ویدار ربانی، روزنامه نگار محبوس در زندان اوین با اشاره ابتلای نرگس محمدی به زخم بستر در پی جراحی اخیرش و خونریزی معده وریشه مردای بعد از یک اعتصاب غذای طولانی، از هشتمین روز اعتصاب غذای خودش و مطهره گونهای در اعتراض به عدم ارائه خدمات درمانی به این دو زندانی سیاسی خبر داد.
این روزنامهنگار زندانی در نامه خود، که نسخهای از آن به دست ایران اینترنشنال رسیده است، روایتی از وضعیت نامناسب سلامتی نرگس محمدی، فعال حقوقبشر زندانی، و وریشه مرادی، فعال سیاسی زندانی، داده است و نوشته مقامهای مسئول از اعطا مرخصی درمانی به این زندانیها و یا ارائه خدمات درمانی ضروری به آنها خودداری کردهاند.
بر اساس روایت ویدا ربانی، تنها ۴۸ ساعت پس از انجام یک عمل جراحی بر روی نرگس محمدی، او را که به شدت درد میکشد به زندان بازگرداندهاند.
ربانی با اشاره به اینکه تنها یک شب پس از بازگرداندن برنده جایزه نوبل صلح به زندان، آنها متوجه زخم بستر او میشوند که دو عمل جراحی سنگین را پشت سر گذاشته بود و میکوشند مقامات زندان را مجاب کنند که او را برای رسیدگی به بیمارستان اعزام کنند.
به نوشته ربانی، «مطهره {گونهای} شرایط را توضیح میدهد، از زخم جراحی سنگین نرگس، زخم بستر، آلوده بودن اتاق و سرویس بهداشتی که ۱۳ نفری از آن استفاده میکنیم، بی امکاناتی بهداری و... میگوید. اخر هم جواب میگیرد مورد نرگس محمدی متفاوت است و نمیتوانند برایش کاری انجام دهند، اگر فرد دیگری بود، میشد اعزامش کرد.»
ویدا ربانی نوشته است پس از اینکه روز بعد از درخواست و پیگیری آنها از مقامات زندان هم، هیچ اقدامی برای اعزام نرگس محمدی به مراکز درمانی انجام نشده و حتی برای تعویض پانسمان و زدن چسب بر روی زخمهای او، اقدامی انجام نشده است، او و مطهره گونهای برای «رسیدگی به وضعیت نرگس، وریشه و رسیدگی به وضعیت درمانی همبندیها» اعلام اعتصاب غذا کردهاند.
ویدا ربانی در نامه خود با اشاره به وضعیت وخیم سلامتی وریشه مردای (جوانا) نوشته او که در نتیجه اعتصاب غذای طولانی دچار خونریزی معده شده است و او برای درمان چیزی جز آب جوش و آلو بخارا ندارد.
به نوشته ربانی، مقامات زندان به خاطر مشارکت جوانا در اعتراضهای زندان، او را از حق درمان محروم کردهاند «مستقیم نمیگویند اما ما میدانیم چون در مراسمهای اعتراض به اعدام شرکت کرده، اعزامش به بیمارستان را لغو کردهاند.»
این روزنامهنگار زندانی تاکید کرده مقامات زندان همه کسانی را که در اعتراض به اعدامها شرکت میکنند به شیوهای مجازات میکنند «بدون اینکه مستقیما بگویند هر کسی در اعتراض به اعدامها شرکت داشت را به نحوی تنبیه کردند. بسته به اینکه زندانی چه چیزی داشته باشد که بشود از آن محرومش کرد، از تحویل ندادن وسایل تا قطع تلفن و ملاقات و اعزام به بیمارستان.»
ویدا ربانی در ادمه نوشته فضا در زندان هر روز امنیتیتر شده و عرصه بر زندانیان بیش از پیش تنگ شده است «پیشتر اسامی آنهایی که ممنوعالملاقات بودند را روی وایت برد در پاگرد بند مینوشتند. حالا اما اسامی ممنوعالملاقاتها آنقدر زیاد شده که اسامی کسانی که ملاقات دارند را مینویسند.»
