توییت مشترک خانواده‌های دادخواه:همه ایرانیان ۲۷ خرداد برای ابوالفضل آدینه‌زاده تولد بگیرند

طبق گزارش‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال، ماموران حکومت روز جمعه به روستای محل اسکان خانواده‌ ابوالفضل آدینه‌زاده حمله کرده و مادر، خاله‌ها، عموها، دایی‌ها، عمه‌ها، دخترخاله‌ها و دیگر افراد فامیل آنها را بازداشت کردند.

پیش‌تر در روز جمعه، خانواده محمدحسن ترکمان و جواد حیدری، دو تن از کشته‌شدگان خیزش انقلابی خبر دادند که ماموران امنیتی پدر، خواهر و عموی ابوالفضل در آستانه تولد این نوجوان کشته‌شده،‌ در خیابان مورد ضرب‌وشتم قرار داده و آنها را بازداشت کردند.

هنگامی که نیروهای جمهوری ‌اسلامی پدر ابوالفضل را در مشهد کتک می‌زدند، کفش پدرش درآمده و مادرش آن را روی مزار پسرش، گذاشته است.

فاطمه حیدری، خواهر جواد حیدری، معترض کشته‌شده در قزوین ویدیویی در توییتر منتشر کرده که در آن مادر ابوالفضل بر مزار او فریاد می‌زند: «دخترم رو بردن.»

محمدجواد ترکمان، برادر محمدحسن ترکمان، از کشته‌شدگان خیزش انقلابی هم در توییتی گفت خبری از وضعیت و مکان نگهداری این سه نفر در دسترس نیست.

در روزهای گذشته خانواده آدینه‌زاده خبر داده بودند که در آستانه تولد این نوجوان، شیشه و سنگ مزار او شکسته شده است.

همان زمان گلی حسینی، مادر ابوالفضل آدینه‌زاده با انتشار ویدیویی گفته بود نیروهای جمهوری اسلامی به دلیل نوشتن شعار «‎زن زندگی آزادی» روی سنگ مزار پسرشان، آن‌ها را بازجویی کرده و سنگ مزار و شیشه آن را شکسته‌اند.

او در این ویدیو با اشاره به «بی‌حرمتی به مزار پسرش» گفت: «گویا از تولد پسرم خیلی ترسیده‌اند ولی کاش کمی فکر می‌کردند که ۹ روز مانده به تولد پسرم افکار مردم رو جریحه‌دار نکنند.»

مرضیه آدینه‌زاده هم گفته بود: «با این کارها نه تنها دلسرد و ناراحت نمی‌شیم، بلکه مصمم‌تر خواهیم شد تا راه برادرم رو ادامه بدیم.»

نهم خرداد هم مرضیه آدینه‌زاده تصویری از یک برگه احضاریه در اینستاگرام خود منتشر کرد و گفت هم خودش و هم پدرش به اتهاماتی چون «تبلیغ علیه نظام» به دادسرا احضار شده‌اند.

این احضاریه در حالی برای حضور در «دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان فاروج» صادر شده که به گفته او، پیش از آن هیچ اطلاعیه یا حتی پیامکی درباره این احضاریه برای آن‌ها ارسال نشده بود.

مرضیه آدینه‌زاده جهت اتهاماتی که برای آن به دادسرا احضار شده را «سراسر واهی و تمسخرآمیز» و شامل «تبلیغ علیه نظام و انتشار عکس مبتذل» خواند.

این پدر و دختر پیش از این هم به دلیل پیگیری قتل ابوالفضل آدینه‌زاده، احضار شده بودند. از جمله سال گذشته که مرضیه آدینه‌زاده با انتشار تصویری از برگه احضار خود و پدرش به دادسرای مشهد گفته بود «روز ۱۶ اسفند در دادسرا حاضر خواهیم شد تا بگوییم دادخواه خون جگر گوشه خود هستیم.»

