سجاد جوادی، قهرمان پاورلیفتینگ در شهریار بازداشت شد

بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، سجاد جوادی، قهرمان پاورلیفتینگ و مربی پرورش اندام، به اتهام آتش زدن مسجد پرند، با یورش ماموران امنیتی به باشگاهش در شهریار تهران بازداشت شده است.

بر اساس اطلاعات رسیده به ایران اینترنشنال، سجاد جوادی، قهرمان پاورلیفتینگ و مربی پرورش اندام، به اتهام آتش زدن مسجد پرند، با یورش ماموران امنیتی به باشگاهش در شهریار تهران بازداشت شده است.
طبق این گزارش، ماموران ابتدا با یورش به خانه سجاد در اندیشه شهریار، آنجا را تفتیش کرده و وسایل منزل را بههم ریختند. سپس به باشگاه او در فاز یک اندیشه هجوم برده و او را بازداشت کردند.
به گفته منابع ایران اینترنشنال، سجاد جوادی از ۳۳ روز پیش در بازداشت به سر میبرد. او در این مدت تنها یک بار توانسته با خانوادهاش تماس بگیرد و اعلام کند که در زندان اوین نگهداری میشود.
بر اساس این گزارش، قاضی پرونده بهصورت شفاهی به خانواده سجاد اعلام کرده که اتهام او «محاربه» است. با وجود تلاشهای خانواده برای گرفتن وکیل، تاکنون اجازه داشتن وکیل به او داده نشده است.







مراسم چهلم شماری از جاویدنامان انقلاب ملی ایرانیان در چند نقطه از کشور برگزار شد و شرکتکنندگان علیه علی خامنهای، دیکتاتور تهران و نظام جمهوری اسلامی شعار دادند. حاضران همچنین حمایت خود را از شاهزاده رضا پهلوی اعلام کردند.
بر اساس ویدیوها و اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، مراسم چهلم جاویدنام علیرضا بخشیپور پنجشنبه هفتم اسفند با حضور گسترده شهروندان قشقایی شهرضا و همچنین برخی خانوادههای کشتهشدگان اعتراضات اخیر برگزار شد.
شهروندان در این مراسم شعار «تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود» سردادند.
ویدیو رسیده از مراسم چهلم جاویدنام کامیاب احمدی در نورآباد ممسنی نشان میدهد شعارهای «مرگ بر خامنهای» و «جاوید شاه» در این مراسم از سوی مردم فریاد زده شد.
این جوان ۳۰ ساله ۱۸ دی با گلوله جنگی ماموران جمهوری اسلامی به قتل رسید.
نورآباد ممسنی همچنین شاهد برگزاری آیین گرامیداشت چهلم رضا شهریور بود و حاضران با شعار «شاه میاد به کشورش، ممسنی پشت سرش»، حمایت خود را از شاهزاده رضا پهلوی اعلام کردند.
این جوان ۲۳ ساله در جریان اعتراضات استان فارس به دست سرکوبگران حکومت کشته شد.
تصویر رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهد یکی از حاضران در آیین گرامیداشت جاویدنامان در نورآباد ممسنی، عکس محمدرضا شاه پهلوی را در دست دارد.

مردم در مراسم چهلم جانباختگان انقلاب ملی در شاهینشهر شعارهایی از جمله «توپ تانک فشفشه، آخوند باید گم بشه» سردادند.
این مراسم سوم اسفند برای جاویدنامان امید خرسند، میکائیل مصطفوی، مرتضی پناهی و علی آرام برگزار شد.
بر پایه ویدیویی که در اختیار ایراناینترنشنال قرار گرفته، مردم هفتم اسفند در مراسم چهلم جاویدنام بیتا اکبری در گزبرخوار اصفهان شعار دادند: «میجنگیم، میمیریم، ایران را پس میگیریم.»
این جاویدنام ۱۹ ساله در اعتراضات ۱۹ دی به دست عوامل جمهوری اسلامی کشته شد.
ویدیو رسیده به ایراناینترنشنال، مراسم چهلم جاویدنام دانیال ابراهیمزاده را نشان میدهد که در آن حاضران شعار میدهند: «این گل پرپرشده، هدیه به میهن شده».
