فرمانده پیشین نیروی انتظامی: اکنون زمان تقویت توان نظامی برای احتمال از سرگیری جنگ است
اسماعیل احمدیمقدم، فرمانده پیشین نیروی انتظامی و عضو تیم مذاکرهکننده جمهوری اسلامی در اسلامآباد، در صدا و سیما گفت: «در دوره پساجنگ، مهمترین مساله تقویت توان نظامی و جبهه داخلی برای احتمال از سرگیری جنگ است.»
او افزود بیثباتی در داخل و کاهش سرمایه اجتماعی برای جمهوری اسلامی مشکل ایجاد کرده است.
احمدیمقدم گفت: «یکی دیگر از اقدامات، باید تسریع در اصلاحات داخلی و امیدآفرینی در جامعه باشد.»
فرمانده پیشین نیروی انتظامی اضافه کرد: «باید با افزایش انسجام و وحدت ملی در صحنه سیاسی و اجتماعی، از دادن سیگنال به دشمن خودداری کنیم و حتی اگر انتقادی وجود دارد، جای بیان آن در تریبونها نیست.»
احمدیمقدم درباره ارتباط با کشورهای همسایه افزود باید «فرصتمحوری» را جایگزین «تهدیدمحوری» کرد و تعامل را به جای تقابل در پیش گرفت.
مایکل اولیسه، ستاره این روزهای بایرن مونیخ و تیم ملی فرانسه، همانقدر که درون زمین مهارناپذیر و چشمنواز است، در بیرون از مستطیل سبز به گوشهگیری و فرار از مصاحبه شهرت دارد. با این حال، روزنامه فرانسوی اکیپ موفق شد در کمپ کلیرفونتن گفتوگوی متفاوتی را با او ترتیب دهد.
اولیسه که فصل فوقالعادهای را با آمار خیرهکننده ۲۲ گل و ۲۹ پاس گل در باشگاهش پشت سر گذاشته، ترجیح میدهد به جای واژهها، با پاهایش صحبت کند.
او با وجود نمایشهای هنرمندانه در زمین، خودش را یک «هنرمند» نمیداند، بلکه خود را صرفا فردی «خلاق» معرفی میکند.
با این حال، او عمیقا باور دارد که فوتبال باید از نظر بصری زیبا و برای تماشاگران لذتبخش باشد.
از نظر اولیسه، این زیبایی تنها محدود به حرکات هجومی نیست و حتی یک تکل درست از سوی یک مدافع نیز میتواند مانند یک اثر هنری، زیبا و چشمنواز باشد.
به عقیده این ستاره ملیپوش، ریشه سبک بازی روان و آزادش به دوران کودکی و فوتبال خیابانی در لندن برمیگردد؛ جایی که ساعتها به همراه برادرش بدون پیچیدگیهای تاکتیکی و فقط برای لذت بردن بازی میکرد.
اگرچه او بعدها در آکادمیهای معتبری چون چلسی و منچسترسیتی آموزش دید، اما هنوز هم تشنه آزادی در زمین است.
او اعتراف میکند که با وجود بازی در پست بال کناری در حال حاضر، همچنان در پست شماره ۱۰ (پشت مهاجم) به دلیل آزادی عمل بیشتر، احساس راحتی بیشتری میکند.
رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، اعلام کرد با وجود «اظهارنظرهای سیاسی» برخی مقامها، بازرسان این نهاد بر اساس یکی از اجزای کلیدی و صریح توافق میان واشینگتن و تهران، از تاسیسات هستهای جمهوری اسلامی بازدید خواهند کرد.
به گزارش آسوشیتدپرس، گروسی چهارشنبه سوم تیر در نشستی خبری در نیروگاه هستهای فوکوشیما دایچی در ژاپن به خبرنگاران گفت: «من اظهارات سیاسی را درک میکنم. اینها بخشی از واقعیت هستند. اما نکته اساسی که میخواهم یادآوری کنم، این است که یک یادداشت تفاهم وجود دارد که از سوی هر دو رییسجمهور امضا شده است.»