به نوشته این زندانی سیاسی، اگرچه اعتصاب غذا و تحصن و نامهنگاری تنها ابزار اعتراض زندانی است اما همین هم جرم تلق میشود «همبندیهای ما پیش چشممان ذره ذره از بیماریهای مختلف آب میشوند، درد میکشند و تنها ابزا ما همین تحصن، اعتصاب غذا و نامه نوشتن است که آن هم به عنوان تخلفی دیگر به سیاهه جرائم و محرومیتهای ما اضافه میکند.»
ویدا ربانی در انتهای نامه خود با اشاره به اعتراض آهو دریایی و اینکه «برهنه شدن او چه بود جز طغیانی علیه استیصال و درماندگی از ظلمی که بر او رفته بود» تاکید کرده اعتصاب او و مطهره گونهای از همین جنس است: «اعتصاب من و مطهره گونهای هم چیزی نیست جز اقدامی از سر استیصال در برابر ظلم. اقدامی که میدانیم سلامت تنهایمان را نشانه میرود اما راه دیگری هم پیش روی خود نمیبینیم، نرگس محمدی و دیگر همبندیهایمان پیش چشم ما درد میکشند و دست ما از جهان کوتاه است.»
آنها پیش از معرفی خود به زندان اوین، در ویدیویی ضمن اعلام خبر تائید حکم و معرفی خود به زندان اعلام کردند: «زندانهای ما در حال حاضر از زنان و مردان آزاده که به خاطر ابراز عقیدهشان زندانی شدهاند، پر شده است. ما هم به زندان میرویم تا با افتخار کنار آنها باشیم.»
سرایی و همسرش اعظمفرزان، ۱۶ آبان ۱۴۰۱ به دست نیروهای امنیتی در فرودگاه «امام خمینی» تهران بازداشت و پس از ۵۰ روز بازجویی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین، با تودیع قرار وثیقه آزاد شدند.
این افراد مدتی بعد از سوی قاضی ابوالقاسم صلواتی، رییس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران، با اتهامات «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی، جاسوسی، توهین به روحالله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی و توهین به مقدسات» محاکمه شدند.
سرابی با حکم دادگاه مجموعا به ۱۷ سال حبس تعزیری که ۱۰ سال آن قابل اجراست، محکوم شد و ششم آبان امسال، پس از مراجعه به دادسرای اوین بازداشت و جهت تحمل دوران محکومیت خود به زندان اوین منتقل شد.
اعظمفرزان نیز از سوی قاضی صلواتی به شش سال حبس تعزیری که پنج سال آن قابل اجراست، محکوم شد. او از دوم مهر ماه دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری میکند.
سرابی نویسنده و استاد دانشگاه است و کتابها و مقالاتی در حوزه علوم مهندسی منتشر کرده است. اعظمفرزان نیز در رشته مهندسی مکانیک تحصیل کرده و دو کتاب در حوزه تخصصی علوم مهندسی از او منتشر شده است.
جمهوری اسلامی از زمان روی کار آمدن، همواره فعالان مدنی، کارگری و سیاسی منتقد حکومت و شهروندان معترض را بازداشت، شکنجه و زندانی کرده است.
از آغاز خیزش سراسری ایرانیان علیه جمهوری اسلامی از شهریور ۱۴۰۱ تاکنون، سرکوب فعالان مدنی و سیاسی و معترضان از سوی حکومت شدت گرفته و همچنان ادامه دارد.
بیشتر بخوانید: افزایش شیوههای سرکوب پس از شکلگیری خیزش «زن، زندگی، آزادی»
درفشان روز پنجم آذر در پستی در حساب ایکس خود نوشت وکیلان پرونده در اقدامی هماهنگ اعتراض خود را به قرار بازداشت موکلانشان ثبت کردهاند و درخواست ملاقات برای سرکشی از وضعیت آنها در زندان نیز مطرح شده است.