ابراهیمزاده در اعتراضات ۱۸ دی هدف نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
بر اساس ویدیوهای رسیده، دو کودک خردسال جاویدنام محمد مظفری در مراسم چهلم پدرشان به سوگ نشستند و سنگ آرامگاه او را با گلبرگ آراستند.
مظفری ۱۹ دی در اعتراضات منطقه شاهینویلای کرج هدف گلوله سرکوبگران قرار گرفت و مجروح شد.
او در بیمارستان بر اثر خونریزی شدید جان خود را از دست داد.
سوگواران در آیین چهلم جاویدنام ماهان مردانی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت صنعتی دانشگاه شاهرود، شعارهای «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده» و «باغیرت، باغیرت» سردادند.
این فوتسالیست ۲۳ ساله شامگاه ۱۸ دی به دست سرکوبگران در قلعه حسن خان تهران کشته شد.
بر اساس ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال، در مراسم چهلم سعید خورچهفراهانی، خانواده و نزدیکان او با ادای احترام به رشادت این جاویدنام، یادش را گرامی داشتند و سنگ مزارش را با گل آذین کردند.
خورچهفراهانی ۳۲ ساله که تعمیرکار شیشه و قفل خودرو بود، شامگاه ۱۸ دی در افسریه تهران به دست عوامل سرکوب حکومت به قتل رسید.
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پیشتر در بیانیهای اعلام کرد بیش از ۳۶ هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند انقلاب ملی ایرانیان به دستور خامنهای کشته شدند.
سازمان حقوق بشری هرانا چهارم اسفند با انتشار گزارشی جامع، اعتراضات اخیر را «نقطه عطفی در تحولات اجتماعی ایران» توصیف کرد و نوشت ۶۸۲ رویداد اعتراضی در ۳۱ استان و دستکم ۲۰۳ شهر، حدود ۲۶ هزار مجروح غیرنظامی برجای گذاشت و به بازداشت بیش از ۵۳ هزار نفر انجامید.
گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، از تداوم بازداشت شهروندان در شهرهای مختلف حکایت دارد. در یک نمونه، در فاصله روزهای ۲۰ تا ۲۸ دی، پنج عضو یک خانواده و اقوام نزدیکشان در کرج بازداشت شدند.
علیاصغر دیوبند ۲۹ ساله و حسن دیوبند ۳۰ ساله ، هر دو در ۲۰ دی در محل کار خود بازداشت شدند.
علیاکبر دیوبند، نوجوان ۱۵ ساله و از دیگر اعضای این خانواده، ۲۱ دی در منزل خانوادگی خود بازداشت شد.
ماموران، یک هفته بعد و در تاریخ ۲۸ دی، محمدعلی دیوبند ۵۰ ساله را در محل کارش بازداشت کردند.
حمیدرضا فروهر ۲۰ ساله از بستگان این خانواده است که او هم در همان روز ۲۸ دی در محل کارش بازداشت شد.
گزارشهایی نیز از بازداشت شماری از شهروندان در روزهای اخیر به دست ایراناینترنشنال رسیده است.
امید رسولی پنج اسفند با هجوم ماموران به خانهاش در فولادشهر بازداشت شد. از محل نگهداری و اتهامات مطرحشده علیه او اطلاعی در دست نیست.
زهرا (فرزانه) فصیحی نیز ۲۹ بهمن در بهشتزهرا و بعد از حضور در مراسم چهلم یکی از جاویدنامان بازداشت شد.
بر اساس گزارشها، فصیحی دو روز بعد از بازداشت با خانواده تماس گرفت و گفت به زندان قرچک منتقل شده است.
در نهبندان خراسان جنوبی، میلاد هاشمپور بازداشت و به زندان بیرجند منتقل شد.
به گفته شهروندان، تحت شکنجه شدید از این جوان ۲۷ ساله اعتراف اجباری گرفتهاند و در معرض صدور احکام سنگین قرار دارد.
شمار زیادی از پیامهای مخاطبان به اطلاعرسانی درباره شهروندانی اختصاص دارد که ۱۸، ۱۹ و ۲۰ دی بازداشت شدند.
