اسکات کولوم، نامزد دموکرات، پس از چند روز شمارش آرا در رقابتی نزدیک سیندی هاید-اسمیت، سناتور جمهوری‌خواه، را شکست داد. او نخستین سناتور سیاه‌پوست می‌سی‌سی‌پی در سنای آمریکا از «دوران بازسازی» پس از جنگ داخلی است.
دوران بازسازی به دوره پرآشوبی در تاریخ آمریکا گفته می‌شود که پس از پایان جنگ داخلی در سال ۱۸۶۵ آغاز شد و تا سال ۱۸۷۷ ادامه یافت. در این دوره، ایالت‌های جنوبی که در جنگ از ایالات متحده جدا شده بودند، دوباره به اتحادیه پیوستند. هم‌زمان، بر سر حقوق شهروندی و حق رای سیاه‌پوستانی که از بردگی آزاد شده بودند، کشمکش شدیدی جریان داشت.
آسوشیتدپرس چهارشنبه ۲۰ آبان، پس از آنکه مقام‌های محلی انتخابات چند روز صرف بررسی برگه‌های رای غیابی و موقت کردند، کولوم را برنده اعلام کرد. رای‌دهندگانی که در می‌سی‌سی‌پی رای موقت می‌دهند، فرم گواهی کتبی را نیز تکمیل می‌کنند.
پیروزی کولوم با اختلافی اندک، تحولی بزرگ در ایالتی است که نسل‌ها عمدتا در اختیار محافظه‌کاران سفیدپوست بوده است. این نتیجه به شکست‌های حزب دونالد ترامپ در چند ایالت تحت کنترل جمهوری‌خواهان افزود و پیام رای‌دهندگان را در انتخابات میان‌دوره‌ای پررنگ‌تر کرد. به نوشته آسوشیتدپرس، پیروزی کولوم همچنین استدلال آن دسته از دموکرات‌ها را تقویت کرد که آینده حزبشان را در گرو موفقیت در جنوب آمریکا می‌دانند.
آخرین بار که می‌سی‌سی‌پی سناتور دموکرات تازه‌ای برگزید، سال ۱۹۴۷ بود. برنده آن انتخابات از مدافعان سرسخت جداسازی نژادی بود. کولوم، دادستان محلی ۴۳ ساله، از جمعیت پرشمار سیاه‌پوستان ایالت، نارضایتی از وضع اقتصاد و لغزش‌های هاید-اسمیت در کارزارش برای کسب دومین دوره کامل سناتوری بهره برد.
کولوم در روزهای پایانی کارزار گفت «آن‌ها واقعا سزاوار سناتوری هستند که به حرفشان گوش بدهد و برایش مهم باشد که چه فکر می‌کنند و چه سختی‌هایی را از سر می‌گذرانند.»
او در جریان کارزار گفت می‌تواند نماینده همه مردم می‌سی‌سی‌پی باشد، ایالتی که شکاف‌های نژادی از دیرباز به سیاست و جامعه‌اش شکل داده‌اند. کولوم گفت «باید دوباره حزبی داشته باشیم که نماینده مردم روستاها، حومه‌ها و شهرهای آمریکا باشد. حزبی که واقعا برای رای‌دهندگان کاری کند که زندگی‌شان بهتر شود و برای انجام ندادنش بهانه نیاورد.»
واشینگتن ابتدا شانس کولوم را اندک می‌دانست
رقابت می‌سی‌سی‌پی دیر به کانون توجه در سراسر آمریکا رسید و دموکرات‌ها در مراحل پایانی به کارزار کولوم کمک مالی رساندند. به نوشته آسوشیتدپرس پدر کولوم زمانی جمهوری‌خواه بود و برای رونالد ریگان، رییس‌جمهوری وقت، کار می‌کرد. کارزار تهاجمی کولوم هم‌زمان با گسترش رقابت دموکرات‌ها بر سر کرسی‌های سنا در ایالت‌های بیشتر و آشکارتر شدن نقاط ضعف هاید-اسمیت، توجه‌ها را به خود جلب کرد.
