جو بایدن به کنگره: هدف از حمله‌های آمریکا در عراق، جلوگیری از حمله‌های تحت حمایت ایران بود

بر این اساس افرادی که به دفعات، نداشتن رضایت جنسی را گزارش کرده‌اند بیشتر به پایان دادن رابطه تمایل دارند.

نشریه سای‌پست در گزارشی نوشت تمرکز این مطالعه در درجه اول بر ارتباط بین رضایت جنسی و ثبات رابطه است؛ موضوعی که ندرت به آن پرداخته شده است.

با وجود بررسی ارتباط تعارضات جنسی با کاهش رضایت از رابطه، این جنبه کمتر مورد توجه قرار گرفته است.

دومینیکا پردوچ اسلادکا، پژوهشگر این مطالعه، محقق و دانشجوی دکترا در دپارتمان جامعه‌شناسی دانشگاه ماساریک جمهوری چک است.

او گفت: «بر اساس ایدئولوژی‌های سنتی جنسیتی، ما انتظار داریم اختلافات جنسی، مردان را بیشتر از زنان برای گرفتن تصمیم پایان دادن به رابطه، تحت تاثیر قرار دهد.»

اسکادا افزود: «برخی از مطالعات قبلی نشان داده‌اند مردان بیشتر از زنان کیفیت رابطه خود را بر اساس کیفیت زندگی جنسی‌شان قضاوت می‌کنند. به همین دلیل ما علاقه‌مند به مطالعه این مورد بودیم که آیا نتایج مطالعات قبلی آمریکایی‌ها درباره ربط جنسیت با اختلافات جنسی و بی‌ثباتی روابط، هنوز در قرن بیست‌و‌یکم و در جوامعی غیر از آمریکا قابل اتکا هستند یا نه؟»

آنان در این پژوهش روی هفت کشور اروپایی تمرکز و از داده‌های «برنامه جنسیت و نسل (GGP)» استفاده کردند که یک نظرسنجی طولی (در طول زمان) هماهنگ فرا ملی است.

مطالعه این پژوهشگران شامل شرکای جنسی متاهل و غیر‌متاهل بوده است.

این مطالعه روی ۱۹ هزار و ۴۴۹ شرکت‌کننده در محدوده سنی ۱۸ تا ۷۹ سال از اتریش، بلغارستان، گرجستان، آلمان، فرانسه، لیتوانی و روسیه انجام شده است.

مرحله اول جمع‌آوری داده‌های GGP بین سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ در جوامع هدف آغاز شده و مرحله دوم جمع‌آوری داده‌ بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ و به دنبال موج اول رخ داده است.

معیار کلیدی مطالعه

تمایل به جدایی، معیار کلیدی این مطالعه بوده است. این معیار با این پرسش از شرکت‌کنندگان ارزیابی شده که آیا آن‌ها در سال گذشته به جدایی از شریک زندگی خود فکر کرده‌اند یا نه؟

علاوه بر این، میزان اختلافات جنسی نیز با این پرسش اندازه‌گیری شده است: «در ۱۲ ماه گذشته چند بار در مورد رابطه جنسی با یکدیگر مشاجره کرده‌اید؟»

افرادی که اختلاف و نارضایتی در رابطه جنسی را به دفعات گزارش کرده‌اند، به طور قابل توجهی بیشتر به فکر پایان دادن رابطه خود بوده‌اند. این تاثیر به ویژه در میان زنان مشهود بوده است.

زنانی که در زندگی‌شان نارضایتی از رابطه جنسی را به‌طور مرتب تجربه می‌کنند در مقایسه با زنانی که چنین تجربه‌ای ندارند ۱۳/۱ درصد بیشتر احتمال دارد که به جدایی فکر کنند.

در مقابل، مردانی که اختلافات جنسی را مکرر گزارش کرده‌اند، در مقایسه با مردانی که چنین مشکلی را تجربه نکرده‌اند، تنها پنج درصد افزایش تمایل به جدایی نشان داده‌اند.

محققان‌ دریافته‌اند در هر سطحی از اختلافات جنسی، زنان بیشتر از مردان تمایل به جدایی داشته‌اند.

اسلادکا به سای‌پست گفت: «در میان شرکایی که اغلب اختلافات جنسی را تجربه می‌کنند، احتمال فکر کردن به جدایی بیشتر است. این رابطه به‌طور شگفت‌انگیزی در زنان قوی‌تر از مردان است. حتی اگر زوج‌ها در زمینه‌‌های دیگر مانند مسایل مالی، روابط خانوادگی یا تربیت فرزندان اختلاف‌نظر نداشته باشند، اختلافات در زمینه جنسی می‌تواند منجر به جدایی شود.»

با این حال آنان متوجه شده‌اند که تمایل به جدایی به دلیل بروز اختلافات در رابطه جنسی می‌تواند برگشت‌پذیر باشد.

