یک جوان ۱۹ ساله نروژی در بریتانیا به اتهام توطئه برای قتل به سفارش شبکه تبهکاری «فاکستروت» مجرم شناخته شد و دادگاه او را به ۲۰ سال حبس محکوم کرد. به گزارش وب‌سایت بریتانیایی «هرتس ادورتایزر»، این شبکه از حمایت جمهوری اسلامی برخوردار است.
قاضی پرونده در دادگاه کیفری وولیچ لندن، جمعه ۲۴ مهر ضمن صدور حکم ۲۰ سال حبس، گفت که او باید دست‌کم دو سوم این مدت، یعنی ۱۳ سال و چهار ماه را در زندان سپری کند.
«یوهانس کونگسنس ناتلند» که بازیکن فوتبال بود، در مارس ۲۰۲۵ پذیرفت در ازای دریافت ۲۵ هزار یورو فردی را در بریتانیا به قتل برساند.
ناتلند پس از ورود به منچستر، به هادرزفیلد رفت و در آنجا دو قبضه سلاح گرم، ۱۲ فشنگ جنگی و دو هزار پوند پول نقد دریافت کرد.
پلیس مسلح دو روز پس از ورود او به بریتانیا، او را در هتل بازداشت کرد.
به نوشته هرتس ادورتایزر، نوجوانی با نام مستعار «ژنرال» ناتلند را به شبکه سوئدی فاکستروت جذب کرده بود. هدایت عملیات او نیز بر عهده فردی انگلیسی‌زبان با نام مستعار «مامور ۴۷» بود که هویتش همچنان مشخص نیست.
این وب‌سایت گزارش داد فاکستروت از کودکان، حتی در سن ۱۳ سالگی، برای قاچاق مواد مخدر و ارتکاب جرایم خشونت‌آمیز استفاده می‌کند.
در جریان محاکمه مشخص شد ناتلند پیش از سفر به بریتانیا به یکی از دوستانش گفته بوده: «قرار است پول زیادی به دست بیاورم و یک نفر خواهد مرد.»
او در دادگاه گفت قصد نداشته قتل را اجرا کند و برای فرار از این ماموریت تصمیم گرفته بوده به پای خود شلیک کند. با این حال، هیات منصفه دادگاه اولد بیلی لندن پس از محاکمه مجدد، او را در اتهام «توطئه برای قتل» مجرم شناخت.
نوجوانی که ناتلند را جذب کرده بود، پیش‌تر در نروژ محکوم شده است و تحقیقات درباره دیگر افراد مرتبط با این پرونده ادامه دارد.
در اطلاعات ارائه‌شده از این گزارش، هویت فردی که قرار بود هدف قرار گیرد مشخص نشده است.
نهادهای امنیتی بریتانیا درباره استفاده از عوامل نیابتی هشدار داده‌اند
این پرونده در حالی مطرح شده است که نهادهای امنیتی بریتانیا درباره استفاده دولت‌های خارجی از شبکه‌های تبهکاری و افراد دارای انگیزه مالی برای هدف قرار دادن مخالفان و روزنامه‌نگاران هشدار داده‌اند.
پلیس ضدتروریسم بریتانیا در تیرماه اعلام کرد از سال ۲۰۲۵ بیش از ۲۰ طرح مرتبط با جمهوری اسلامی را مختل یا متوقف کرده است. به گفته مقام‌های امنیتی، این طرح‌ها شامل ترور، آدم‌ربایی، تهدیدهای فیزیکی و استفاده از عوامل نیابتی بوده‌اند.
در پرونده‌ای جداگانه، پلیس لندن ۱۹ شهریور ۱۴۰۵ از بازداشت یک زن ۴۲ ساله و یک مرد ۶۰ ساله به ظن کمک به دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی خبر داد.
هر دو نفر پس از بازجویی، با قرار وثیقه و شرایط سخت‌گیرانه تا اواخر اکتبر آزاد شدند.
پلیس این تحقیقات را مرتبط با نقض احتمالی قانون امنیت ملی بریتانیا توصیف کرد و گفت در ارتباط با آن، تهدید قریب‌الوقوعی متوجه عموم مردم نیست.
گزارشی تحقیقی از جذب نیرو در تلگرام
شبکه ال‌بی‌سی چهارم اردیبهشت ۱۴۰۵ در گزارشی تحقیقی، از تلاش برای جذب افراد در بریتانیا به‌منظور انجام اقدامات خرابکارانه به نیابت از جمهوری اسلامی خبر داده بود.
خبرنگار این شبکه در تلگرام با فردی ارتباط گرفته بود که خود را عامل دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی معرفی می‌کرد.
این فرد از خبرنگار خواسته بود تصویر دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو را در یکی از خیابان‌های معروف لندن آتش بزند و ویدیوی آن را بفرستد تا در ازای آن پول دریافت کند و ماموریت بعدی به او سپرده شود.
