یک دادگاه روسیه در نخستین پرونده مرتبط با ممنوعیت آنچه مسکو «جنبش الجیبیتی» میخواند، مالک یک باشگاه شبانه الجیبیتی و دو نفر از کارکنان آن را به زندان محکوم کرد؛ پروندهای که نشاندهنده امنیتیتر شدن برخورد حکومت روسیه با جامعه رنگینکمانی در این کشور است.
این دادگاه دوشنبه ۹ تیر اعلام کرد سه متهم این پرونده، که پس از یورش پلیس به باشگاه «پوز» در شهر اورنبورگ در جنوب غربی روسیه بازداشت شده بودند، فعالیتهای یک «سازمان افراطی» را سازماندهی کرده و در آن مشارکت داشتهاند.
ویاچسلاو خاسانوف، ۳۷ ساله، مالک باشگاه پوز، به هفت سال زندان محکوم شد. دادگاه همچنین او را به پرداخت یک میلیون روبل، معادل حدود ۱۲ هزار و ۷۵۵ دلار، جریمه کرد.
دیانا کامیلیانووا، ۳۰ ساله، مدیر این باشگاه، به شش سال و سه ماه زندان و الکساندر کلیموف، ۲۳ ساله، مدیر هنری آن، به دو سال و سه ماه زندان محکوم شدند.
هر سه متهم اتهامهای مطرحشده علیه خود را رد کردهاند.
روسیه در دوران ریاستجمهوری ولادیمیر پوتین سرکوب حقوق دگرباشان جنسی را شدت بخشیده و آن را پدیدهای غربی معرفی میکند که به گفته مقامهای این کشور، ارزشهای سنتی روسیه بر پایه خانواده، ملت و ایمان مسیحی ارتدوکس را تهدید میکند.
دیوان عالی روسیه در سال ۲۰۲۳ «جنبش الجیبیتی» را افراطی اعلام کرد. پس از آن، افرادی که از این جنبش حمایت میکنند در روسیه در معرض برچسب «مشارکت در فعالیتهای تروریستی» قرار گرفتهاند. این اقدام دولت راه را برای تشکیل پروندههای کیفری سنگین علیه اعضای جامعه الجیبیتی و مدافعان حقوق آنها هموار کرده است.
وبسایتهای میزبانی موسیقی و توزیعکنندگان آنلاین فیلم در روسیه بهطور معمول به دلیل انتشار یا میزبانی محتوای مرتبط با الجیبیتی جریمه میشوند.
مقامهای روسیه در ماه آوریل (نیمه فروردین تا نیمه اردیبهشت) نیز از شماری از کارکنان یک انتشاراتی روسی درباره احتمال وجود «تبلیغات الجیبیتی» در فهرست کتابهای منتشرشده بازجویی کردند.
باشگاه پوز از سال ۲۰۲۱ فعالیت میکرد. به گزارش رسانه مستقل روسی مدیازونا، این باشگاه با تشدید محدودیتها علیه الجیبیتی، فعالیت خود را با عنوان «تئاتر بارِ پارودی» معرفی میکرد.
در ماه مارس ۲۰۲۴ (اسفند ۱۴۰۳) مقامهای منطقهای اورنبورگ و گارد ملی روسیه به این باشگاه یورش بردند.
ویدیوهایی که یک گروه راست افراطی در فضای مجازی منتشر کرد، نشان میداد حاضران در باشگاه با دستهای بالا ایستادهاند و اعضای نقابدار این گروه در اتاقهای نئونزده محل رفتوآمد میکنند. در این تصاویر، شماری دیگر از افراد روی زمین دراز کشیدهاند و دستهایشان را بالای سر خود روی هم گذاشتهاند.
دادگاه روسیه اعلام کرد این سه متهم «در پوشش اداره یک باشگاه شبانه»، برنامههایی را با محور «نمایش وابستگی به افراد دارای گرایش جنسی نابههنجار» برای گروهی نامشخص از مشتریان این محل سازماندهی کرده بودند.