افرادی که قبل از اولین مصاحبه به جدایی از شریک زندگی خود فکر می‌کرده‌اند اغلب در مصاحبه دوم که تقریبا سه سال بعد بوده، گزارشی از تمایل به جدایی نداشته‌اند.

محققان انواع دیگر اختلافات در روابط و همچنین عواملی مانند سن، تحصیلات، نوع شراکت و کشور محل اقامت را کنترل کرده‌اند اما این مطالعه نیز مانند سایر تحقیقات، برخی از معیارها را مورد بررسی قرار داده است.

ماهیت پیچیده مفاهیمی مانند «تمایل به جدایی و اختلافات جنسی» چالش‌برانگیز هستند و نمی‌توانند به‌طور کامل با موارد طرح شده در یک پرسش‌نامه به تصویر در بیایند.

در تحقیقات آینده می‌توان با اندازه‌گیری دیدگاه‌های هر دو طرف در یک رابطه، بررسی نحوه مدیریت تعارض‌ها و بررسی پویایی‌ها در گروه‌های مختلف اجتماعی و جمعیتی، یافته‌ها را گسترش داد.

اسلادکا گفت: «مطالعه ما بر اختلاف نظرها در مورد کیفیت رابطه جنسی متمرکز بوده اما نتوانستیم معیارهایی را در مورد نحوه برخورد زوج‌ها با تعارضاتشان لحاظ کنیم. روش ارتباط زوجین ممکن است در تاثیرات منفی اختلاف نظرها بر تداوم رابطه نقش داشته باشد.»

به گفته او، نتیجه بررسی اینکه اختلافات جنسی چگونه با بی‌ثباتی رابطه در زوج‌های همجنس مرتبط می‌شود، جالب توجه خواهد بود.

الی کوهن، وزیر خارجه اسرائیل، پس از بازدید از مرزهای شمالی این کشور به همراه گروهی از سفیران خارجی، گفت که دبیرکل حزب‌الله باید متوجه باشد که او در ردیف بعدی اهداف اسرائیل است.

در صفحه ایکس خود نوشت: «حسن نصرالله باید بفهمد که او در ردیف بعدی ما است و اگر نمی‌خواهد در ردیف بعدی باشد، باید بالافاصله تصمیم شورای امنیت سازمان ملل را اجرا و نیروهایش را از مرز دور نگه دارد.»

او افزود: «ما برای استفاده حداکثری از گزینه دیپلماتیک عمل خواهیم کرد اما اگر نتیجه‌ای نداشت، همه گزینه‌ها روی میز است.»

کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل عکسی را منتشر کرد که به گفته این شبکه جدیدترین تصویر از محمد ضیف، فرمانده شاخه نظامی حماس، است.

این شبکه گزارش داد که این تصویر توسط نیروهای اسرائیلی در بحبوحه جنگ جاری در غزه به دست آمده است، اما مشخص نکرد که تصویر چه زمانی ثبت شده است.

100%

ارتش اسرائیل هنوز صحت این تصویر را تایید نکرده است.

در تصویری که کانال ۱۲ منتشر کرده، به نظر می‌رسد ضیف یکی از چشمانش را از دست داده است. این گزارش همچنین تاکید می‌کند که او یکی از پاهایش را نیز از دست داده است.

وب‌سایت هیل در گزارشی، گفت‌وگوی والتز با فاکس‌نیوز را منتشر کرد و به نقل از او نوشت: «اسرائیل فقط در غزه چمن می‌زند.»

این عبارت بدین معنی است که حضور مبارزان فلسطینی در نوار غزه و سلاح‌های ابتدایی اما موثرشان مانند علف‌های هرزی هستند که باید قطع شوند.

به گفته والتز، «حتی پس از پاک‌سازی حماس و تا زمانی که ایران مملو از پول نقد باشد، آن‌ها دوباره رشد خواهند کرد و تروریسم باز می‌گردد».

والتز ادامه داد: «بزرگ‌ترین کاری که دولت آمریکا می‌تواند برای کمک به اسرائیل انجام دهد این است که سیاست خود را در قبال ایران ۱۸۰ درجه تغییر دهد، به فشار حداکثری برگردد و مانع از پر شدن خزانه کسانی شود که به تروریسم در سراسر منطقه دامن می‌زنند.»

جمهوری اسلامی در بحبوحه جنگ حماس با اسرائیل به‌عنوان متحد آمریکا، حمایت خود را از این گروه شبه‌نظامی نشان داده است و مدت‌هاست از حماس حمایت مالی می‌کند.

با تداوم جنگ در غزه، ترس از بروز درگیری گسترده‌تر در خاورمیانه با مداخله تهران افزایش یافته است.

روز دوشنبه چهارم دی، حمله منتسب به اسرائیل به سوریه منجر به کشته شدن رضی موسوی، فرمانده ارشد ایرانی شد و در نتیجه جمهوری اسلامی متعهد شده است که این حمله را تلافی کند.

حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «تل‌آویو منتظر شمارش معکوس سختی است.»

وب‌سایت هیل نوشت پس از زخمی شدن سه سرباز آمریکایی در حمله به پایگاه هوایی اربیل از سوی یک گروه شبه‌نظامی تحت حمایت جمهوری اسلامی در روز کریسمس، جو بایدن، رییس‌جمهوری آمریکا، دستور حمله به مناطقی در عراق را صادر کرد.

بر اساس این گزارش، بایدن بلافاصله در مورد حمله صبح روز کریسمس مطلع شد و به وزارت دفاع دستور داد تا گزینه‌ها را برای واکنش علیه افراد مسوول آماده کند.

آدرین واتسون، سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید، روز چهارم دی در بیانیه‌ای گفت این گزینه‌ها همان روز طی تماسی با وزیر دفاع و اعضای تیم امنیت ملی رییس‌جمهوری به او ارائه شده است.

طی این تماس، بایدن دستور حمله به سه نقطه مورد استفاده کتائب حزب‌الله و گروه‌های وابسته به آن را صادر کرد که به طور خاص بر فعالیت پهپادهای بدون سرنشین متمرکز هستند.

قنبرزاده در این‌باره گفت: «گفتیم از جرایمی که می‌آید درصدی برای توسعه فوتبال در مناطق محروم مورد استفاده قرار بگیرد. در سیستان و بلوچستان در فلان روستا. در جایی که فوتبال خیز است ولی پول ندارد. حتی شاید پیشنهاد بدهیم باشگاه‌هایی که رعایت کرده‌اند، کمک‌های خاصی به آنها از محل جرایم درنظر گرفته شده، به عنوان تشویق انجام شود.»

قنبرزاده همچنین درپاسخ به اعتراض استقلال و پرسپولیس گفت: «حتی مدیران عامل استقلال و پرسپولیس تشکر کردند و گفتند اگر این سقف و دستورالعمل نبود، ما با این وضعیت بدهی‌ها و شرایط اقتصادی به مرز ورشکستکی می‌رسیم. همه این ها در آرشیو هست. پس اینطوری نبوده که مشارکت باشگاه‌ها نبوده باشد. من در حد مقدور توضیح دادم. آقای تاج همیشه مثالی در جلسات می‌زد. می گفت من مثلا من 20 درصد سهام عدالت دارم و راضی نیستم از سهام من در باشگاه‌های دولتی استفاده کند. کلا منظور هر باشگاهی است که از منابع دولتی استفاده می‌کند.»

او گفت: «اینجا داشت فوتبال متوقف می‌شد. اجازه بدهید که من بیشتر از این مطلب باز نکنم و اگر ورود رئیس محترم فدراسیون و نشست‌هایش با مقامات ذی ربط نبود و حتی بعضی از اعضای دولت، ستاد مفاسد اقتصادی و .. حتی مکاتبه رسمی کردند. گفتند عملکرد مالی این‌ها را بدهید تا ببینیم چقدر است! ما به نمایندگی از مردمی که در سهام عدالت هستند، کمیته امداد، اقشار پایین و کف جامعه نمی‌خواهند این پول را بدهند، خب باید چه کاری می‌کردیم؟ باید این تیم‌ها را تعطیل می‌کردیم؟ نهایتا به این جمع بندی رسیدیم که سازماندهی شود.»

قنبرزاده مدعی شد اگر قانون سقف قرارداد نبود، فوتبال توسط نهادهای قضایی، تعطیل می شد: «الان هم خدمت عزیزان بگویم یکی از نهادهای محترم نظارتی که وظیفه پایش این دستورالعمل و این سقف بودجه را داشته، یک گزارش مبسوط و کارشناسی به معاون اول محترم ریاست جمهوری نوشته و صراحتا گفته اگر این موارد پیش نمی‌آمد، این اتفاقات رخ می‌داد. ما 6 هزار میلیارد تومان قرارداد می‌بستیم، در صورتی که قراردادهای امسال 2700 هزار میلیارد تومان بوده است.»

او گفت: «گفته‌اند اگر این اتفاق رخ نمی‌داد چقدر فرار مالیاتی داشتیم. کارگزار داریم که ۴ سال است رفته و همین امسال بالای ۳۰ میلیارد تومان حق کارگزاری و دلالی گرفته و یک ریال مالیات پرداخت نکرده. که حال سازمان مالیاتی ورود کرده! خب این‌ها مفسده اقتصادی در کشور هستند یا نیستند؟! این ها را هم در نظر بگیرید. بله ایراداتی هست ولی شما قسمت پر و خالی را با هم ببینید. ما نقد را روی چشم‌ می‌گذاریم. با نقد است که خودمان را اصلاح می‌کنیم ولی همه را با هم ببینید.»