برخی از آگهی‌های کولوم در شمار پربازنشرترین تبلیغات انتخاباتی سال بودند. وقتی هاید-اسمیت ۶۷ ساله در واکنش به گرانی گوشت گاو گفت مصرف‌کنندگان می‌توانند منابع پروتئینی دیگری انتخاب کنند، به نظر رسید افزایش قیمت را کم‌اهمیت می‌داند. کولوم آگهی ۳۰ ثانیه‌ای ساخت که در آن رای‌دهندگان با ناباوری می‌گفتند «به جایش یک سناتور دیگر انتخاب می‌کنیم.»
به نوشته آسوشیتدپرس، اواخر اکتبر، وقتی ترامپ برای حضور در گردهمایی انتخاباتی هاید-اسمیت به کورینتِ می‌سی‌سی‌پی رفت، کولوم به سراغ هواداران ترامپ رفت که بیرون محل گردهمایی در صف ایستاده بودند. خودش را معرفی کرد، از نگرانی‌هایشان پرسید و اولویت‌هایش را توضیح داد.
هاید-اسمیت پیشتر مانع تایید کولوم برای قضاوت شده بود
در سال ۲۰۲۲، جو بایدن، رییس‌جمهوری وقت، کولوم را برای قضاوت در دادگاه ناحیه‌ای فدرال در حوزه شمالی می‌سی‌سی‌پی نامزد کرد. راجر ویکر، سناتور ارشد جمهوری‌خواه ایالت، و هیلی باربور، فرماندار پیشین ایالت و رییس پیشین کمیته ملی حزب جمهوری‌خواه، از این نامزدی حمایت کردند.
هاید-اسمیت با استفاده از یکی از سنت‌های سنا مانع تایید کولوم شد. طبق این سنت، سناتورها می‌توانند جلوی تایید نامزدهای رییس‌جمهوری برای سمت‌های قضایی فدرال در ایالت خودشان را بگیرند. چهار سال بعد، همان دادستان در رقابت برای کرسی سنا هاید-اسمیت را غافلگیر کرد. کولوم گفت از ابتدا هدفش از نامزدی برای سنا تسویه‌حساب با او نبود.
کولوم کارزارش را با یاد مدگار اورز به پایان رساند
سناتور منتخب در آخرین آگهی کارزارش در خانه مدگار اورز، رهبر جنبش حقوق مدنی، در جکسون ظاهر شد. در سال ۱۹۶۳، یک سفیدبرتری‌طلب در مسیر ورودی خانه به اورز شلیک کرد و او در برابر چشمان خانواده‌اش جان باخت.
کولوم در آگهی گفت «در می‌سی‌سی‌پی، هیچ‌کس فراتر از قانون نیست و همه باید از حمایت قانون برخوردار باشند.» او از خدمت نظامی اورز در نورماندی در جنگ جهانی دوم، تلاشش برای ثبت‌نام رای‌دهندگان در می‌سی‌سی‌پی، ترورش و سه دهه‌ای گفت که طول کشید تا قاتلش محکوم شود.
کولوم گفت «او را کشتند چون به مردم می‌سی‌سی‌پی کمک می‌کرد رای بدهند. سه‌شنبه رای بدهید و یاد همه کسانی را گرامی بدارید که برای این حق جان دادند.»
دموکرات‌های سیاه‌پوست، از جمله آنجلا آلسوبروکس، سناتور مریلند، و رافائل وارناک، سناتور جورجیا، از همان آغاز توجه‌ها را به نامزدی کولوم جلب کردند. چاک شومر، رهبر اکثریت سنا، در جمع‌آوری کمک‌های مالی به او کمک کرد. کولوم از چهره‌های خارج از ایالت نیز کمک مالی گرفت، از جمله جی‌بی پریتزکر، فرماندار میلیاردر ایلینوی که از نامزدهای احتمالی ریاست‌جمهوری به شمار می‌رود. بیل کلینتون، رییس‌جمهوری پیشین، و کامالا هریس، معاون پیشین رییس‌جمهوری، در هفته‌های پایانی برای کولوم تبلیغ کردند.
آرا در تقریبا سراسر ایالت به سمت دموکرات‌ها متمایل شد
می‌سی‌سی‌پی بالاترین سهم رای‌دهندگان سیاه‌پوست را در میان ایالت‌های آمریکا دارد و سال‌هاست رقابت در انتخابات عمومی آن از ایالت‌های جنوبی هم‌جوارش نزدیک‌تر بوده است. ترامپ در هر سه انتخابات ریاست‌جمهوری می‌سی‌سی‌پی را با اختلافی دورقمی برد، اما تیت ریوز، فرماندار جمهوری‌خواه، در سال ۲۰۲۳ تنها با اختلاف سه واحد درصد دوباره انتخاب شد.