این اظهارات صریحترین موضعگیری آژانس بینالمللی انرژی اتمی درباره بازرسی از تاسیسات هستهای در ایران به شمار میرود.
این نهاد که وابسته به سازمان ملل متحد است، نقشی محوری در تعیین وضعیت ذخایر هستهای حکومت ایران دارد.
گروسی افزود: «در این توافق بهصراحت آمده است فعالیتهای هستهای مرتبط با مواد و تاسیسات هستهای تحت نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی خواهد بود؛ بهطور کامل و در همه موارد.»
او ادامه داد: «طبیعتا برای انجام این کار باید بازرسی کنیم. اینکه این اتفاق پسفردا، یک هفته دیگر یا ۱۰ روز دیگر رخ دهد، مهم است اما تعیینکننده نیست. این اتفاق خواهد افتاد.»
این بازرسیها در مسیر اجرای تفاهمنامه اخیر تهران و واشینگتن از اهمیت فراوانی برخوردار هستند، زیرا بر پایه این توافق، ذخایر اورانیوم با غنای بالای جمهوری اسلامی باید رقیقسازی شود.
آمریکا و حکومت ایران ۲۵ خرداد از دستیابی به تفاهمی برای پایان جنگ خبر دادند.
این یادداشت تفاهم ۲۸ خرداد به امضای دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده و مسعود پزشکیان، رییس دولت جمهوری اسلامی، رسید.
نخستین روز مذاکرات تهران و واشینگتن در سوئیس ۳۱ خرداد با توافق بر سر نقشه راهی برای دستیابی به توافق نهایی ظرف ۶۰ روز پایان یافت.
از سوی دیگر، کاظم غریب آبادی، معاون وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، اعلام کرد برنامهای برای دسترسی به تاسیساتِ مورد حمله واقع شده و مواد هستهای در ایران وجود ندارد.
غریبآبادی گفت: «در سوئیس هیچ نشستی با گروسی، علیرغم درخواست او، برگزار نشد. این مباحث (بازرسیهای آژانس) صرفا در چارچوب توافق نهایی و در نتیجه اقدام عملی طرف مقابل در خاتمه تمامی تحریمها و موارد دیگر بررسی و تعیین تکلیف خواهند شد.»
او همچنین گفت: «نمیتوانید با هیاهوی رسانهای، سیاست "راه بینداز و جا بینداز" را پیش ببرید.»
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی، نیز دوم تیر اعلام کرد برخلاف اظهارات جیدی ونس، معاون رییسجمهوری ایالات متحده، بازرسان آژانس قرار نیست از تاسیسات هستهای که سال گذشته هدف حملات آمریکا قرار گرفتند، بازدید کنند.
پس از جنگ ۱۲ روزه، حکومت ایران مانع دسترسی بازرسان آژانس به تاسیسات غنیسازی خود شده است.
گمان میرود جمهوری اسلامی در این مراکز به اندازهای اورانیوم با غنای بالا ذخیره کرده باشد که در صورت اتخاذ تصمیمی برای ساخت سلاح هستهای، امکان تولید تا ۱۰ بمب اتمی را فراهم کند.
جمهوری اسلامی همواره تاکید کرده است برنامه هستهایاش ماهیتی «صلحآمیز» دارد. با این حال، ایران تنها کشور جهان است که بدون داشتن برنامه شناختهشده تسلیحات هستهای، اورانیوم را تا سطح خلوص ۶۰ درصد غنیسازی کرده است.
مقامهای تهران و واشینگتن پیش از این نیز اظهارات متناقضی درباره امکان بازرسی از سایتهای هستهای حکومت ایران مطرح کرده بودند.
اظهارات گروسی همزمان با آغاز سفر سهروزه مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، به کشورهای حاشیه خلیج فارس مطرح شد.
وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد روبیو سفر خود را با دیداری غیرعلنی و ناهاری کاری با محمد بن زاید آل نهیان، رییس امارات متحده عربی، در ابوظبی آغاز کرده است.
