سازمان حقوق بشر برای ورزش خبر داد؛ ۷ ورزشکار ایرانی در خطر اعدام

سازمان حقوق بشر برای ورزش با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود از ۷ ورزشکار ایرانی در خطر اعدام خبر داد.

سازمان حقوق بشر برای ورزش با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود از ۷ ورزشکار ایرانی در خطر اعدام خبر داد.
براساس گزارش این سازمان، علی پیشهورزاده، مریم هداوند، احسان خدادی، بنیامین نقدی، احسان حسینیپور حصارلو، ترانه رحیمی و محمدجواد وفایی ثانی ورزشکارانی هستند که جان آنها در زندانهای جمهوری اسلامی در خطر است.
علی پیشهورزاده، ۲۸ ساله و ورزشکار سابق رشتههای شنا و واترپلو از گیلان، در مرداد ۱۴۰۵ به اعدام محکوم شد. بر اساس گزارشها، او پس از بازداشت در جریان انقلاب ملی ایرانیان در دی ۱۴۰۴ تحت شکنجه قرار گرفته و به اعترافات اجباری وادار شده است. همچنین درباره محرومیت او از دسترسی به وکیل و نقض جدی حق دادرسی عادلانه ابراز نگرانی شده است.
مریم هداوند، کوهنورد ۴۲ ساله، در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بازداشت و در آوریل همان سال به اعدام محکوم شد. گروههای حقوق بشری درباره روند دادرسی او، از جمله محرومیت از دسترسی به وکیل مستقل، ابراز نگرانی کردهاند.
احسان خدادی، کشتیگیر ۳۱ ساله اهل ملکان، در تابستان ۱۴۰۵ به اعدام محکوم شد. بر اساس گزارشها، اعترافاتی که گفته میشود تحت شکنجه گرفته شده، در پرونده او مورد استناد قرار گرفته است.
بنیامین نقدی، قهرمان ۲۶ ساله کیکبوکسینگ و مویتای از شیراز، با حکم قطعی اعدام روبهرو است و این حکم از سوی دیوان عالی کشور تایید شده است. درباره اعتراف تلویزیونی او که مدت کوتاهی پس از بازداشتش منتشر شد، ابراز نگرانی شده است.
احسان حسینیپور حصارلو، فوتبالیست ۱۹ ساله باشگاه جهانگستر، با حکم قطعی اعدام روبهرو است. گزارشهای حقوق بشری از ادعای شکنجه، محرومیت از دسترسی به وکیل و نقضهای جدی در روند دادرسی او خبر دادهاند.
ترانه رحیمی، ورزشکار ۲۰ ساله سوارکاری و مربی اسب از استان اصفهان، پس از بازداشت در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در شهریور ۱۴۰۵ به اعدام محکوم شد. گروههای حقوق بشری درباره تضمینهای دادرسی عادلانه، از جمله محدودیت دسترسی وکلای مدافع به پرونده، ابراز نگرانی کردهاند.
محمدجواد وفایی ثانی، قهرمان و مربی ۳۳ ساله بوکس از مشهد، همچنان با حکم اعدام روبهرو است. او در اسفند ۱۳۹۸ بازداشت شد و درباره روند دادرسی و خطر طولانیمدت اجرای حکم او نگرانیهایی مطرح شده است.






دو شکست متوالی برابر ازبکستان و روسیه، دریافت پنج گل و تنها یک گل زده، موج تازهای از انتقادها از وضعیت تیم ملی فوتبال ایران به راه انداخته است. رسانههای داخلی با اشاره به عملکرد تیم در ماههای اخیر، درباره آینده تیم ملی و ادامه همکاری با امیر قلعهنویی هشدار دادهاند.
تسنیم در گزارشی نوشت که مسئله تیم ملی فقط نتایج دو بازی اخیر نیست و این تیم با «بحران هویت، شخصیت و مسیر آینده» روبهرو است. این رسانه تاکید کرد که ۹۹ روز مانده به جام ملتهای آسیا، هنوز مشخص نیست تیم ملی قرار است چه سبک و الگویی از فوتبال را دنبال کند.