کولوم و دیگر رهبران و استراتژیست‌های سیاه‌پوست حزب دموکرات در طول سال ۲۰۲۶ می‌گفتند مشارکت بالای رای‌دهندگان سیاه‌پوست، نارضایتی رای‌دهندگان جمهوری‌خواه و افزایش سهم دموکرات‌ها از آرای سفیدپوستان می‌تواند فاصله او را با رقیبش کمتر کند.
نتایج از مشارکت بالای رای‌دهندگان در دلتای می‌سی‌سی‌پی حکایت داشت، منطقه‌ای که بسیاری از شهرستان‌های دارای اکثریت سیاه‌پوست در آن قرار دارند. در تقریبا سراسر ایالت نیز آرا در مقایسه با انتخابات ۲۰۲۴ به سمت دموکرات‌ها متمایل شد. ترامپ در آن انتخابات با اختلاف نزدیک به ۲۳ واحد درصد در می‌سی‌سی‌پی پیروز شده بود.
کولوم از فرصت نسل بعد گفت
فیل برایانت، فرماندار وقت، در سال ۲۰۱۸ و پس از کناره‌گیری تَد کاکرن، هاید-اسمیت را که آن زمان مسئول اداره کشاورزی ایالت بود، به عضویت سنا منصوب کرد. هاید-اسمیت در دور دوم انتخابات ویژه سال ۲۰۱۸ پیروز شد و در سال ۲۰۲۰ برای یک دوره کامل انتخاب شد. او هر دو بار مایک اسپی، نامزد دموکرات و وزیر پیشین کشاورزی آمریکا، را شکست داد. اسپی نخستین نماینده سیاه‌پوست می‌سی‌سی‌پی در مجلس نمایندگان آمریکا از دوران بازسازی بود.
در جریان شمارش طولانی آرا، کولوم از اهمیت تاریخی پیروزی‌ای گفت که اسپی به آن دست نیافته بود. او گفت جایگاهش را بیش از سرگذشت شخصی خود، در پیوند با زندگی دیگر اهالی می‌سی‌سی‌پی، به‌ویژه جوان‌ترین ساکنان ایالت، می‌بیند.
کولوم گفت «وظیفه من این است که به‌عنوان سناتور بعدی آمریکا آن‌قدر خوب کار کنم که دفعه بعد، وقتی دختر یا پسر جوان سیاه‌پوستی با پشتکار، دیدگاه و اصول اخلاقی بخواهد سناتور شود، هیچ‌کس به خاطر کاری که من کرده‌ام نگوید او نباید این فرصت را داشته باشد.»
توماس ماسی، نماینده جمهوری‌خواه کنگره آمریکا، روند بررسی استیضاح پیت هگست، وزیر دفاع، را با اتهام‌هایی از جمله آغاز جنگ با ایران بدون مجوز کنگره به جریان انداخت. در مقابل، دونالد ترامپ رییس‌جمهوری آمریکا بر حمایت از وزیر دفاع کابینه‌اش تاکید کرد.
ماسی، نماینده ایالت کنتاکی، دوشنبه ۱۸ آبان قطعنامه‌ای شامل هشت بند استیضاح را در مجلس نمایندگان مطرح کرد. به گزارش نیویورک‌تایمز، او با این اقدام، طرح پیشین خود را دوباره به جریان انداخت و مهلتی دو روزه برای تصمیم‌گیری مجلس درباره آن آغاز شد.
در این قطعنامه، هگست به «نادیده گرفتن اراده کنگره» در هدایت جنگ ایران و دیگر عملیات‌های نظامی، نقض قانون اساسی و قوانین فدرال و به خطر انداختن جان نیروهای مسلح آمریکا متهم شده است.
با این حال، رای‌گیری مستقیم درباره بندهای استیضاح هنوز قطعی نیست.
ماسی هشدار داد رهبران جمهوری‌خواه ممکن است با استفاده از سازوکار آیین‌نامه‌ای، قطعنامه را کنار بگذارند. او گفت: «ما باید بر سر این هشت بند استیضاح، هم مناظره‌ای جدی داشته باشیم و هم رای‌گیری کنیم.»