قرار است او سپس به کویت و بحرین سفر کند و چهارشنبه و پنجشنبه، سوم و چهارم تیر، با رهبران این دو کشور دیدار داشته باشد.
آژانس ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا، از شرکتهای هواپیمایی خواست با وجود توافق میان آمریکا و جمهوری اسلامی، همچنان از عبور از حریم هوایی ایران، عراق و لبنان اجتناب کنند.
این آژانس اعلام کرد احتمال نقض کوتاهمدت آتشبس میان آمریکا و جمهوری اسلامی، بهویژه در تنگه هرمز، همچنان وجود دارد.
آژانس ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا همچنین نسبت به تاثیر آتشبس شکننده میان اسرائیل و حزبالله بر حریم هوایی لبنان هشدار داد.
جام جهانی ۲۰۲۶ تنها صحنه رقابت بزرگترین ستارههای فوتبال جهان نیست؛ این تورنمنت به یک گردهمایی خانوادگی هم تبدیل شده است. برای نخستین بار در تاریخ جامهای جهانی، هفت جفت برادر در این رقابتها حضور دارند؛ اتفاقی کمسابقه که جذابیت ویژهای به مسابقات بخشیده است.
نکته جالب اینکه از میان این هفت جفت برادر، تنها سه زوج برای یک تیم ملی بازی میکنند و چهار جفت دیگر پیراهن تیمهای ملی متفاوتی را بر تن دارند؛ موضوعی که حتی میتواند آنها را مقابل یکدیگر قرار دهد.
برادران سوتار؛ از اسکاتلند تا استرالیا
هری سوتار، مدافع تیم ملی استرالیا، در شهر آبردین اسکاتلند متولد شد و حتی در ردههای پایه برای اسکاتلند به میدان رفت، اما در نهایت به دلیل اصالت استرالیایی مادرش، استرالیا را برای بازیهای ملی انتخاب کرد.
برادر او، جان سوتار، مسیر متفاوتی را برگزید و اکنون برای تیم ملی اسکاتلند بازی میکند. هر دو برادر در جام جهانی ۲۰۲۶ حضور دارند و احتمال رویارویی آنها یکی از داستانهای جالب این رقابتهاست.
دوئهها؛ دو ستاره برای فرانسه و ساحل عاج
دزیره دوئه، پدیده جوان فوتبال فرانسه و ستاره پاریسنژرمن، یکی از امیدهای خروسها در جام جهانی محسوب میشود. برادر او، گوئلا دوئه، برای تیم ملی ساحل عاج بازی میکند.
هر دو در شهر آنژه فرانسه متولد شدهاند، اما در سطح ملی مسیرهای متفاوتی را انتخاب کردهاند.
برادران بروبی؛ هلند در برابر غنا
برایان بروبی، مهاجم تیم ملی هلند، یکی دیگر از بازیکنانی است که همراه برادرش در جام جهانی حضور دارد. برادر بزرگتر او، دریک لوکاسن بروبی، برای تیم ملی غنا بازی میکند.
هر دو برادر در آمستردام به دنیا آمدهاند، اما اکنون پیراهن دو کشور متفاوت را بر تن دارند.
ویلیامزها؛ معروفترین برادران جام جهانی
شاید مشهورترین زوج حاضر در جام جهانی، نیکو و ایناکی ویلیامز باشند.
نیکو ویلیامز، ستاره تیم ملی اسپانیا و قهرمان یورو ۲۰۲۴، یکی از مهرههای کلیدی لاروخا به شمار میرود. برادر بزرگتر او، ایناکی ویلیامز، برای تیم ملی غنا بازی میکند.
هر دو در اسپانیا متولد شدهاند، اما در سطح ملی تصمیم گرفتند مسیرهای متفاوتی را انتخاب کنند.
برادران همتیمی
در کنار این چهار جفت برادر که برای کشورهای مختلف بازی میکنند، سه زوج دیگر در یک تیم ملی کنار هم حضور دارند.