تسنیم با اشاره به شکست ۳ بر یک برابر ازبکستان و ۲ بر صفر مقابل روسیه، نوشت که تیم ملی در این مسابقات نشانه روشنی از یک الگوی تاکتیکی مشخص نشان نداده است. این رسانه همچنین تاکید کرد که توضیح شکستها با «اشتباهات فردی» نمیتواند پاسخ کاملی برای مشکلات تیم باشد و کادر فنی باید مشخص کند برای کاهش این اشتباهات چه برنامهای دارد.
این رسانه همچنین عملکرد تیم مقابل روسیه را زیر سوال برد و با اشاره به مالکیت ۶۷ درصدی روسها، ۱۲ شوت و پنج شوت در چارچوب آنها، در برابر ۳۳ درصد مالکیت، هشت شوت و سه شوت در چارچوب ایران، نوشت که امید گل نمیتواند جای تحلیل تاکتیکی و بررسی میزان کنترل مسابقه را بگیرد.
مهر نیز در گزارشی با انتقاد از عملکرد تیم ملی، دو شکست اخیر را زنگ خطری برای آینده فوتبال ایران دانست و از ادامه حضور امیر قلعهنویی روی نیمکت تیم ملی انتقاد کرد. این رسانه با اشاره به عملکرد ایران در جام جهانی و سه تساوی برابر نیوزیلند، بلژیک و مصر، نوشت که تیم ملی با وجود شکستنخوردن، در هیچیک از این مسابقات به پیروزی نرسید.
مهر همچنین از مهدی تاج، رییس فدراسیون فوتبال، به دلیل ادامه حمایت از قلعهنویی انتقاد کرد و نوشت که فدراسیون در شرایط فعلی باید درباره کادر فنی تصمیمگیری کند.
فرهیختگان نیز با انتقاد از عملکرد فدراسیون فوتبال، رویکرد مهدی تاج در قبال کادر فنی را «انفعال» توصیف کرد و نوشت که تصمیم نگرفتن درباره وضعیت کادر فنی، خود یک تصمیم محسوب میشود.
این رسانه با اشاره به نتایج تیم ملی و همچنین حذف تیم امید از بازیهای آسیایی ناگویا، عملکرد فدراسیون فوتبال را مورد انتقاد قرار داد و پرسید چرا درباره تیم امید واکنش سریعتری نشان داده شد اما درباره وضعیت تیم ملی، تصمیم مشخصی گرفته نمیشود.
در مجموع، محور اصلی انتقادهای مطرحشده در این سه رسانه، فقط شکست مقابل ازبکستان و روسیه نیست؛ بلکه نبود الگوی روشن تاکتیکی، تردید درباره روند جوانگرایی، نحوه آمادهسازی تیم و ادامه حمایت فدراسیون از کادر فنی، مهمترین نگرانیهایی است که درباره تیم ملی مطرح شده است.
اطلاعات رسیده به کارزار «کشف حقیقت» حاکی است علیرضا سپاهی، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه و محکومان به اعدام در پرونده «میدان علیخانی» اصفهان، هنگام بازداشت در خانه هدف چهار گلوله ساچمهای قرار گرفته و سپس در بازداشتگاه، تحت شکنجه بوده است.
پرونده سپاهی پس از طی مراحل قضایی به اجرای احکام رسیده و نگرانی درباره اجرای حکم اعدامش افزایش یافته است.
یک زندانی سابق که مدتی با او همبند بوده، گفت شخصا آثار چهار محل اصابت گلوله را روی پاهای او دیده است.
به گفته این منبع، سپاهی گفته بود بهبود اولیه جراحاتش حدود دو ماه طول کشید.
او که اکنون در بند امنیتی «الفطا» در زندان دستگرد اصفهان نگهداری میشود، ششم مرداد، همزمان با اجرای حکم اعدام دو زندانی دیگر که یکی از آنان ابوالفضل سپاهی، پسرعمویش بود، دچار سکته شد و به بیمارستان الزهرا انتقال یافت.
پس از طی دوره درمان، او بار دیگر به زندان بازگردانده شد.
شلیک به پاها هنگام بازداشت در خانه
بر اساس روایت این منبع، سپاهی دو روز پس از اعتراضات دیماه در خانه بازداشت شد. ماموران هنگام ورود، اعضای خانواده را روی زمین خواباندند و به طبقه بالا، جایی که سپاهی در اتاقش بود، رفتند.