این اقدام پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای و در شرایطی صورت گرفت که اختلافات درون این حزب بر سر جنگ ایران شدت گرفته است. جمهوری‌خواهان تا آغاز کار کنگره جدید در ۱۳ دی، همچنان کنترل مجلس نمایندگان را در اختیار دارند.
حمایت ترامپ و روبیو از هگست و مخالفت رهبران جمهوری‌خواه با استیضاح
ترامپ دوشنبه ۱۸ آبان در مصاحبه با رویترز، با اشاره به عملیات ارتش آمریکا در ایران و ونزوئلا، از هگست دفاع کرد و گفت: «خب، او در دو جنگ پیروز شده است. نمی‌دانم چطور می‌توانید او را استیضاح کنید.»
او سپس در نشست خبری کاخ سفید تاکید کرد حتی در صورت استیضاح نیز از هگست حمایت خواهد کرد و ماسی را «بازنده تمام‌عیار» خواند.
ترامپ در گفت‌وگو با رویترز پرسید: «خُب، چرا کسانی را که مربوط به جنگ‌های ویتنام، افغانستان، عراق و همه آنجاها بودند استیضاح نکردند؛ جاهایی که تا ابد جنگیدیم و هیچ اتفاقی نیفتاد؟»
مایک جانسون، نماینده جمهوری‌خواه و رییس مجلس نمایندگان، نیز با استیضاح مخالفت کرد و گفت چنین اقدامی در میانه درگیری‌های نظامی در خارج از کشور، «تصویر وحشتناکی برای متحدان و دشمنان ما به نمایش می‌گذارد».
هگست کارزاری را در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته و هفته گذشته در یک پیام ویدئویی با لحنی سرسختانه اعلام کرد که عقب‌نشینی نخواهد کرد.
به گزارش رویترز، هگست دوشنبه ۱۸ آبان در پاسخ به اینکه آیا از حمایت کافی جمهوری‌خواهان برای خنثی کردن این تلاش استیضاح برخوردار است یا خیر، گفت: «ما نگران این موضوع نیستیم.»
وزیر دفاع آمریکا که قرار است سه‌شنبه ۱۹ آبان نشست خبری برگزار کند، پیشتر در پیامی ویدیویی با اشاره به دو بار استیضاح ترامپ گفته بود: «این حربه علیه پرزیدنت ترامپ جواب نداد و علیه من هم کارساز نخواهد بود.»
مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده که هم‌زمان سمت مشاور امنیت ملی کاخ سفید را نیز بر عهده دارد، این تلاش برای استیضاح را «غیرمنصفانه» خواند و به خبرنگاران گفت: «به نظر من پیت کارش را خوب انجام داده است؛ واقعا این‌طور فکر می‌کنم.»
احتمال تصویب در مجلس و مانع محکومیت در سنا
نیویورک‌تایمز دوشنبه ۱۸ آبان در گزارشی درباره احتمال استیضاح هگست نوشت با توجه به اکثریت شکننده جمهوری‌خواهان در مجلس کنونی، همراهی تنها سه نماینده این حزب با دموکرات‌ها یا غیبت شماری از نمایندگان می‌تواند برای تصویب استیضاح کافی باشد. حکیم جفریز، رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان، گفته است رای او «قطعا مثبت» خواهد بود.
منابع کنگره نیز به رویترز گفتند قطعنامه ممکن است آرای لازم را به دست آورد. با این حال، این خبرگزاری محکومیت هگست در سنا را بعید دانست؛ تصمیمی که به اکثریت دوسوم نیاز دارد و جمهوری‌خواهان در ترکیب فعلی سنا ۵۳ کرسی از ۱۰۰ کرسی را در اختیار دارند.
چاک شومر، سناتور دموکرات نیویورک، خواستار محاکمه هگست در سنا شد و او را به پیشبرد غیرقانونی جنگ، برخلاف قانون اساسی و قطعنامه‌های کنگره برای پایان دادن به درگیری‌ها متهم کرد.
اتهام‌های مطرح‌شده در قطعنامه ماسی، علاوه بر جنگ ایران، موارد دیگری از سوءاستفاده از قدرت، از جمله نقض حق آزادی بیان مارک کلی، سناتور دموکرات آریزونا، را در بر می‌گیرد.