فرانسه با تئو و لوکاس هرناندز یکی از شناختهشدهترین زوجهای برادران فوتبال جهان را در اختیار دارد.
کیپورد نیز روی لاروس و دلروی دوارته حساب باز کرده و کوراسائو با برادران باکونا، یعنی لیاندرو و جونینیو، نخستین حضور تاریخ خود در جام جهانی را تجربه میکند.
افتخاری که فقط دو خانواده به آن رسیدهاند
حضور دو برادر در جام جهانی اتفاقی نادر است، اما قهرمانی جهان توسط دو برادر در یک تیم ملی دستاوردی بسیار کمیابتر محسوب میشود.
در تاریخ جام جهانی تنها دو جفت برادر موفق به فتح این جام شدهاند؛ بابی و جک چارلتون با انگلیس در سال ۱۹۶۶ و فریتس و اوتمار والتر با آلمان غربی در سال ۱۹۵۴.
حالا باید دید آیا یکی از هفت جفت برادر حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ میتواند نام خود را در کنار این خانوادههای تاریخی ثبت کند یا نه.
روزنامه شرق گزارش داد شماری از شهروندان تهرانی که خانههایشان در جریان جنگ آسیب دیده و در هتل اسکان داده شده بودند، اکنون با دستور تخلیه مواجه شدهاند. این در حالی است که هنوز اقدامی برای بازسازی منازل انجام نشده و بودجهای نیز در اختیار بسیاری از شهروندان قرار نگرفته است.
بر اساس این گزارش، این نخستین بار نیست که چنین وضعیتی برای شهروندان جنگزده رخ میدهد. پس از جنگ ۱۲ روزه نیز شهرداری تهران تعدادی از آسیبدیدگان را در هتلها اسکان داد، اما شماری از آنان پیش از آماده شدن خانههایشان یا دریافت خسارت و هزینه بازسازی، ناچار به ترک محل اسکان موقت شدند.
شرق نوشت اکنون با گذشت نزدیک به یک سال و پس از وقوع جنگی دیگر، همان شرایط در حال تکرار است و برخی شهروندان در حالی دستور تخلیه هتلها را دریافت کردهاند که هنوز تصمیم مشخصی درباره بازسازی واحدهای مسکونی آنان گرفته نشده است.
پیشتر در ۲۶ اردیبهشت، عبدالمطهر محمدخانی، سخنگوی شهرداری تهران، اعلام کرده بود ۵۱ هزار واحد مسکونی در تهران در جریان جنگ آسیب دیدند که از این میان، ۱۸۱۹ واحد نیازمند تخریب و نوسازی کامل هستند.
به گفته او، بخش عمده مسئولیت بازسازی به شهرداری تهران واگذار شده، مراحل کارشناسی پروندهها به پایان رسیده و روند تعیین خسارت، انتخاب پیمانکار و تایید نقشهها در حال انجام است.
با این حال، در گزارش شرق آمده است: «کلنگ بازسازی هیچ خانهای نخورده است و حتی مسئول بازسازیها نیز مشخص نشده است، اما جنگزدگان از هتل خارج شدهاند.»
پایگاه خبری بلومبرگ پیشتر گزارش داد در جریان جنگ اخیر، دستکم ۷۶۴۵ ساختمان در سراسر ایران آسیب دیدند یا تخریب شدند که در میان آنان، ۶۰ مرکز آموزشی و ۱۲ مرکز درمانی به چشم میخورند.
بلومبرگ با تحلیل نوع کاربری زمین در مناطق آسیبدیده تهران نوشت در مجموع، ۲۸۱۶ ساختمان پایتخت در درگیریها هدف قرار گرفتند که حدود ۳۲ درصد نظامی، ۲۵ درصد صنعتی، ۲۱ درصد غیرنظامی، ۱۹ درصد تجاری و دو درصد، دولتی بودند.
