بازگشت خدمات ابری مایکروسافت به مدار بعد از اختلال گسترده جهانی

نتانیاهو با انتشار متنی کوتاه در شبکه ایکس نوشت: «مردم یهود در سرزمین خود، از جمله در پایتخت جاودانه ما، اورشلیم، و همچنین در یهودا و شومرون، سرزمین وطنی تاریخی ما» اشغالگر تلقی نمی‌شوند.

دیوان بین‌المللی دادگستری در اعلام نظر خود گفته است اسرائیل در کرانه باختری و بخش شرقی اورشلیم از قدرت خود به عنوان یک اشغالگر سواستفاده کرده است و تلاش کرده تا علاوه بر تملک اراضی فلسطینی، سیطره خود بر این مناطق را با ساختن شهرک‌های یهودی‌نشین گسترش دهد.

در بیانیه دیوان بین‌المللی دادگستری از گسترش سیاست شهرک‌سازی و توسعه اسکان یهودیان در مناطق اشغالی به شدت ابراز نگرانی شده و گفته شده اسرائیل از منابع طبیعی این مناطق برخلاف میثاق‌ها و تعهدات بین‌المللی به نفع خود بهره‌برداری کرده است.

در این بیانیه همچنین گفته شده تداوم حضور اسرائیل در این مناطق غیرقانونی است و باید هرچه سریع‌تر پایان یابد.

مناطق مورد بحث از سال ۱۹۶۷ میلادی (۱۳۴۶ شمسی) و به دنبال پیروزی اسرائیل بر ائتلافی از کشورهای عرب در جنگ شش روزه، تحت سیطره نظامی اسرائیل قرار گرفته‌است.

تشکیلات خودگردان فلسطین درخواست بررسی سیاست‌ها و عملکرد اسرائیل در این مناطق را در بهمن‌ماه سال گذشته به دبیرخانه دیوان بین‌المللی دادگستری ارائه داده بود.

این اعلام نظر در حالی صورت می‌گیرد که پیشتر نیز آفریقای جنوبی از این نهاد خواسته بود تا دستور توقف عملیات اسرائیل در رفح را صادر کند.

آفریقای جنوبی همچنین اسرائیل را به نقض کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد «نسل‌کشی» متهم کرده‌است.

اسرائیل اتهام مطرح شده از سوی آفریقای جنوبی مبنی بر نقض کنوانسیون نسل‌کشی را بی‌اساس خوانده و بدون ارائه شواهد گفته تهران به آفریقای جنوبی برای شکایت از اسرائیل رشوه داده است.

بنا بر اعلام اداره دریانوردی و بندر سنگاپور، نفتکش چینی «سرس‌ آی» با پرچم کشور کوچک آفریقایی سائوتومه و پرنسیپ و نفتکش سنگاپوری «هافنیه نیل» در حدود ۵۵کیلومتری شمال‌شرق جزیره پدرا بلانکای این کشور و در مسیر شرقی تنگه سنگاپور با هم برخورد کردند.

سنگاپور بزرگ‌ترین مرکز تجارت نفت آسیا و بزرگ‌ترین بندر سوخت‌گیری کشتی‌های باری جهان است. آب‌های اطراف سنگاپور مسیرهای تجاری حیاتی بین آسیا و اروپا و خاورمیانه هستند و از پرترددترین مسیرهای دریایی جهانی هم به شمار می‌آیند.

آب‌های مالزی و سنگاپور نیز محل انتقال غیرقانونی محموله‌های نفت ایران از کشتی به کشتی و سپس به چین، خریدار عمده نفت تحت تحریم ایران، هستند.

پیشتر در ۲۲ اردیبهشت سال جاری، سازمان اتحاد علیه ایران هسته‌ای با استناد به تصاویر ماهواره‌ای اعلام کرد دو نفتکش «هکات» (HECATE) با پرچم کومور و «الوا» (ELVA) با پرچم سائوتومه و پرنسیپ در بندر دانگ‌جیاکو در شرق چین در حال تخلیه نفت تحریم شده ایران هستند.

طبق این گزارش، کشتی هکات ششم فرودین این نفت را از کشتی ایرانی «داور» بارگیری کرد و کشتی الوا نیز در ۱۶ فروردین محموله نفت ایران را از جزیره خارک تحویل گرفت.

