درآمد گردشگری ترکیه در سهماهه دوم سال ۲۰۲۶ با کاهش ۲.۶ درصدی به حدود ۱۵.۹ میلیارد دلار رسید. همزمان، شمار گردشگران ورودی کاهش یافت، اما تعداد شهروندان ترکیهای که به خارج سفر کردند ۱۶.۵ درصد افزایش پیدا کرد.
طبق اعلام دولت ترکیه، بر اساس آمار گردشگری ماههای آوریل تا ژوئن ۲۰۲۶، درآمد این بخش به ۱۵ میلیارد و ۸۶۵ میلیون و ۳۳۹ هزار دلار رسید؛ در حالی که این رقم در دوره مشابه سال گذشته، ۲.۶ درصد بیشتر بود.
از مجموع درآمد ثبتشده، ۱۵ میلیارد و ۶۵۵ میلیون و ۸۶۸ هزار دلار از گردشگران و ۲۰۹ میلیون و ۴۷۱ هزار دلار از مسافران ترانزیتی به دست آمد.
شهروندان ترکیهای مقیم خارج از کشور که در این دوره به ترکیه سفر کردند، ۱۵.۶ درصد از درآمد حاصل از گردشگری را تامین کردند.
شمار گردشگران ۵.۱ درصد کاهش یافت
شمار افرادی که پس از سفر به ترکیه در سهماهه دوم سال از این کشور خارج شدند، با کاهش سالانه ۵.۱ درصدی به ۱۵ میلیون و ۵۸۱ هزار و ۱۴ نفر رسید.
از این تعداد، دو میلیون و ۵۲۷ هزار و ۶۸۷ نفر شهروندان ترکیهای مقیم خارج از کشور بودند که ۱۶.۲ درصد از کل گردشگران را تشکیل دادند.
میانگین هزینه هر شب اقامت گردشگران در ترکیه ۱۱۳ دلار گزارش شد.
این رقم برای شهروندان ترکیهای مقیم خارج از کشور ۷۹ دلار بود.
گردشگران بیشتر برای تفریح به ترکیه رفتند
تفریح، گردش و شرکت در فعالیتهای ورزشی و فرهنگی، با سهم ۷۱.۳ درصدی، مهمترین هدف سفر به ترکیه بوده است.
دیدار با بستگان و دوستان با ۱۶.۶ درصد در جایگاه دوم قرار گرفته و شش درصد از گردشگران نیز خرید را هدف اصلی سفر خود اعلام کردند.
در میان شهروندان ترکیهای مقیم خارج، دیدار با بستگان و دوستان با سهم ۶۰.۳ درصدی، مهمترین انگیزه سفر بوده است.
هزینه اقامت و خوردوخوراک افزایش یافت
بخش عمده درآمد گردشگری ترکیه از مخارج شخصی مسافران تامین میشود.
گردشگران در این سهماهه ۱۰ میلیارد و ۹۳۳ میلیون و ۸۶۸ هزار دلار مخارج شخصی داشتند و چهار میلیارد و ۷۲۲ میلیون دلار نیز برای تورهای مسافرتی هزینه کردند.
تورهای مسافرتی، پس از محاسبه سهم باقیمانده برای ترکیه، ۳۰.۲ درصد از درآمد گردشگری را تشکیل دادند. سهم خوردوخوراک ۲۱ درصد، حملونقل بینالمللی ۱۲.۴ درصد و اقامت ۱۱.۳ درصد بوده است.
در مقایسه با سهماهه دوم سال گذشته میلادی، درآمد حاصل از تورهای مسافرتی ۵.۵ درصد و مخارج حملونقل بینالمللی ۶.۱ درصد کاهش یافت.
در مقابل، هزینه اقامت ۱۱.۷ درصد و مخارج خوردوخوراک ۵.۲ درصد افزایش پیدا کرد.
این تغییر نشان میدهد با وجود کاهش شمار گردشگران و درآمد کلی، هزینه برخی خدمات اصلی سفر بالا رفته است.