حتی یک پیچ از خانهمان سالم نمانده؛ چطور به همان خانه برگردیم؟
روزنامه شرق در ادامه گزارش خود به وضعیت یکی از مجروحان جنگ اخیر به نام «آقای ع» پرداخت. خانه این شهروند اسفند سال گذشته بر اثر شدت موج انفجار ناشی از یک حمله در شرق تهران بهشدت آسیب دید و او به همراه خانوادهاش در هتل اسکان داده شد.
«ع» با اشاره به جلسهای که اردیبهشتماه به همراه سایر همسایگان با جمعی از مقامهای مسئول داشته، از نحوه برخورد و وعدههای بیسرانجام آنها گلایه کرد و گفت شهردار منطقه در آن جلسه «حرفهای جالبی نزد و به شکلی با ما اتمام حجت کرد».
او افزود: «ما گفتیم حتی یک پیچ از خانهمان سالم نمانده، چطور قرار است به همان خانه برگردیم؟ در جواب گفتند شهردار تهران مبلغی برای کمک در نظر گرفته است. از آن جلسه دو ماه گذشته، هنوز یک ریال به من ندادهاند.»
این شهروند ادامه داد: «روز اول به ما گفتند خودمان میسازیم و مثل روز اول تحویل میدهیم. بعد به جایی رسید که اعلام کردند خودتان یک سازنده پیدا کنید، ما به شما تراکم میدهیم تا بتوانید سازنده را برای ساخت خانه قانع کنید. اما سازندهای قبول نکرده است که با شرایط موجود خانه ما را بسازد.»
به گفته «ع»، در چنین شرایطی، مسئولان هتل ۳۱ خرداد به آنها اعلام کردند از آن پس باید هزینه اقامت خود را شخصا بپردازند یا هتل را ترک کنند.
۲۶ فروردین، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت جمهوری اسلامی، خبر داد دولت قصد ارائه کمک مالی مستقیم برای بازسازی خانههای تخریبشده را ندارد و از سازوکاری موسوم به «تراکم شناور» استفاده خواهد کرد تا بخش خصوصی به مشارکت در بازسازی ترغیب شود.
بر اساس این طرح، سازندگان میتوانند در ازای بازسازی واحدهای آسیبدیده یا تخریبشده، مجوز ساخت یک یا دو طبقه اضافی در ساختمانهای جدید دریافت کنند و این واحدهای مازاد را با هدف کسب سود به فروش برسانند.
منتقدان بر این باورند این پیشنهاد واقعبینانه نیست و امتیازهای تراکمی نمیتواند جبرانکننده زیان خانوادههایی باشد که خانههای خود را از دست دادهاند؛ بهویژه در شرایطی که هزینههای ساختوساز در ایران بهشدت افزایش یافته است.
ساعت ۱۲ شب گفتند باید هتل را تخلیه کنید؛ این انسانی است؟
«خانم ج» یکی دیگر از شهروندانی است که خانهاش در جنگ اخیر آسیب دیده است. او با اشاره به شرایط دشوار زندگی خود گفت: «۱۵۵ میلیون تومان به من خسارت پرداختند، در حالی که حداقل ۴۰۰ میلیون تومان برای بازسازی خانه من نیاز است. همان موقع که این پول پرداخت شد، شکایت کردم، اما تاکنون نتیجه شکایت من اعلام نشده است.»
او از نحوه پایان دادن به اسکان موقت آسیبدیدگان انتقاد کرد و افزود: «ساعت ۱۲ شب گفتند باید هتل را تخلیه کنید. آیا این انسانی است؟ من را در شرایطی به خانهام فرستادند که خانه من نه گاز دارد، نه کولر دارد و نه حتی در.»
«ج» ادامه داد: «به ما گفتند بروید خانه اقوام. من چند ماه در خانه مادر و اقوام دیگرم بمانم و مشکلات آن شکل از زندگی را به خودم و دیگران تحمیل کنم؟»
این شرایط در حالی به شهروندان جنگزده تحمیل شده که تشدید بحرانهای اقتصادی و معیشتی در هفتههای اخیر، زندگی روزمره مردم را با دشواریهای جدی روبهرو کرده است.