هگست سال گذشته پس از آنکه کلی و پنج عضو دیگر کنگره با سوابق نظامی و اطلاعاتی از نظامیان خواستند از اجرای دستورهای غیرقانونی خودداری کنند، برای پیگرد کلی تلاش کرد و این گروه را به «فتنه‌انگیزی و خیانت» متهم کرد.
ماسی از ترامپ خواست پیش از آغاز کار کنگره جدید، هگست را برکنار و برای جانشین او از سنا رای اعتماد بگیرد. دموکرات‌ها نیز وعده داده‌اند درباره عملکرد هگست، از جمله برکناری فرماندهان ارشد ارتش، تحقیق کنند.
رویترز به‌نقل از چهار دیپلمات گزارش داد اعضای گروه هفت دوشنبه ۱۸ آبان در پاریس به ارزیایی این موضوع پرداختند که آیا شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، رویکرد کاخ سفید در قبال اوکراین، خاورمیانه و روابط با نزدیک‌ترین متحدان واشینگتن را تغییر می‌دهد یا خیر.
به‌گفته این چهار دیپلمات دستاوردهای انتخاباتی دموکرات‌ها ممکن است دامنه مانور کاخ سفید را محدود کند اما تا زمانی که سیاست خارجی همچنان تا حد زیادی تحت کنترل دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا باشد، نباید در انتظار بازگشت واشینگتن به چندجانبه‌گرایی سنتی بود.
نشست وزیران امور خارجه گروه هفت که پس از هفته‌ها اعتراضات در سراسر فرانسه، به دلایل امنیتی در آخرین لحظات از مارسی به پاریس منتقل شد، نخستین حضور مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، در جمع متحدان این کشور پس از انتخابات خواهد بود. روبیو یکی از نامزدهای بالقوه انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ آمریکا به شمار می‌رود.
جنگ ایران
به‌گزارش رویترز انتظار می‌رود جنگ ایران یکی از محورهای اصلی گفت‌وگوها باشد. متحدان واشینگتن در گروه هفت بارها نسبت به جنگ ابراز تردید کرده‌اند و بیم آن دارند که اقدام نظامی بیشتر آمریکا، به‌جای حل بحران، آن را تشدید کند.
روبیو در مسیر سفر به پایتخت فرانسه، احتمال دستیابی به توافق با جمهوری اسلامی را کم‌اهمیت جلوه داد و گفت: «نمی‌توانم بگویم که در آستانه یک پیشرفت مهم قرار داریم.»
روبیو افزود که رهبران گاهی ناچارند سیاست‌های نامحبوب را ادامه دهند، زیرا این کار درست است.
بر اساس گزارش وزارت امور خارجه آمریکا از دیدار روبیو با ژان نوئل بارو، وزیر امور خارجه فرانسه، در حاشیه نشست، به نظر می‌رسد روبیو همچنان به رویکرد تند دولت ترامپ در قبال متحدان اروپایی آمریکا پایبند مانده است. او خواستار پایان دادن به ترتیبات تجاری ترجیحی اتحادیه اروپا و آنچه آمریکا «مقررات‌گذاری بیش از حد» برای شرکت‌های آمریکایی می‌نامد، شد.
بر اساس این گزارش، روبیو همچنین نگرانی‌های آمریکا درباره دیوان کیفری بین‌المللی را با بارو مطرح کرد. روبیو با استناد به خودداری این دادگاه از ارائه تضمین مبنی بر اینکه مقام‌های آمریکایی را تحت پیگرد قرار نخواهد داد، تحریم‌هایی را اعلام کرده است که هدف آن‌ها فلج کردن توانایی این دادگاه برای فعالیت است و از ماه آوریل اجرایی خواهند شد.
تمرکز بر اوکراین در آستانه مذاکرات ابوظبی
گروه هفت متشکل از بریتانیا، کانادا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن و ایالات متحده است و اتحادیه اروپا نیز در آن حضور دارد. وزیرانی از اوکراین، عربستان سعودی، مصر، کره جنوبی و برزیل نیز در این نشست شرکت می‌کنند.
انتظار می‌رود اوکراین نیز در صدر دستور کار قرار گیرد، زیرا نشست وزیران امور خارجه گروه هفت در آستانه گفت‌وگوهای سه‌جانبه اوکراین، روسیه و ایالات متحده برگزار می‌شود که قرار است سه‌شنبه در ابوظبی انجام شود.
