حوثی‌ها: ناو هواپیمابر ترومن آمریکا را هدف قرار دادیم

ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، با انتشار ویدیویی از ادامه «عملیات علیه تروریست‌های حوثی مورد حمایت ایران» خبر داد.

شبکه المسیره، وابسته به حوثی‌های یمن، گزارش داد که آمریکا دو حمله به حدیده انجام داده است. گفته شده دست‌کم یک کارخانه تولید مین در حملات جدید آمریکا هدف قرار داده شده است.

رسانه حوثی‌ها همچنین گزارش داد یک مجتمع دولتی در استان جوف، در حمله آمریکا را هدف قرار گرفته است.

به گفته این شبکه، طی ۲۴ ساعت گذشته، ۲۲ حمله هوایی هم از سوی جنگنده‌های آمریکا در استان صعده انجام شده است.

در نخستین جلسه مرتبط با ایران در روز دوشنبه، ساعت ۱۲ ظهر به وقت اروپای مرکزی، به میزبانی جامعه جهانی بهایی، بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق‌بشر در ایران و ائتلاف سازمان‌های حقوق‌بشری ایمپکت ایران، درباره نقض حقوق جامعه بهایی در جمهوری‌اسلامی برگزار می‌شود.

در این نشست که با عنوان «حقوق بشر در ایران: آیا کارزار جمهوری‌اسلامی برای «دیگری‌سازی» بهاییان پس از ۴۵ سال موفق شده است؟» در کاخ ملل ژنو، محل برگزاری نشست شورای حقوق‌بشر، برگزار می‌شود، سخنرانان درباره سیاست سرکوب سیستماتیک و حذف جامعه بهایی ایران گفت‌و‌گو می کنند.

مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای حقوق بشر در ایران؛ رویا برومند، مدیر اجرایی مرکز عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران، آزاده پورزند، سخنگوی ایمپکت ایران، آزاده افصحی، روان‌درمانگر و فعال حقوق بشر و متخصص درمان آسیب‌های روانی و شکنجه؛سیمین فهندژ، نماینده‌ جامعه‌ی جهانی بهایی در سازمان ملل، سخنرانان این جلسه هستند.

دیدار نهادهای جامعه مدنی با مای ساتو

در دومین برنامه مرتبط با ایران در روز دوشنبه، ساعت ۱۳ به وقت اروپای مرکزی، طیف متنوعی از سازمان‌های جامعه مدنی با ساتو گفت‌وگو می‌کنند.

بر اساس اطلاعیه مربوط به این برنامه، در این گفت‌و‌گو درباره گزارش‌های ساتو از نقض‌ حقوق‌بشر در ایران، شیوه واکنش جمهوری‌اسلامی به گزارش او و ماموریتش برای ایران، و رویکردهای او برای انجام این ماموریت و برنامه‌های آینده‌اش، صحبت می‌شود.

در سومین و آخرین برنامه دوشنبه، سازمان عدالت برای ایران، فیلم مستند فراتر از دروغ‌ها، را ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر به وقت اروپای مرکزی در سینما ۱۷ ژنو نماش می‌دهد.

بر اساس معرفی نمایش فیلم، «فراتر از دروغ‌ها، شجاعت معترضان و افشاگرانی را که جنایات فجیع جمهوری‌اسلامی در آبان ۱۳۹۸ را افشا کردند، به نمایش می‌گذارد و رویدادهای دادگاه آبان را به تصویر می‌کشد.

حقوق‌بشر به روایت جمهوری‌اسلامی

دوشنبه در دو نوبت صبح و بعد از ظهر، دو جلسه بحث عمومی در راستای بند سوم دستور جلسه پنجاه‌وهشتمین نشست شورای حقوق‌بشر سازمان ملل برگزار می‌شود.

موضوع بند سه دستور، ترویج و حمایت از همه وجوه حقوق بشر، از جمله حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، همچنین حق توسعه جوامع مختلف است. در جریان این دو جلسه، بیانیه‌های کتبی سازمان‌های غیردولتی قرائت می‌شود.