گزارشها از اصفهان، حاکی از بازداشت مهری اسماعیلی، ۵۰ ساله و دارای دکترای ادبیات، در عصر ۲۰ دی است.
اسماعیلی در زندان دولتآباد اصفهان نگهداری میشود و با اتهاماتی سنگین روبهروست.
سارا عرشی، دانشجوی محروم از تحصیل، نیز ۱۹ دی در کاشان استان اصفهان بازداشت شد.
خانواده سارا از وضعیت و محل نگهداری او اطلاع دقیقی ندارند.
محمد (گل محمد) ابراهیمی، دانشجوی ۲۶ ساله نقاشی دانشگاه علم و فرهنگ، ۲۰ دی در منزل شخصیاش در تهران از سوی نیروهای امنیتی بازداشت شد.
این دانشجو را ابتدا به اوین و بعد از چند روز به زندان تهران بزرگ منتقل کردند.
بر اساس اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال، علی پیشهورزاده، معروف به «علی استاد»، شامگاه ۱۹ دی در رشات بازداشت شد.
این جوان ۲۸ ساله غریق نجات، مربی واترپلو، و قهرمان مدالآور رشته شنا داخل یک کافه کوچک در داخل بازار رشت کار میکرد.
او را به زندان لاکان رشت منتقل کردهاند و با اتهامات سنگینی مواجه است.
رشید مظاهری، دروازهبان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و استقلال، که با انتشار پستی در اینستاگرام علیه علی خامنهای، رهبر جمهوری اسلامی، او را «شیطان» نامید، پیشتر نیز بهدلیل حمایت از اعتراضات مردمی و انتقاد از اعدام معترضان آبان ۱۳۹۸، از سوی اطلاعات سپاه احضار و بازداشت شده بود.
بامداد چهارشنبه ۶ اسفند ۱۴۰۴، رشید مظاهری، گلر تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸، در واکنش به کشتار مردم ایران به دست جمهوری اسلامی، با انتشار پستی در اینستاگرام که در آن تصویر علی خامنهای با عبارت «شیطان» ترکیب شده بود، نوشت: «خامنهای! بدان که فرماندهی تو بر این خاک ایزدی به پایان رسیده است.»
این پست ساعاتی بعد از صفحه مظاهری حذف شد. مریم عبداللهی، همسر او، صبح همان روز با انتشار پستی در اینستاگرام و ابراز نگرانی درباره امنیت جانی همسرش نوشت: «مسئولیت جان همسرم، که با وجود همه مخاطرات شجاعانه در خاک وطن مانده، مستقیماً بر عهده حکومت است. جان او در خطر است؛ اما شرفش در امان. جهان بداند که او برای وجدانش ایستاده است.»
اما این نخستین موضعگیری انتقادی دروازهبان پیشین استقلال علیه جمهوری اسلامی نبود. مظاهری اردیبهشت ۱۳۹۸ بهدلیل اعتراض به هزینهکرد منابع مردم ایران برای ساخت استادیومهای فوتبال در عراق، از سوی کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال احضار و محروم شد.
او یک سال بعد، چهارشنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۹، در واکنش به خبر اعدام امیرحسین مرادی، محمد رجبی و سعید تمجیدی، سه معترض آبان ۱۳۹۸، با هشتگهای «اعدام نکنید» و «خاک نفرینشده» در یک استوری اینستاگرامی نوشت: «طناب کم میآورید، ما زیادیم.»
این اظهارنظر به احضار او از سوی اطلاعات سپاه و بازداشت سنگربان وقت تراکتور انجامید و پیوستن او به استقلال نیز با کارشکنی نهادهای امنیتی همراه شد.
مظاهری ۳۰ تیر ۱۴۰۰ نیز در واکنش به سرکوب اعتراضات مردم خوزستان به بیآبی، با انتشار ویدیویی از شلیک به معترضان، با کنایه به نوحهای درباره محمد جهانآرا نوشت: «ممد نیستی ببینی، خونت بیثمر گشته.» این موضعگیری هم با محرومیت از سوی کمیته اخلاق فدراسیون فوتبال همراه شد.