سفر شهروندان ترکیه به خارج بیشتر شد
همزمان با کاهش گردشگران ورودی، شمار شهروندان مقیم ترکیه که به خارج از کشور سفر کردند با افزایش ۱۶.۵ درصدی به سه میلیون و ۴۳۴ هزار و ۱۷۲ نفر رسید.
هزینه سفرهای خارجی این گروه نیز ۷.۴ درصد افزایش یافت و به دو میلیارد و ۹۶۲ میلیون و ۸۹۸ هزار دلار رسید.
از این مبلغ، دو میلیارد و ۸۸ میلیون و ۸۶۲ هزار دلار مربوط به هزینههای شخصی و ۸۷۴ میلیون و ۳۶ هزار دلار مربوط به تورهای مسافرتی بود.
هر مسافر ترکیهای در سفرهای خارجی بهطور میانگین ۸۶۳ دلار هزینه کرد.
اکونومیست بهتازگی گزارش داد که ترکیه برنامه گستردهای برای استفاده اقتصادی از شرایط پیش آمده در پی جنگ ایران دارد. ظرفیت بنادر استانبول تکمیل شده است و گردشگران به جای دبی، به بازارهای استانبول رفتهاند، اما چالشهایی نیز در بین است.
تلگراف جمعه ۹ مرداد نوشت آمریکا و اسرائیل این پیشنهاد را در کنار چند گزینه دیگر، «پس از ناکامی ماهها حمله و یک کارزار طولانی در وادار کردن جمهوری اسلامی به عقبنشینی»، بررسی میکنند.
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا و بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در دیدار ششم مرداد خود در دفتر بیضی کاخ سفید درباره افزایش فشار بر حکومت ایران «از طریق ابزارهای نظامی و غیرنظامی» گفتوگو کردند.
همزمان، تقابل جمهوری اسلامی و آمریکا بر سر کنترل تردد کشتیها در تنگه هرمز ادامه دارد.
روابط عمومی سپاه پاسداران نهم مرداد اعلام کرد دو نفتکش «متخلف» را در تنگه هرمز هدف قرار داده و پس از این حمله، چهار نفتکش دیگر بهسرعت تغییر مسیر داده و بازگشتهاند.
سپاه پاسداران افزود تنگه هرمز بسته است و عبور از آن تنها با هماهنگی این نهاد امکانپذیر است.
فرماندهی مرکزی آمریکا، سنتکام، هشتم مرداد در واکنش به گزارش رسانههای حکومتی جمهوری اسلامی درباره عبور یک نفتکش از محاصره آمریکا نوشت که بیش از ۲۰ ناو جنگی، صدها هواپیما و هزاران نیروی نظامی آمریکا همچنان به اجرای کامل این محاصره ادامه میدهند.
بر اساس گزارش تلگراف، اجرای طرح محاصره زمینی مستلزم آن است که آمریکا و اسرائیل همسایگان ایران و شرکای منطقهای خود را برای محدود کردن یا بستن گذرگاههای مرزی تحت فشار قرار دهند تا جریان صادرات و واردات ایران محدود شود.
یک مقام ارشد اسرائیلی به تلگراف گفت: «اگر فقط مسیرهای زمینی را ببندید چه میشود؟ فرض کنید ایران نتواند چیزی وارد کند و نتواند چیزی از کشور خارج کند. هر اتفاقی ممکن است رخ دهد.»
این مقام با این اظهارات به یکی از گزینههایی اشاره کرد که آمریکا و اسرائیل درباره آن گفتوگو کردهاند.
محاصره زمینی تقریبا غیرممکن است
شان مکفارلند، افسر بازنشسته ارتش آمریکا، به تلگراف گفت اگرچه اجرای محاصره زمینی «تقریبا غیرممکن» است، محروم کردن ایران از تجارت خارجی، این کشور را از نظر اقتصادی منزوی میکند و این همان راهی است که میتواند جمهوری اسلامی را به زانو درآورد.
او افزود رویکرد اقتصادی باید با اقدامات نظامی همراه باشد و با توجه به مرزهای گسترده ایران و همسویی عراق با جمهوری اسلامی، جلوگیری کامل از ورود هرگونه کمک به ایران، «بسیار دشوار» خواهد بود.