این وکیل دادگستری که وکالت یکی از متهمان این پرونده را بر عهده دارد، در ادامه نوشت: «شکایت از اقدامات مستشاران دادگاه در حال بررسی است.»
آرمون، برمرزپورناک، خوشاقبال، کفایی، نجاران و نعمتی، روز ۲۳ آبان با رای مستشاران شعبه ۱۳ دادگاه کیفری یک استان تهران به اعدام محکوم شدند.
بابک پاکنیا، وکیل دادگستری، همان روز در پستی در حساب ایکس خود نوشت: «رییس شعبه با این حکم مخالف بود و رای اقلیت صادر نمود.»
پس از آن در روز ۲۴ آبان، درفشان در گفتوگو با «شبکه شرق» با بیان این که مستشاران دادگاه در هیچ یک از جلسات دادرسی حضور نداشتهاند، گفت که آنها صرفا در جلسه آخر به صورت ناگهانی به شعبه در حال رسیدگی ورود کردند که مورد نقد وکیلان این پرونده است.
این وکیل دادگستری با اشاره به این که ریاست شعبه در مخالفت با رای صادر شده، صراحتا استدلال کرده که صدور مجازات «قصاص» در این پرونده بر اساس مستندات و تحقیقات فاقد وجاهت حقوقی است، خاطرنشان کرد: «در نتیجه مرجع دیوان عالی کشور حتما در این مورد توجهات لازم را خواهد داشت.»
درفشان در بخشی از گفتوگوی خود یادآوری کرد که پرونده شهرک اکباتان در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی، تحت عناوین «محاربه» برای چند نفر از متهمان و عناوین اتهامی دیگر مانند «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام و ...» در مورد سایر متهمان، در حال رسیدگی است.
جلسه آخرین دفاع آرمون، برمرزپورناک، خوشاقبال، کفایی، نجاران و نعمتی، همراه با مهدی ایمانی و محمدمهدی حسینی، دو تن دیگر از متهمان این پرونده، در روزهای ۱۲ و ۱۳ آبان در دادگاه کیفری تهران برگزار شد.
این هشت نفر پس از برگزاری دادگاه به زندان قزلحصار کرج منتقل شدند.
اوایل آبان ۱۴۰۱ و در جریان خیزش «زن، زندگی، آزادی»، یکی از نیروهای بسیجی جمهوری اسلامی به نام «آرمان علیوردی» در شهرک اکباتان کشته شد.
پس از آن، نهادهای امنیتی بیش از ۵۰ تن از جوانان ساکن این شهرک را بازداشت کردند که برای ۱۴ نفر آنها کیفرخواست صادر شد.
شهرک اکباتان در غرب تهران که ساکنان آن عموما از طبقه متوسط هستند، یکی از کانونهای اعتراضات در جریان خیزش انقلابی ۱۴۰۱ مردم علیه جمهوری اسلامی بود.
از ابتدای خیزش، ویدیوهای فراوانی از اعتراض هماهنگ و یکپارچه این شهرک در رسانههای اجتماعی همرسانی شد.
از زمان آغاز خیزش «زن، زندگی، آزادی» در شهریور ۱۴۰۱، سرکوب فعالان مدنی، سیاسی و معترضان از سوی حکومت شدت گرفته و همچنان ادامه دارد.
جمهوری اسلامی تاکنون دستکم ۱۰ معترض از جمله محمدمهدی کرمی، محمد حسینی، محسن شکاری، مجیدرضا رهنورد، مجید کاظمی، سعید یعقوبی، صالح میرهاشمی، میلاد زهرهوند، محمد قبادلو و رضا رسایی را در ارتباط با خیزش، اعدام کرده است.