فایننشالتایمز در گزارشی نوشت که سرویسهای امنیتی روسیه در پی کشته شدن علی خامنهای، رهبر کشته شده جمهوری اسلامی و گزارشها درباره هک دوربینهای ترافیکی تهران ار سوی اسرائیل، بخشهایی از دروبین های مداربسته سامانه نظارتی ویژه برای حفاظت از ولادمیر پوتین پوتین، رییسجمهوری روسیه، را غیرفعال کردند.
آنچه بسیاری از نوجوانان از آن بهعنوان «آرزو» یاد میکنند، لزوما خواستههای بزرگ و دور از دسترس نیست. بسیاری از ناتوانی در خرید وسایل مورد نیاز، تفریحات ساده و حتی برخی اقلام روزمره سخن میگویند.
یک نوجوان با اشاره به افزایش قیمت یک رم ۸ گیگ «دیدیآر۵» کامپیوتر به حدود ۵۰ میلیون تومان گفت: «با این وضعیت دیگر ارتقا کامپیوتر و خرید آن یک آرزوست.»
نوجوان دیگری در پیام خود به ایراناینترنشنال نوشت: «بهمنماه موبایلم را ۵۰ میلیون خریدم و طی چهارماه قیمت آن به ۹۳ میلیون تومان رسیده است.»
در میان روایتهای رسیده، برخی نوجوانان از حذف تدریجی تفریحهای ساده و روزمره از زندگی خود نوشتهاند.
یک نوجوان ۱۵ ساله نوشت: «اوایل فروردین هزینه استخر ۲۰۰ هزار تومان بود؛ الان ۴۵۰ هزار تومان شده است.»
نوجوان دیگری گفت دوچرخه ۳۰ میلیون تومانی امروز به قیمت ۶۲ میلیون تومان به فروش میرسد.
در پیام دیگری آمده است: «ما نوجوانها و جوانهای ایرانی وضعیتمان بهگونهای شده که با خوردن یک غذای خوب خوشحال میشویم، در حالی که همسالان ما در کشورهای دیگر دلخوشیهای زیادی دارند.»
شرمندگی از خواستن
برخی نوجوانان در پیامهای خود به ایراناینترنشنال نوشتند فشار اقتصادی تنها آرزوهایشان را کوچک نکرده، بلکه باعث شده از بیان خواستههایشان احساس شرمندگی کنند.
به گفته آنها، دیدن تلاش والدین برای تامین هزینههای زندگی باعث شده بسیاری از خواستههایشان را نادیده بگیرند یا از مطرح کردن آنها صرفنظر کنند.
دختری ۱۱ساله نوشت شهریورماه تولدش است، اما خجالت میکشد از پدرش بخواهد برای او جشن تولدی برگزار کند.
او در ادامه این سوال را مطرح کرد که چرا باید «مهمانی تولد» برایش آرزو باشد؟
نوجوانی ۱۴ ساله در پیامی گفت: «هر چیزی که از پدر و مادرم میخواهم، با شرمندگی میگویند پول نداریم. خجالت میکشم وقتی سر سفره مینشینم.»
نوجوانی ۱۵ ساله با اشاره به افزایش هزینه باشگاه از حدود یک میلیون به سه میلیون تومان نوشت: «برای خواستن چیزی که لازم دارم، از پدر و مادرم شرمنده میشوم، چون میدانم تحمل این وضعیت و گرانی برایشان راحت نیست.»
برخی نوجوانان از احساس عذاب وجدان در برابر خانوادههای خود نوشتهاند؛ احساسی که به گفته آنها با افزایش هزینههای زندگی پررنگتر شده است.
یکی از آنها گفت والدینش برای تامین رفاه او از خواستههای خود میگذرند و نوجوان دیگری نوشت هر لحظه احساس میکند باری اضافی بر دوش خانوادهاش است.
در برخی پیامها، این احساس گناه با نگرانی نسبت به آینده گره خورده است.
دختری ۱۴ ساله در پیامی نوشت هر بار که پدر یا مادرش برای او چیزی میخرند، عذاب وجدان میگیرد و از آیندهاش ناامید است.
وقتی بهجای تفریح، نگران فردا هستیم
نوجوانان در پیامهایشان میگویند بهجای تفریح، کشف علایق و برنامهریزی برای آینده، نگران جنگ، اخبار و مشکلات معیشتی هستند.