تلگراف نوشت این طرح میتواند شامل بستن یا محدود کردن گذرگاههای مهمی مانند اینچهبرون و سرخس در مرز ترکمنستان شود.
ایران با عراق، ترکیه، پاکستان، افغانستان، ترکمنستان، ارمنستان و جمهوری آذربایجان مرز زمینی دارد و اجرای این طرح به همکاری این کشورها نیاز دارد؛ کشورهایی که بسیاری از آنها متحد آمریکا و اسرائیل نیستند.
به نوشته این روزنامه، واشینگتن ممکن است پاکستان و عراق را گزینههای آسانتری برای جلب همکاری بداند، اما هر کشوری که با این طرح همراه شود، با پیامدهای اقتصادی و خطر حملات تلافیجویانه جمهوری اسلامی روبهرو خواهد شد.
محدود کردن بازسازی توان نظامی جمهوری اسلامی
تلگراف افزود بستن بنادر یا گذرگاههای اصلی میتواند توان جمهوری اسلامی را برای بازسازی توان نظامی خود نیز محدود کند.
به نوشته این روزنامه، تهران بر اساس توافقی جدید با پکن در انتظار دریافت محمولهای شامل صدها پرتابگر راکت از چین است.
این قرارداد ۷۰ میلیون دلاری همچنین سامانههای پدافند هوایی قابل حمل را نیز در بر میگیرد.
تجهیزاتی از این دست معمولا از طریق بندرعباس و چابهار وارد ایران میشوند.
به گفته یک منبع آگاه، ترامپ معتقد است راهبرد او برای بازگشایی تنگه هرمز به بنبست رسیده و به همین دلیل گزینههای مختلفی را برای افزایش فشار و وادار کردن جمهوری اسلامی به بازگشت به میز مذاکره بررسی میکند.
به نوشته تلگراف، محاصره زمینی با راهبرد «فشار حداکثری» ترامپ همخوانی دارد.
این روزنامه همچنین نوشت احتمال دارد آمریکا و اسرائیل موضوع محاصره زمینی را عمدا بهعنوان یک عملیات فریب مطرح کرده باشند تا توجه تهران را از اقدام بعدی خود منحرف کنند.
بر اساس این گزارش، ارزیابیهای اطلاعاتی نشان میدهد رهبران جمهوری اسلامی میان دو دیدگاه تقسیم شدهاند: گروهی بهشدت نگران فروپاشی اقتصادی هستند و گروهی دیگر معتقدند جنگ باید ادامه یابد.
یک مقام اسرائیلی گفت ایران با کمبود شدید گاز روبهروست و در جایگاههایی که گازوئیل آنها تمام شده، صفهای طولانی تشکیل شده است.
سه گزینه ترامپ و نتانیاهو برای ادامه درگیری
تلگراف به نقل از یک مقام اسرائیلی گزارش داد ترامپ و نتانیاهو در دیدار اخیر خود سه گزینه را برای ادامه درگیری بررسی کردند: رسیدن به توافق، ادامه محاصره دریایی و ازسرگیری حملات نظامی.
به گفته این مقام، نتانیاهو از هیچ یک از این گزینهها بهطور مشخص حمایت نکرد.
این گزارش در حالی منتشر شده است که آمریکا شامگاه هفتم مرداد در واکنش به حملات جمهوری اسلامی به پایگاههایش در اردن، موج سنگینی از حملات علیه ایران انجام داد.
تلگراف نوشت ازسرگیری درگیریها پس از پنج روز آرامش، در پی حمله «غافلگیرکننده» جمهوری اسلامی به پایگاههای آمریکا در اردن در شامگاه ششم مرداد رخ داد.
یک مقام کاخ سفید نیز به تلگراف گفت ترامپ «همه گزینهها» را در اختیار دارد.
شرکت «امویام پاکش» پنجشنبه هشتم مرداد اعلام کرد انتظار میرود نیروگاه طی ۲۴ تا ۷۲ ساعت بهطور کامل از مدار خارج شود.
