این سفارتخانه پیشتر با انتقاد از نامه دی هیگینز به پزشکیان، آن را «پیامی نادرست به مردم ایران که با ترس تحت حکومت ظالم جمهوری اسلامی زندگی میکنند»، خوانده بود.
دی هیگینز گفت که مکاتبه با یک رییسجمهوری جدید «امری استاندارد» است.
او ماه گذشته از سوی برخی سیاستمداران ایرلندی به دلیل ارسال نامه به پزشکیان مورد انتقاد قرار گرفت و به ویژه حزب راستگرای فینهگل به آن اعتراض کرد.
نسخهای از این نامه در ابتدا در رسانههای اجتماعی منتشر شد.
در این نامه، هیگینز بر ثبات و همکاری و حل و فصل مسالمتآمیز مناقشات منطقه خاورمیانه تاکید کرده و نوشته است: «ایران با سنت دیرینه فرهنگی خود در تحقق این امر نقش اساسی خواهد داشت.»
سفارت اسرائیل در واکنش به انتشار نامه رییسجمهوری ایرلند برای پزشکیان، اعلام کرد که این نامه میتوانست فرصتی برای «محکوم کردن حمایت مالی جمهوری اسلامی از تروریسم و تحریک سازمانهای تروریستی جهادی مانند حزبالله، حماس و حوثیها» باشد.
خرداد ماه امسال، ایرلند همراه با نروژ و اسپانیا، سه کشور مهم اروپایی بودند که کشور فلسطین را به رسمیت شناختند.
اسرائیل در واکنش، از این اقدام بهعنوان «پاداش به تروریسم» یاد کرد و سفیران خود را در این سه کشور به اورشلیم فراخواند.
با این حال سیمون هریس، نخستوزیر ایرلند، در یک نشست مطبوعاتی در دوبلین گفت: «ما حق اسرائیل را برای بقا و زندگی در امنیت و صلح با همسایگانش به صراحت به رسمیت میشناسیم و خواستار آزادی همه گروگانها هستیم.»
هیگینز نیز روز یکشنبه در نیویورک گفت نامهاش به پزشکیان «یک نامه استاندارد» بوده که برای بسیاری از سران کشورها نوشته است و در آن بر اهمیت صلح در منطقه و همچنین بازگشت دیپلماسی در رابطه با حل و فصل اختلافات تاکید کرده است.
او در پاسخ به این سوال که آیا میداند نامهاش چگونه منتشر شده، گفت: « مطمئنا سفارت اسرائیل بوده است.»
او درباره شیوه افشا شدن نامه نیز گفت که نمیداند چگونه این اتفاق افتاده است.
نامه رییسجمهوری ایرلند به پزشکیان در شرایطی است که روابط دو کشور در سالهای اخیر به دلیل بازداشت شهروندان خارجی در ایران پرتنش بوده است.
برنارد فیلان، شهروند فرانسوی-ایرلندی پیش از این در ایران زندانی و پس از مدتی آزاد شد.
فیلان که در صنعت گردشگری فعال بود، اوایل مهر ماه ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات و خیزش انقلابی مردم در مشهد بازداشت شد.
او در ابتدا برای چند هفته در سلول انفرادی بود و سپس به زندان وکیلآباد مشهد انتقال یافت.
این زندانی فرانسوی-ایرلندی دی ماه ۱۴۰۱ در اعتراض به وضعیت خود اعتصاب غذا کرده بود.