این منبع گفت یکی از ماموران، سپاهی را نگه داشت و مامور دیگری گفت: «نگهش دار، میخواهم با تیر بزنمش.»
به گفته او، سپس به هر دو ساق پای سپاهی شلیک شد و هنگام انتقال نیز دو گلوله دیگر به رانهای او اصابت کرد.
یکی از گلولهها در استخوان ران سپاهی باقی ماند و او برای جراحی به بیمارستان کاشانی منتقل شد. منبع آگاه گفت ماموران از پزشک خواستند او را هرچه سریعتر مرخص کند و سپاهی پس از دو روز بستری، به بازداشتگاه سروش قائمیه منتقل شد.
به گفته این همبند سابق، خواهر نوجوان، برادر و مادر سپاهی نیز بازداشت شدند و ماموران بخشی از وسایل خانه و جهیزیه خواهر او را تخریب کردند.
۲۶ روز بازجویی و روایت شکنجه
این منبع گفت سپاهی حدود ۲۶ روز در بازداشتگاه سروش تحت بازجویی و شکنجه قرار گرفت.
به گفته او، در دورهای از این مدت، مادر سپاهی را به اتاق مجاور میآوردند تا صدای شکنجه فرزندش را بشنود یا شاهد آنچه بر او میگذشت باشد.
بر اساس این روایت، در یکی از بازجوییها یک درجهدار از سربازی میخواهد تا به صورت سپاهی سیلی بزند. ضربات به اندازهای شدید بوده که صورت و چشم او بهشدت متورم و دچار خونریزی میشود.
این زندانی سابق افزود در روزهای بعد، پابندهای سپاهی را باز میکردند و به محل اصابت گلولهها ضربه میزدند و با شلنگ به زخمهای او میکوبیدند؛ بهگونهای که زخمها دوباره خونریزی میکردند.
شدت فشار به حدی بوده که سپاهی فریاد زده است: «هرچه شما بگویید امضا میکنم.»
بازجویان در پاسخ، او را به برخورد با مادرش تهدید میکردند و از او میخواستند آنچه را «حقیقت» میخواندند بیان کند.
سپاهی گفته که «من حقیقت را گفتهام» اما بازجویی و فشار ادامه یافته است.
مهدی محمودیان، فعال مدنی، نیز ۲۱ شهریور اعلام کرد سپاهی و شماری دیگر از متهمان این پرونده در دوره بازداشت شکنجه شدهاند و ماموران، مادر او را هم مقابل چشمانش شکنجه کردهاند.
او افزود تعدادی از متهمان در دادگاه از شکنجه، تعرض و تهدید به تجاوز برای گرفتن اعتراف علیه یکدیگر سخن گفتهاند و بخش مهمی از پرونده و احکام صادرشده بر همین اعترافات استوار بوده است.
اعتراض سپاهی در دادگاه به نحوه بازداشت
این منبع گفت سپاهی در دادگاه به قاضی اعلام کرد ماموران هنگام بازداشت به او شلیک کردهاند. به گفته او، قاضی احتمال داد تیراندازی هنگام فرار صورت گرفته باشد، اما سپاهی پاسخ داد: «فرار چه بود؟ من را داخل اتاق خودم با تیر زدند.»
بر اساس همین روایت، چند متهم دیگر پرونده نیز که پیشتر علیه سپاهی اعتراف کرده بودند، در دادگاه گفتند اظهاراتشان تحت شکنجه گرفته شده است.
این منبع افزود پس از بازگشت متهمان از دادگاه به زندان، شماری از آنان بهشدت مورد ضربوشتم قرار گرفتند و برخی با «اعدام مصنوعی» و تهدید به مرگ مجبور شدند بار دیگر اعترافاتی علیه سپاهی و دیگر متهمان بنویسند.
به گفته او، برخی متهمان هنگام اجرای اعدام مصنوعی کنترل خود را از دست دادند و پس از بازگردانده شدن، برگههای اظهارات قبلیشان پاره شد و از آنان خواسته شد اعترافات تازهای بنویسند.
سمیه سپاهی، مادر علیرضا سپاهی، نیز اکنون در زندان دولتآباد به سر میبرد.
بر اساس اطلاعات رسیده، او به اتهامهای «اجتماع و تبانی»، «اقدام علیه امنیت ملی» و «شورش» به پنج سال حبس محکوم شده و در حال گذراندن دوران محکومیت خود است.
