نشریه تحلیلی فارنپالیسی در تازهترین شماره خود وضعیت تنش در منطقه خاورمیانه و حذف فیزیکی رهبران ارشد حزبالله و حماس را در چارچوب روابط آمریکا و اسرائيل بررسی کرده است.
در این مقاله با اشاره به کشته شدن اسماعیل هنیه، یکی از بازیگران کلیدی حماس در تهران، کشته شدن فواد شکر، از فرماندهان نزدیک به رهبر حزبالله لبنان و مشاور نظامی او و کشتهشدن یکی از فرماندهان ارشد سپاه پاسداران در سوریه، به تفاوت معنادار نقطهنظرها در دولتهای بایدن و نتانیاهو نسبت به افزایش تنشها و احتمال گسترش درگیری اشاره شده است.
نویسنده این مقاله بر این باور است که به رغم تمامی صحبتها درباره تعهدات محکم و حمایت از اسرائیل، رهبران ایالات متحده و اسرائیل به یکسان به این درگیری نگاه نمیکنند. علیرغم پذیرش کلی استدلال اسرائیلیها مبنی بر این که بهترین راه برای پایان دادن به جنگ، اتحاد ایالات متحده و اسرائیل در برابر تهدیدات مشترک است کما اینکه نتانیاهو در واشینگتن و در جمع قانونگذاران به آن اشاره کرد و مورد تشویق قرار گرفت، اما واقعیت پنهان این است که مقامات آمریکایی طور دیگری به موضوع نگاه میکنند.
فارن پالیسی مینویسند که این موضوع برای اسرائیلیها، مسالهای ماهیتی و مصداق مرگ و زندگی است در نتیجه، دولت اسرائیل مایل است برای پایان دادن به این منازعه به نفع خود، ریسک کند حتی اگر بسیاری از اسرائیلیها با دولت مخالف باشند و از آتشبسی که گروگانها را به خانوادههایشان بازمیگرداند، حمایت کنند.
در عوض مقامات آمریکایی بر این باورند که ادامه این منازعه تا پایان، بیشتر از آنکه مفید باشد، مضر است چرا که باعث کشته شدن غیرنظامیان بیشتر، رادیکالیزه شدن بیشتر مردم در منطقه و به مخاطره افتادن اهداف ایالات متحده در منطقه میشود.
نویسنده این مقاله تحلیلی بر این باور است که طرف آمریکایی ترجیح میدهد راهحلهای دیپلماتیک را دنبال کند که بر کاهش تنشها متمرکز است، حتی اگر تمام انگیزههای موجود در طرفهای درگیر در جهت عکس این رویه باشد.
سیانان پیشتر به نقل از یک منبع آگاه اعلام کرد آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا با ارسال پیامی از طریق قطر از جمهوری اسلامی خواسته است که به ترور هنیه پاسخ ندهد.
بر اساس این گزارش، آمریکا از محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، نخستوزیر و وزیر امور خارجه قطر خواسته است تا پیامهایی را به جمهوری اسلامی و حزبالله بفرستد و خواستار تنشزدایی و خودداری از اقدام تلافیجویانه شود.
به رغم اینکه دولت اسرائيل در مورد بعضی از این عملیات سکوت اختیار کرده، اما نویسنده این مقاله با منتسب کردن همه آنها به اسرائیل در تاثیر بازدارندگی آنها شک کرده است.
فارن پالیسی نوشته است که «ممکن است ترورهای خیرهکننده اسرائیل و نمایشهای نظامی آن دشمنانش را بترساند یا مرعوب کند، اما نمیتوان این امر را قطعی دانست.»
نویسنده در تقویت استدلال خود با اشاره به اشتباه برآورد اطلاعات نظامی اسرائیل در تحلیل واکنش تهران نسبت به کشته شدن دو مقام ارشد سپاه در حمله به کنسولگری جمهوری اسلامی در دمشق نوشته است که «مطمئناً، کشته شدن هنیه در قلب تهران پس از تحلیف رئیسجمهور ی جدید هزینهها را بالا برده است. اگر رهبران ایران نتوانند به اسرائیل بهطور معنیدار پاسخ دهند، بهشدت ضعیف جلوه خواهند کرد.»
نویسنده این مقاله معتقد است که افزایش تنشها امری غیرقابل اجتناب است. او با اشاره به واکنش آنی رهبر جمهوری اسلامی که وعده داد انتقام مرگ هنیه را بگیرد نوشته است که «پاسخ تهران تقریباً بهطور حتم باید بزرگ باشد. اما اگر انتقام ایران باعث کشته شدن اسرائیلیها یا آسیب به زیرساختهای حیاتی یا سایتهای نظامی اسرائیلی شود، اسرائیل مجبور خواهد شد بهگونهای پاسخ دهد که بیشتر از آسیبی باشد که دریافت کرده است. اینگونه است که تنش منطقهای که اکنون هم وجود دارد، تشدید و بر سرعت آن افزوده خواهد شد.»
این درحالی است که علی باقریکنی، سرپرست وزارت امور خارجه روز جمعه دوازدهم مرداد ماه در گفتوگو با جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا گفت: «جمهوری اسلامی قطعا از حق ذاتی و مشروع خود برای مجازات اسرائیل استفاده خواهد کرد.»
شکست تهران در حفاظت از مهمانان خود، بازتاب گستردهای در رسانههای جهانی داشته وبنا به نظر بسیاری از کارشناسان میتواند به عنوان یک نقطه عطف در عرصه سیاسی داخلی و خارجی تهران تلقی شود که تاثیرات آن فراتر از عرصه اطلاعاتی-امنیتی خواهد بود.
