مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ امشب شاهد یکی از حساسترین دیدارهای خود خواهد بود؛ جایی که پرتغال و اسپانیا، در ورزشگاه دالاس برای کسب سهمیه مرحله یکچهارم نهایی به مصاف هم میروند. دیداری که بسیاری از کارشناسان از آن به عنوان «فینال زودهنگام» این رقابتها یاد میکنند.
اسپانیا با هدایت لوئیس دلافوئنته یکی از آمادهترین تیمهای جام بوده است. لاروخا پس از صدرنشینی در گروه خود، در مرحله قبل با ارائه نمایشی مقتدرانه اتریش را ۳ بر صفر شکست داد و با اتکا به نسل طلایی جدید خود، شامل لامین یامال، نیکو ویلیامز، پدری، فابیان رویس و آلوارو موراتا، یکی از اصلیترین مدعیان قهرمانی محسوب میشود.
در سوی مقابل، پرتغال با هدایت روبرتو مارتینس پس از پیروزی ۲ بر یک برابر کرواسی به جمع ۱۶ تیم برتر رسید. پرتغالیها همچنان به درخشش کریستیانو رونالدو دل بستهاند؛ فوقستاره ۴۱ سالهای که تاکنون سه گل در این جام به ثمر رسانده و امشب در صورت حضور، دویستوسیوسومین بازی ملی خود را برای پرتغال انجام خواهد داد.
رونالدو در نشست خبری پیش از مسابقه درباره آینده خود گفت: «هر زمان که تصمیم به خداحافظی بگیرم، بدون هیچ حسرتی فوتبال را ترک خواهم کرد. اما اکنون فقط به بازی با اسپانیا فکر میکنم.» کاپیتان پرتغال همچنین با احترام به حریف اظهار داشت: «اسپانیا به دلیل افتخارات بیشتری که نسبت به پرتغال کسب کرده، روی کاغذ شانس بیشتری دارد، اما فوتبال در زمین مسابقه تعیین میشود و ما برای پیروزی به میدان میرویم.»
روبرتو مارتینس نیز با تمجید از کیفیت اسپانیا، این مسابقه را نبردی میان دو تیم بزرگ توصیف کرد و گفت: «اسپانیا یکی از بهترین تیمهای جهان است، اما ما هم تیمی باتجربه و آماده داریم. در چنین بازیهایی، جزییات تعیینکننده هستند و باید بهترین نسخه خودمان باشیم.»
در سوی دیگر، لوئیس دلافوئنته ضمن تمجید از پرتغال، تاکید کرد که تیمش نباید تنها روی مهار رونالدو تمرکز کند. سرمربی اسپانیا گفت: «پرتغال فقط کریستیانو رونالدو نیست؛ آنها در تمام خطوط بازیکنان بزرگی دارند. برای پیروزی باید مقابل یک تیم کامل بازی کنیم، نه فقط یک ستاره.»
آمار تقابلهای دو تیم نیز از رقابتی نزدیک حکایت دارد. اسپانیا و پرتغال تاکنون ۴۱ بار برابر هم قرار گرفتهاند که اسپانیا ۱۸ پیروزی، پرتغال ۶ برد و ۱۷ مسابقه نیز با تساوی به پایان رسیده است. آخرین رویارویی آنها در جام جهانی، تساوی جذاب ۳ بر ۳ در مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه بود؛ مسابقهای که رونالدو با هتتریک فراموشنشدنی خود ستاره میدان شد.
برنده این دیدار راهی مرحله یکچهارم نهایی خواهد شد و در آن مرحله به مصاف برنده دیدار آمریکا و بلژیک میرود. با توجه به کیفیت فنی دو تیم، حضور ستارههای بزرگ و سابقه رقابتهای جذاب میان آنها، انتظار میرود امشب یکی از تماشاییترین بازیهای جام جهانی ۲۰۲۶ رقم بخورد.
برزیل که پس از ناکامیهای پیاپی، سکان هدایت خود را به یکی از بزرگترین مربیان تاریخ، یعنی آنچلوتی، سپرده، با این شکست خیلی زود با جام وداع کرد؛ حذفی که از سال ۱۹۹۰ تاکنون در این مرحله برای سلسائو بیسابقه بوده است.
بررسی روند بازی نشان میدهد که مسابقه به دو بخش کاملا متفاوت، قبل و بعد از دقیقه ۶۷، تقسیم میشود؛ یعنی همان لحظهای که با ورود همزمان نیمار و دانیلو سانتوس، نظم تیمی برزیل به هم ریخت. تا پیش از این نقطه، سلسائو بازی را کاملا کنترل میکرد.
اگرچه آنها مالکیت توپ را به نروژیها (بیش از ۶۷ درصد) واگذار کرده بودند، اما با اتکا به سرعت گابریل مارتینلی، که جایگزین لوکاس پاکتای مصدوم شده بود، در ضدحملهها بسیار خطرناکتر ظاهر میشدند.
مالکیت توپ نروژ بیثمر بود و مارتین اودگارد در یکسوم دفاعی برزیل کارایی لازم را نداشت. در این بازه، برزیل ۲۴ بار در محوطه جریمه حریف صاحب توپ شد (در برابر تنها ۸ بار برای نروژ) و شاخص گلهای مورد انتظار (xG)، بدون احتساب پنالتی دسترفته برونو گیمارش، عدد ۱.۹ را در مقابل ۰.۶۵ نشان میداد.
آنچلوتی حتی پیش از تعویض، با تغییر سیستم از ۴-۴-۲ به ۱-۵-۴ و انتقال وینیسیوس به جناح چپ، تلاش کرد برتری تدافعی خود را حفظ کند.
اما تصمیم آنچلوتی برای تغییر چیدمان تیمی و فرستادن نیمار به زمین، همهچیز را دگرگون کرد. نیمار که دیگر توان بدنی سابق را نداشت، جایگزین مارتینلی شد،
دانیلو سانتوس جای رایان را گرفت و آندریک جوان به جناح راست رفت. این جابهجایی انسجام دفاعی برزیل را نابود کرد. آندریک ۱۹ ساله، برخلاف رایان، تعهد دفاعی و دوندگی لازم را در این پست نداشت و همین امر باعث شد تا جناح راست برزیل تحت فشار شدید شیلدروپ، وینگر تعویضی نروژ، قرار گیرد؛ فشاری که در نهایت به پاس گل او برای ارلینگ هالند در دقیقه ۷۹ ختم شد.
پس از دقیقه ۶۷ و ورود نیمار، برزیل به مدت ۳۰ دقیقه هیچ شوتی به سمت دروازه حریف نداشت. نیمار اگرچه هنوز تصور یک منجی را با خود یدک میکشید، اما ساقهایش یاری نمیکردند.
به جز نفوذ کاسمیرو در دقیقه ۸۶، سلسائو هیچ خطری ایجاد نکرد. در نهایت، گل دوم هالند تیر خلاصی بر پیکر برزیل بود و پنالتی دقیقه ۱۰۹ نیمار نیز چیزی بیش از یک تلاش ناامیدکننده برای تیمی که پیشتر کارش تمام شده بود، به شمار نرفت.
