یک ماه پس از کشتار بیسابقه مردم ایران به دست جمهوری اسلامی، فوتبال ۳۶۰ گزارش داد فدراسیون فوتبال اسپانیا از بازی تدارکاتی با تیم ملی فوتبال انصراف داده است: «مسئولان فدراسیون فوتبال اسپانیا عقبنشینی کرده و در مقطع کنونی، تصمیمی برای انجام بازی تدارکاتی با تیم ملی ایران ندارند.»
این در حالی است که فدراسیون فوتبال اسپانیا پیش از این موافقت خود را با برگزاری بازی دوستانه با تیم ملی فوتبال ایران در فیفادی ژوئن، در ازای دریافت مبلغ ۱.۵ میلیون دلار اعلام کرده بود.
به نوشته فوتبال ۳۶۰، «مسئولان فدراسیون امیدوارند بتوانند به توافقی جدید با اسپانیاییها برسند، اما فعلا آخرین خبرها حاکی از آن است که با تصمیم جدید مسئولان فدراسیون اسپانیا، دیدار ایران و اسپانیا در خرداد ۱۴۰۵ لغو شده است.»
پیشتر نیز پرونده برگزاری دیدار تدارکاتی با پرتغال به دلیل عدم توافق مالی بسته شده بود و با این حساب، برای فیفادی ماه ژوئن فعلا بازی تدارکاتی با یک حریف مطرح در دسترس نیست.
تونس، الجزایر و کامرون سه گزینه آفریقایی فدراسیون فوتبال برای شبیهسازی بازی با مصر در جام جهانی بودند که تونس و الجزایر بیدرنگ به درخواست فدراسیون پاسخ منفی دادند.
بر اساس گزارش فوتبال ۳۶۰، کامرون نیز با فدراسیون فوتبال به توافق نرسیده است: «تصور میشد مذاکرات بین مسئولان فدراسیونهای فوتبال ایران و کامرون مثبت پیش رفته و با چراغ سبز ساموئل اتوئو، مدیر فوتبال کامرون، قرار است جدال دوستانه تیمهای ملی ۲ کشور در ترکیه برگزار شود، اما بر اساس خبرهای واصله، افزایش رقم درخواستی کامرونیها برای انجام دیدار تدارکاتی با ایران باعث شده است فعلا هیچ بازی دوستانهای برای تیم ملی در فیفادی ماه مارس تنظیم نشود.»
تنها پیشنهاد روی میز برای بازیهای دوستانه تیم امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، حضور در تورنمنتی چهارجانبه با حضور اردن، نیجریه و کاستاریکا به میزبانی اردن است که «با توجه به شرایط منطقه و هممرز بودن اردن با اسرائیل، این پیشنهاد هنوز پذیرفته نشده است.»
این قطعنامه پنجشنبه ۲۳ بهمن با ۵۲۴ رای موافق در برابر ۳ رای مخالف به تصویب رسید. ۴۱ نماینده پارلمان اروپا نیز به آن رای ممتنع دادند.
نمایندگان پارلمان اروپا در این قطعنامه خشونت جمهوری اسلامی علیه مردم ایران، بهویژه جامعه مدنی، معترضان، زنان، اقلیتها و سایر گروهها را محکوم کردند.
آنها خواستار پایان فوری همه اشکال خشونت و سرکوب علیه غیرنظامیان، از جمله بازداشت خودسرانه، ناپدیدسازی قهری و شکنجه شدند و بر آزادی زنان زندانی، بهویژه نرگس محمدی، برنده جایزه نوبل صلح، تاکید کردند.
روبرتا متسولا، رییس پارلمان اروپا، ۲۳ بهمن با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس، این قطعنامه را «پیامی قاطع، روشن و بدون تزلزل» به مردم ایران دانست و تاکید کرد: «ایران آزاد خواهد شد.»
تاکید بر مستندسازی جنایات جمهوری اسلامی
نمایندگان پارلمان اروپا در قطعنامه خود از گزارشها درباره کشته شدن «حدود ۳۵ هزار نفر» در جریان اعتراضات اخیر ایران ابراز نگرانی کردند و هشدار دادند اقدامات جمهوری اسلامی میتواند بهعنوان «جنایت علیه بشریت» در نظر گرفته شود.
آنها خواستار مستندسازی مستقل این موارد از سوی نهادهای سازمان ملل، حفظ شواهد برای پیگردهای احتمالی آینده و پیگیری روند پاسخگویی از طریق سازوکارهای قضایی بینالمللی شدند.