به گزارش ال‌بی‌سی، ارتباط اولیه از طریق کانالی برقرار شده بود که برای «کار با دستمزد بالا» تبلیغ می‌کرد.
این شبکه اعلام کرد حساب کاربری و متن کامل گفت‌وگوها را در اختیار پلیس ضدتروریسم گذاشته است.
این گزارش و هشدارهای پلیس، نگرانی‌ها را درباره جذب افراد با وعده پول برای اجرای اقدامات خشونت‌آمیز در بریتانیا برجسته کرده‌اند. شیوه‌ای که بنا بر گزارش هرتس ادورتایزر، در پرونده ناتلند نیز به کار گرفته شده است.
مردم اسرائیل تا پنج آبان برای انتخاب نمایندگان پارلمان رای می‌دهند. این انتخابات می‌تواند به ادامه نخست‌وزیری نتانیاهو یا تغییر دولت منجر شود. در اسرائیل نخست‌وزیر مستقیما با رای مردم انتخاب نمی‌شود و تشکیل دولت به تعداد کرسی‌های احزاب و توانایی آن‌ها در ایجاد ائتلاف بستگی دارد.
انتخابات بیست‌وششمین دوره پارلمان اسرائیل، موسوم به «کنست»، سه‌شنبه پنجم آبان برگزار می‌شود. بیشتر حوزه‌های رای‌گیری از ساعت هفت صبح تا ۱۰ شب به وقت اسرائیل (۸:۳۰ تا ۲۳:۳۰ به وقت ایران)، باز خواهند بود.
شهروندان اسرائیلی که دست‌کم ۱۸ سال دارند، از حق رای برخوردارند. این حق شامل شهروندان عرب اسرائیل نیز می‌شود.
مردم اسرائیل چگونه رای می‌دهند؟
در اسرائیل، رای‌دهندگان به جای انتخاب مستقیم نخست‌وزیر، به فهرست نامزدهای احزاب و ائتلاف‌های انتخاباتی رای می‌دهند.
هر رای‌دهنده یک برگه متعلق به حزب یا فهرست مورد نظرش را انتخاب می‌کند، آن را داخل پاکت قرار می‌دهد و پاکت را به صندوق می‌اندازد.
اسرائیل برای انتخابات پارلمانی یک حوزه انتخابیه سراسری محسوب می‌شود؛ به این معنا که برخلاف نظام‌های حوزه‌محور، رای‌دهندگان نماینده مشخصی را برای شهر یا منطقه خود انتخاب نمی‌کنند.
۱۲۰ کرسی پارلمان چگونه تقسیم می‌شود؟
کنست اسرائیل ۱۲۰ کرسی دارد که میان فهرست‌های انتخاباتی، متناسب با آرای آن‌ها تقسیم می‌شود.
با این حال، هر حزب یا فهرست برای ورود به پارلمان باید دست‌کم ۳.۲۵ درصد آرای معتبر را به دست آورد. فهرست‌هایی که به این حدنصاب نرسند، هیچ کرسی‌ای دریافت نمی‌کنند.
کرسی‌های پارلمان با استفاده از یک فرمول انتخاباتی میان فهرست‌های واجد شرایط توزیع می‌شود و شمار نمایندگان هر فهرست بر اساس جایگاه نامزدها در فهرست آن مشخص خواهد شد.
نخست‌وزیر بعدی چگونه انتخاب می‌شود؟
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های نظام سیاسی اسرائیل این است که کسب بیشترین رای یا بیشترین کرسی، به تنهایی به معنای تشکیل دولت نیست.
برای تشکیل دولتی با اکثریت پارلمانی، احزاب تلاش می‌کنند ائتلافی با حمایت دست‌کم ۶۱ نماینده از مجموع ۱۲۰ نماینده کنست تشکیل دهند.
پس از انتشار نتایج رسمی انتخابات، رییس‌جمهور اسرائیل حداکثر هفت روز فرصت دارد تا با نمایندگان احزاب راه‌یافته به پارلمان مشورت کند و مسئولیت تشکیل دولت را به یکی از اعضای کنست بسپارد.
این فرد لزوما رهبر حزبی نیست که بیشترین کرسی را به دست آورده است، بلکه معمولا کسی انتخاب می‌شود که بیشترین شانس را برای تشکیل ائتلاف و کسب رای اعتماد پارلمان داشته باشد.
فرد مامور تشکیل دولت ابتدا ۲۸ روز فرصت دارد تا با احزاب دیگر مذاکره کند و دولت خود را تشکیل دهد. رییس‌جمهور می‌تواند این مهلت را حداکثر ۱۴ روز دیگر تمدید کند.
پس از تشکیل ائتلاف، دولت پیشنهادی به کنست معرفی می‌شود و پس از کسب رای اعتماد، نخست‌وزیر و وزیران کار خود را آغاز می‌کنند.