ابوالفضل آدینه‌زاده روز ۱۶ مهر سال گذشته در جریان اعتراضات شهر مشهد هدف حمله نیروهای حکومتی قرار گرفت؛ این نوجوان، ابتدا با ضربه شوکر به گردن آسیب دیده و سپس با شلیک ده‌ها تیر تفنگ ساچمه‌ای کشته شد.

خانواده ابوالفضل با وجود تهدید نیروهای حکومتی، از همان ابتدا درباره کشته شدن او مقابل دانشگاه فردوسی مشهد سکوت نکرده و گفتند فرزندشان بعد از تیر خوردن، با پیکری «پاره پاره» به بیمارستان منتقل شده و ساعتی بعد جان داده است.

در جریان خیزش انقلابی ایرانیان که از اواخر شهریور سال گذشته آغاز شد، ده‌ها کودک و نوجوان بازداشت، کشته و زخمی شدند.

نهادهای حقوق بشری، هویت دست‌کم ۷۰ کودک کشته شده در شهرهای ایران را توانستند شناسایی کنند.

امام جمعه اهل سنت زاهدان خطبه‌های نماز جمعه روز ۲۶ خرداد خود را در حالی برگزار کرد که اینترنت این شهر در میانه سخنان او به‌طور کامل قطع شد.

در جمعه‌های گذشته نیز نت‌بلاکس که قطعی اینترنت را در جهان پایش می‌کند، از بروز اختلال گسترده در اینترنت زاهدان خبر داده بود.

مولوی عبدالحمید در خطبه‌های نماز جمعه گفت: «شنیده‌ام وقتی مردم برای سالگرد و چهلم اعضای خانواده‌شان که کشته شده‌اند به قبرستان‌ها می‌روند از سوی پلیس ضد شورش برایشان مزاحمت ایجاد می‌شود.»

عبدالحمید اسماعیل‌زهی ادامه داد: «درحالی‌که آرامستان‌ها خارج از شهرند و مزاحمتی برای کسی ندارند. اگر هم عضوی از این خانواده بر سر مزار حرفی هم می‌زند، باید آن را تحمل کنید. کسانی که در راس قدرت و حاکم است، باید دید وسیع و نگاه پدرانه داشته باشد و حتی فحش را هم تحمل کند. اگر حرف تند و فحش را تحمل نکند، نمی‌تواند حکومت کند.»

او تاکید کرد: «همه شهروندان ایرانی باید بتوانند مراسم مذهبی، قومی و رسوم خود را انجام دهند و نباید برای کسانی که سوگوار و عزاداراند مزاحمتی ایجاد شود.»

جلوی تندروهایی که جنازه بهائیان را تحویل خانواده‌ها نمی‌دهند بگیرید

مولوی عبدالحمید در ادامه خاطرنشان کرد: «مورد دیگری که من را عذاب می‌دهد در مورد قبرستان بهائی‌ها و تدفین آن‌هاست؛ آن‌ها شکایت دارند که جنازه‌های ما را تحویل نمی‌دهند یا نمی‌گذارند در قبرستان خودمان آن‌ها را دفن کنیم. این‌ها بشر و انسان و شهروند ایران هستند و نباید حق شهروندی آن‌ها زیر پا گذاشته شود.»

امام جمعه اهل سنت زاهدان از مقام‌های حکومت خواست «جلوی تندروهایی که جنازه بهائیان را تحویل خانواده‌ها نمی‌دهند» بگیرند.

او ادامه داد: «شنیدم چندین زن بهائی را اعدام کرده و جنازه‌هایشان را تحویل خانواده‌ها ندادند و خودشان دفن کردند. این چه کاری است که می‌کنید؟ وقتی این حرف‌ها را می‌شنویم، ‌سرمان پایین می‌افتد. این رفتارها تندروی است. بهائی و درویش و زرتشتی حق شهروندی دارد و باید حقوق همه ایرانیان را رعایت کنیم.»