در این قطعنامه همچنین بر توقف آزار و پیگرد پزشکان و اعضای کادر درمان از سوی جمهوری اسلامی بهدلیل ارائه خدمات به معترضان مجروح تاکید شده است.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پنجم بهمن در بیانیهای اعلام کرد بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند انقلاب ملی ایرانیان به دستور علی خامنهای، دیکتاتور تهران، کشته شدهاند.
پیشتر مجله نیویورکر گزارش داد جمهوری اسلامی میکوشد کشتار اخیر را به «فراموشی اجباری» بسپارد و در این مسیر، علاوه بر معترضان مجروح، کادر درمان را نیز که شاهد جنایتهای هولناکی بودهاند، تحت فشار قرار داده است.
تاکید بر ادامه تحریمهای هدفمند علیه حکومت ایران
نمایندگان پارلمان اروپا ضمن اعلام همبستگی با مردم ایران، آنان را «تنها منبع مشروع حاکمیت» دانستند و از شورای اتحادیه اروپا و کمیسیون اروپا خواستند تحریمهای هدفمند علیه جمهوری اسلامی را گسترش دهند.
در این قطعنامه همچنین از اتحادیه اروپا و کشورهای عضو خواسته شده برای حمایت از خانوادههای بازداشتشدگان در ایران راهبردی تدوین کنند و مانع از «استفاده عامدانه رژیم ایران از دیپلماسی گروگانگیری» شوند.
نمایندگان پارلمان اروپا همچنین نقش محوری سپاه پاسداران در سرکوب مردم ایران را یادآور شدند.
اتحادیه اروپا ۹ بهمن اعلام کرد سپاه پاسداران را در فهرست سازمانهای تروریستی خود قرار میدهد.
رییس پارلمان اروپا ۲۳ بهمن در پیام خود در ایکس نوشت: «تحریمها علیه اعضای سپاه پاسداران تروریستی باید بهطور کامل اجرا شود؛ بدون هیچ خلأ قانونی و بدون هیچ بهانهای.»
انتقاد از تصمیمات سازمان ملل در قبال حکومت ایران
نمایندگان پارلمان اروپا انتخاب جمهوری اسلامی به معاونت کمیسیون توسعه اجتماعی سازمان ملل متحد را محکوم کردند و گفتند این انتخاب با وضعیت وخیم حقوق بشر در ایران در تناقض است.
آنها همچنین از پیام تبریک آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، به مناسبت ۲۲ بهمن
انتقاد کردند و آن را «اقدامی نامتناسب با واقعیت سرکوبها در ایران» دانستند.
پنجشنبه ۲۳ بهمن و همزمان با چهلوهفتمین روز انقلاب ملی ایرانیان، رضا عباسی، فعال سابق دانشجویی و عضو پیشین انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان، پس از انتشار مطالبی درباره شمار جانباختگان روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه و نحوه برخورد نیروهای سرکوب با خانوادههای آنان، برای ارائه توضیحات به پلیس امنیت زنجان احضار شده است.
در کردستان نیز سازمان حقوق بشری ههنگاو از بازداشت هفت شهروند در شهرهای میاندوآب، آبدانان و بوکان خبر داد و نام جمال عبداللهی، علی نظرزاده، ناصر یادیار، موسی یادیار، حمزه یادیار، هژار رحیمی و حسن چمنی را به عنوان بازداشتشدگان اعلام کرد.
دانشجویان متحد همچنین از بازداشت آریا اداوری، دانشجوی ۲۰ ساله رشته صنایع فلز دانشگاه ساری خبر داد و اعلام کرد او ۲۰ دی در قرچک تهران بازداشت شده است.
همزمان، محمد موحدی، دادستان کل کشور، با موضعی که میتواند به فشار اقتصادی بر بازداشتشدگان منجر شود، گفت «خسارتها بر اساس قانون باید از بازداشتشدگان اعتراضات اخذ شود».
میزان، خبرگزاری وابسته به قوه قضاییه، گزارش اسرائیل هیوم درباره اعدام بازداشتشدگان را رد و اعلام کرد پروندههای اعتراضهای دیماه «همچنان در مراجع قضایی در حال رسیدگی است» و احکام این پروندهها هنوز به مراحل نهایی و قطعی قابل اجرا نرسیدهاند.
ههنگاو گزارش داد ۱۲ زندانی از جمله یک زن در شش زندان کشور در ساری، ایلام، کرمانشاه، خرمآباد، تبریز و اصفهان اعدام شدند؛ اتهامات اعلامشده شامل قتل عمد و جرایم مرتبط با مواد مخدر بوده است.