اداره دریانوردی و بندر سنگاپور خبر داده که هیچ کدام از ۲۲خدمه «هافنیه نیل» و ۴۰خدمه «سرس آی» آسیب ندیده‌اند و تصاویری هم که نیروی دریایی سنگاپور منتشر کرده نشان می‌دهد دود سیاه غلیظی از یکی از نفتکش‌ها بلند می‌شود و همزمان خدمه این نفتکش‌ها از قایق‌های نجات تخلیه شده و به بیمارستان منتقل می‌شوند.

مقامات محیط زیست در کشور مالزی که همسایه سنگاپور است اعلام کرده‌اند که آن‌ها نگران احتمال نشت نفت هستند و خود را برای آن آماده کرده‌اند.

در همین حال، شرکت بیمه‌ گارد نروژ، یکی از بیمه‌گران هافنیه نیل، به رویترز گفت برای ارزیابی اثرات زیست‌محیطی این حادثه هنوز زود است.

یک سخنگوی سازمان بین‌المللی دریانوردیهم در پاسخ به رویترز درباره اثرات این حادثه بر ناوبری دریایی با اشاره به این‌که هنوز هیچ مشاهده و نظارت هوایی در این باره انجام نشده اما فعلا ترافیک دریایی تحت تاثیر قرار نگرفته است.

این سخنگوی سازمان بین‌المللی دریانوردی با اشاهر به این‌که یک تیم نجات برای این حادثه تعیین شده‌اند و در راه رفتن به منظقه هستند، گفت هنوز زود است ارزیایی دقیقی از میزان آلودگی و یا تاثیر این حادثه بر وضعیت کشتیرانی در منطقه به دست داد،.

به گفته این مقام سازمان بین‌المللی دریانوردی، گفت مالکان این دو کشتی، از امکانات نجات و اطفای حریق این دو نفتکش برای کمک به تلاش‌های اطفای حریق و پس از آن یدک‌کشی این نفتکش‌ها به نقطه‌ای ایمن استفاده می‌کنند.

داده‌های ردیابی کشتی‌های شرکت کاپلر نشان می‌دهد نفتکش هافنیه نیل، با ظرفیت ۷۴ هزار تن، نزدیک به ۳۰۰ هزار بشکه نفت تصفیه شده حمل می‌کرد.

اگرچه مشخص نیست نفتکش چینی سرس آی، چه مقدار نفت حمل می‌کرده است اما آخرین داده‌های رهگیری کشتی‌ها مربوط به این سوپر تانکر بسیار بزرگ نشان می‌دهد نزدیک به ۲ میلیون بشکه نفت خام ایران را حمل کرده است.

مت استنلی، یکی از مدیران شرکت کاپلر با اشاره به این‌که برخی وقت‌ها، کشتی‌ها فرستنده‌های ردیابی خود را خاموش می‌کنند، گفت: «سرس آی یکی از کشتی‌‌هایی است که در طول سال‌ها بارها از رادار خارج شده است.»

به گفته استنلی، آخرین سیگنال ردیابی که این نفتکش ارسال کرده بود مروبط به ماه مارس است که نشان می‌داد در حال حمل نفت خام ایران است. ایالات متحده از جمله از طریق اعمال تحریم‌ها بر بندرها، کشتی‌ها و پالایشگاه‌هایی که در این تجارت دخیل هستند، می‌کوشد مانع صادرات نفت ایران شود.

مت استنلیگفت: «نفتکش سرس آی روز جمعه در لنگرگاه بود. ما می‌توانیم با درجه بالایی از اطمینان می‌گوئیم که این نفتکش، نفت خام ایران را حمل می‌کرده و در راه رفتن به چین بود.»

ریسک‌های ناوگان سایه

ماه مه سال جاری، برایان نلسون، معاون امور تروریسم و اطلاعات مالی در وزارت خزانه‌داری ایالات متحده، به سنگاپور و مالزی سفر کرد تا مقامات این کشور‌ها را متقاعد کند برای مقابله با تامین مالی و درآمدزایی جمهوری‌ اسلامی و نیروهای نیابتی، نظارت بیتری بر تجارت نفت در معابر دریایی خود داشته باشند.