مهم‌ترین احزاب و رقبای انتخاباتی چه کسانی هستند؟
در انتخابات امسال ۳۸ فهرست انتخاباتی ثبت شده‌اند، اما رقابت اصلی میان چند حزب و ائتلاف مهم جریان دارد.
حزب راست‌گرای لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر کنونی اسرائیل، برای ادامه حضور در قدرت رقابت می‌کند.
در مقابل، حزب «یاشار» به رهبری گادی آیزنکوت، رییس پیشین ستاد کل ارتش اسرائیل، و فهرست «با هم» به رهبری نفتالی بنت و با حضور یائیر لاپید، دو نخست‌وزیر پیشین، از رقبای اصلی لیکود هستند.
حزب راست‌گرای «قدرت یهودی» به رهبری ایتامار بن‌گویر و فهرست «صهیونیسم دینی-زهوت» به رهبری بتسلئل اسموتریچ و موشه فایگلین نیز در انتخابات حضور دارند.
در کنار آن‌ها، احزاب مذهبی «شاس» و «یهودیت توراتی»، حزب راست سکولار «اسرائیل خانه ما»، حزب چپ‌گرای «دموکرات‌ها» و دو فهرست انتخاباتی «فهرست مشترک» و «رعام» از دیگر بازیگران این رقابت هستند.
نتایج انتخابات چه زمانی مشخص می‌شود؟
رای‌گیری در بیشتر حوزه‌ها ساعت ۱۰ شب به وقت اسرائیل پایان می‌یابد و پس از بسته شدن صندوق‌ها، شبکه‌های تلویزیونی نتایج نظرسنجی‌های خروج از صندوق را منتشر می‌کنند.
این نظرسنجی‌ها برآوردی اولیه از نتیجه انتخابات هستند و نباید با شمارش واقعی آرا اشتباه گرفته شوند.
شمارش آرا از شب انتخابات آغاز می‌شود و با انتشار تدریجی نتایج، ترکیب احتمالی پارلمان روشن‌تر خواهد شد.
بر اساس جدول زمانی کمیسیون مرکزی انتخابات اسرائیل، نتایج رسمی حداکثر تا ۱۳ آبان (چهارم نوامبر) منتشر خواهد شد.
با این حال، حتی پس از مشخص شدن نتایج، ممکن است مذاکرات احزاب برای تشکیل ائتلاف و تعیین نخست‌وزیر جدید چند هفته طول بکشد.
نتانیاهو تا چه زمانی نخست‌وزیر خواهد ماند؟
برگزاری انتخابات به معنای پایان فوری نخست‌وزیری نتانیاهو نیست.
بر اساس قوانین اسرائیل، دولت مستقر تا زمان تشکیل دولت جدید به‌عنوان دولت انتقالی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
بنابراین، حتی اگر احزاب مخالف نتانیاهو اکثریت کرسی‌های پارلمان را به دست آورند، او تا زمان آغاز به کار دولت جدید همچنان نخست‌وزیر خواهد بود.
هم‌زمان با اعلام قیمت ۲۵۰ هزار تومانی هر کیلوگرم مرغ تازه در میادین تهران، دو تشکل تولید‌کننده مرغ از ممنوعیت عرضه مرغ کامل با وزن بیش از ۲.۲ کیلوگرم خبر داده‌اند. این تشکل‌ها هدف ضوابط تازه را کاهش مصرف خوراک، کوتاه شدن دوره پرورش و کاهش هزینه‌های تولید اعلام کرده‌اند.
خبرگزاری مهر پنج‌شنبه ۲۳ مهر به نقل از سازمان مدیریت میادین میوه و تره‌بار شهرداری تهران گزارش داد هر کیلوگرم مرغ کامل تازه با بسته‌بندی کیسه‌ای در این مراکز ۲۵۰ هزار تومان عرضه می‌شود. با این نرخ، خرید یک مرغ دو کیلویی ۵۰۰ هزار تومان هزینه دارد.
این قیمت مربوط به میادین و بازارهای زیر نظر شهرداری تهران است و نرخ یکسان فروش مرغ در همه فروشگاه‌ها یا سراسر کشور نیست.
بر اساس گزارش خبرگزاری تسنیم در ۲۲ مهر، اتحادیه سراسری مرغداران گوشتی ایران و انجمن صنفی شرکت‌های زنجیره‌ای تولید گوشت مرغ، در نامه‌ای، ضوابط تازه عرضه مرغ گرم را پس از هماهنگی با وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده‌اند.
مطابق این نامه، سقف وزن لاشه برای عرضه مرغ کامل ۲.۲ کیلوگرم تعیین شده و مرغ‌های سنگین‌تر باید به‌صورت قطعه‌بندی‌شده وارد بازار شوند.
بنابراین، محدودیت اعلام‌شده به شکل عرضه مربوط است و فروش گوشت مرغ‌های بالاتر از این وزن را به‌طور کلی ممنوع نمی‌کند.