همچنین گزارش شد حمیدرضا وطنی، شهروند ۶۵ ساله اهل فیروزکوه و فعال حقوق کودکان، در خطر اعدام قرار دارد و دادگاه انقلاب او را به «بغی» و «تبانی علیه امنیت ملی» متهم کرده است.
طبق این روایت، او شامگاه ۱۹ دی با بدنی پر از ساچمه ربوده و بازداشت شد، پس از مراجعه برای درمان به بیمارستان فیروزکوه هنگام بازگشت به خانه بازداشت شد و حدود یک ماه در زندان اوین تحت بازجوییهای شدید برای اخذ اعتراف اجباری قرار داشت.
از سوی دیگر، برخی منابع به ایراناینترنشنال گفتهاند برای محمدرضا عبداللهپور، کارشناس بیهوشی ۲۸ ساله که هنگام کمک به یک معترض مجروح در تهران بازداشت شد، حکم اعدام صادر شده و جان او در خطر است.
چهلم جاویدنامان و افزایش کنترلهای شهری
در این روز ایراناینترنشنال گزارش داد بر اساس ویدیو رسیده به این شبکه، ۲۳ بهمن مراسم چهلم جاویدنام مصطفی امیری در فولادشهر اصفهان با صدای کِل کشیدن زنان عزادار و نوای سنج و دمام برگزار شد.
به گفته این گزارش، مصطفی امیری در جریان اعتراضات ۱۸ دی با اصابت گلوله جنگی کشته شده بود.
همزمان، ویدیو دیگری نشان میدهد در آستانه برگزاری مراسم چهلم شمار زیادی از جاویدنامان انقلاب ملی ایران، تعمیر دوربینهای نظارتی در فولادشهر آغاز شده است؛ اقدامی که میتواند نشانهای از تلاش برای افزایش رصد و کنترل تجمعها و آیینهای یادبود باشد.
در فضای عمومی نیز مهرداد محمدنژاد، زندانی سیاسی پیشین، در متنی در اینستاگرام نوشت «با این همه کشته و چشمان کور، کدام کنکور؟ هیچ چیز عادی نیست و عادی نخواهد شد» و افزود آزمون دکتری «بماند برای زمانی که ایران آزاد شود».
پارلمان اروپا پنجشنبه ۲۳ بهمن نیز قطعنامهای درباره «سرکوب سیستماتیک، شرایط غیرانسانی و بازداشتهای خودسرانه در ایران» تصویب کرد.
این قطعنامه که پیشنویس آن از سوی اعضای گروه سبزها و ائتلاف آزاد اروپا ارائه شده بود، به تشدید سرکوبها در دی ماه گذشته، استفاده از «زور مرگبار»، بازداشتهای گسترده، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و قطع اینترنت اشاره کرده و این اقدامات را محکوم میکند.
واکنشهای سیاسی و مدنی؛ طرح «جبهه نجات ایران»
۴۱۶ کنشگر سیاسی و مدنی با انتشار بیانیهای، موج بازداشت فعالان و معترضان به کشتار دیماه ۱۴۰۴ را محکوم کردند و تشکیل «جبهه نجات ایران» را برای انتقال قدرت به مردم «ضروری» دانستند.
امضاکنندگان نوشتهاند این بازداشتها نشاندهنده «سرکوب آزادی بیان» و «انتقامجویی از صدای حقخواهی و عدالتطلبی» کسانی است که نسبت به کشتار معترضان سکوت نکردهاند.
آنها همچنین بر ضرورت دادخواهی، تشکیل کمیته حقیقتیاب مستقل، مخالفت با مجازات اعدام و ایجاد شرایط برای «انتقال قدرت به مردم» از طریق تضمین آزادیهای اساسی تاکید کردهاند و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط بازداشتشدگان و همه زندانیان سیاسی و عقیدتی شدهاند.
تنش خارجی و آرایش امنیتی منطقه؛ از عراق تا خلیج فارس
سرگئی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه، اعلام کرد مسکو احتمال اقدام نظامی جدید آمریکا علیه ایران را منتفی نمیداند و هشدار داد وضعیت خاورمیانه «نگرانکننده» است.
او گفت آمریکا بار دیگر شمار زیادی سامانه تهاجمی مستقر کرده و تهدید به استفاده از زور ادامه دارد. او افزود تلاشهایی برای بیثبات کردن اوضاع سیاسی داخلی ایران جریان دارد.
همزمان سفارت آمریکا در عراق اعلام کرد آماده است «از همه ابزارها» برای مقابله با فعالیتهای «بیثباتکننده» ایران در عراق استفاده کند و تاکید کرد دولت عراق باید کاملا مستقل بماند و بر تقویت منافع همه عراقیها تمرکز کند.
