جمشید برزگر، روزنامهنگار و تحلیلگر مسائل ایران، درباره میزان پایین حمایت داخلی از جمهوری اسلامی گفت: مردم ایران سالها است که با وجود همه سانسورها و سرکوبها، با اعتراضهای خود در خیابانها سیاستهای منطقهای جمهوری اسلامی را زیر سوال بردهاند. شعار «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» به خوبی نشان میدهد که بین رویکرد مردم ایران و رویکرد حکومت جمهوری اسلامی در عرصه سیاست داخلی و سیاست خارجی تفاوت و اختلاف تا چه اندازه زیاد است.
او گفت:«مردم از دو زاویه به این جنگ نگاه میکنند. یکی اینکه جنگ خودشان نیست و دیگر اینکه جمهوری اسلامی برخلاف برخوردهای خشن و ظالمانه با مردم ایران، در مقابل قدرت، تا چه اندازه زبون است.»
برزگر گفت:«جمهوری اسلامی در حوزه اقتصاد، سیاست و فرهنگ مسیری همسو با مردم و منافع ملی را طی نمیکند. مردم ایران هم الان خود را طرف درگیری با اسرائیل نمیدانند. حکومتی که در خیابان و زندان و بیمارستان و آسمان مردم را به گلوله و موشک میبندد در مقابل کشوری که آن را دشمن درجه یک خود میداند اینگونه ضعیف و ذلیل است.»
برزگر افزود بسته به سطح حمله اسرائیل، ممکن است بقای جمهوری اسلامی در داخل و از سوی مردم بهطور جدی به خطر بیفتد. به طور کلی با توجه به جبهههای مختلفی که جمهوری اسلامی را در صورت حمله درگیر خواهد کرد و با توجه به میزان نارضایتی که در داخل کشور در وجوه مختلفی مانند اقتصاد و معیشت و انسداد و سرکوب سیاسی وجود دارد، میتوان گفت زمینه برای پدیدار شدن اعتراضات و ناآرامیها در داخل کشور نیز مهیا است. حکومت هم با آگاهی از این احتمالات، اقداماتی مانند تشدید فعالیت گشتارشاد، برخورد با زنان و بازداشت روزنامهنگاران و فعالان سیاسی و مدنی را برای کنترل فضای اعتراضی انجام میدهد.