قوه قضاییه جمهوری اسلامی اعلام کرد حکم اعدام علی همتی سیستانی و مجید نیکاندیش، دو معترض بازداشتشده در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در مشهد، اجرا شده است. میزان مدعی شد این دو نفر در کشته شدن چهار نیروی حکومتی نقش داشتند.
خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، چهارشنبه هشتم مهر گزارش داد احکام اعدام همتی و نیکاندیش بامداد همان روز و پس از تایید دیوان عالی کشور اجرا شد.
در این گزارش عنوان دقیق اتهام منتهی به صدور حکم اعدام، شعبه دادگاه، تاریخ برگزاری جلسات محاکمه و زمان صدور حکم مشخص نشده است.
میزان تنها نوشت دادگاه با حضور متهمان و وکلای آنان برگزار شده، اما نام وکلا و جزییات دفاعیات آنها را منتشر نکرد.
قوه قضاییه اعتراضات ضدحکومتی دیماه ۱۴۰۴ را «کودتا» و معترضان را «عوامل دشمن» و «اغتشاشگر» خوانده است.
جمهوری اسلامی در ماههای گذشته اعتراضات سراسری را به آمریکا و اسرائیل نسبت داده و از این روایت برای توجیه سرکوب، بازداشت و اعدام معترضان استفاده کرده است.
روایت میزان از اتهامهای دو معترض
بر اساس روایت قوه قضاییه، همتی و نیکاندیش ۱۸ دی ۱۴۰۴ در اعتراضات منطقه طبرسی مشهد حضور داشتند و در «حمله به یک فروشگاه، آتش زدن ساختمانها و تخریب اموال عمومی» مشارکت کردند.
میزان به نقل از اعترافات منتسب به همتی نوشت او با چاقو به یک عضو بسیج حمله کرده و سپس چاقو را به نیکاندیش داده است تا او نیز فرد دیگری را هدف قرار دهد.
این رسانه توضیح نداد دو متهم مشخصا به قتل کدام یک از چهار نیروی حکومتی متهم شدهاند و ارتباط مستقیم اقدامات منتسب به آنان با مرگ هر چهار نفر چگونه در دادگاه اثبات شده است.
قوه قضاییه همچنین مدعی شد نیکاندیش سه کوکتل مولوتف و یک چاقو همراه داشته، از اعتراضات فیلم گرفته و تصاویر را برای شمارهای در خارج از کشور فرستاده است.
هویت صاحب این شماره و محتوای پیامهای ردوبدلشده اعلام نشده است.
میزان افزود ماموران در خانه همتی کالاهایی یافتند که به ادعای قوه قضاییه از یک فروشگاه برداشته شده بودند.
هیچ سند دادگاه یا مدرک مستقلی برای تایید این ادعاها منتشر نشده است.
این گزارش عمدتا بر اعترافات منتسب به دو اعدامشده استوار است و این در حالی است که پیشتر گزارشهای متعددی درباره اخذ اعترافات اجباری از بازداشتشدگان تحت فشار و شکنجه و استفاده از آنها برای صدور احکام سنگین منتشر شده است.
اطلاعات مستقلی درباره شرایط بازداشت و بازجویی این دو نفر یا دسترسی آنان به وکیل منتخب در دست نیست.
شتاب گرفتن اعدام معترضان دیماه
اجرای این دو حکم در ادامه موج اعدام بازداشتشدگان اعتراضات دیماه صورت گرفت.
جمهوری اسلامی ۲۵ مرداد شهرام صادقی را به اتهام حمله با خودرو به ماموران در کرج اعدام کرد و یکم شهریور نیز حکم اعدام مجید آدینه را اجرا کرد.
در هفتههای اخیر، امیدرضا حیدری، دانشجوی ۱۹ ساله، به اعدام محکوم شده و حسین رسولینسب، معترض محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، نیز با حکم اعدام روبهرو شده است.
سازمان حقوق بشر ایران ۲۴ شهریور اعلام کرد دستکم یکصد معترض بازداشتشده در معرض خطر اعدام قرار دارند. بر اساس این گزارش، تا آن تاریخ ۲۹ نفر از معترضان دیماه اعدام شده بودند که با احتساب اعدام همتی و نیکاندیش، این شمار به دستکم ۳۱ نفر رسیده است.