امضاکنندگان نامه، «کاهش مصرف نهاده‌ها، کوتاه شدن دوره پرورش و بهبود ضریب تبدیل، (یعنی کاهش میزان خوراک مصرفی برای تولید هر کیلوگرم وزن)»، را از اهداف این تصمیم عنوان کرده‌اند.
در این نامه همچنین از معاونت امور تولیدات دامی وزارت جهاد کشاورزی خواسته شده است با همکاری سازمان دامپزشکی و ادارات کل استانی، بر اجرای ضوابط نظارت کند.
در متن خبر منتشرشده، زمان دقیق آغاز اجرا و جزییات برخورد با تخلف، مشخص نشده است.
هشدار یک فروشنده درباره گرانی و کاهش عرضه
در ویدیویی اینستاگرامی، فردی که کاسب معرفی شده است، از افزایش قیمت خبر می‌دهد و پیش‌بینی می‌کند طی ۲۰ روز آینده، مرغ گران‌تر شود.
او می‌گوید زیان مرغداران باعث شده جوجه‌ریزی نکنند و این وضعیت می‌تواند عرضه را در هفته‌های بعد مختل کند.
زیان تولیدکنندگان پیش‌تر نیز در گزارش‌های رسانه‌ای مطرح شده بود.
خبرآنلاین در گزارشی که ۲۳ شهریور به نقل از حبیب اسدالله‌نژاد، مدیرعامل اتحادیه مرغداران گوشتی، نوشته بود، تاکید کرد مرغداران محصول خود را کیلویی ۱۸۰ تا ۲۰۰ هزار تومان عرضه می‌کنند و در فروش هر کیلو، ۵۰ تا ۶۰ هزار تومان زیان می‌بینند.
این ارقام به فروش در مبدا تولید مربوط است و با قیمت مرغ کشتار‌شده در خرده‌فروشی تفاوت دارد.
این گزارش، نگرانی تولیدکنندگان را درباره هزینه‌ها و درآمدشان نشان می‌دهد، اما به تنهایی ادعای توقف جوجه‌ریزی یا کمبود قریب‌الوقوع مرغ را تایید نمی‌کند.
سپاه تهران از توزیع بیش از ۴۰۰ هزار بسته معیشتی خبر داد
در خبری جداگانه درباره حمایت معیشتی از خانوارها، تسنیم جمعه ۲۴ مهر از برگزاری برنامه‌ای با عنوان «رزمایش بعثت» برای توزیع بسته‌های معیشتی و جهیزیه در تهران خبر داد.
حسن حسن‌زاده، فرمانده سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ، گفت هدف اولیه تهیه ۳۱۳ هزار بسته معیشتی و ۳۱۳ سری جهیزیه بود، اما به گفته او، با «مشارکت مردم» شمار بسته‌ها از ۴۰۰ هزار و جهیزیه‌ها از ۷۰۰ سری فراتر رفت.
او گفت خودروهای حامل این کمک‌ها از ساعت هشت صبح در مسیر میدان «امام حسین» تا میدان انقلاب مستقر شدند. تسنیم نیز از مشارکت بسیجیان، طلاب، دانشجویان و دیگر شهروندان در آماده‌سازی بسته‌ها خبر داد.
جمهوری اسلامی در ماه‌های گذشته با پشتیبانی نهادهای رسمی، از جمله ارگان‌های وابسته به سپاه پاسداران و بسیج، تجمعات شبانه حامیان حکومت را پیش برده است.
حسن‌زاده این برنامه را پاسخی به تلاش «دشمن» برای تشدید فشار اقتصادی توصیف کرد.
در گزارش تسنیم، ارزش هر بسته معیشتی، ترکیب اقلام، سهم منابع عمومی و کمک‌های مردمی و شیوه شناسایی دریافت‌کنندگان اعلام نشده است.
به گفته دبیر کمیته ملی پیشگیری و کنترل سرطان، سالانه بیش از ۱۵۶ هزار مورد تازه سرطان در ایران ثبت می‌شود. نزدیک به ۴۶ درصد مبتلایان به سرطان پستان نیز پس از رسیدن بیماری به مراحل پیشرفته، تشخیص داده می‌شوند.
خبرگزاری ایرنا گزارش داد علی مطلق، دبیر کمیته ملی پیشگیری و کنترل سرطان، گفته است سالانه ۱۵۶ هزار و ۴۶۷ مورد تازه سرطان در میان زنان و مردان شناسایی می‌شود.
او افزود ۳۸۹ هزار و ۴۶۶ بیمار تا پنج سال پس از تشخیص زنده می‌مانند و از هر ۱۰ بیمار، به‌طور میانگین یک نفر پیش از ۷۵ سالگی جان می‌بازد.
این رقم با برآورد سالانه ۲۰۰ هزار موردی که رییس انجمن رادیوانکولوژی در چهارم مهر اعلام کرد تفاوت دارد.