مولوی عبدالحمید با اشاره به دفاع خود از حقوق شهروندان بهائی یادآور شد بهائیان را مرتد نخوانید و آنها حق شهروندی دارند.

تا زمانی که زنان به حق خود نرسند، دست از اعتراض برنمی‌دارند

او در بخشی دیگر از سخنانش به اعتراضات پیوسته زنان اشاره کرد و گفت: «در بخشی از جوامع اسلامی به زنان توجهی که باید، نشده و یک‌سری سخت‌گیری بی‌جا بر زنان اعمال می‌شود. درحالی‌که آن‌ها نیمی از جمعیت انسانی و دارای صلاحیت و شایستگی هستند.»

اسماعیل‌زهی ادامه داد: «ناله امروز زنان به خاطر جایگاه و حرمت و کرامتی است که از دست داده‌اند. تا زمانی که به جایگاهشان نرسند، نمی‌توانید فریاد آن‌ها را خاموش کنید. مشغول شدن به معلول، تا زمانی که علت برطرف نشود فایده‌ای ندارد. بنابراین باید زنان و زندانیان سیاسی را آزاد کنید و به زنان حرمت و بها دهید.»

امام جمعه اهل سنت زاهدان یادآور شدک «بسیاری فکر می‌کنند زنان صرفا موظف به نگهداری و تربیت کودکان و انجام کار خانه و آشپزخانه هستند، درحالی‌که زنان جایگاه بسیار بالاتری دارند و در مسائل کلان و مهم موثر هستند.»

سی‌وهفتمین جمعه اعتراضی زاهدانی‌ها با شعار علیه جمهوری اسلامی

پس از برگزاری نماز جمعه نیز مردم زاهدان همچون هشت ماه گذشته راهپیمایی کرده و شعارهایی از جمله «می‌کشم می‌کشم، آنکه برادرم کشت» سر دادند.

معترضان همچنین شعار دادند: «برادر شهیدم خونت رو پس می‌گیرم» و «زندانی سیاسی آزاد باید گردد».

ویدیوی منتشرشده نشان می‌دهد مردم زاهدان روز ۲۶ خرداد‌ در راهپیمایی اعتراضی خود شعار «ایرانی! اتحاد، انقلاب، آزادی» سر دادند.

حضور پرشمار مردم زاهدان در راهپیمایی امروز در حالی است که به گفته منابع محلی، جوی به شدت امنیتی بر این شهر حاکم بوده و در همه مبادی ورودی و خروجی زاهدان گشت‌های نیروی انتظامی حضور دارند.

سایت حال‌وش نیز با انتشار ویدیوهایی از پرواز بالگرد بر فراز مصلای شهر زاهدان هم‌زمان با خطبه‌های نماز جمعه مولوی عبدالحمید خبر داد و گفت طی روزهای گذشته و بعد از ممانعت وزارت اطلاعات از سفر حج امام جمعه اهل سنت زاهدان، نیروهای نظامی زیادی از استان‌های همجوار به سیستان و بلوچستان و شهر زاهدان اعزام شده‌اند.

تصاویر منتشر شده از نماز جمعه امروز زاهدان اما نشان می‌دهند نمازگزاران پلاکاردهایی اعتراضی در دست داشتند که روی آن‌ها عباراتی چون «اوین شده دانشگاه، تهران شده بازداشتگاه» و «سهم بلوچ از ایران؛ انکار، گلوله، اعدام» نوشته شده بود.

معترضان زاهدان پس از جمعه خونین این شهر در هشتم مهر سال گذشته تاکنون، هر هفته تجمعات اعتراضی خود را برپا کرده‌اند.

در جمعه خونین دست‌کم ۱۰۰ شهروند کشته شده و ده‌ها تن دچار نقص عضو، نابینایی و جراحات دیگر شدند.

هنوز مشخص نیست که ویدیوی این اظهارات پدر پویا مولایی‌راد در چه شرایطی ضبط شده است.