وکلای مدافع حقوق الجیبیتی در روسیه گفتهاند پرونده اورنبورگ میتواند به سابقهای قضایی برای پیگردهای آینده علیه افراد الجیبیتی و مدافعان آنان تبدیل شود و «پناهگاههای امن» این جامعه را در روسیه از بین ببرد.
مقامهای محلی اوکراین اعلام کردند در تازهترین حملات روسیه به مناطق جنوبشرقی و شمالشرقی این کشور در یکشنبه هفتم تیر، دستکم پنج نفر کشته شدند.
به گفته مقامهای اوکراینی، حمله به شهر زاپوریژیا دو کشته و ۱۶ زخمی بر جا گذاشت. در منطقه خارکیف نیز یک نفر در حمله موشکی به شهر زمییف جان خود را از دست داد و هشت نفر، از جمله دو کودک، زخمی شدند.
راهبرد کییف، انتقال فشار به عمق خاک روسیه
در سوی دیگر، اوکراین حملات دوربرد خود به پالایشگاهها و زیرساختهای انرژی روسیه را افزایش داده است.
مقامهای اوکراینی اعلام کردند دو پالایشگاه در مناطق کراسنودار و یاروسلاول هدف قرار گرفتهاند. اهدافی که به گفته ولودیمیر زلنسکی، رییسجمهوری اوکراین، حدود ۳۰۰ و ۷۰۰ کیلومتر از خاک این کشور فاصله دارند.
در پی حمله به پالایشگاه اسلاویانسک-نا-کوبانی در جنوب روسیه، آتشسوزی رخ داد و مقامهای محلی از کشته شدن یک نفر و زخمی شدن فردی دیگر خبر دادند.
اهمیت این حملات تنها در خسارت مستقیم به چند پالایشگاه خلاصه نمیشود.
کییف با این حملات تلاش میکند جنگ را از میدانهای نبرد شرق و جنوب اوکراین به عمق خاک روسیه منتقل کند. جایی که کرملین در سالهای نخست جنگ تلاش داشت آن را از پیامدهای مستقیم تهاجم به اوکراین دور نگه دارد.
به بیان دیگر، کییف میکوشد این پیام را منتقل کند که ادامه جنگ برای روسیه فقط هزینه نظامی در خط مقدم ندارد، بلکه میتواند به بحران در سوخت، حملونقل، کشاورزی و زنجیره تامین داخلی نیز منجر شود.
زلنسکی این حملات را بخشی از تلاش برای کاهش توان مالی و لجستیکی ماشین جنگی روسیه توصیف کرده است.
آسوشیتدپرس نیز گزارش داده حملات پهپادی اوکراین به زیرساختهای انرژی روسیه بخشی از راهبرد گستردهتر کییف برای تضعیف ظرفیت نظامی و صنعتی مسکو است.
پوتین و اعتراف کمسابقه به کمبود سوخت
ولادیمیر پوتین، رییسجمهوری روسیه، برای نخستین بار بهطور علنی اذعان کرد حملات اوکراین به تاسیسات انرژی روسیه باعث «کمبود مشخص» در عرضه سوخت شده است.
او کوشید این وضعیت را بحرانی جلوه ندهد، اما همزمان از تشکیل کارگروهی ویژه برای تامین سوخت، کنترل قیمتها و رسیدگی شبانهروزی به مشکل خبر داد.
پوتین افزود کرملین در حال بررسی ممنوعیت کامل صادرات دیزل است تا عرضه داخلی سوخت حفظ شود.
این اعتراف از نظر سیاسی برای کرملین هم هزینه دارد و هم اهمیت. روسیه یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان است و کمبود سوخت در داخل این کشور، آن هم در میانه جنگ، تصویری متناقض از قدرت انرژی روسیه ارائه میدهد.
گزارشها از برخی مناطق این کشور، از جمله ایرکوتسک در سیبری، حاکی از محدودیت در فروش سوخت و تشکیل صف در جایگاههاست.