در همین چارچوب، خبرگزاری ریانووستی گزارش داد یک هواپیمای شناسایی نیروی دریایی آمریکا از نوع بوئینگ P-8A پوسایدون و یک پهپاد MQ-4C ترایتون در نزدیکی مرزهای ایران مشاهده شدهاند؛ ریانووستی گفت این گزارش را بر اساس دادههای پروازی منتشرشده تنظیم کرده و مسیر ثبتشده نشان میدهد هواپیمای پوسایدون از بحرین برخاسته و بر فراز تنگه هرمز پرواز دورانی انجام داده و پهپاد ترایتون نیز از ابوظبی به پرواز درآمده و بر فراز دریای عمان گشتزنی کرده است.
در داخل ایران نیز شهرام ایرانی، فرمانده نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی، مدعی شد نیروهای ایران «در عمق اقیانوسها و قارههای جهان حضور مقتدرانه دارند».
بازارها و اقتصاد؛ اثر سایه جنگ بر بورسهای خلیج فارس و نفت
همزمان با بالا گرفتن نگرانیها از درگیری، گزارش شد ارزش سهام در بازارهای بورس کشورهای حوزه خلیج فارس پنجشنبه کاهش یافت.
در حوزه انرژی نیز گروه مالی ئیبیسی در تحلیلی درباره بازار نفت ۲۰۲۶ اعلام کرد بازار نفت میان دو ریسک اصلی مرتبط با جمهوری اسلامی معلق است: «خطر اختلال در تنگه هرمز» و «انبوه نفت شناور ایران».
پرونده هستهای و هشدارهای آژانس؛ ۴۰۰ کیلو اورانیوم ۶۰ درصد
در ادامه نگرانیها درباره برنامه هستهای، رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، گفت این نهاد «بهشدت» باور دارد ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم با غنای ۶۰ درصد جمهوری اسلامی همچنان در تاسیساتی قرار دارد که در جریان جنگ ۱۲ روزه هدف حمله قرار گرفت.
او هشدار داد این میزان اورانیوم برای چند بمب هستهای کافی است و افزود این موضوع از نظر گسترش سلاح هستهای «نگرانکننده» است، حتی اگر اورانیوم پنهان یا زیر آوار مدفون شده باشد.
هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، نیز گفت آمریکا و جمهوری اسلامی در مسیر دستیابی به توافق هستهای «انعطاف» نشان میدهند و تهران اکنون درک میکند باید با آمریکاییها به توافق برسد.
او به فایننشالتایمز گفت «مثبت است» که آمریکاییها ظاهرا آمادهاند غنیسازی ایران را در چارچوب مرزهای مشخص تحمل کنند، اما هشدار داد اگر آمریکا بر رسیدگی همزمان به همه موضوعها از جمله برنامه موشکی و نیروهای نیابتی اصرار کند، حتی پرونده هستهای هم ممکن است پیش نرود و نتیجه میتواند «یک جنگ دیگر در منطقه» باشد.
دیگر اخبار این روز را اینجا بخوانید
نیویورکر نوشت اعضای کادر درمان در هفتههای اخیر خود به مستندسازی شواهد حملات حکومت به مردم ایران پرداختهاند و برخی مدارک از جمله تصاویر سیتیاسکن مجروحان را در اختیار این مجله قرار دادهاند.
بر اساس این گزارش، بسیاری از بیمارستانهای دولتی در اعتراضات اخیر در عمل به بازوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی تبدیل شدند و مراجعهکنندگان برای درمان را زیر نظر گرفتند و هدف قرار دادند.
شماری از مجروحان در همان بخشهای درمانی بازداشت شدند؛ گاه در حالی که هنوز بیهوش بودند. به برخی دیگر هیچگونه خدمات پزشکی ارائه نشد و بسیاری حتی پیش از رسیدن به بیمارستان دستگیر شدند.
به گزارش نیویورکر، در واکنش به این وضعیت، گروهی از پزشکان و کارکنان بخش درمان در نقاط مختلف کشور، شبکهها و واحدهای پنهانی شکل دادند تا مجروحان اعتراضات را دور از چشم نهادهای امنیتی مداوا کنند.
از درمان آنفلوانزا تا بخیه زخم گلوله
نیویورکر در ادامه به نحوه کمکرسانی یک پزشک با نام مستعار «نرگس» به مجروحان انقلاب پرداخت.
«نرگس» شامگاه ۱۸ دی برای کمک به زنی زخمی راهی یک ساختمان مسکونی شد. این پزشک عمومی که در دهه چهارم زندگی خود است، با بستن روسری دور پای زن معترض کوشید تا جلوی خونریزی ناشی از گلوله را بگیرد و پای او را حفظ کند.