از سوی دیگر، یک پیام طولانی نیز با عنوان «تکذیب هرگونه فراخوان از سوی خانواده‌های مولایی و پیرفلک» در صفحه اینستاگرام بهرخ مولایی‌راد، خواهر پویا مولایی‌راد، منتشر شد.

در پیامی که در اینستاگرام بهرخ مولایی‌راد منتشر شده، آمده است: «عده‌ای سودجو و فرصت‌طلب با انتشار فراخوانی قصد بر هم زدن نظم عمومی و ایجاد رعب و وحشت در بین شهروندان دارند» و «خانواده‌های مولایی و پیرفلک هرگونه تجمع را محکوم نموده و این چنین بیانیه‌هایی از طرف خانواده‌های مولایی و پیرفلک نبوده و نیست.»

پیش‌تر نیز مهرداد پیرفلک، عموی کیان پیرفلک، در صفحه اینستاگرام خود نوشت: «دوستان عزیز، هرگونه فراخوان از طرف خانواده پیرفلک و مولایی را به شدت تکذیب می‌کنم.»

در همین حال، کاربران در فضای مجازی با اشاره به تهدیدهای حامیان حکومت علیه ماه‌منیر پیرفلک، مادر کیان پیرفلک، و عدم فعالیت او در فضای مجازی از روز ۲۱ خرداد، درباره وضعیت این مادر دادخواه ابراز نگرانی کرده‌اند.

پویا مولایی‌راد، پسرعموی ماه‌منیر مولایی‌راد، روز یکشنبه ۲۱ خردادماه در مراسم سالگرد تولد کیان پیرفلک در محل مزار او با تیراندازی مستقیم ماموران انتظامی مجروح شد و پس از انتقال به بیمارستان جان باخت.

دقایقی پس از انتشار خبر کشته‌شدن پویا مولایی‌راد، رسانه‌های وابسته به حکومت در روایتی متفاوت جان‌باختن او را به درگیری با نیروهای انتظامی مرتبط کردند.

نورنیوز، رسانه نزدیک به شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی، مادر کیان پیرفلک را «بسترساز» حوادث روز ۲۱ خرداد خواند و خواستار «برخورد قاطعانه» با او شد.

صابرین‌نیوز هم مادر کیان پیرفلک را به دنبال نکردن «روند معقول» در پی قتل فرزندش متهم کرد و نوشت ماه‌منیر مولایی‌راد «تعادلی در‌ گفتار» ندارد. این ارگان نزدیک به سپاه، همچنین ماه‌منیر مولایی‌راد را «یکی از عوامل اصلی فضاسازی تروریستی» توصیف کرد.

کیان پیرفلک در ۲۵ آبان سال گذشته با اتومبیل همراه خانواده‌اش بود که در ایذه بر اثر تیراندازی کشته شد. خانواده‌ پیرفلک بارها تاکید کرده‌اند تیراندازی منجر به کشته شدن او و مجروح شدن شدید پدرش، میثم پیرفلک، از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی انجام شد.

خانواده پیرفلک همواره تاکید کرده‌اند مجاهد کورکور که در ارتباط با کشته شدن کیان بازداشت شده و قوه قضاییه برای او حکم اعدام صادر کرده، در محل تیراندازی نبوده و اتهام وارده به او برای سناریوسازی قتل فرزندشان است.

در ابتدای این تحصن که از روز چهارشنبه آغاز شد، حمزه‌ برزویی کوتنایی، رییس حراست دانشگاه، دانشجویان را تهدید کرد که درها را به روی ماموران امنیتی باز می‌کند، اما دانشجویان به تحصن خود ادامه دادند.

طبق این گزارش، همزمان با تحصن دانشجویان، آب دانشگاه هنر قطع بود و سرویس‌های بهداشتی به روی تحصن‌کنندگان بسته شد.

همچنین نیروهای حفاظت فیزیکی در داخل دانشگاه حضور پر تعدادی داشته و نیروهای لباس شخصی نیز در خارج دانشگاه حاضر شدند.