از منظر جنگ فرسایشی، همین نقطه میتواند برای اوکراین مهم باشد. اگر کییف نتواند در کوتاهمدت پیشروی میدانی بزرگی در جبهه داشته باشد، میتواند با هدف قرار دادن زیرساختهای حیاتی روسیه، هزینه سیاسی و اقتصادی جنگ را برای مسکو بالا ببرد. بهویژه در این شرایط، فشار بر سوخت و حملونقل روسیه میتواند بر کشاورزی، قیمتها و نارضایتی عمومی اثر بگذارد.
روسیه عقبنشینی نمیکند
با وجود این فشارها، پوتین تاکید کرده روسیه از اهداف میدانی خود عقبنشینی نخواهد کرد.
او پیشنهاد اوکراین برای توقف متقابل حملات دوربرد را رد کرده و گفته مسکو همچنان هدف «تصرف کامل» چهار منطقه دونتسک، لوهانسک، خرسون و زاپوریژیا را دنبال میکند؛ مناطقی که روسیه در سال ۲۰۲۲ الحاق آنها را اعلام کرد، اما هنوز کنترل کامل آنها را در اختیار ندارد.
این موضع نشان میدهد کرملین هنوز تصور میکند که زمان، دستکم در کوتاهمدت، میتواند به سود روسیه عمل کند.
مسکو در تلاش است با فشار در خطوط مقدم، حملات هوایی گسترده و فرسایش توان دفاعی اوکراین، کییف را به پذیرش شروط سختتر در هر مذاکره احتمالی وادار کند.
در مقابل، اوکراین میکوشد نشان دهد حتی اگر مسکو در خط مقدم فشار نظامی وارد کند، خاک روسیه از پیامدهای جنگ در امان نخواهد بود.
این همان تغییری است که جنگ را وارد مرحلهای چندلایهتر کرده است: نبرد زمینی در شرق و جنوب اوکراین، جنگ پهپادی در عمق خاک روسیه و فشار اقتصادی بر زیرساختهای انرژی.
بنبست در مسیر دیپلماسی
در سطح دیپلماتیک نشانهای از پیشرفت فوری دیده نمیشود. پوتین گفته انتظار دارد پس از کاهش تنشها در ایران و خاورمیانه، نمایندگان آمریکا بار دیگر برای گفتوگو درباره جنگ اوکراین به مسکو سفر کنند.
او در عین حال تاکید کرده هیچ توافق رسمی در گفتوگوهای پیشین با واشینگتن امضا نشده است.
این اظهارات نشان میدهد مسکو هنوز مسیر دیپلماسی را کاملا بسته نمیداند، اما آن را جایگزین فشار نظامی نکرده است.
به بیان دیگر، کرملین میخواهد پیش از ورود جدیتر به هر مذاکرهای، موقعیت میدانی خود را تقویت کند.
اوکراین نیز با حملات دوربرد به خاک روسیه، در پی آن است که توازن فشار را تغییر دهد و نشان دهد ادامه جنگ برای مسکو بدون هزینه داخلی نخواهد بود.
لوکاشنکو، متحد روسفید پوتین در روسیه سفید
در کنار مسکو و کییف، نقش بلاروس همچنان یکی از عوامل مهم در محاسبات جنگ اوکراین است.
الکساندر لوکاشنکو، رهبر اقتدارگرای بلاروس و از نزدیکترین متحدان پوتین، از زمان آغاز جنگ اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، خاک کشورش را در اختیار بخشی از عملیات نظامی روسیه قرار داد.
این اقدام به نیروهای روسیه امکان داد از محور شمالی و از مسیر بلاروس به سمت اوکراین حرکت کنند.
هرچند لوکاشنکو بارها گفته نیروهای بلاروس مستقیما وارد جنگ اوکراین نخواهند شد، اما نقش مینسک تنها به بیطرفی ظاهری محدود نمانده است.
بلاروس در سالهای اخیر از تسلیحات تاکتیکی هستهای روسیه میزبانی کرده و به گزارش رویترز، استقرار موشکهای مافوق صوت «اورشنیک» روسیه نیز در این کشور مطرح بوده است.