بارو یک‌شنبه گفت مقام‌هایی از فرانسه، بریتانیا، آلمان، سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و کمیسیون اروپا نیز در پایتخت امارات متحده عربی حضور خواهند داشت.
در نشانه‌ای از اختلاف‌نظر میان کشورهای اروپایی، جورجا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا، پنجم نوامبر هشدار داد که اگر کشورهای عضو اتحادیه اروپا به‌جای توافق بر سر یک نماینده و راهبرد مشترک، همچنان مسیرهای دیپلماتیک جداگانه‌ای را دنبال کنند، اروپا در معرض خطر بی‌اهمیت شدن در تلاش‌ها برای پایان دادن به جنگ اوکراین قرار خواهد گرفت.
کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، در پاریس به رویترز گفت نشانه چندانی از حسن نیت روسیه برای مذاکره به‌منظور پایان دادن به جنگ نمی‌بیند.
او افزود که مسکو «وانمود کرده است که مذاکره می‌کند».
دیپلمات‌ها در گفت‌وگو با رویترز تصویری تیره از وضعیت اوکراین ترسیم کردند. به‌گفته آن‌ها، اگرچه خطوط مقدم نبرد تا حد زیادی تثبیت شده و این امر دستیابی به پیشروی‌های عمده را بعید کرده است، روسیه تاکتیک‌های خود را تغییر داده و با هدف ایجاد خاموشی سراسری در زمستان، به هدف قرار دادن نظام‌مند زیرساخت‌های انرژی روی آورده است.
به‌گفته این دیپلمات‌ها، کمبود موشک‌های رهگیر سامانه پاتریوت و دیگر سامانه‌های پدافند هوایی، فوری‌ترین نقطه‌ضعف نظامی کی‌یف به شمار می‌رود. آن‌ها گفتند یکی از اهداف نشست گروه هفت، حفظ فشار بر روسیه و در عین حال بسیج حمایت‌های نظامی، مالی و انرژی بیشتر برای اوکراین خواهد بود.
آنتونیو تاجانی، وزیر امور خارجه ایتالیا، پس از آنکه اطلاعات شخصی‌اش به دست هکرهایی که به گفته او طرفدار روسیه بودند، در دارک‌وب (وب تاریک) منتشر شد، اعلام کرد که گفت‌وگوها بر تهدیدهای ترکیبی نیز متمرکز خواهد بود.
در ماه‌های اخیر در سراسر اروپا موجی از حوادث رخ داده است که از جمله آن‌ها می‌توان به هشدارهای جعلی مربوط به پروازها، حملات سایبری به سوپرمارکت‌ها و تلاش‌ها برای بهره‌برداری از اعتراضات در فرانسه اشاره کرد.
مقام‌های فرانسوی دوشنبه ۱۸ آبان سپاه پاسداران را مسئول حملاتی سایبری در ماه گذشته دانستند که یخچال‌ها و فریزرهای تجاری را در سراسر فرانسه از کار انداخت. فرانسه ضمن احضار سفیر جمهوری اسلامی در پاریس هشدار داد که این اقدام پیامدهایی برای تهران خواهد داشت.
روزنامه گاردین شنبه ۱۶ آبان نوشت پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا ممکن است روابط جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، با دونالد ترامپ را زیر ذره‌بین کنگره ببرد. جیمی راسکین، نماینده دموکرات، پیشتر خواستار بررسی اتهام‌های فساد و روابط مالی فیفا با نزدیکان ترامپ شده بود.
این هفته این احساس شکل گرفت که روابط اینفانتینو با رییس‌جمهوری آمریکا شاید یک گام دیگر به بررسی دقیق‌تر، شفافیت و پیامدهای احتمالی نزدیک شده باشد.
راسکین پیشتر در نامه‌ای به اینفانتینو از آنچه «راهبرد رشوه‌دهی آشکار» فیفا برای جلب رضایت ترامپ خوانده، انتقاد کرده است.
این اتهام‌ها اثبات نشده‌اند و کاخ سفید پیشتر ادعاهای مشابه را سیاسی دانسته است.