با ادامه تحصن دانشجویان، ساعت ۲:۳۰ بامداد پنج‌شنبه به وقت محلی، حمزه‌ برزویی کوتنایی، رئیس حراست دانشگاه هنر، با حمله به این دانشجویان آنها را به شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داد. در پی این حمله، حال چند دانشجو وخیم گزارش شده است.

در ماه‌های اخیر مقام‌های جمهوری اسلامی فشارهای خود را بر دانشجویانی که خواستار پوشش اختیاری هستند افزایش داده‌اند. پس از حضوری شدن آموزش در دانشگاه‌ها پس از تعطیلات نوروز، رسانه‌ها و دانشجویان از وجود «گشت ارشاد موتوری» در دانشگاه‌های امیرکبیر و تهران خبر دادند. همچنین سخت‌گیری برای حجاب اجباری در دانشگاه علم و صنعت نیز اعتراضات دانشجویان این دانشگاه را به همراه داشت.

به گزارش وبسایت «انصاف نیوز»، گشت موتوری در محوطه دانشگاه درباره حجاب و همچنین کنار هم نشستن دختران و پسران به دانشجویان تذکر می‌دهد و شماره دانشجویی آنان را یادداشت می‌کند.

این وبسایت همچنین از افزایش سخت‌گیری ماموران حراست هنگام ورود دختران به دانشگاه خبر داد و نوشت که آنان دختران ساکن خوابگاه را مجبور به بازگشت به خوابگاه و تعویض مانتوهای خود کرده‌اند.

از آغاز خیزش انقلابی مردم ایران، دانشجویان دانشگاه‌های مختلف کشور در اعتراض به برخوردهای قهرآمیز نیروهای حراست در زمینه حجاب اجباری و پوشش دانشجویان دختر، تفکیک جنسیتی در دانشگاه‌ها و همچنین صدور احکام سنگین کمیته‌ انضباطی علیه دانشجویان معترض و ایجاد فضای رعب و وحشت در دانشگاه‌ها، تعداد زیادی تحصن و تجمع اعتراضی برگزار کرده‌اند.

پیشتر شوراهای صنفی دانشجویان خبر داده بود که در جریان خیزش انقلابی علیه جمهوری اسلامی، بیش از ۴۳۵ دانشجو در سراسر کشور طی روندی «فرمایشی و امنیتی» حکم تعلیق یا اخراج گرفته و از ادامه تحصیل محروم شده‌اند.

این زندانی سیاسی در نامه‌ای که وبسایت ایران‌وایر آن را منتشر کرده، به نزاع‌های اپوزیسیون پرداخت که «نفس‌گیر» شده است و گفت: «ایده براندازی و ضرورت آن در جان مردم جاری است اما روزی نیست که اپوزیسیون خودزنی نکند، پاره‌ای از خودش را نکشد و هم‌زمان این امیدهایی را که با مرارت روییده لگدمال تمناهایش نکند.»

هشدار درباره ادامه نزاع‌های شخصی و فرقه‌سازی

به گفته هدایت، عمده این نزاع‌ها بر «رانه‌های شخصی» سوارند و در صورت تداوم «فرقه‌ساز» خواهند شد.

او با انتقاد از اپوزیسیون برانداز، گفت نیروهای سیاسی حاملِ این نوع نزاع‌ها، «اضطرار وضعیت» را در نمی‌یابند، انجام «کارویژه‌هایشان» را رها کرده و در «اغتشاشی از ایده‌های رنگارنگ» سرگردان‌اند و از سوی دیگر، براندازی را «رقابت متفننانه‌ای» می‌شمارند که گویا «تصادفا در میدان سیاست رقم خورده است».

بهاره هدایت البته با ناگزیر خواندن «دو قطبی»، ایده «مدارا» در پرهیز از نزاع را وابسته به گفتمان اصلاحات خواند که نمی‌توان برای براندازی تجویزش کرد، اما در عین‌حال پافشاری بر «حفظ نیروهای موجود و جذب لایه‌های کثیرتری از مردم» را ضروری خواند.