این موضوع موقعیت بلاروس را از یک متحد سیاسی روسیه به بخشی از معماری بازدارندگی و فشار نظامی مسکو علیه اوکراین و ناتو تبدیل کرده است.
از نگاه کییف، خطر اصلی این نیست که ارتش بلاروس در کوتاهمدت بهطور مستقیم وارد جنگ شود، بلکه این است که خاک بلاروس به پایگاهی پایدار برای عملیات روسیه تبدیل شود.
زلنسکی در روزهای اخیر از مینسک خواسته است ایستگاههایی را که به هدایت حملات پهپادی روسیه علیه اوکراین کمک میکنند، برچیند.
او همچنین گفته اوکراین از وجود چند ایستگاه از این نوع و کارخانههایی در بلاروس که به اقدامات نظامی روسیه کمک میکنند، آگاه است.
با این حال، لوکاشنکو در هفتههای اخیر تلاش کرده تصویری میانجیگرانه از خود ارائه دهد و گفته است مسکو و کییف هر دو باید برای پایان جنگ «مصالحه» کنند.
او تاکید کرده اوکراین «هیچ دلیلی برای ترس از بلاروس ندارد» و نیروهای این کشور وارد جنگ نخواهند شد.
اما این موضع با وابستگی عمیق مینسک به مسکو و نقش بلاروس در پشتیبانی از ماشین جنگی روسیه در تضاد قرار دارد.
در نتیجه، بلاروس را میتوان «جبهه خاموش» جنگ اوکراین دانست؛ کشوری که رسما خود را طرف مستقیم جنگ معرفی نمیکند، اما خاک، زیرساخت و موقعیت ژئوپولیتیک آن بخشی از فشار راهبردی روسیه بر اوکراین است.
برای کییف، این وضعیت به معنای آن است که دفاع از شمال کشور همچنان باید در کنار جبهههای شرق و جنوب حفظ شود. موضوعی که منابع نظامی، سامانههای پدافندی و توان انسانی اوکراین را بیش از پیش پراکنده میکند.
جنگی که فرسایشیتر شده است
تحولات اخیر نشان میدهد جنگ روسیه و اوکراین وارد مرحلهای فرسایشیتر شده است.
در این مرحله، حملات زمینی در امتداد خط درگیریها با حملات پهپادی و موشکی در عمق خاک دو کشور همراه شده و زیرساختهای انرژی، نظامی و لجستیکی به یکی از محورهای اصلی درگیری تبدیل شدهاند.
هیچ یک از دو طرف در مقطع کنونی نشانهای از پیروزی سریع در اختیار ندارد.
روسیه همچنان از برتری در حجم آتش، توان موشکی و فشار زمینی استفاده میکند، اما اوکراین با پهپادهای دوربرد و حملات هدفمند به زیرساختهای انرژی روسیه، تلاش دارد نقاط آسیبپذیر مسکو را برجسته کند.
برای روسیه، چالش اصلی این است که چگونه همزمان جبهه اوکراین را حفظ کند، به دفاع از پالایشگاهها و مسیرهای سوخترسانی خود بپردازد و فشار اقتصادی داخلی را کنترل کند.
برای اوکراین نیز چالش اصلی، حفظ خطوط دفاعی، محافظت از شهرها و ادامه عملیات دوربرد بدون تشدید بیش از حد هزینههای انسانی و زیرساختی در داخل کشور است.
از تهاجم ۲۰۲۲ تا جنگ فرسایشی امروز
نیروهای روسی در فوریه ۲۰۲۲ از خاک روسیه، بلاروس و شبهجزیره کریمه وارد اوکراین شدند و حمله گسترده نظامی خود را به این کشور آغاز کردند.
بیش از چهار سال پس از آغاز جنگ، نه مسکو به اهداف اعلامشده خود در اوکراین رسیده و نه کییف توانسته همه مناطق اشغالی را بازپس بگیرد.
در ماههای اخیر، بنبست در مذاکرات صلح، ادامه حملات هوایی روسیه به شهرهای اوکراین و افزایش حملات دوربرد اوکراین به خاک روسیه، چشمانداز پایان جنگ را مبهمتر کرده است.