او به نیویورکر گفت: «در عرض ۲۴ ساعت، از درمان بیماران آنفلوانزا به درمان زخمهای جنگی رسیدم.»
از آن پس، تلفن نرگس بیوقفه زنگ میخورد و پیدرپی تماسهای کمک از سوی خانوادهها و آشنایان مجروحان به او میرسید.
او با همکاری یکی از دوستانش گروهی از پزشکان جوان را گرد هم آورد و روند درمان مجروحان را در فضاهایی مانند خانهها، آشپزخانهها و حتی رستورانها سامان داد.
در روزهای بعد، نرگس کولهپشتیاش را با وسایل ضروری پر میکرد؛ مسکنهایی که برخی داروسازان فراهم میکردند و تیغهای جراحی که ناچار بود آنها را در فر یا روی اجاق، ضدعفونی کند.
نیویورکر نوشت او ناچار بود برای ادامه کار درمان، خود را از نظر عاطفی از صحنههای هولناکی که پیشتر هرگز تجربه نکرده بود، جدا کند.
نرگس این وضعیت را «جهنمی» توصیف کرد: نوجوانی ۱۴ ساله با پاهایی نحیف که با ساچمههای فلزی هدف قرار گرفته بود؛ مردی با حفرهای به اندازه توپ تنیس در ساق پا که او در بخیه زدن آن کمک کرد.
جمهوری اسلامی در تعقیب کادر درمان
نیویورکر افزود خطر برای افرادی مانند نرگس «آشکار» است: جمهوری اسلامی نه تنها معترضان، بلکه کسانی را که به آنها یاری رساندهاند نیز تحت تعقیب قرار داده است.
در سایه افزایش تنشها با آمریکا و اسرائیل، تشدید فشارها در ایران بخشی از تلاش گستردهتر حکومت برای به دست آوردن مجدد کنترل خیابانها به شمار میرود.
سامان ضیاظریفی، مدیر اجرایی «سازمان پزشکان برای حقوق بشر»، با اشاره به بازداشت شماری از اعضای کادر درمان در ایران گفت: «حکومت در نبرد برای کنترل روایتهاست و میداند حقیقت چگونه در راهروهای بیمارستانها آشکار میشود.»
نیویورکر نوشت کارکنان بخش درمان در سراسر کشور آمار قربانیان بخشهای خود را به پزشکان و فعالان خارج از ایران رساندهاند و برآوردها نشان میدهد شمار واقعی کشتهشدگان «بسیار بالاتر» از آمار رسمی حکومت است.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پنجم بهمن در بیانیهای اعلام کرد بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند انقلاب ملی ایرانیان به دستور علی خامنهای، دیکتاتور تهران، کشته شدهاند.
کارزار «وحشت خاموش» حکومت
نیویورکر در ادامه گزارش خود به نقل از شماری از پزشکان، وکلا و روزنامهنگاران ایرانی نوشت جمهوری اسلامی پس از کشتار، «کارزار وحشت خاموش» به راه انداخته است.
یک فیلمساز سیوچندساله از تهران گفت خیابانهای پایتخت «از خون شسته شدهاند، اما هنوز غبار مرگ بر آنها نشسته است».
یک کنشگر نیز عکسهایی از ردیف قبرهای تازه برای نیویورکر فرستاده است که بسیاری از آنها تاریخ یکسانی دارند و شمارشان در حاشیه پایتخت پیوسته رو به افزایش است.
گروههای حقوق بشری گزارش دادند موارد بازداشتهای خودسرانه و ناپدیدسازی در ایران روندی افزایشی پیدا کرده است.
صنم وکیل، کارشناس مسائل ایران در اندیشکده چتمهاوس، اقدامات اخیر حکومت را «عملیات پاکسازی به سبک مافیا» خواند و هشدار داد جمهوری اسلامی میکوشد «هرچه سریعتر و موثرتر همه چیز را پاکسازی کند و نظم و وضعیت عادی را بازگرداند».
یک منبع در قوه قضاییه جمهوری اسلامی در مصاحبه با نیویورکر اذعان کرد روند دادرسی عادلانه برای معترضان بازداشتشده عملا وجود ندارد و خانوادهها هیچ راه موثری برای پیگیری وضعیت عزیزانشان ندارند.
به گفته این منبع، والدین نگران، روزانه تماس میگیرند تا بدانند آیا فرزندان ناپدیدشدهشان در میان اسامی محکومان به اعدام ثبت شدهاند یا خیر.