یکی از این نوجوانان نوشت: «هر وقت به موضوع جنگ و آتشبس فکر میکنم، واقعا گریه میکنم. چرا نمیتوانم مثل نوجوانهای دیگر خوش بگذرانم و یا با پوشش دلخواهم به مدرسه بروم؟»
مخاطبی ۱۲ ساله پرسیده چرا باید بهجای تفریح درگیر اخبار باشد و از همه طرف تحت فشار قرار بگیرد؟
به گفته این نوجوانان، موضوعاتی که ذهنشان را درگیر کرده، بیشتر به دغدغههای بزرگسالان شباهت دارد تا مسائل معمول دوران نوجوانی.
یکی از آنها نوشت: «الان باید به فکر شادی و بازی کردن باشم، نه اینکه بروم سر کار یا به سیاست و قیمت طلا و دلار فکر کنم.»
در میان پیامهای رسیده، مقایسه زندگی نوجوانان ایرانی با همسالان در سایر کشورها بارها تکرار شده است.
دختر نوجوان ۱۶ سالهای نوشت: «بهجای اینکه مثل نوجوانهای اروپایی، دنبال تفریحات خودم باشم، باید کار کنم و از شدت خستگی نمیتوانم حتی سر پایم بایستم.»
دانشآموزی که خود را داوطلب کنکور معرفی کرده، نوشت با دیدن جشنهای فارغالتحصیلی دانشآموزان در سایر کشورها، بیش از هر چیز احساس حسرت میکند.
نوجوانی بدون چشمانداز
در میان پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال، شماری از نوجوانان از دشواری تصور آینده نوشتهاند.
آنها میگویند در سنی که باید به کشف استعدادها، برنامهریزی برای آینده و دنبال کردن رویاهایشان فکر کنند، بیش از هر چیز درگیر نگرانیهای روزمره، بحران اقتصادی و نااطمینانی نسبت به فردا هستند.
مخاطب ۱۸ سالهای با اشاره به وضعیت کشور گفت حتی انگیزهای برای زندگی عادی ندارد، چه رسد به اینکه برای آینده تصمیم بگیرد یا در راستای آن تلاش کند.
مخاطبی نوشت تنها ۱۸ سال دارد، اما پرکشیدن امید و آرزوهایش در ایران را به چشم میبیند.
نوجوانی ۱۵ ساله هم گفت با وجود آرزوهای فراوان، هیچکدام از آنها در این شرایط به واقعیت تبدیل نمیشود و فشارهای اقتصادی، خستگی و ناامیدی را به بخشی از زندگی روزمره او تبدیل کرده است.
نگرانی نسبت به آینده تا جایی پیش رفته که حتی انتخاب مسیر زندگی این نوجوانان را نیز تحت تاثیر قرار داده است.
مخاطبی که خود را دانشآموز سال نهم معرفی کرده، نوشت دوست دارد براساس علاقهاش انتخاب رشته کند، اما آینده به حدی نامعلوم شده که باید «علاقه» را به فراموشی بسپارد.
به گفته او، در سنی که باید به رویاهایش فکر کند، ذهنش درگیر گرانی، جنگ و غم جاویدنامهاست و احساس میکند در «جهنم» گیر افتاده است.
بقایی دوشنبه ۱۸ خرداد در جریان یک نشست خبری گفت: «هیچ کسی باور نمیکند بدون هماهنگی با آمریکا، عملی از اسرائیل سر بزند .... ما اطلاع داریم که سنتکام در زمینه پدافند و آفند کاملا با اسرائیل هماهنگی و همکاری دارد.»
بقایی افزود واشینگتن بهعنوان طرف توافق آتشبس در قبال هرگونه رخدادی که به «نقض» این توافق در منطقه منجر شود، مسئولیت مستقیم دارد و پیامدهای هرگونه تشدید تنش نیز متوجه ایالات متحده خواهد بود.
این اظهارات در حالی مطرح شد که بر اساس برخی گزارشها، دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، تلاش کرد در رایزنی با بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، مانع از پاسخ فوری این کشور به حملات موشکی جمهوری اسلامی شود تا اختلالی در روند مذاکرات تهران و واشینگتن به وجود نیاید.