جنگ اکنون بیش از آن که در آستانه حلوفصل سیاسی باشد، به رقابتی برای افزایش هزینههای طرف مقابل تبدیل شده است. رقابتی که هم در میدان نبرد جریان دارد و هم در پالایشگاهها، مسیرهای سوخترسانی و میزهای احتمالی مذاکره.
بر اساس آخرین ارزیابیها تا دوشنبه هشتم تیر، شمار قربانیان دو زمینلرزه سوم تیر به نزدیک ۱۵۰۰ نفر رسیده است و بیم آن میرود این آمار همچنان افزایش یابد.
خورخه رودریگز، رییس مجلس ملی و برادر رییسجمهوری موقت ونزوئلا، هفتم تیر اعلام کرد این حادثه تاکنون ۳۱۵۰ مجروح نیز بر جای گذاشته است.
۱۲ هزار و ۷۲۱ نفر آواره شدهاند و ۷۷۴ ساختمان نیز فرو ریخته است.
با این حال، طبق برآورد سازمان زمینشناسی آمریکا، زمینلرزههای به بزرگی ۷.۲ و ۷.۵ ممکن است بیش از ۱۰ هزار کشته بر جای گذاشته باشند. آماری که در صورت تحقق، این زلزلهها را در زمره مرگبارترین زمینلرزههای آمریکای لاتین در یک قرن گذشته قرار میدهد.
سباستین اوگستر، سرپرست تیم امداد سوئیس، گفت: «پنجره زمانی حدود سه روز یا ۷۲ ساعت، برای نجات افراد زنده وجود دارد و پس از آن احتمال زنده پیدا کردن افراد بهشدت کاهش مییابد.»
او افزود تیم ۸۰ نفره سوئیس با کمک هشت سگ زندهیاب موفق شده بود چندین فرد زنده را در زیر آوار شناسایی کند، اما نتوانسته بود پیش از جان باختن، بهموقع به آنها دسترسی پیدا کند.
تیمهای امدادی خارجی به ایالت لا گوایرا که بیشترین آسیب را در زلزله اخیر دیده، وارد شدهاند.
در این ایالت ساحلی که در ۴۰ کیلومتری شمال کاراکاس قرار دارد، دهها ساختمان فرو ریخته و به تلی از شن و آوار تبدیل شدهاند.
دلسی رودریگز، رییسجمهوری موقت ونزوئلا، پس از اعلام تشکیل کمیسیونی برای بررسی ایمن بودن ساختمانها گفت از آنجا که هنوز افرادی زنده از زیر آوار بیرون کشیده میشوند، عملیات امداد ادامه خواهد یافت.
رودریگز که در کنار شماری از وزیران دولت سخن میگفت، اضافه کرد تعطیلی مدارس برای یک هفته دیگر تمدید شده و برق در ایالت لا گوایرا تا ۷۵ درصد وصل شده است.
پیش از ورود حدود ۲۶۰۰ نیروی امدادگر خارجی، خانوادهها و داوطلبان چندین روز مشغول بیرون کشیدن بازماندگان و اجساد از زیر آوار بودند و بارها از کمبود تجهیزات سنگین و حضور محدود نیروهای دولتی گلایه کردند.
صدها پسلرزه نیز بر شدت خسارتها افزوده و ساکنان را در وضعیت آمادهباش نگه داشته است.
دولت اعلام کرد تا عصر ششم تیر، دستکم ۳۳ نفر، از جمله چند کودک، از زیر آوار زنده بیرون کشیده شدهاند.
در همان روز، پدری به همراه پسرش از زیر آوار نجات یافتند؛ در حالی که امدادگران همچنان برای یافتن بازماندگان دیگر تلاش میکنند.
این رویداد امید تازهای به تیمهای امدادی فرانسه و آمریکا که در منطقه مشغول جستوجو هستند، بخشید.