طبق آخرین اطلاعیه رسمی در دسترس، هنوز تعطیلی کامل نیروگاه تایید نشده، اما روند توقف تدریجی واحدها آغاز شده است.
نیروگاه پاکش چهار واحد فعال با مجموع ظرفیت حدود دو هزار مگاوات دارد و نزدیک به نیمی از برق تولیدشده در مجارستان را تامین میکند.
تعطیلی کامل به معنای توقف تولید برق در تنها نیروگاه هستهای این کشور خواهد بود.
پیتر مجار، نخستوزیر مجارستان، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس هشدار داد پاکش برای نخستین بار در ۴۴ سال گذشته کاملا تعطیل خواهد شد و ممکن است از دوشنبه (۱۲ مرداد)، وضعیتی بحرانی در حوزه انرژی ایجاد شود.
او خواستار اقدامهای هماهنگ و صرفهجویی داوطلبانه شد و نوشت: «برای جلوگیری از پیامدهای شدیدتر، به اقدامهای هماهنگ و خودداری داوطلبانه از مصرف نیاز خواهد بود. روی همکاری همه حساب میکنیم.»
مشکل از محل پمپهاست نه حجم کلی آب
شرکت بهرهبردار پاکش در اطلاعیه رسمی خود اعلام کرد حجم آب موجود در دانوب هنوز برای خنک کردن واحدهای نیروگاه کافی است، اما سطح رودخانه از محل دهانه ورودی پمپهای آب پایینتر رفته است. در نتیجه، پمپها با ادامه افت آب دیگر قادر به انجام وظیفه خود نخواهند بود.
بر اساس این اطلاعیه، نیروگاه اکنون در مرحله سوم دستورالعمل مقابله با کمآبی قرار دارد.
رسیدن شرایط به مرحله چهارم، باعث توقف هر چهار واحد و پایان تولید برق است.
نیروگاه اعلام کرده است متخصصان در حال تغییر فنی محل لولههای ورودی آب هستند تا تاسیسات در آینده بتواند در سطوح پایینتر دانوب نیز به فعالیت ادامه دهد. با این حال، تکمیل این طرح احتمالا چند سال زمان خواهد برد.
به گفته شرکت، نیروگاه در چهار دهه گذشته بهگونهای ارتقا یافته است که میتواند در سطح آبی حدود ۱۲۰ سانتیمتر پایینتر از میزانی که در طراحی اولیه پیشبینی شده بود، برق تولید کند، اما افت کنونی از محدودههای پیشبینیشده فراتر رفته است.
سطح دانوب رکورد تاریخی را شکست
شرکت پاکش اعلام کرد سطح آب دانوب در این منطقه در ۲۷ ژوئیه (پنجم مرداد) به منفی ۱۰۶ سانتیمتر رسید و رکوردهای پیشین را شکست. نیروگاه همان شب توان تولید واحد شماره یک را ۲۵۴ مگاوات کاهش داد.
پیشبینی سطح آب منفی بر حسب سانتیمتر به این معناست که انتظار میرود سطح آب از نقطه مرجع قراردادی «صفر» تعیینشده برای آن ایستگاه اندازهگیری، پایینتر برود.
خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد واحد دیگری از نیروگاه نیز هفتم مرداد روند توقف را آغاز کرد؛ اقدامی که پس از دو مرحله کاهش تولید در دو واحد دیگر صورت گرفت.
آسوشیتدپرس نوشت نیروگاههای هستهای چند کشور حاشیه دانوب با محدودیت در تامین آب خنک کننده مواجه شدهاند.
پیشبینی منتشرشده از سوی سامانه رسمی پایش آب مجارستان در ۳۰ ژوئیه (هشتم مرداد) نشان میداد سطح آب دانوب در پاکش ممکن است از منفی ۱۲۱ سانتیمتر به حدود منفی ۱۳۱ سانتیمتر در چهارم اوت (۱۳ مرداد) برسد.
در بوداپست نیز سطح دانوب به ۲۳ سانتیمتر رسید که ۱۰ سانتیمتر پایینتر از رکورد ثبتشده در سال ۲۰۱۸ بود.