نهادهای حقوق بشری درباره محاکمههای شتابزده، محروم ماندن متهمان از وکیل منتخب و صدور احکام مرگ بر پایه اعترافات گرفتهشده زیر فشار و شکنجه، هشدار دادهاند.
نشریه اتلتیک در گزارشی تحلیلی به بررسی پیامدهای جنگ با جمهوری اسلامی بر ورزش در کشورهای حوزه خلیج فارس پرداخته است.
بر اساس این گزارش، با گذشت بیش از ۲۰۰ روز از آغاز درگیریها و حمله هوایی نیروهای آمریکایی و اسرائیلی، سایه سنگین ناامنی و بلاتکلیفی بر تقویم رویدادهای بینالمللی ورزش در منطقه افتاده است.
اگرچه لغو اولیه مسابقاتی چون جایزه بزرگ فرمول یک در بحرین و عربستان و دیدار نهایی «فینالیسیما» میان آرژانتین و اسپانیا در دوحه نشاندهنده ابعاد اولیه این بحران بود، اما تداوم جنگ اکنون برگزاری سایر رویدادهای پردرآمد پایان سال را نیز با چالش جدی مواجه کرده است.
در حوزه فرمول یک، برگزارکنندگان مسابقات تصمیمگیری نهایی برای اجرای دو مسابقه نهایی در قطر و ابوظبی را تا اواسط اکتبر به تاخیر انداختهاند. لغو این رقابتها، ضررهای مالی هنگفتی به همراه دارد؛ به همین منظور پیست «ایمولا» در ایتالیا به عنوان جایگزین در حالت آمادهباش قرار گرفته است.
در گلف، تورنمنتهای معتبر پایان فصل «DP World Tour» در ابوظبی و دبی نیز تحت تاثیر قرار گرفتهاند. اگرچه مسئولان قصد برگزاری طبق برنامه را دارند، اما برخی بازیکنان برجسته از جمله مت فیتزپاتریک نسبت به امنیت خود ابراز نگرانی کردهاند.
در بوکس، مبارزه بزرگ «کانلو آلوارز» و «کریستین مبیلی» که برای ۳۱ اکتبر در ریاض برنامهریزی شده، به دلیل نبود برنامههای تبلیغاتی و عدم اعلام مبارزات مقدماتی در هالهای از ابهام است و امکان انتقال آن به جده وجود دارد.
در رشته دوچرخهسواری، تورهای منطقهای مانند تور «العلا» در عربستان در هالهای از ابهام قرار دارند. علاوه بر این، حامیان مالی بزرگ منطقه دچار بحران شدهاند؛ بهطوری که شرکت انرژی «باپکو» در بحرین پس از حملات موشکی، اعلام کرد پرداخت دستمزدهای تیم بحرین-ویکتوریوس با تاخیر مواجه شده است. همچنین ابهاماتی درباره تداوم اسپانسری العلا برای تیم استرالیایی جکوالعلا وجود دارد.
در فوتبال، لیگهای داخلی منطقهای از جمله لیگ برتر ایران ماهها تعطیل بودند و تیمهای ایرانی مانند استقلال و تراکتور مجبور به برگزاری بازیهای خود در زمین بیطرف در لیگ نخبگان آسیا شدهاند.
در تنیس و قایقرانی (SailGP) نیز تورنمنتهای فوریه و مسابقات پایانی دبی و ابوظبی تحت نظر نهادهای امنیتی قرار دارند. در مجموع، ورزش خلیج فارس که سرمایهگذاریهای سنگینی در سالهای اخیر انجام داده بود، اکنون با بحرانی بیسابقه و بلاتکلیفی جدی روبهرو است.
توماس توخل پس از شکست تیم ملی فوتبال انگلیس مقابل اسپانیا در بازی نخست لیگ ملتها گفت فاصلهای میان دو تیم ندیده و اسپانیا فقط در «اجرای فنی» برتری داشته است. این در حالی است که اسپانیا پیش از نخستین گل انگلیس چند فرصت جدی داشت و میتوانست اختلاف را حتی به چهار گل برساند.