ایرنا روش محاسبه و دوره آماری را مشخص نکرده است اما این اختلاف به تنهایی نشانه کاهش ابتلا نیست.
سرطان پستان؛ تشخیص دیرهنگام و انتظار طولانی
مطلق، سرطان‌های پستان، روده بزرگ و راست‌روده، معده، پروستات و ریه را پرتکرارترین انواع در ایران دانست.
به گفته او، سرطان پستان شایع‌ترین سرطان زنان است و سالانه ۲۱ هزار و ۳۰۴ مورد تازه از آن ثبت می‌شود.
میانگین سن ابتلا ۴۶.۸ سال است؛ رقمی که با گزارش‌های پیشین درباره سن پایین ابتلا در ایران همخوانی دارد.
او گفت ۴۵.۸ درصد مبتلایان در مرحله سوم یا چهارم تشخیص داده می‌شوند و ۳۴ درصد بیش از سه ماه برای تشخیص قطعی منتظر می‌مانند.
مطلق خواستار کاهش این زمان به کمتر از دو ماه شد.
سرطان و هزینه‌های ریالی
مطلق داده‌های دقیق و یکپارچه را پیش‌شرط برنامه‌ریزی برای پیشگیری، غربالگری و درمان دانست.
او گفت شبکه ملی مراقبت سرطان برای پیوند خدمات موجود طراحی شده و هدف آن ساخت مراکز تازه نیست.
از اردیبهشت ۱۴۰۳ تا خرداد ۱۴۰۵، بیش از ۲۸ میلیون و ۵۶۶ هزار سند هزینه‌ای مرتبط با سرطان در سامانه‌های بیمه‌ای و درمانی ثبت شده است که مجموع اسناد، ۱۹۳ هزار و ۷۰۰ میلیارد ریال بوده است.
هزینه‌های ثبت‌شده در سال ۱۴۰۴ نیز نسبت به سال پیش ۵۳ درصد افزایش یافته است. این رقم مجموع اسناد است، نه میانگین هزینه درمان برای هر بیمار.
ایران‌اینترنشنال پیش از این در گزارشی درباره فشار هزینه درمان، به دشواری پرداخت و مشکلات بیمه‌ای بیماران پرداخت.
شبکه مراقبت و نیازهای پس از درمان
مطلق گفت شبکه ملی مراقبت سرطان ۱۸ مداخله در سه محور کیفیت خدمات، دسترسی و حمایت مالی تعریف کرده است.
مسیر مراقبت از پیشگیری و تشخیص زودهنگام تا درمان تخصصی، مراقبت تسکینی و پایش، ادامه می‌یابد.
او افزود پوشش بیمه پایه و حمایتی، مشروط به ورود بیمار به شبکه و ثبت اطلاعات در پرونده الکترونیک سرطان است.
شهپر حقیقت، استاد اپیدمیولوژی مرکز تحقیقات سرطان پستان، گفت که مراقبت نباید با پایان درمان متوقف شود.
او کنترل درد، خستگی، عوارض دارویی و مشکلات شناختی، ورزش و تغذیه علمی، حمایت روانی از خانواده و حفظ باروری پیش از درمان‌های تهاجمی را از نیازهای بیماران دانست.
رییس انجمن سوختگی ایران هشدار داد تداوم کمبود پرستار، فرسودگی شغلی و خروج نیروهای باتجربه از بخش‌های سوختگی می‌تواند خطر مرگ‌ومیر و عفونت بیماران را افزایش دهد. حمید صالحی مشکلات معیشتی و نبود حمایت‌های منظم روانی را از عوامل دشوار شدن ماندگاری پرستاران در این بخش‌ها دانست.
صالحی در گفت‌وگو با خبرگزاری ایلنا گفت تعداد پرستاران بخش‌های سوختگی با شمار بیماران و نیازهای مراقبتی آنان تناسب ندارد؛ بیمارانی که علاوه بر مراقبت‌های معمول، به پانسمان‌های تخصصی و خدمات ویژه نیاز دارند.
او تاکید کرد حتی با فراهم بودن تجهیزات و زیرساخت‌های درمانی، بدون نیروی انسانی کافی و باتجربه نمی‌توان به نتایج مطلوب رسید.
به گفته او، انتقال پرستاران به بخش‌هایی با فشار کاری کمتر یا خروج آنان از نظام درمان، ظرفیت تخصصی مراکز سوختگی را کاهش می‌دهد.
این هشدار در شرایطی مطرح می‌شود که کمبود پرستار به بخش‌های سوختگی محدود نیست.
پیش از این و در ۲۳ مرداد، عباس عبادی، معاون پرستاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در مصاحبه‌ای با ایسنا گفته بود نظام سلامت ایران با کمبود حدود ۱۰۰ هزار پرستار روبه‌روست.