نجات این پدر و پسر پس از ۱۲ ساعت تلاش مداوم تیمهای امدادی محقق شد. آنها با استفاده از دوربینهای تخصصی جستوجو، خرابهها را بررسی کردند و با احتیاط در میان آوار ناپایدار پیش رفتند تا به محل گرفتار شدن این دو نفر برسند.
آمارهای منتشرشده درباره شمار مفقودان اختلاف چشمگیری دارد. دولت از چند صد مفقود یا گرفتار زیر آوار خبر داد، اما وبسایتی که از سوی مخالفان حکومت راهاندازی شده، هفتم تیر شمار مفقودان را نزدیک به ۵۰ هزار نفر اعلام کرد.
این رسانه در گزارشی که یکشنبه هفتم تیر منتشر شد، نوشت روند برداشتن تحریمها به هیچوجه خطی و سرراست نیست و تلاشهای کنونی دولت آمریکا، ناظران باسابقه تحریمها و وکلای این حوزه را شگفتزده کرده است.
این گزارش با اشاره به تمایل شرکتها برای اطمینان کامل از رعایت مقررات و پرهیز از درگیر شدن در پروندههای حقوقی سنگین نوشت، دولتهای مختلف آمریکا طی سالها صدها تحریم علیه حکومت ایران وضع کردهاند. به نوشته این گزارش، این تحریمها با ایجاد لایههای متعدد محدودیت، بهنحوی طراحی شدهاند که برداشتن یکباره آنها دشوار باشد.
آدام اسمیت، مشاور ارشد پیشین مدیر دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانهداری که بر تحریمهای آمریکا نظارت دارد، گفت: «شرکتها میخواهند صددرصد مطمئن باشند که در چارچوب مقررات عمل میکنند. معاملات موردی که طی ۶۰ روز نهایی شوند، میتوانند عملی باشند، اما ممکن است یافتن بانکها و دیگر واسطههایی که حاضر باشند این معاملات را پردازش کنند، چالشبرانگیز باشد.»
بلومبرگ در ادامه به نقل از یک منبع آگاه نوشت افزون بر این مجوز، شرکتها احتمالا از وزارت خزانهداری آمریکا میخواهند دستورالعملهایی روشن در اختیارشان بگذارد، از جمله نامههای اطمینانبخش یا برگههای توضیحی که معمولا برای پروندههای پیچیده صادر میشوند، تا به واحدهای تطبیق مقررات اطمینان دهند که مشارکت در چنین معاملاتی مجاز است.
این فرد افزود شرکتها به دنبال همان نوع دستورالعملهایی هستند که پس از بازداشت نیکلاس مادورو، رییسجمهوری وقت ونزوئلا، از سوی آمریکا در ماه ژانویه برای ونزوئلا صادر شد.
بلومبرگ در بخشی از این گزارش به قانونی به نام «بازبینی توافق هستهای ایران» اشاره کرد که در سال ۲۰۱۵ وضع شد. این قانون که مقرر میکند کنگره آمریکا هر توافق هستهای با حکومت ایران را بررسی و تصویب کند، بهعنوان یکی از مقررههایی مطرح شده که ممکن است باعث صرف نظر شرکتها، بانکها یا دیگر موسسات مالی را از پردازش تراکنشهای مرتبط با ایران شود، زیرا کنگره تعلیق تحریمها را تایید نکرده است.
بلومبرگ در ادامه به صدور «مجوز عمومی ایکس» از سوی وزارت خزانهداری که اجازه میدهد فروش نفت ایران «با وجوه مبتنی بر دلار آمریکا» انجام شود، اشاره کرد و به نقل از یک منبع آگاه نوشت برخی قانونگذاران آمریکایی معتقدند دولت ممکن است با این استدلال که یادداشت تفاهم با ایران توافقی هستهای نیست، قانون را دور بزند.
به گفته این فرد، اگر چنین اتفاقی رخ دهد، آنها احتمالا فشار بیشتری بر بانکها و شرکتهایی که با ایران تجارت میکنند وارد خواهند کرد و تعهدات آنها بر اساس قوانین آمریکا را به آنها یادآوری خواهند کرد.