نلسون در جریان این سفر تائید کرد ایالات متحده معتقد است تهران برای جابه‌جایی نفت خود به خدمات دهندگان مستقر در مالزی متکی است و محموله‌های نفتی خود را از گذرگاه‌های نزدیک سنگاپور منتقل می‌کند.

جمهوری اسلامی از اوایل سال ۲۰۲۱میلادی، صادرات نفت خام خود به چین را حداقل پنج برابر افزایش داده و اکنون حدود ۱.۵ میلیون بشکه نفت در روز به این کشور می‌فروشد.

باور عمومی بر این است که دولت بایدن به امید رسیدن به توافقی برای محدود کردن برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی، اعمال تحریم‌های ایالات متحده بر نفت ایران را تسهیل کرده است.

پیشتر در تیر ۱۴۰۲ رویترز گزارش داده بود گارد ساحلی اندونزی یک نفتکش با پرچم ایران که مظنون به انتقال غیر قانونی نفت در دریای «ناتونا شمالی» بوده را توقیف کرده است

رویترز نوشت که نفتکش «آرمان ۱۱۴» در حال انتقال غیرقانونی نفت به نفتکش «اس تینوس» با پرچم کامرون بوده است

به گزارش ماه آوریل موسسه اس‌پی گلوبال، چین اغلب با قیمت‌های پائین‌تر از بازار نزدیک به ۹۰درصد از صادرات نفت خام ایران را می‌خرد.

بر اساس داده‌‌های موسسه ال‌اس‌ایی‌جی، نفتکش سرس آی از ۱۱ژوئیه سال جاری لنگر انداخته و جابه‌جا نشده است و میشل ویزه، تحلیل‌گر موسسه فهرست لویدز می‌گوید این منطقه‌ که سرس آی در آن لنگر انداخته به عنوان منطقه‌ای شناخته شده است که نفتکش‌های موسوم به ناوگان تاریک برای انتقال نفت ایران در جریان نقض تحریم‌های ایالات متحده از آن استفاده می‌کنند.

به گفته ویزه، سرس آی بارها در انتقال یا حمل نفت ایران و نقض تحریم‌های ایالات متحده درگیر بوده است و منابع حوزه حمل و نقل هم تاکید دارند این نفتکش در سال‌های اخیر همچنین در انتقال نفت ونزوئلا، که آن هم تحت تحریم‌های ایالات متحده است، به چین دخیل بوده است.

مالک نفتکش سرس آی که مقیم چین است تاکنون در مورد این حادثه و گزارش‌ها درباره دخیل بودن این نفتکش در دورزدن تحریم‌ها اظهار نظر نکرده است. دولت چین هم بارها گفته است با تحریم‌های یک‌جانبه مخالف است.

تخمین زده می‌شود نزدیک به ۸۵۰نفتکش در ناوگان سایه برای تجارت حمل نفت از کشورهایی مانند ایران و ونزوئلا و همچنین روسیه که محدودیت‌های متعددی بر صادرات نفت آن اعمال شده، فعالیت می‌کنند.

بر اساس اعلام ستاد فرماندهی اروپایی ایالات متحده، هدف از برگزاری این مانور مشترک ۱۱ روزه که با نام «شریک عقاب» انجام می‌شود افزایش توانمندی همکاری بین ایالات متحده و ارمنستان در عملیات حفظ صلح و ثبات در منطقه است.

این مانور مشترک از نیمه ماه ژوئيه (۲۵ تیرماه) آغاز شده و تا ۲۴ ژوئیه (۳ مرداد) ادامه خواهد داشت.

بر اساس گزارش‌ها، با وجود تعداد کم‌شمار نیروهای آمریکایی شرکت‌کننده در این مانور، زمان‌بندی و ماهیت این مانور مشترکب، باعث واکنش تند مقامات روسی شده است.

کرملین برگزاری این مانور را به عنوان شاخص ملموسی از چرخش ژئوپلیتیکی ایروان از روسیه به سمت غرب تعبیر کرده که به دنبال از دست رفتن کنترل ارمنستان بر قره‌باغ کوهستانی رخ داده است.

در جریان حمله همه‌جانبه جمهوری آذربایجان در سپتامبر (شهریور ۱۴۰۲) به منطقه قره‌باغ کوهستانی (ناگورنو-قره‌باغ) مسکو انتظارات ارمنستان مبنی بر حمایت و پشتیبانی از این کشور در برابر آذربایجان را برآورده نکرد.