عبادی تاکید کرده بود مجوزهای محدود استخدامی در بهترین حالت به حفظ وضعیت موجود کمک کرده‌اند.
مراقبت از بیماران سوختگی، پرستاران را زیر فشار مستمر قرار می‌دهد
صالحی مواجهه روزانه با درد شدید، آسیب‌های گسترده جسمی و مرگ برخی بیماران را از عوامل فشار روانی بر پرستاران سوختگی دانست.
به گفته او، این فشارها گاهی به زندگی شخصی و خانوادگی آنان نیز منتقل می‌شود.
او توضیح داد پرستاران در شیفت‌های هشت ساعته و گاه ۱۲ ساعته، مسئولیت مراقبت مستمر از بیماران را بر عهده دارند، اما حمایت از سلامت روان آنان عمدتا به امکان مراجعه برای مشاوره روان‌شناسی و روان‌پزشکی محدود مانده است.
به گفته رییس انجمن سوختگی، این خدمات با همکاری انجمن و برخی دانشگاه‌ها فراهم شده، اما برنامه‌ای منظم برای ارزیابی دوره‌ای سلامت روان و پیشگیری از فرسودگی شغلی وجود ندارد: «در نتیجه، دریافت حمایت اغلب به مراجعه خود پرستار وابسته است؛ مراجعه‌ای که ممکن است تا جدی شدن مشکلات به تعویق بیفتد.»
ابعاد آسیب‌های سوختگی نیز نیاز به مراقبت طولانی‌مدت را افزایش می‌دهد.
سازمان بهداشت جهانی می‌گوید سوختگی‌های غیرکشنده می‌توانند به بستری طولانی، تغییر شکل ظاهری و ناتوانی منجر شوند و گاه با انگ اجتماعی و طرد شدن همراه هستند.
این سازمان آموزش کارکنان درمان و تقویت خدمات تخصصی سوختگی را از محورهای بهبود مراقبت می‌داند.
مشکلات معیشتی، امکان استراحت را محدود می‌کند
صالحی گفت برخی پرستاران به دلیل مشکلات معیشتی ناچارند در بیش از یک مرکز کار کنند؛ وضعیتی که به گفته او، حتی مزایایی مانند مرخصی بیشتر را نیز کم‌اثر می‌کند.
او درباره تناسب حقوق پرستاران سوختگی با دشواری کارشان گفت آمار دقیق و رسمی در اختیار ندارد، اما بر اساس گفت‌وگو با همکارانش، به نظر می‌رسد حقوق پایه آنان تفاوت قابل توجهی با سایر بخش‌ها ندارد.
صالحی تاکید کرد این موضوع به بررسی دقیق‌تر نیاز دارد.
بحث جبران کمبود نیرو از طریق اضافه‌کاری پیش‌تر نیز مطرح شده بود.
احمد نجاتیان، رییس کل سازمان نظام پرستاری، ۱۱ دی ۱۴۰۳ در توضیح مصوبه افزایش مبلغ اضافه‌کاری به خبرگزاری مهر گفته بود هدف این تصمیم، کمک به بیمارستان‌های دولتی برای جبران کمبود پرستار از طریق اضافه‌کاری نیروهای موجود است.
صالحی همچنین از مهاجرت تعدادی از پرستاران همکار خود به کشورهایی از جمله استرالیا و بریتانیا خبر داد، اما تصریح کرد آمار رسمی و دقیقی درباره مهاجرت پرستاران بخش سوختگی در اختیار ندارد.
اجرای بازنشستگی پیش از موعد همچنان محل انتقاد است
رییس انجمن سوختگی با اشاره به سختی کار این پرستاران گفت با وجود پیش‌بینی امکان بازنشستگی پس از ۲۰ سال خدمت، «ظاهرا این قانون در عمل اجرا نمی‌شود».
او کمبود نیرو را یکی از موانع استفاده از این تسهیلات دانست.
با این حال، شرایط بازنشستگی همه پرستاران یکسان نیست.
نجاتیان پیش‌تر در گفت‌وگویی با ایسنا، میان وضعیت بخش خصوصی و دولتی تفاوت گذاشته و گفته بود امکان بازنشستگی با ۲۰ سال سابقه در بخش خصوصی وجود دارد، در حالی که برای پرستاران دولتی از سابقه ۲۵ ساله سخن گفته می‌شود.
بنابراین، اظهارات صالحی درباره بازنشستگی ۲۰ ساله را نمی‌توان به همه پرستاران با وضعیت‌های استخدامی متفاوت تعمیم داد.
به این ترتیب شرط بازنشستگی برای همه پرستاران یکسان نیست.