اکنون و با گذشت بیش از ۴۰ ساعت از انتشار پست اخیر رشید مظاهری علیه علی خامنهای، هنوز خبر تأییدشدهای از وضعیت این فوتبالیست ۳۶ ساله منتشر نشده است.
ابراهیم قاسمپور، هافبک پیشین تیم ملی فوتبال ایران، در گفتوگو با اعتماد درباره کاهش محبوبیت تیم ملی فوتبال به دلیل سکوت در برابر کشتن مردم ایران به دست جمهوری اسلامی، گفت: «خیلیها دل خوشی از تیم ملی ندارند. خیلیها دلشان با تیم ملی نیست و برای بازیکنان آرزوی موفقیت نمیکنند.»
او در ادامه گفت: «مطمئنا در جام جهانی خیلی کم از تیم ملی حمایت میشود.»
عضو تیم ملی در جام جهانی ۱۹۷۸، درباره تاثیر نقش بازیکنان بر بیاهمیت شدن فوتبال بین مردم و کاهش علاقه به تیم ملی گفت: «همه اینها دخیل است. از شرایط فعلی مملکت تا نوع برخوردشان و نوع حرف زدنشان مزید بر علت میشود.»
او گفت: «ببینید خود آقای پزشکیان میگوید مردم ما ناراضیاند و ما کاری برایشان نکردهایم، خب یعنی خودشان هم میدانند. پس میخواهید چه کاری انجام دهید؟ کی میخواهید انجام دهید؟ الان نان خوردن مردم سخت شده و تورم سرسامآور است و خط فقر بیداد میکند. در این شرایط فوتبال اولویت مردم میشود یا معیشت و زندگی؟ مسلما فوتبال نیست.»
با گذشت حدود دو ماه از آغاز انقلاب ملی ایرانیان، همچنان گزارشهایی از نحوه کشته شدن معترضان و شلیک تیر خلاص به مجروحان به دست ایراناینترنشنال میرسد. محمد حامد قازقان، سجاد سلیمانی و محمد ربیعی، سه نمونه از این افراد هستند که پس از انتقال به بیمارستان و بازداشتگاه، کشته شدند.
در هفتههای اخیر مستنداتی از چند شهر مانند اهواز، زنجان و کرج به ایراناینترنشنال رسیده که نشان میدهد نیروهای امنیتی پس از تیراندازی به معترضان، با محاصره بیمارستانها و مراکز درمانی مانع انتقال مجروحان شدهاند و برخی زخمیها را از داخل بیمارستان ربوده و هدف شلیک دوباره قرار دادهاند.
شاهدان عینی از کرج گفتند ماموران در جریان اعتراضات ۱۹ دی بهطور مستقیم به سوی زخمیها شلیک کردند و اجازه امدادرسانی ندادند.
پیامهای رسیده از اهواز نیز حاکی از آن است که ماموران به معترضان گفتهاند «حکم تیر خلاص» دارند.
محمد حامد قازقان
محمد حامد قازقان، جوان ۱۸ ساله اهل روستای قازقان از توابع جاده میامی مشهد، پس از بازداشت در جریان انقلاب ملی ایرانیان، جان خود را از دست داد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی نزدیکان محمد حامد، او ۱۹دی در بلوار حرِ شهرک رجایی مشهد بر اثر اصابت گلوله به ناحیه پا مجروح و پس از آن بازداشت شد.
خانواده برای روزها در بیخبری مطلق از وضعیت فرزندشان بودند. بعد از مدتی به آنها اطلاع دادند محمد حامد زنده و در بازداشت است.
با این حال، ۱۲بهمن به خانواده اطلاع داده شد که برای تحویل پیکر مراجعه کنند.
خانواده محمد حامد هنگام تحویل پیکر متوجه آثار شدید ضرب و جرح و نشانههایی از سوختگی بر بدن او شدند. همچنین روی پیشانی این جوان، جای گلوله و «تیر خلاص» دیده میشد.
به گفته نزدیکان، شدت آسیبها شناسایی پیکر را دشوار کرده بود. مادر محمد حامد او را از طریق نشانهای قدیمی مربوط به دوران کودکی توانست تشخیص دهد.