آسوشیتدپرس گزارش داد ادامه خشکسالی، بارندگی اندک و موجهای پیاپی گرما سبب شده است سطح رودخانه در بخشهای مختلف اروپای مرکزی به پایینترین میزان ثبتشده برسد.
سازمان هواشناسی مجارستان اعلام کرده است میزان بارندگی ۹۰ روز گذشته در بیشتر مناطق کشور، بین ۸۰ تا ۱۳۰ میلیمتر کمتر از میانگین چندساله بوده است.
شرکت بهرهبردار پاکش، عمیق شدن بستر دانوب را نیز یکی از عوامل افت سطح آب میداند.
به گفته این شرکت، سدها در بالادست مانع انتقال رسوبات شدهاند، درحالیکه برداشت رسوب و انتقال طبیعی آن در بخش مجارستان به عمیقتر شدن بستر رودخانه کمک کرده است.
این شرکت تغییرات اقلیمی و افزایش رخدادهای شدید آبوهوایی را عامل دیگر بحران معرفی کرده است.
نیروگاه میگوید ایمنی راکتورها حفظ میشود
شرکت پاکش تاکید کرده است توقف تولید برق به معنای قطع نیاز راکتورها به آب نیست، اما واحدهای خاموش به حجم بسیار کمتری برای خنکشدن نیاز دارند.
بر اساس اطلاعیه نیروگاه، فعالیت چهار واحد به حدود ۱۰۰ مترمکعب آب در ثانیه نیاز دارد، در حالی که برای خنک نگه داشتن همه واحدها پس از تعطیلی، پنج مترمکعب آب در دقیقه کافی است.
نیروگاه برای مقابله با افت بیشتر سطح دانوب، مجموعهای از پمپهای اضطراری موسوم به «پایتاش» را مستقر کرده است. در صورت لزوم، ۱۲ پمپ بهطور مداوم کار خواهند کرد، چهار دستگاه در حالت ذخیره و ۱۳ پمپ دیگر در وضعیت آمادهباش قرار خواهند داشت.
شرکت بهرهبردار اعلام کرد حتی اگر وضعیت بسیار پایین آب برای چند هفته ادامه یابد، میتواند راکتورهای خاموش را در شرایط ایمن نگه دارد.
پس از افزایش سطح آب نیز واحدها براساس دستورالعملهای ایمنی، بهتدریج و احتمالا طی چند روز به مدار بازخواهند گشت.
بحران کنونی تنها چند ماه پس از ثبت یکی از بالاترین آمارهای تولید نیروگاه رخ داده است.
شرکت پاکش در ژانویه اعلام کرد این مجموعه در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۶ هزار و ۹۷.۹ گیگاواتساعت برق تولید کرده است؛ دومین رکورد بالای سالانه در تاریخ آن.
خطر کمبود برق در روزهای گرم
تعطیلی کامل پاکش میتواند شبکه برق مجارستان را در شرایطی تحت فشار قرار دهد که موج گرما مصرف برق، بهویژه برای سامانههای سرمایشی را افزایش داده است.
شرکت بهرهبردار از شهروندان خواسته است برای کمک به حفظ امنیت شبکه، برق را مسئولانه و با صرفهجویی مصرف کنند.
نخستوزیر مجارستان نیز هشدار داده است برای جلوگیری از پیامدهای شدیدتر بحران، ممکن است به محدودکردن مصرف و اقدامهای هماهنگ نیاز باشد.
در صورت توقف دو هزار مگاوات ظرفیت پاکش، مجارستان باید کمبود برق را با افزایش تولید نیروگاههای دیگر، واردات یا کاهش مصرف جبران کند.
مدت این وضعیت به روند تغییر سطح آب دانوب بستگی خواهد داشت. نیروگاه گفته است فعالیت واحدها به محض فراهم شدن شرایط ایمن، مرحله به مرحله از سر گرفته میشود.
