پیت هگست، وزیر جنگ ایالات متحده در نشست خبری ترامپ گفت: «ایران الان یک انتخاب دارد، هوشمندانه انتخاب کنید. این رییسجمهور شوخی ندارد.»
هگست گفت: «نیروهای مسلح آمریکا یک بار دیگر نشان دادند برای چه ما قویترین ارتش جهان را داریم. ما یک عملیات نفسگیر از دقت و مهارت را نمایش دادیم، وقتی رییسجمهور ما اجازه داد امکانات خود را به کار بگیریم. ما وارد منطقه صعبالعبور کوهستانی شدیم و نیروی خود را نجات دادیم و نیروهای جمهوری اسلامی را در خاک دشمن، سرافکنده و شرمسار کردیم.»
او افزود: «یکی از دو خلبان ما برای بیش از یک روز در حال فرار بود و وقتی توانست تماس برقرار کند، پیام فرستاد که "خدا کریم است". خلبانی که دوباره متولد شده و به خانه بازگشته است.»
وزیر جنگ آمریکا گفت: «سربازان ما تمام آمریکاییها را به خانه بازگردانند، ما هیچکس را به حال خود رها نمیکنیم. این عزم و اراده آمریکایی است. سربازان ما یک فاجعه بالقوه را به نمایشی از عزم نیروهای مسلح ما بدل کردند و البته هیچ کدام از اینها بدون رهبری ترامپ اجرایی نمیشد.»
وزیر جنگ آمریکا تاکید کرد: «از لحظهای که هواپیمای ما سرنگون شد ماموریت ما شروع شد و دست برنداشتیم تا به نتیجه رسید. ما اجازه ندادیم شکست تاکتیکی ما را متزلزل کند.»
او تاکید کرد: «افرادی که از تهران تماشا میکنند بدانند نیروهای آمریکا هرجایی که باید بروند میروند تا نیروهای آمریکایی را نجات دهند. هفت ساعت در روز روشن برای رسیدن به خلبان خود پرواز کردیم و بعد هم شبانه پرواز کردیم تا دیگر خدمه را نجات دهیم.»
بر اساس این تحلیل با ورود جنگ میان آمریکا و حکومت ایران به مرحلهای جدید، نگرانیها در پایتختهای منطقه از تعداد حملات هوایی فراتر رفته و اکنون بر احتمال حضور نیروهای آمریکایی در خاک ایران متمرکز شده است. هرچند واشینگتن هنوز از برنامهای برای تهاجم گسترده سخن نگفته، اما سناریوهایی مانند عملیات ویژه، حملات محدود زمینی و تصرف اهداف استراتژیک اکنون بهطور جدی مطرح هستند.
تحلیلگران میگویند حتی حضور محدود و کوتاهمدت نیروهای آمریکایی در ایران میتواند وضعیت شکننده منطقه را بهشدت برهم بزند و واکنشهایی را در مسیرهای حیاتی حملونقل، بازارهای انرژی و موازنههای سیاسی به دنبال داشته باشد.
نگرانیهای اقتصادی مصر و شوک دوگانه انرژی
در این تحلیل آمده است که برای مصر، تهدید اصلی اقتصادی است. کاهش تردد در کانال سوئز و فشارهای مالی موجود، این کشور را در برابر تشدید جنگ آسیبپذیر کرده است.
سمیر راغب، ژنرال پیشین ارتش مصر، هشدار داده که در صورت گسترش جنگ، تردد در کانال سوئز ممکن است تقریباً متوقف شود و شرکتهای کشتیرانی مسیرهای جایگزین را انتخاب کنند. او این وضعیت را «شوک دوگانه» توصیف کرد: افزایش قیمت انرژی در کنار کاهش درآمدهای حیاتی کانال.
به گفته او، این روند میتواند به تورم شدید و بیثباتی اجتماعی در مصر منجر شود.
عربستان؛ نگرانی از هدف قرار گرفتن زیرساختهای انرژی
در عربستان سعودی، نگرانی اصلی متوجه زیرساختهای انرژی است. تحلیلگران میگویند حضور مستقیم آمریکا در ایران ممکن است تهران یا نیروهای همپیمانش را به حمله به تاسیسات نفتی و مسیرهای حیاتی دریایی در خلیج فارس سوق دهد.
عبدالعزیز الشعبانی، تحلیلگر سیاسی سعودی، تاکید کرده که رویکرد ریاض «محتاطانه» است و اولویت آن جلوگیری از گسترش جنگ است. او نسبت به حملات موشکی، اختلال در صادرات نفت و تهدید مسیرهای دریایی هشدار داد.
ترکیه؛ بیمیلی به ورود به جنگ و نگرانیهای داخلی
این تحلیل میافزاید ترکیه تمایلی به پیوستن به یک کارزار نظامی علیه حکومت ایران ندارد. بارین کایاوغلو، استاد دانشگاه آنکارا، گفته افکار عمومی در این کشور بهشدت مخالف جنگ و نقش آمریکا و اسرائیل است.
در عین حال، وابستگی ترکیه به ساختار ناتو باعث میشود بیطرفی کامل برای آن دشوار باشد. نگرانیهای اقتصادی، افزایش قیمت انرژی و مسائل امنیتی در مناطق مرزی نیز از دیگر عوامل احتیاط آنکارا عنوان شدهاند.
عراق؛ خطر تبدیل شدن دوباره به میدان جنگ نیابتی
به نوشته اورشلیمپست، عراق با نگرانی عمیقتری به این تحولات مینگرد. مصطفی سعدون، رییس دیدهبان حقوق بشر عراق، هشدار داده که کشورش ممکن است بار دیگر به میدان جنگ نیابتی تبدیل شود.
او تاکید کرد نفوذ گروههای همسو با حکومت ایران در ساختار سیاسی و امنیتی عراق، سیاست بیطرفی بغداد را تضعیف کرده و هرگونه درگیری مستقیم میتواند ثبات شکننده این کشور را فروبپاشد.
عبور از یک خط قرمز خطرناک
در جمعبندی این تحلیل آمده است که خطر اصلی نه یک تهاجم کامل، بلکه عبور از «خط قرمز» حضور زمینی آمریکا در ایران است. چنین اقدامی - حتی اگر محدود باشد - میتواند بهسرعت دامنه درگیری را گسترش دهد و ساختارهای شکننده منطقه را تحت فشار شدید قرار دهد.
تحلیل منتشر شده در اورشلیمپست تاکید میکند که کشورهای منطقه خود را نه فقط برای ادامه جنگ، بلکه برای ورود به مرحلهای جدید و بسیار خطرناک آماده میکنند؛ مرحلهای که میتواند زنجیرهای از پیامدهای غیرقابل کنترل در اقتصاد جهانی، بازار انرژی و معادلات سیاسی ایجاد کند.