وب‌سایت «تامین۲۴»، رسانه حوزه تامین اجتماعی، دوم اردیبهشت ۱۴۰۵ توضیح داد پرستاران بیمه‌شده تامین اجتماعی شاغل در مراکز خاص درمانی جانبازان، برای استفاده از بازنشستگی با سنوات ارفاقی، باید دست‌کم ۲۵ سال سابقه خدمت داشته باشند و موافقت بالاترین مقام مسئول بنیاد شهید را دریافت کنند. نمونه‌ای که نشان می‌دهد بازنشستگی پس از ۲۰ سال خدمت، قاعده‌ای یکسان برای همه پرستاران نیست.
سالانه ده‌ها هزار بیمار سوختگی بستری می‌شوند
فشار بر نیروی انسانی مراکز سوختگی در شرایطی ادامه دارد که این مراکز با شمار قابل توجهی از بیماران روبه‌رو هستند.
علیرضا جلالی، رییس انجمن حمایت از بیماران سوخته، هفتم دی ۱۴۰۴ در نشست خبری وزارت بهداشت گفته بود سالانه حدود ۳۰۰ هزار مورد سوختگی در ایران رخ می‌دهد که به بستری شدن ۳۰ هزار نفر و مرگ حدود دو هزار و ۹۰۰ نفر می‌انجامد.
صالحی برای حفظ نیروهای باتجربه و جذب پرستاران جوان، خواستار افزایش حمایت‌های مالی، رسیدگی منظم به سلامت روان و فراهم کردن فرصت آموزش تخصصی شد.
او کمبود نیرو و نارضایتی شغلی را دو مانع اصلی اجرای استانداردهای مراقبت در بخش‌های سوختگی دانست.
صالحی همچنین از سازمان نظام پرستاری خواست پیگیری مطالبات این گروه را با همکاری جامعه پزشکی و دیگر اعضای کادر درمان تقویت کند و تاکید کرد تامین پرستار کافی و حفظ نیروهای متخصص، مستقیما با ایمنی بیماران و کیفیت درمان آنان ارتباط دارد.
دو اندیشکده آمریکایی در گزارشی مشترک می‌گویند نقض حقوق بشر و بهره‌کشی از کارگران به تقویت ماشین جنگی روسیه و همکاری نظامی آن با ایران، چین و کره شمالی کمک می‌کند و مقابله با این روند باید بخشی از سیاست امنیتی غرب باشد.
مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی و موسسه جورج دبلیو بوش، فعال در حوزه سیاست خارجی، امنیت و حقوق بشر، در گزارش ۲۲ مهر خود خواستار تحریم شبکه‌های جذب نیروی کار، توقف تبلیغات فریبکارانه استخدام و تحقیق بین‌المللی درباره مجتمع تولید پهپاد آلابوگا در روسیه شد؛ مرکزی که پهپادهای مبتنی بر طراحی شاهد ایران را می‌سازد.
محور اصلی این گزارش، نوشته ویکتور چا، پژوهشگر مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، و جوزف کیم، مدیر برنامه سیاست جهانی موسسه بوش، مجتمع آلابوگا، در نزدیکی شهر یلابوگای جمهوری تاتارستان روسیه، است.
نویسندگان این مجتمع را نمونه‌ای از همکاری چین، روسیه، جمهوری اسلامی و کره شمالی توصیف می‌کنند که به اعتقاد آن‌ها، نقض حقوق بشر را به تداوم جنگ پیوند می‌زند.
بر اساس گزارش، جمهوری اسلامی ابتدا پهپادهای آماده شاهد را به روسیه تحویل داد و سپس با انتقال فناوری، تخصص و طراحی، به مسکو کمک کرد نسخه داخلی این پهپادها را تولید کند.
روسیه اکنون مدل‌های ارتقایافته شاهد را با نام «گران» در آلابوگا می‌سازد. گزارش با استناد به بررسی‌های مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، ظرفیت این کارخانه را بیش از پنج هزار و ۵۰۰ پهپاد در ماه توصیف کرد.
وعده شغل و تحصیل، کار در خط تولید تسلیحات
این گزارش، بر اساس گزارش‌های تحقیقی رسانه‌ها درباره مجتمع آلابوگا و آگهی‌های استخدام نیرو برای این کارخانه از طریق اینفلوئنسرها در شبکه‌های اجتماعی، کارگران این مجموعه را به سه گروه تقسیم می‌کند: نوجوانان و جوانان روس، کارگران خارجی و نیروهای اعزامی کره شمالی و شیوه جذب و کنترل هر گروه را شرح می‌دهد.
در بخشی از این گزارش آمده است کالج پلی‌تکنیک آلابوگا نوجوانانی حتی ۱۵ ساله را با عنوان «کسب تجربه کاری» جذب می‌کند. برخی تا ۱۲ ساعت در هر شیفت کار می‌کنند و دستمزدشان به سهمیه‌های سخت‌گیرانه تولید وابسته است. علاوه بر این فشارها، اگر این نوجوانان به خانواده‌هایشان بگویند در کارخانه چه چیزی می‌سازند، با تهدید و جریمه از سوی کارفرما مواجه می‌شوند.
