توجه کرده است.»

در ادامه این گزارش آمده: «اعلام اینفانتینو پس از یک ماه صحنه‌سازی‌های مرتبط با صلح از سوی هر دو نفر صورت می‌گیرد. رئیس فیفا در ۱۳ اکتبر در مصر، اندکی پس از برقراری آتش‌بس در غزه، در نشستی در کنار ترامپ حضور یافت و سپس در ۲۸ اکتبر در ریاض به سرمایه‌گذاران گفت فوتبال باید «در شادی سرمایه‌گذاری کند» و اتحاد را ترویج دهد. فیفا اخیراً ارتباط دیگری نیز با ترامپ برقرار کرده و دختر او، ایوانکا، را به هیئت‌مدیره یک پروژه آموزشی ۱۰۰ میلیون دلاری که بخشی از بودجه‌اش از فروش بلیت‌های جام جهانی ۲۰۲۶ تأمین می‌شود، منصوب کرده است.»

اینفانتینو این ابتکار را بخشی از کارزار گسترده‌تر خود برای معرفی فوتبال به‌عنوان نیرویی جهانی برای گفت‌وگو توصیف کرده و استدلال می‌کند که اگرچه «فوتبال نمی‌تواند مناقشات را حل کند»، اما می‌تواند «پیام صلح را منتقل کند».

محمدجواد وفایی ثانی به اتهام «افساد فی‌ الارض از طریق تحریق و تخریب اموال عمومی» به اعدام محکوم شده است.

بابک پاک‌نیا، وکیل محمدجواد وفایی ثانی، از معترضان آبان ۹۸، خبر داد حکم اعدام او با وجود «ایرادات فراوان» در شعبه نهم دیوان عالی کشور تایید شده است.

در بیانیه گروهی از ورزشکاران شناخته‌شده که امضای مارتینا ناوراتیلوا، زن شماره یک پیشین رده‌بندی تنیس جهان از آمریکا، شارون دیویس، شناگر بریتانیایی و دارندهٔ مدال المپیک، رایلی گینز، شناگر آمریکایی و قهرمان دوازده دوره مسابقات ملی آمریکا، کِرِگ فاستر، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال استرالیا، بهرام مودت، گلر پیشین تیم ملی فوتبال ایران به همراه چهره‌های مشهور ورزشی به چشم می‌خورد، آمده: «ما، گروهی از ورزشکاران و شخصیت‌های ورزشی از سراسر جهان، تصمیم رژیم جمهوری اسلامی در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۲۵ مبنی بر تأیید حکم اعدام محمدجواد وفایی ثانی، قهرمان و مربی ۳۰ سالهٔ بوکس از مشهد را قویاً محکوم می‌کنیم.»

در ادامه این بیانیه آمده: «محمدجواد بیش از پنج سال است که در زندان، تحت شکنجه و حبس انفرادی به سر می‌برد؛ تنها به‌خاطر شرکت در اعتراضات دموکراسی‌خواهانهٔ سال ۲۰۱۹ و حمایت از «اپوزیسیون دموکراتیک سازمان مجاهدین خلق ایران».»

در ادامه آمده: «پروندهٔ او تنها تراژدی نیست. جمهوری اسلامی سابقه‌ای سیاه در اعدام ورزشکاران به دلیل باورها و عقایدشان دارد؛ از جمله حبیب خبیری، کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال ایران، و فروزان عبدی، کاپیتان تیم ملی والیبال زنان، که دومی همراه با ۳۰ هزار زندانی سیاسی در جریان کشتار ۱۳۶۷ اعدام شد. در سال ۲۰۲۰ نیز، نوید افکاری، قهرمان کشتی ایران، پس از شرکت در اعتراضات مسالمت‌آمیز سال ۲۰۱۸، به دار آویخته شد.»