انگلیس پس از شکست در نیمهنهایی جام جهانی مقابل آرژانتین، با وعده توخل برای ساختن تیمی جسورتر و پذیرش «آشوب» به میدان برگشت، اما نخستین رویارویی با اسپانیای قهرمان جهان و اروپا بار دیگر یک مشکل قدیمی را آشکار کرد.
انگلیس در ومبلی ۳ بر ۲ شکست خورد تا تیمی که از سال ۱۹۶۶ در انتظار یک جام بزرگ است، همچنان در مسابقات بزرگ ناکام بماند.
به نوشته بیبیسی، انگلیس شروعی آشفته داشت و در همان دو دقیقه نخست با اشتباه مارک گوئهی از لامین یامال گل خورد. اسپانیا چند فرصت دیگر را نیز از دست داد، اما تیم توخل با گلهای آنتونی گوردون و هری کین ورق را برگرداند و نیمه نخست را ۲ بر یک برد.
توخل درباره عملکرد تیمش گفت: «مطمین نیستم آشوب زیادی در بازی ما وجود داشت. تعداد فوقالعادهای توپ را در نیمه زمین حریف پس گرفتیم. مقابل تیمی مثل اسپانیا فقط با بازی نفر به نفر میتوان چنین کاری کرد، بنابراین بسیار شجاع بودیم.»
نقطه عطف مسابقه در نیمه دوم رقم خورد؛ کین پشت ضربه پنالتی ایستاد، هنگام ضربه لیز خورد و فرصت افزایش برتری انگلیس را از دست داد. اسپانیا پس از آن با گلهای الکس بائنا و میکل اویارزابال بازی را برگرداند و روند شکستناپذیری خود را به ۳۹ مسابقه رساند.
توخل با وجود شکست از ساختار تیمش دفاع کرد و گفت: «در حمله ساختار مشخصی داشتیم. تلاش کردیم بارها جهت بازی را عوض کنیم و مدافعان کناری را جلو ببریم تا تفاوت ایجاد کنند. نکات مثبت زیادی وجود داشت، اما متاسفانه نتیجه را نگرفتیم.»
سرمربی انگلیس عملکرد دفاعی تیمش را نیز مثبت ارزیابی کرد و گفت: «دفاع ما و عملکردمان در بلوک پایین عالی بود، به جز گل سوم که از وسط باز شدیم. معمولا نباید چنین اتفاقی بیفتد.» با این حال، انگلیس در این مسابقه بارها در خط دفاع آسیبپذیر نشان داد و اشتباههای گوئهی و نیکو اورایلی مستقیما به گلهای اسپانیا منجر شد.
این شکست برای انگلیس یادآور نیمهنهایی جام جهانی بود؛ این تیم آنجا نیز با گل گوردون مقابل آرژانتین پیش افتاد، اما در نهایت شکست خورد. تفاوت این بار این بود که انگلیس عقب نکشید و تا پایان جنگید.
با این حال، اسپانیا در لحظات تعیینکننده آرامتر و دقیقتر بود؛ همان تفاوتی که مرز میان تیمی است که مرتب جام میبرد و انگلیسی که همچنان در حسرت نخستین افتخار بزرگ فوتبال مردان از سال ۱۹۶۶ است.
توخل با این حال معتقد بود فاصله زیادی میان دو تیم وجود نداشت: «هیچ فاصلهای ندیدیم، به جز در اجرای فنی. در ۲۰ متر پایانی آنها از ما بهتر بودند.»
ارزیابیای که با جریان بخشهایی از مسابقه همخوانی نداشت؛ اسپانیا پیش از آنکه انگلیس نخستین گل خود را بزند، فرصتهای متعددی برای افزایش اختلاف داشت و میتوانست خیلی زود سرنوشت مسابقه را مشخص کند.
کین پس از مسابقه گفت: «در جام جهانی به سطح خوبی رسیدیم، اما نتوانستیم ۹۰ دقیقه کامل آن سطح را حفظ کنیم. اینجا هم احتمالا همین اتفاق افتاد. یک روز دیگر قطعا میتوانستیم این بازی را ببریم.»
اما آن روز فرا نرسید و انگلیس باز هم نبرد. توخل میخواهد تیمش «آشوب را بپذیرد»، اما شکست مقابل اسپانیا نشان داد برای فتح جامهای بزرگ، جسارت و آشوب بدون کنترل کافی نیست.