قره‌باغ کوهستانی که در منطقه قفقاز جنوبی واقع شده، سال‌هاست مورد مناقشه آذربایجان و ارمنستان است و این دو کشور در سال‌های آخر دهه ۱۹۸۰میلادی و همچنین اوایل دهه ۱۹۹۰ میلادی بارها برسر کنترل این منطقه با هم درگیر شدند.

آخرین رویارویی عمده میان ارمنستان و آذربایجان بر سر این منطقه در سال ۲۰۲۰میلادی (۱۳۹۹ شمسی) رخ داد که در آن هزاران نفر در طی شش هفته درگیری‌های شدید بین دو طرف کشته شدند.

تسلیم منطقه قره‌باغ کوهستانی به جمهوری آذربایجان و انحلال جمهوری خودخوانده ارمنی‌ها در این منطقه در سال گذشته در پرتو سکوت مسکو که متحد سنتی ایروان به شمار می‌رفت و همچنین عمل نکردن مسکو به تعهدات خود برای کمک به ارمنستان، باعث سرخوردگی ارمنستان شد و ایروان اقدامات سریعی برای تقویت روابط امنیتی خود با غرب انجام داد.

مقامات ارمنستان نگران هستند که باکو در همفکری و همکاری آنکارا علاوه بر طرح‌هایی برای منطقه قره‌باغ، اهداف بلندپروازانه دیگری را که منافع ارمنستان را به خطر بیندازد دنبال کند.

ترکیه همواره از جمهوری آذربایجان پشتیبانی کرده و تسلیحات آذربایجان را در جریان این درگیری‌ها تامین کرده است.

در جنگ سال ۲۰۲۰ ارمنستان و جمهوری آ‌ذربایجان، پهپادهای نظامی ترکیه موجب شدند آذربایجان دست بالا را در نبرد داشته باشد و موقعیت ارمنستان در منطقه تضعیف شود.

کریستینا کیوین، سفیر ایالات متحده در ارمنستان، در مراسم شروع مانور شرکای عقاب در ۱۵ ژوئیه (۲۵ تیرماه) شرکت کرد.

همزمان یک رسانه ارمنی گزارش داده پنتاگون مشاوری را برای امور ارمنستان تعیین کرده است هرچند که وظایف و مسئولیت‌های این مشاور به صورت عمومی اعلام نشده است.

مسکو در این وضعیت به حضور نیروهای آمریکایی در قفقاز به شدت واکنش نشان داده و ماریا زاخارووا، سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه، با لحنی تند به برگزاری این مانور انتقاد کرد و گفت ایالات متحده و ناتو قصد دارند تعادل شکننده در منطقه را بر هم بزنند و درگیری را دوباره شعله‌ور کنند.

به گزارش تاس، خبرگزاری رسمی روسیه، زاخارووا حضور آمریکایی‌ها در قفقاز جنوبی را الگویی تکراری عنوان کرد و گفت این اقدام «فقط پتانسیل درگیری موجود در منطقه را تقویت می‌کند و نه تنها مرزبندی‌های جدیدی ایجاد می‌کند که کانون‌های درگیری تازه‌ای را رقم می‌زند.»

تحلیلگران و ناظران منطقه‌ای واکنش تند کرملین را ناشی از نگرانی روسیه نسبت به کاهش نفوذ خود در منطقه عنوان می‌کنند و معتقدند حضور فزاینده استراتژیک آمریکا در آنجا ممکن است طرح‌های مسکو برای دور زدن تحریم‌ها را دستخوش تغییر کند.

این واکنش‌ها را باید در سایه تصمیم جدید ایروان دید. نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، به تازگی اعلام کرده که این کشور از سازمان پیمان امنیت جمعی به رهبری روسیه خارج خواهد شد.

با اینکه ایروان تحت رهبری پاشانیان تمایل زیادی به غرب نشان داده اما روسیه هنوز اهرم‌های زیادی برای ادامه نفوذ و فشار بر ارمنستان دارد.

ایروان از نظر اقتصادی به تجارت و عرضه گاز طبیعی روسیه وابسته است و مسکو کنترل کامل تولید برق اتمی در تاسیسات متسامور را در دست دارد که ۱۲ سال دیگر از عمر مفید آن باقی مانده است.