پلیس مبارزه با تروریسم لندن در اطلاعیهای اعلام کرد رشاد سلطانُف، شهروند ۴۴ ساله بریتانیا و جمهوری آذربایجان، جمعه ۲۶ تیر ماه به دست مقامهای قبرس بازداشت شده است.
سلطانف که ساکن منطقه ایزلینگتون لندن معرفی شده است، همزمان با رسیدگی به درخواست استرداد بریتانیا در بازداشت به سر میبرد.
پرونده او نخستین تحقیق درباره جرایم ادعایی در یک قلمرو برونمرزی بریتانیاست که بر اساس قانون امنیت ملی این کشور انجام میشود.
اتهام شناسایی پایگاه نظامی
به گفته پلیس مبارزه با تروریسم لندن، تحقیقات به فعالیتهای منسوب به سلطانف در پایگاه نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در آکروتیری مربوط میشود.
این پایگاه در قبرس قرار دارد و یکی از مناطق تحت حاکمیت بریتانیا در این جزیره است.
پلیس گفته است حوادث مورد بررسی مربوط به محدوده زمانی بین ۱۱ مه تا ۲۲ ژوئن ۲۰۲۵ (۲۰ اردیبهشت تا اول تیر ۱۴۰۴) است.
به گفته مقامهای بریتانیایی، سلطانف در پایگاه آکروتیری، که طبق قانون «مکانی ممنوعه» محسوب میشود، عملیات «شناسایی خصمانه» انجام داده و سپس اطلاعات جمعآوری شده را در اختیار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار داده است.
در اطلاعیه پلیس، سپاه پاسداران در ارتباط با این پرونده «یک سرویس اطلاعاتی خارجی» توصیف شده است.
این موضوع هنوز در دادگاه اثبات نشده و در اطلاعات منتشرشده، واکنش سلطانف یا وکیل او به اتهامها ذکر نشده است.
دادستانی طرح اتهام را تایید کرد
دادستانی سلطنتی بریتانیا اعلام کرده است طرح اتهام علیه سلطانف را بر اساس مواد سه و چهار قانون امنیت ملی تایید کرده است.
این مواد به اقدامهایی مرتبط میشوند که با هدف کمک به یک سرویس اطلاعاتی خارجی انجام میشوند و همچنین رفتارهای ممنوعه را در ارتباط با اماکن حفاظتشده، در بر میگیرند.
با این حال، انتقال سلطانف به بریتانیا به نتیجه روند استرداد در قبرس بستگی دارد.
هلن فلاناگان، رییس پلیس مبارزه با تروریسم لندن، گفت این پرونده نشان میدهد بریتانیا میتواند در مواردی که پایگاههای نظامیاش در خارج از کشور هدف فعالیتهای خصمانه دولتی قرار میگیرند، قانون امنیت ملی را به کار گیرد.
فلاناگان همچنین از همکاری گسترده نهادهای مجری قانون بریتانیا و قبرس خبر داد.
به گفته او، پلیس مبارزه با تروریسم لندن همزمان با ادامه روند استرداد، با دادستانی سلطنتی، آژانس ملی مقابله با جرایم بریتانیا و مقامهای قبرس همکاری میکند.
به گزارش آسوشیتدپرس، درگیری جمهوری اسلامی و آمریکا که وارد ششمین ماه خود شده، بیشتر کشتیرانی در تنگه هرمز را متوقف کرده است. پیش از آغاز بحران، حدود یکپنجم نفت و گاز طبیعی جهان از این آبراه عبور میکرد.
محدودشدن عرضه، قیمت نفت برنت را از حدود ۷۰ دلار به بیش از ۱۰۰ دلار در هر بشکه رساند. این شاخص در بخش عمده ماههای مارس، آوریل و مه بالای ۱۰۰ دلار باقی ماند و در مقطعی به ۱۲۶ دلار رسید.
این افزایش احتمالا سود شرکتهایی مانند اکسونموبیل و شورون را در سهماهه دوم بالا برده است؛ زیرا آنها نفت و فرآوردههای خود را با قیمت بیشتری فروختهاند.
هر دو شرکت قرار است گزارش درآمد خود را جمعه نهم مرداد منتشر کنند.