گزارش همچنین می‌گوید در برنامه «آلابوگا استارت»، زنان جوان از کشورهای آفریقایی و دیگر مناطق وعده بلیت رایگان و دستمزد ماهانه بیش از ۵۰۰ دلار جذب می‌شوند. آگهی‌های شبکه‌های اجتماعی آن‌ها را با وعده «کار در خدمات پذیرایی یا تولید» به استخدام در این برنامه ترغیب می‌کنند.
متقاضیان پس از آزمون اولیه و بررسی امنیتی راهی روسیه می‌شوند، اما بنا بر گزارش، بسیاری پس از ورود درمی‌یابند که باید در ساخت پهپاد مشارکت کنند.
نویسندگان با استناد به تحقیق آسوشیتدپرس نوشتند هزینه پرواز، مسکن، خدمات پزشکی و کلاس زبان از دستمزد کارگران کسر می‌شود و محدودیت رفت‌وآمد و ضبط گذرنامه، ترک کار را دشوار می‌کند.
در خط تولید، کارگران سازه پهپادها را مونتاژ و رنگ می‌کنند و با مواد شیمیایی سروکار دارند. گزارش، فریب در استخدام، ضبط مدارک، محدودیت رفت‌وآمد و پنهان‌کردن ماهیت خطرناک شغل را از نشانه‌های قاچاق انسان ارزیابی کرده است.
کره شمالی و ابهام در شمار کارگران
گزارش این دو اندیشکده اعزام نیروی کار کره شمالی را روندی دولتی توصیف می‌کند که در آن رفت‌وآمد کارگران از سوی حکومت کنترل می‌شود و و بخش عمده دستمزدشان را می‌گیرد.
نویسندگان با استناد به وزارت خارجه آمریکا می‌نویسند حکومت کره شمالی تا ۹۰ درصد از درآمد کارگران شاغل در خارج از مرزهای این کشور را بر می‌دارد تا در تامین منابع برنامه‌های هسته‌ای و موشکی پیونگ‌یانگ هزینه شود.
گزارش، شمار کارگران اعزامی کره شمالی به آلابوگا را تا ۱۲ هزار نفر اعلام می‌کند. با این حال، سازمان اطلاعات دفاعی اوکراین، منبع این آمار، از برنامه مسکو برای جذب این تعداد کارگر تا پایان سال ۲۰۲۵ خبر داده بود و ورود و اشتغال آنان را تایید نکرده بود.
به گفته این نهاد اوکراینی، در توافق‌های اولیه، دستمزد کارگران ساعتی دو دلار و ۵۰ سنت تعیین شده بود.
نویسندگان در این بخش از گزارش هشدار می‌دهند تکنسین‌های کره شمالی می‌توانند تجربه کار در خطوط تولید انبوه و تغییرات فنی پهپادهای روسی را به کشورشان منتقل کنند؛ روندی که توان پهپادی پیونگ‌یانگ را افزایش می‌دهد.
نقش چین در قطعات و مبادلات مالی
در تقسیم نقش‌های ارائه‌شده در گزارش، جمهوری اسلامی طراحی و فناوری اولیه، روسیه کارخانه و کره شمالی نیروی کار را فراهم می‌کنند و چین امکانات لازم برای تولید انبوه را تامین می‌کند.
این امکانات شامل باتری، موتور، قطعات الکترونیکی، تجهیزات ناوبری و سامانه‌های مقاوم در برابر پارازیت است. شرکت‌های چینی همچنین در تامین خطوط تولید و انتقال قطعات از مسیر چین و هنگ‌کنگ نقش دارند.
بااین‌حال، نویسندگان تصریح می‌کنند که تامین مالی مستقیم کارخانه‌های آلابوگا از سوی چین روشن نیست. نقش مالی مطرح‌شده بیشتر به زیرساخت پرداخت و تسهیل مبادلاتی مربوط است که امکان دورزدن تحریم‌ها را فراهم می‌کند.
گزارش نقش جمهوری اسلامی را بر انتقال فناوری و تخصص متمرکز می‌داند و مدرک مستقلی درباره دخالت مستقیم جمهوری اسلامی در جذب یا قاچاق کارگران ارائه نمی‌کند.
درخواست تحقیق و تحریم شبکه جذب نیرو
نویسندگان در پایان این گزارش از آمریکا می‌خواهند شرکت‌های پوششی، واسطه‌ها و مراکز آموزشی دخیل در شبکه جذب نیرو را شناسایی و تحریم کند و برای تحقیق درباره آلابوگا گروهی چندجانبه تشکیل دهد.
نویسندگان همچنین خواستار مقابله شبکه‌های اجتماعی با حساب‌های جذب کارگر، حمایت از قربانیان و فشار بر شرکت‌های خارجی برای خروج از منطقه شده‌اند تا از این طریق ظرفیت نظامی روسیه و همکاری نظامی این چهار کشور ناقض حقوق بشر محدود شود.