کرملین همچنین یک پایگاه نظامی در گومری دارد که میزبان نیروهای روسی است.

بر اساس گزارش خبرگزاری فرانسه، تظاهرات دانشجویی روز جمعه و در نوزدهمین روز از یک جنبش دانشجویی در بنگلادش نیز ادامه داشت و دست‌کم ۵۲ نفر در این روز در داکا پایتخت کشور کشته شدند.

به این ترتیب، آمار کشته‌های تظاهرات دانشجویی به دست‌کم ۱۰۵ نفر رسید.

دفتر شیخ حسینه واجد، نخست‌وزیر بنگلادش، اعلام کرد که دولت تصمیم گرفته که منع آمد و شد اعمال و ارتش را در خیابان‌ها مستقر کند.

اعتراضات خشونت‌بار اخیر در این کشور ۱۷۰ میلیون نفری با اکثریت مسلمان در پس زمینه بیکاری گسترده در میان فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها روی داده است.

پی‌یر پراکاش، مدیر گروه بحران آسیا مستقر در بانکوک، به خبرگزاری فرانسه گفت: «تظاهرات عظیمی در جریان است و شاید جدی‌ترین چالشی باشد که نخست‌وزیر کنونی با آن مواجه شده است.»
شیخ حسینه از سال ۲۰۰۹ تاکنون در قدرت است.

ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، سرکوب معترضان در بنگلادش را محکوم کرد و آن را «تکان‌دهنده و غیرقابل قبول» خواند.

او گفت از گزارش‌ها مبنی بر استقرار یگان‌های شبه‌نظامی مانند گارد مرزی بنگلادش و گردان اقدام سریع، که سابقه طولانی در نقض حقوق بشر دارند، «بسیار نگران» است.

بر اساس توضیحات ارائه شده از سوی بیمارستان‌ها، در چند روز اخیر، تیراندازی پلیس عامل بیش از دو سوم مرگ‌ها بوده است.

پس از تعطیلی مدارس و دانشگاه‌ها در ابتدای هفته، مقامات از پنجشنبه اینترنت را نیز قطع کرده‌اند.

به گفته پلیس، یکی از مخالفان اصلی، راهول کبیر رضوی احمد، از حزب ملی‌گرای بنگلادش دستگیر شد.

همچنین به گفته پلیس، روز پنجشنبه برخی ساختمان‌های دولتی از جمله مقر تلویزیون دولتی بنگلادش «سوخته و تخریب شدند» و حدود صد نیروی پلیس زخمی و ۵۰ پاسگاه پلیس در آتش سوختند.

روز جمعه، یک زندان در مرکز بنگلادش مورد حمله تظاهرکنندگان قرار گرفت.

یک افسر پلیس که نخواست نامش فاش شود، تعداد زندانیان آزاد شده در جریان این حمله را «صدها» نفر تخمین زد و به خبرگزاری فرانسه گفت: «بازداشت‌شدگان از زندان فرار کردند و تظاهرکنندگان زندان را آتش زدند.»

تظاهرات از اوایل ماه جاری میلادی تقریبا به طور روزانه برگزار شده است.

هدف تظاهرکنندگان پایان دادن به سهمیه‌ها در استخدام‌های دولتی است که بیش از نیمی از فرصت‌های شغلی را برای گروه‌های خاص، به ویژه برای فرزندان جانبازان جنگ و افراد نزدیک به قدرت اختصاص می‌دهد.

این بحران اجتماعی برای نخست‌وزیر بنگلادش به یک بحران سیاسی تبدیل شده و در جریان تظاهرات در خیابان‌های داکا، که دارای ۲۰ میلیون نفر جمعیت است، فریادهای «مرگ بر دیکتاتور» شنیده می‌شود.

پراکاش افزود: «دولت به جای پاسخ به نارضایتی تظاهرکنندگان، وضعیت را بدتر کرده است.»

علی ریاض، استاد علوم سیاسی در آمریکا، نیز گفت وضعیت امروز بنگلادش «فوران نارضایتی نهفته در میان جوانان است که در طول سال‌ها به دلیل محرومیت از حقوق اقتصادی و سیاسی در آنها انباشته شده است.»

او ‌افزود: «سهمیه‌های استخدامی به نماد یک نظام متقلب تبدیل شده است».