در ادامه این زندانی سیاسی، رهبران اپوزیسیون را خطاب قرار داد و با تاکید بر اینکه «باید نزاع‌های مبتنی بر رانه‌های شخصی را به سمت نزاع بر سر اندیشیدنِ نظام‌مند درباره پرسش‌های اساسی راند»، به طرح هفت نمونه از این پرسش‌ها پرداخت که روی سه‌گانه «صورت‌بندی وضعیت، برنامه‌ی سیاسی و افق پیش‌رو» استوار است.

ضرورت طرح پرسش‌هایی مبتنی بر سه‌گانه «صورت‌بندی وضعیت، برنامه‌ی سیاسی و افق پیش‌رو»

پرسش نخست او درباره چیستی «مساله بنیادین» که براندازان با آن مواجهند بود و گفت باید با نگاهی به نقطه‌ای که در آن قرار داریم، ببینیم که از کدام خطاهای تاریخی باید اجتناب کرد.

هدایت در پرسش دوم، میزان «طیف‌بندی‌ها و بضاعت نیروهای حامی» و ضرورت شناسایی ظرفیت «اقناع‌سازی و جذب نیرو» در میان براندازان، حکومت، موتلفین طبیعی و استراتژیک براندازی را مطرح کرد.

او در ادامه این سوال را مطرح کرد که «شریان‌های ثروت و قدرت درون حکومت چگونه جاری‌اند؟ و طی چه سازوکاری به هم متصل یا از هم جدا می‌شوند؟» و گفت باید اپوزیسیون، نقاط «شکنندگی، تنش و بحرانی‌ شدن» این شریان‌ها را شناسایی کند؛ چراکه «تسخیر خیابان کافی نیست و کارویژه‌ نیروی سیاسی طراز اول آن است که به تسخیر قدرت بیندیشد».

شناسایی برنامه‌ حکومت برای «رفع یا تعویق منازعات داخلی خودش، بحران‌های جامعه و سرکوب تنش‌های بیرونی»، برنامه اپوزیسیون برای برخورد با نیروی نظامی حکومت، و چگونگی نفوذ حکومت به نیروهای «خودی» و نحوه انسداد آن، توجه به «واکنش کشورهای منطقه نسبت به براندازی» و چگونگی تضمین حمایت بین‌المللی در بزنگاه دیگر پرسش‌های بنیادینی است که بهاره هدایت به آن‌ها اشاره کرد.

هفتمین و آخرین پرسشی که او در نامه خود مطرح کرد هم این است که «ما ذیل کدام دستگاه مفهومی می‌اندیشیم و در ارجاع به کدام الگوی متعین، آینده را ترسیم می‌کنیم؟ ضرورت‌های ما چیست و ظرفیت اجماع‌سازی ما در ارجاع به کدام نهاد یا فضیلت بنیادین رقم می‌خورد؟ تبار سیاسی ما کدام است؟ و نسبت ما با نخبگان این تبار و تبارهای ناهم‌سو از چه قرار است؟»

به گفته این زندانی سیاسی، باید با توجه به تنوع و تکثر ایده‌های موجود، به این مساله اندیشید که «پایداری ایران بعد از براندازی» قرار است چطور تضمین شود؟

پرسش از نیروی سیاسی: براندازی قرار است چطور محقق شود؟

هدایت در ادامه با نقد جریان‌های سیاسی برانداز گفت که آن‌ها به‌جای پرداختن به مسائل بنیادین، درگیر «اغتشاش ایده‌ها» از جمله «پی‌جوییِ یوتوپیاهای نامحقق» هستند درحالی‌که باید جامعه و حکومت را با موازین حکمرانی نوین و زیست عادیِ همین جهان منطبق کرد.