دفاع از حمله به اسرائیل در حمایت از حزبالله
سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی در ادامه نشست خبری خود، توقف درگیریها در لبنان را بخشی از توافق آتشبس دانست و ضمن دفاع از حمله اخیر جمهوری اسلامی به اسرائیل در حمایت از حزبالله گفت: «در هر کجا که لازم باشد و منافع ملی ما اقتضا کند، حتما اقدام خواهیم کرد.»
بقایی آمریکا و اسرائیل را به نقض «مستمر و مکرر» آتشبس متهم کرد و افزود جمهوری اسلامی اجازه نخواهد داد این دو کشور با «سوءاستفاده از وضعیت کنونی»، هر روز دامنه و شمار «تعرضات» خود را گسترش دهند.
او با اشاره به گفتوگوی تهران و واشینگتن ادامه داد: «اگر قرار باشد فلسفه وجودی این مذاکرات توسط اسرائیل یا هر یک از طرفین مخدوش شود، قاعدتا روند دیپلماتیک هم تحت تاثیر قرار میگیرد.»
اسرائیل ۱۷ خرداد در پاسخ به حملات حزبالله به شمال این کشور، مواضع این گروه نیابتی جمهوری اسلامی را در ضاحیه بیروت هدف قرار داد.
سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی در حالی بر حفظ «منافع ملی» تاکید کرد که حمله اخیر به اسرائیل در حمایت از حزبالله، بار دیگر خطر تشدید تنشهای نظامی، امنیتی و اقتصادی را متوجه ایران کرده است.
درباره آزادسازی داراییهای مسدودشده مماشات نمیکنیم
سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی برخی گزارشها درباره احتمال اختصاص داراییهای مسدودشده تهران به کشورهای منطقه برای جبران خسارات حملات جمهوری اسلامی در جریان جنگ اخیر را «مضحک» خواند و اعلام کرد: «ما بهشدت از هر طرفی که در ارتکاب تجاوز علیه ما نقش داشته، طلبکاریم.»
بقایی آزادی اموال بلوکهشده حکومت را یکی از مطالبات اصلی تهران در هرگونه تفاهم احتمالی برشمرد و گفت جمهوری اسلامی «هرگز در این زمینه مماشات نخواهد کرد».
او افزود: «در یک فضای بدگمانی شدید با آمریکا تبادل پیام میکنیم. اتفاقات اخیر قطعا سوءظنها را تشدید میکند. این اتفاقی که در ۲۴ ساعت گذشته افتاده، صرفا به این وضعیت نابهسامان در فرآیند دیپلماتیک دامن خواهد زد.»
بقایی بار دیگر تاکید کرد جمهوری اسلامی در این مرحله از گفتوگوها، درباره «جزییات» برنامه هستهای خود مذاکره نخواهد کرد و «صرفا» بر پایان جنگ متمرکز است.
۱۴ خرداد، روزنامه اورشلیمپست نوشت پافشاری جمهوری اسلامی بر آزادسازی داراییهای مسدودشدهاش به یکی از مهمترین موانع در مسیر مذاکرات تهران و واشینگتن تبدیل شده است.
به قطعنامه احتمالی شورای حکام «پاسخ مقتضی» میدهیم
بقایی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال صدور قطعنامه علیه تهران در نشست شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی نیز گفت حکومت ایران برای هر رویدادی آماده است و «پاسخ مقتضی» را در نظر دارد.
او با تکرار مواضع سایر مقامهای حکومت ایران در ماههای اخیر، رافائل گروسی، مدیرکل آژانس، را به اتخاذ رویکردی «غیرسازنده، جانبدارانه، غیرفنی و سیاسی» در قبال برنامه هستهای جمهوری اسلامی متهم کرد.
سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی اضافه کرد: «کسی که نامزد دبیرکلی سازمان ملل است، باید در انجام وظیفه خود به عنوان دبیرکل آژانس، مسئولانه عمل کند.»
خبرگزاری رویترز ۱۷ خرداد گزارش داد ایالات متحده در حال رایزنی با سایر اعضای شورای حکام برای جلب حمایت از پیشنویس قطعنامهای است که از جمهوری اسلامی میخواهد درباره وضعیت تاسیسات هستهای آسیبدیده و همچنین سرنوشت و محل نگهداری ذخایر اورانیوم غنیشده خود توضیح دهد.
۱۵ خرداد، گروسی اعلام کرد موضوع ذخایر اورانیوم غنیشده در کانون هرگونه توافق یا تفاهم احتمالی با جمهوری اسلامی است.