افزایش هزینهها برای مصرفکنندگان
افزایش قیمت نفت، هزینه بنزین، گازوئیل و سوخت جت را نیز بالا برده است.
آسوشیتدپرس گزارش داد کمبود عرضه در استرالیا به سهمیهبندی پراکنده سوخت و در نپال و سریلانکا، به تعطیلی برخی ادارههای دولتی منجر شده است.
میانگین قیمت هر گالن بنزین معمولی در آمریکا که پیش از حملات آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی کمتر از سه دلار بود، این هفته، حدود یک دلار بیشتر از دوره مشابه سال گذشته شد و به چهار دلار و ۱۰ سنت رسید.
سازمان غیرانتفاعی «گلوبال ویتنس» اعلام کرد شش شرکت از بزرگترین شرکتهای نفتی اروپا در سهماهه نخست سال مجموعا ۲۲ میلیارد دلار سود به دست آوردند؛ رقمی که ۴۳ درصد بیشتر از دوره مشابه سال گذشته است.
پاتریک گیلی، مسئول بخش سوختهای فسیلی این سازمان، گفت تولیدکنندگان نفت از جمله گروههایی هستند که از بحران کنونی سود میبرند؛ در حالی که صدها میلیون نفر با قطع برق، سهمیهبندی و افزایش قیمت مواد غذایی روبهرو شدهاند.
پیشنهاد مالیات بر سودهای بادآورده
دموکراتهای کنگره آمریکا طرحی برای دریافت مالیات از سودهای بادآورده شرکتهای بزرگ نفتی ارائه کردهاند. درآمد این مالیات، در صورت تصویب، میان مصرفکنندگان توزیع خواهد شد.
طرح شلدون وایتهاوس، سناتور ایالت رودآیلند، در سنا و پیشنهاد مشابه رو خانا، نمایندهای از ایالت کالیفرنیا، در مجلس نمایندگان، شرکتهایی را هدف میگیرد که در سال ۲۰۲۵ روزانه دستکم ۳۰۰ هزار بشکه نفت تولید یا وارد کردهاند.
بر اساس این طرح، شرکتها باید معادل ۵۰ درصد تفاوت میان قیمت جاری نفت و میانگین قیمت هر بشکه در سال گذشته را بهعنوان مالیات بپردازند.
پیشنهادهای مشابه در سالهای گذشته به تصویب نرسیدهاند.
وایتهاوس گفت دریافت مالیات از سودهای نامتعارف عادلانهتر از کاهش برنامههای غذایی کودکان است.
شرکتهای نفتی میگویند قیمت نفت را آنها تعیین نمیکنند و نوسان قیمت نتیجه عرضه، تقاضا و تصمیم معاملهگران و خریداران است.
سود تاریخی پالایشگاهها
تام سنگ، استاد امور مالی انرژی در دانشگاه مسیحی تگزاس، به آسوشیتدپرس گفت شرکتهایی که هم نفت استخراج میکنند و هم پالایشگاه دارند، بیشترین سود را از شرایط کنونی میبرند.
به گفته او، پالایشگاههایی که در اواخر ژوئیه (اوایل مرداد) نفت را حدود ۸۰ دلار در هر بشکه میخریدند، میتوانستند از فرآوری آن ۵۰ تا ۶۰ دلار سود به دست آورند؛ در حالی که میانگین معمول این رقم ۲۰ تا ۲۵ دلار است.
تیموتی فیتزجرالد، استاد اقتصاد بازرگانی دانشگاه تنسی، گفت پالایشگاههای آمریکا با ظرفیتی نزدیک به حداکثر فعالیت میکنند و از کاهش تولید برخی پالایشگاههای خاورمیانه، روسیه و آسیا، سود میبرند.
با این حال، همه شرکتها برنده بحران نیستند. شرکتهای خاورمیانهای که امکان انتقال نفت یا گاز طبیعی مایع را از خلیج فارس ندارند یا تاسیساتشان آسیب دیده است، با کاهش درآمد و افزایش هزینههای حملونقل و امنیت روبهرو شدهاند.