در این بخش، ۶ سازمان و موسسه فعال در ایران، که مقام مشورتی ویژه شورا حقوق‌بشر را دارند، بیانیه‌های کتبی خود را به عنوان سند شورای حقوق‌بشر ثبت کرده‌اند، هرچند مشخص نیست چه تعداد از ان‌ها فرصت خواهند یافت، بیانیه خود را در جریان نشست، قرائت کنند.

در ادبیات رایج در فضای غیررسمی حقوق‌بشری، از این سازمان‌ها که گفتمان جمهوری‌اسلامی را در بحث‌های حقوق‌بشری تکرار می‌کنند، همچون شماری دیگر از سازمان‌های دولت‌ساخته در کشورهای غیردموکراتیک، با عنوان سازمان‌های غیرانتفاعی سازمان‌دهی‌شده از سوی دولت‌ها (GONGO) یاد می‌شود.

این گروه‌ها در جلسات حقوق بشری، به‌ویژه در مقر ژنو سازمان ملل، با تکرار روایت رسمی حکومت‌ها، نقش پشتیبان سیاست‌های دولت‌های استبدادی را ایفا می‌کنند. به تعبیر خبرگزاری رویترز، این نهادهای ساختگی «گروه‌های ظاهرا مردمی» هستند که تنها برای بازتاب صدای دولت در لباس جامعه مدنی شکل گرفته‌اند.

۵ مورد از این سازمان‌ها با نام‌های «شبکه سازمان‌های غیردولتی زنان در جمهوری اسلامی ایران»، «خیریه آبشار عاطفه‌ها»، «انجمن حمایت از حقوق مدنی شهروندان منشور پارسه»، «تعاونی خدمات پژوهشی و آموزشی راهبرد پیمایش» و «انجمن اوتیسم ایران»،در گزارش خود از نقض حقوق‌بشر در حوزه‌ تخصصی خود، بدون هیچ اشاره‌ای به اقدامات جمهوری‌اسلامی، به شیوه‌ای مشابه صرفا بر تاثیر تحریم‌ها بر نقض حقوق‌بشر پرداخته‌اند.

اما سازمان دیگری که با عنوان انجمن حقوقدانان ایرانی مدافع حقوق بشر، از ایران در این نشست حاضر شده، در متن مکتوب خود که برای قرائت به شورا ارائه داده، به طور کلی به ایران نپرداخته است و تمام بیانیه خود را به مساله انفجار پیجرهای حزب‌الله در لبنان اختصاص داده است.

بیشتر بخوانید: شورای حقوق بشر سازمان ملل که ترامپ از آن خارج شده، چیست؟

وزیر اطلاع‌رسانی دولت قانونی یمن گفت حکومت ایران به ویرانی یمن اهمیتی نمی‌دهد و تنها به دستیابی به اهداف استراتژیک خود در منطقه فکر می‌کند.

او تاکید کرد جمهوری اسلامی از حوثی‌ها به‌عنوان ابزاری برای پیشبرد منافع خود، به قیمت آسیب به مردم یمن استفاده می‌کند.

پس از انتشار آهنگ جدید ساسی مانکن با نام «مارمولک»، استقبال گسترده‌ای از سوی دانش‌آموزان در ایران مشاهده شد که بار دیگر ساختار آموزشی جمهوری اسلامی را به چالش کشید. انتشار آهنگ «جنتلمن» او نیز با استقبال دانش‌آموزان و خشم مقامات حکومت روبه‌رو شده بود .

غلامعلی حداد عادل، مشاور عالی علی خامنه‌ای، که پیش‌تر معاون آموزش و پرورش بوده و مدرسه‌ای غیرانتفاعی در خیابان فرشته تهران دارد، به آهنگ ساسی مانکن واکنش نشان داد و گفت اگر معاونت پرورشی مدارس را منحل نمی‌کردند، وضعیت فعلی مدارس چنین نمی‌شد.

اظهارات حداد عادل در واکنش به ویدیوی آهنگ ساسی مانکن مطرح شده است، جایی که این خواننده ایرانی بخشی از ترانه خود را در فضایی شبیه به یک مدرسه دخترانه، با سبک و مدل مدارس جمهوری اسلامی، اجرا می‌کند.