این فرد همچنین به قانونی مصوب سال ۲۰۱۲ با عنوان «قانون کاهش تهدید ایران و حقوق بشر سوریه» اشاره کرد که شرکتهای پذیرفتهشده در بورسهای آمریکا را ملزم میکند برخی فعالیتهای مرتبط با ایران را به کمیسیون بورس و اوراق بهادار گزارش دهند؛ موضوعی که در صورت فروپاشی توافق، میتواند آنها را در معرض نظارت و بررسیهای بعدی کنگره قرار دهد.
خبرگزاری رویترز یکشنبه هفتم تیر گزارش داد پوتین در نشست مقامهای ارشد روسیه درباره تامین و توزیع سوخت گفت مسکو باید پیامدهای حملات پهپادی اوکراین به تاسیسات نفتی را به حداقل برساند.
او با اشاره به تداوم بحران سوخت افزود: «همه شما بهخوبی میدانید که مشکلات رانندگان و کسبوکارها همچنان ادامه دارد. متاسفانه هنوز هم در جایگاههای سوخت صف وجود دارد.»
به گفته پوتین، مسکو باید پیامدهای «حملات تروریستی اوکراین به اهداف غیرنظامی و زیرساختها» را تا حد ممکن کاهش دهد.
اوکراین در هفتههای اخیر حملات میانبرد و دوربرد خود به اهداف صنعتی در روسیه و مناطق تحت کنترل مسکو در خاک اوکراین را افزایش داده است.
به گزارش رویترز، تمرکز اصلی این حملات بر تاسیسات نفتی روسیه بوده است.
رویترز سوم تیر به نقل از منابع آگاه گزارش داد پالایشگاه نفت مسکو پس از وارد آمدن خسارات گسترده در حملات پهپادی اوکراین، دستکم تا پایان سال جاری میلادی از مدار خارج خواهد بود.
۳۱ خرداد نیز در پی حملات پهپادی اوکراین به منطقه کراسنودار روسیه و شبهجزیره کریمه، پنج نفر کشته شدند.
این حملات که زیرساختهای انرژی و تدارکاتی را هدف قرار داد، به تشدید بحران سوخت و توقف فروش بنزین به شهروندان در کریمه منجر شد.
احتمال توقف صادرات گازوئیل روسیه
رییسجمهوری روسیه در ادامه اظهارات خود اعلام کرد برای جبران کمبودها در شرایط کنونی، از ذخایر بنزین استفاده شده و میزان این ذخایر اکنون به یک میلیون و ۷۰۰ هزار تن رسیده است.
پوتین ابراز امیدواری کرد تولید بنزین در ماه ژوئیه از سطح تولید در ژوئن فراتر رود.
به گفته او، ممنوعیت کامل صادرات گازوئیل همچنان یکی از گزینههای کرملین برای مهار بحران سوخت به شمار میرود و در دست بررسی قرار دارد.
با این حال، خبرگزاری اینترفکس به نقل از الکساندر نواک، معاون نخستوزیر روسیه، گزارش داد در شرایط کنونی، نیازی به ممنوعیت صادرات گازوئیل وجود ندارد.
روسیه اسفندماه ۱۴۰۰ عملیات نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیریهای مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.
پوتین در ادامه گفت کارگروه ویژه تامین سوخت بهصورت شبانهروزی در حال فعالیت است و شرایط موجود مستلزم «اقداماتی نظاممند متناسب با ابعاد چالشهای کنونی» برای افزایش عرضه سوخت و حفظ قیمتها در سطحی معقول است.
او بر اهمیت تامین سوخت بخش کشاورزی تاکید کرد و افزود: «باید همه تلاش خود را به کار بگیریم تا برنامههای فصلی تامین سوخت برای واحدهای کشاورزی و صنایع وابسته به آن بدون وقفه اجرا شود، زیرا برداشت محصول به آن وابسته است.»
دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، ۲۶ خرداد پس از دیدار با ولودیمیر زلنسکی، همتای اوکراینی خود، در حاشیه نشست گروه هفت اعلام کرد مسکو باید با کییف به توافق صلح دست یابد.