او برنامه سیاسی را «خطیرترین و مسوولیت‌زاترین» بخش از سه‌گانه پرسش‌ها خواند و گفت نیروی سیاسی باید به این سوال پاسخ دهد که چطور می‌خواهد «فاصله‌ میان خیابان و پیروزی» را پر و براندازی را محقق کند؟

در این نامه خانم هدایت تاکید کرده که از آبان ۹۸ و شلیک به هواپیمای اوکراینی به این‌سو، جمهوری اسلامی در قامت دشمن ملت ظاهر و در نتیجه منطق و استلزامات جنگی بر وضعیت کشور حاکم شده است؛ بنابراین نیروهای سیاسی برانداز هم باید با همین منطق برنامه سیاسی خود را تدارک ببینند و مخاطرات و مسوولیتش را بپذیرند.

نادیده گرفتن این منطق و استلزامات پیرامون آن، به گفته این زندانی سیاسی، نه براندازی، که تکرار «اطلاح‌طلبی» و رسیدن به همان بن‌بست‌های پروژه اصلاحات خواهد بود و حتی «هم‌بستگی یا ائتلاف نیروها و جریان‌ها» تنها پس از روشن شدن پاسخ به این پرسش‌ها معنادار می‌شود.

بیماری اپوزیسیون ما این است که به‌جای سیاست‌ورزی، می‌خواهد فعال حقوق بشر باشد

بهاره هدایت به اشاره به ائتلاف «جورج‌تاون» و فروپاشی زودهنگامش، گفت «رهبر اپوزیسیون» کسی است که به سه‌گانه «صورت‌بندی، برنامه، افق» پاسخ‌هایی نظام‌مند بدهد، نزد مردم حدی از اعتبار و مشروعیت و نزد نیروهای سیاسی، واجد حدی از ظرفیت اجماع‌سازی داشته باشد و در نهایت علاوه بر قابلیت «بسیج عمومی»، در جامعه جهانی هم چهره‌ای به‌رسمیت‌شناخته‌شده با تبار سیاسیِ معلوم باشد.

او در ادامه یادآور شد: «این بیماری اپوزیسیون ماست که به جای آنکه سیاست بورزد می‌خواهد فعال حقوق بشر باشد که یعنی در سیاست همه‌چیز بگوید ولی در عین حال هیچ چیز هم نگفته باشد.»

تغییرات صرفا درون‌زا، تکرار اصلاحات است

به گفته هدایت، براندازی هم به نیروی داخل کشور و هم خارج‌نشین نیاز دارد و هیچ کدام قابل «حذف یا کم‌انگاری» نیستند؛ چراکه اتکای صرف به نیروهای داخلی، یا تغییرات صرفا درون‌زا «همان اصلاحات» است: «مهم نیست که این بار نامش را براندازی بگذاریم یا چیز دیگر. این همان است که بود، و واجد همان انسدادی‌ست که داشت.»

این زندانی سیاسی در پایان انگیزه خود از نوشتن این نامه را نقدی بر «بی‌پرواییِ برخی نیروهای سیاسی در دامن زدن به نزاع‌های بیهوده به‌جای انجام دادن کارویژه‌هایشان» خواند و یادآوری بر اینکه مسیر براندازی «دشوار، پر از مخاطره، پر از صعب‌العلاجی و پر از بحران» است.

بهاره هدایت در پایان خطاب به رهبران اپوزیسیون گفت: «شما در قامتِ رهبری‌ایستادگان، به قدر بزرگی کاری که می‌خواهید انجام دهید، بزرگ باشید و چشم از هدف برندارید که تاریخ این سرزمین ما را نخواهد بخشید اگر این میدان را به تمناهای شخصی‌مان ببازیم و از این بابت احدی را از آینده‌ی ایران مایوس کنیم.»

به گفته او، این سرزمین به «تک‌تک آنان که امروز نظاره‌گر این میدان‌اند، به خصوص زنان و دانشجویان و مزدبگیران» نیاز دارد تا آینده را از کام تباهی بیرون بکشد.