در ادامه این بیانیه آمده: «در ماه‌های اخیر، مقامات ایرانی شمار زیادی از معترضان دیگر را نیز با اتهامات واهی مشابه اعدام کرده‌اند، بی‌آن‌که هیچ پاسخگویی در کار باشد. این اعدام‌های سیاسی تلاشی بیرحمانه از سوی حکومت برای ارعاب و ساکت کردن مردمی است که دیگر حاضر نیستند حاکمیت فاسد و سرکوبگر را تحمل کنند. ورزش باید الهام‌بخش امید، اتحاد و شجاعت باشد. اعدام یک قهرمان به دلیل دیدگاه‌های سیاسی‌اش، حمله‌ای مستقیم به این ارزش‌ها و هشداری است برای هر ورزشکاری که جرأت بیان داشته باشد.»

در انتها نیز آمده: «ما از سازمان ملل متحد، فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی و دولت‌ها می‌خواهیم فوراً برای نجات جان محمدجواد وفایی ثانی اقدام کنند. جهان نباید در برابر خاموش شدن صدای قهرمانان ایران سکوت کند. ما در کنار محمدجواد می‌ایستیم. ما در کنار عدالت می‌ایستیم.»

اسامی امضاکنندگان این بیانیه به شرح زیر است؛

مارتینا ناوراتیلوا (جمهوری چک / ایالات متحده)؛ زن شماره یک پیشین تنیس جهان

شارون دیویس (بریتانیا)، شناگر؛ دارندهٔ مدال المپیک

رایلی گینز (ایالات متحده)، شناگر؛ دوازده بار قهرمان ملی NCAA

کِرِگ فاستر (استرالیا)، فوتبالیست؛ کاپیتان پیشین تیم ملی فوتبال استرالیا

تریسی ادواردز (بریتانیا)، دریانورد سال ۱۹۹۰؛ فرمانده نخستین خدمهٔ تمام‌زن مسابقهٔ جهانی ویت‌برد

کاریلین جانسون (ایالات متحده)، دوندهٔ استقامت؛ چهار دوره عضو تیم ملی آمریکا، برنده دو مدال طلا و یک نقرهٔ جهانی در دوی ۲۴ ساعته

علی ضیایی (کانادا)، قهرمان ملی سان‌سو؛ عضو تیم ملی ووشو کانادا

اینگا تامپسون (ایالات متحده)، دوچرخه‌سوار؛ سه دوره حضور در المپیک، ده بار قهرمان ملی آمریکا و دارنده سه مدال جهانی

کیم مک‌گینیس راسل (ایالات متحده)، سرمربی پیشین لاکراس زنان در کالج اوبرلین؛ عضو کمیسیون زنان در ورزش فدراسیون جهانی لاکراس (۲۰۲۴)

نانسی هاگزهد (ایالات متحده)، شناگر؛ برنده سه مدال طلای المپیک

لیندا بلِید (کانادا)، مربی؛ قهرمان ملی دو و میدانی و دارندهٔ عنوان All-American در NCAA

بهرام مودت (ایران)، فوتبالیست؛ دروازه‌بان پیشین تیم ملی فوتبال ایران

پاتریشیا رید (بریتانیا)، قایقران؛ چهار بار قهرمان ملی بریتانیا، دارنده مدال نقرهٔ بازی‌های مشترک‌المنافع

ماریسا ویلیامسون پولمن (استرالیا)، بوکسور المپیکی؛ دارندهٔ مدال طلای بازی‌های پاسیفیک ۲۰۲۳

فلوران بتورانگال (فرانسه)، رزمی‌کار؛ قهرمان سابق سازمان «۱۰۰٪ فایت»

آندره ماتیاس (آنگولا)، قایقران المپیکی؛ برنده دو مدال نقرهٔ قهرمانی آفریقا

مونیکا آکسمیت (ایالات متحده)، شمشیرباز سا‌بر؛ دارندهٔ مدال برنز المپیک و طلای بازی‌های پان‌آمریکن

شیا مک‌آلیس (نیوزیلند)، بازیکن هاکی المپیکی؛ دارندهٔ مدال نقرهٔ بازی‌های مشترک‌المنافع

اصغر ادیبی (ایران)، فوتبالیست؛ بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران

برندان شُواب (استرالیا)، مدیر اجرایی پیشین اتحادیهٔ جهانی بازیکنان

میلاد شریف (ایالات متحده)، کشتی‌گیر؛ دارندهٔ مدال طلای کشتی ساحلی آمریکا در سال ۲۰۲۵.