به گفته مخالفان دولت و مدافعان حقوق بشر، شیخ حسینه متهم است که رقیب اصلی خود را ناعادلانه زندانی کرده، آزادی مطبوعات را محدود کرده و به دنبال حذف همه مخالفان به ویژه از طریق کشتن فعالان مخالف است.

دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه، پیشتر در روز جمعه، در حکمی تاریخی اما غیرالزام‌آور که بیشتر جنبه نمادین دارد، ساخت و توسعه شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری و شرق اورشلیم و الحاق و کنترل دائمی این مناطق فلسطینی به اسرائیل را غیرقانونی اعلام کرد.

نخست‌وزیر اسرائیل در پستی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: هیچ حکمی نمی‌تواند این حقیقت تاریخی و حق قانونی اسرائیلی‌ها برای زندگی در «خانه اجدادی» خود را انکار کند.

در همین حال، حماس از حکم دیوان بین‌المللی دادگستری استقبال کرده و خواستار خروج اسرائیل از مناطق فلسطینی شده است.

دیوان بین‌المللی دادگستری در حکم خود از اسرائیل خواست تا به اشغال مناطق فلسطینی و اعمال سیاست‌های تبعیض‌آمیز علیه فلسطینیان پایان دهد.

هیاتی متشکل از ۱۵ قاضی روز جمعه با انتشار بیانیه‌ای گفت که اسرائیل با اجرای سیاست‌های الحاق سرزمین، تحمیل کنترل دائمی، و شهرک‌سازی از موقعیت خود به‌عنوان قدرت اشغالگر در کرانه باختری و شرق اورشلیم سوءاستفاده کرده است.

در این بیانیه گفته شده است که اسرائیل باید فورا به شهرک‌سازی در «سرزمین‌های اشغالی» پایان دهد و هر چه سریع‌تر از این مناطق خارج شود.

وزارت امور خارجه اسراییل در واکنشی سریع این نظر را «اساساً اشتباه» و یک جانبه خواند و آن را رد کرد. وزارت امور خارجه اسرائیل در عین حال تاکید کرد حل و فصل اختلافات تنها با مذاکره امکان‌پذیر است.

این در حالی است که جنگ در غزه در آستانه دهمین ماه است و به گفته مقام‌های بهداشتی تحت کنترل حماس، شمار کشته‌شدگان فلسطینی به مرز ۳۹ هزار نفر رسیده است.

اسرائیل کرانه باختری، شرق اورشلیم، و نوار غزه، را در جنگ خاورمیانه در سال ۱۹۶۷ (۱۳۴۶) تصرف کرد. فلسطینی‌ها به دنبال ایجاد کشور مستقلی، از جمله در این سه منطقه هستند.

اسرائیل کرانه باختری را سرزمینی مورد مناقشه می‌داند که آینده آن باید در مذاکرات تعیین شود، ولی در حال ایجاد شهرک و انتقال شهرک‌نشینان به این منطقه است.این کشور همچنین اورشلیم شرقی را ضمیمه خاک خود کرده است، اما این اقدام از نظر بین‌المللی به رسمیت شناخته نشده است.

اسرائیل در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴) نواره غزه را به فلسطینی‌ها داد اما پس از به قدرت رسیدن حماس، این‌ منطقه را محاصره کرد.

اسرائیل در جلسات دیوان بین‌المللی دادگستری شرکت نکرد، اما بیانیه ای کتبی به این دیوان ارائه کرد که در آن گفته شده است صدور نظر مشورتی برای تلاش‌ها برای حل مناقشه اسرائیل و فلسطین مضر خواهد بود.

ایالات متحده از دادگاه خواسته بود که دستور خروج بی قید و شرط نیروهای اسرائیلی از سرزمین های فلسطینی را صادر نکند.

موضع ایالات متحده این بود که دادگاه نباید هیچ حکمی صادر کند که بتواند به مذاکرات برای راه حل دو کشوری در مورد اصل «زمین در برابر صلح» لطمه بزند.

دیوان بین‌المللی دادگستری همچنین در حال بررسی شکایت آفریقای جنوبی است که اسرائیل را به نسل‌کشی در غزه متهم کرده است. اسرائیل این اتهام را به‌شدت رد کرده است.