پیکر محمد حامد ۱۲ بهمن در زادگاهش روستای قازقان به خاک سپرده شد. مراسم خاکسپاری با حضور گسترده اهالی برگزار شد.

سجاد سلیمانی
یکی از معترضان کشتهشده با تیر خلاص، سجاد سلیمانی ۴۱ ساله و پدر دختری پنج ساله است.
سجاد شامگاه ۱۸ دی برای اعتراض در تهران به منطقه آریاشهر رفت و نیروهای سرکوبگر با گلوله جنگی به پهلو و پای او شلیک کردند.
شدت جراحت او بالا و خونریزیاش شدید بود و همراهانش، او را به بیمارستان ابن سینا رساندند اما به گفته نزدیکانش، در بیمارستان همه همراهان را از بالین سجاد اخراج و بعد از مدتی به خانواده او اعلام کردند او در اثر خونریزی جان باخته است.
این در حالی است که وقتی خانواده سلیمانی پیکر سجاد را دیدند، متوجه جای گلوله روی پیشانی او شدند.
پیکر این معترض را به پزشکی قانونی کهریزک منتقل کردند و فردای همان روز به خانواده تحویل دادند.
سلیمانی کارگاه صنایع چوب داشت و از وضع مالی خوبی برخوردار بود.

محمد ربیعی
محمد ربیعی ۴۳ ساله نیز به شکلی دیگر اما با همان شیوه شلیک تیر خلاص کشته شد.
منابع ایراناینترنشنال گفتند محمد شامگاه ۱۹ دی در حال برگشت از محل کار به خانه بود که دید نیروهای بسیجی در مارلیک ملارد با زور و خشونت میکوشند دختر جوانی را با خود ببرند.
او مداخله کرد و نیروهای حکومتی خودش را بازداشت کردند.
خانواده محمد تا عصر بیستم دی بارها با تلفن او تماس میگیرند و در نهایت فردی موبایلش را پاسخ میدهد و میگوید او بازداشت شده و دیگر با این شماره تماس نگیرند.
خانواده محمد در روزهای بعد هم نمیتوانند با او صحبت کنند اما با پیگیریها متوجه میشوند او را به زندان کچویی کرج منتقل کردهاند و «خیالشان از اینکه زنده است، راحت میشود».
با این حال، شامگاه ۲۸ دی خبر مرگ محمد را به خانوادهاش میدهند و از آنها میخواهند برای تشخیص هویت به کهریزک مراجعه کنند.

خانواده شبانه به کهریزک میروند اما راهشان نمیدهند. صبح فردای آن روز نیز به خانواده میگویند اسم محمد ربیعی در میان پیکرها نیست و آنها را روانه اداره آگاهی میکنند تا با نامهای از آنها، در میان پیکرهای ناشناس دنبال او بگردند.
وقتی خانواده دوباره به کهریزک برمیگردند در میان عکسهای کشتهشدگان که از مانیتور پخش میشده، محمد را شناسایی میکنند.
به گفته نزدیکانش، پیکر محمد را جزو افراد ناشناس طبقهبندی کرده بودند چون او «نان شرافتمندانه کارگری میخورد و آنچنان از دستهایش کار کشیده بود که اثر انگشتش از بین رفته بود».
وقتی خانواده پیکر را از نزدیک میبینند متوجه جای گلولهای میشوند که ظاهرا از فاصلهای نزدیک به پیشانی محمد شلیک شده بود.
به خانواده گفتند او همان شب ۱۹ دی جان خود را از دست داده، اما به گفته نزدیکانش «پیکر محمد تازه بود و حتی وقتی شروع به شستن پیکر و گل و خاکی که روی صورتش مالیده بود کردند، خون تازه از صورتش جاری شد».
پیکر محمد را ۳۰ دی به خانواده تحویل دادند و بدون هماهنگی، او را «شهید ترور» اعلام کردند، اما وقتی خانواده او را به «امامزاده ابراهیم» ملارد رساندند، نیروهای امنیتی با دیدن جمعیتی که برای خاکسپاری آمده بودند، اجازه دفن ندادند.
در نهایت، خانواده توانستند پیکر محمد را یکم بهمن به خاک بسپارند.