در این بخش، ساسی مانکن فحشی نثار معلمان دینی و مربیان پرورشی مدارس می‌کند.

پس از حداد عادل، تحلیل‌گران سیاسی داخلی، از جمله احمد زیدآبادی، نیز وارد این بحث شدند.

زیدآبادی در یادداشتی به نام «ساسی و مربیان تربیتی» تصریح کرد بسیاری از مربیان تربیتی مدارس با نگاه‌های خرافی و سطحی خود، دانش‌آموزان را از دین دور کرده و موجب گرایش آن‌ها به آثار ساسی مانکن و امیر تتلو شده‌اند.

او افزود مربیان تربیتی مدارس به‌جای آموزش و پرورش صحیح، ذهن دانش‌آموزان را با خرافات و ترس‌های بی‌اساس پر کرده‌اند.

واقعیت این است که مربیان تربیتی در مدارس ایران پس از انقلاب اسلامی به‌عنوان نمادهایی از سرکوب و شکنجه‌ شناخته می‌شوند و بسیاری از دانش‌آموزان آن‌ها را افرادی عبوس و زورگو می‌دانند که در پی تحمیل ایدئولوژی رژیم هستند.

خاطرات دانش‌آموزان از این مربیان معمولا با ترس و تهدید به آتش جهنم و اعمال خشونت‌آمیز همراه است.

علاقه دانش‌آموزان به آهنگ‌های ساسی مانکن و نفرت آن‌ها از مربیان تربیتی به‌دلیل ناسازگاری جمهوری اسلامی با طبیعت انسانی است. جمهوری اسلامی با موسیقی، رقص و شادی مخالف است، در حالی که این‌ها اجزایی اساسی و جدایی‌ناپذیر از ذات بشر هستند.

مخالفت حکومت با موسیقی و رقص، در واقع با هویت انسان‌ها در تضاد است و این تناقض باعث شده که بسیاری از دانش‌آموزان خود را بیشتر به موسیقی‌های مخالف حکومت نزدیک احساس کنند تا به افرادی مانند حداد عادل که سعی دارند آن‌ها را تحت فشار قرار دهند.

جمهوری اسلامی نه‌تنها با موسیقی و رقص بلکه با بسیاری از خواسته‌های طبیعی بشر مخالف است.

وقتی موسیقی در مدارس جایی ندارد، خانواده‌ها خود برای آموزش آن به فرزندانشان تلاش می‌کنند و دانش‌آموزان در محافل خانوادگی یا دوستانه، رقص و موسیقی را فرامی‌گیرند. این واقعیت نشان‌دهنده شکست سیاست‌های رژیم در برابر طبیعت انسانی است.

مشکل اصلی جمهوری اسلامی این است که خود را در مقابل خواسته‌های مردم قرار داده است. مردم موسیقی، رقص، آزادی پوشش و حقوق بشر را می‌خواهند، در حالی که حکومت با این خواسته‌ها مخالفت می‌کند.

موسیقی و هنرمندانی که حکومت با آن‌ها مخالفت می‌کند، مانند شروین حاجی‌پور، مهدی یراحی و توماج صالحی، به نمادهای مقاومت در برابر رژیم تبدیل شده‌اند.

هرچه حکومت برای محدود کردن هنر و موسیقی تلاش کند، مردم همچنان در برابر این سرکوب مقاومت خواهند کرد. شکست جمهوری اسلامی در نهایت در دل مردم اتفاق افتاده است و آنچه که امروز در خیابان‌ها مشاهده می‌کنیم، نماد بیرونی این شکست است.

دخترانی که دیگر حجاب تحمیلی رژیم را نمی‌پذیرند و موسیقی‌هایی که مردم به آن گوش می‌دهند، نشان‌دهنده این است که نظام جمهوری اسلامی در مقابل خواسته‌های مردم شکست خورده است و فقط پوسته نظام باقی مانده تا کاملا فروبپاشد.