نویسنده گاردین در مقاله خود با کلمات و جملات تندی رابطه رییس فیفا با رییس‌جمهوری آمریکا را توصیف کرده است و درباره حضور اینفانتینو در دیدار با ترامپ در کاخ سفید، نوشته است:
تماشای رفتارهای اینفانتینو در برابر رییس‌جمهوری آمریکا یکی از زننده‌ترین نمایش‌های سال‌های اخیر در حاشیه ورزش بوده است. این چه نوع رابطه‌ای بود؟ تاریخ آن نمایش تملق‌گویی در برابر قدرت را چگونه به یاد خواهد آورد؟
رییس فیفا که ظاهرا باید فردی غیرسیاسی باشد، پشت میزی با روکش چوب گردو نشسته بود و هنگام مطرح شدن تازه‌ترین سیاست مهاجرتی، با حالتی جدی سر تکان می‌داد. وقتی صحبت‌های بی‌ربطی درباره رمزارزها به میان می‌آمد، لبخند می‌زد.
او در جریان این نمایش به شخصیتی هرچه نامتعارف‌تر تبدیل می‌شد؛ گویی عصاره فریبکاری انسانی را گرفته، به خمیری نرم تبدیل کرده، داخل کت‌وشلواری آبی‌رنگ تزریق کرده و به آن یاد داده‌اند راه برود و جمله‌ای شبیه این بگوید: «توپ جادویی من، جهان طلایی صلح را متحد می‌کند.»
در آن زمان، این صحنه‌ها مانند آژیر هشدار به نظر می‌رسید؛ طنزی زنده درباره مفهوم قدرت اجرایی بدون پاسخگویی.
آیا اکنون چنین رفتاری مجاز شده است؟ آیا اینفانتینو تجسم انسانی این واقعیت است که اگر طوری رفتار کنید که گویی فراتر از قوانین قرار دارید، نیمی از راه رسیدن به چنین موقعیتی را پیموده‌اید؟
شاید هم نه.
از چهارشنبه، برای نخستین بار این احساس به وجود آمده است که نمایش علنی رابطه این دو نفر ممکن است پیامدهایی ویرانگر برای خودشان داشته باشد.
ترامپ ممکن است در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری‌اش با قدرتی کاهش‌یافته روبه‌رو شود. اما آنچه می‌توان «سندرم قرار گرفتن در معرض هسته راکتور ترامپ» نامید، همچنان برقرار است.
اصل ماجرا این است: بله، ترامپ به شما گرما، نور و درخششی مرگبار می‌دهد، اما هم‌زمان صورتتان را نیز ذوب می‌کند.
شاید این فرایند اکنون سرانجام به سراغ دومین رییس منتخب جنجال‌برانگیز جهان نیز آمده باشد.
نامزدی کوزو تاشیما
خبر اصلی مربوط به فیفا در این هفته، اعلام نامزدی کوزو تاشیما، عضو شورای فیفا، برای انتخابات ریاست این نهاد در ماه مارس بود.
دست‌کم اکنون گزینه دیگری هم برای رای دادن وجود دارد.
اما در عرصه‌ای گسترده‌تر، و احتمالا با اهمیتی بیشتر برای ساختار قدرت اینفانتینو، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا با پیروزی گسترده دموکرات‌ها در مجلس سنا و مجلس نمایندگان همراه شد.
فوتبال، مثل همیشه، تنها بخش بسیار کوچکی از فهرست کارهایی است که باید انجام شود.
در حال حاضر، این نتایج بیش از هر چیز بیانگر مخالفت با وضع موجود است. هنوز روشن نیست در مرحله بعد چه اتفاقی خواهد افتاد.
اما صحبت‌هایی درباره پاکسازی ساختار قدرت مطرح شده است.
مسایل قضایی داخلی اکنون کاملا در اختیار مخالفان ترامپ قرار گرفته است. برخی دموکرات‌ها هشدار داده‌اند که افراد مرتبط باید «وکیل بگیرند» و از ضرورت اصلاح افراطی‌ترین نمونه‌های فرصت‌طلبی در دو سال گذشته سخن گفته‌اند.
اینفانتینو در تلاش برای تضمین آینده
در همین حال، اینفانتینو همچنان در تلاش است آینده خود را تضمین کند، در حالی که مجموعه‌ای از افشاگری‌ها مانند ابری از پشه‌ها پیرامون او می‌چرخند و آزارش می‌دهند. از استفاده از منابع فیفا برای فعالیت انتخاباتی گرفته تا گزارش‌هایی درباره مطرح شدن موضوع ویزای خدمتکار او در سطح دولت.
اما چیزی که واقعا ممکن است به اینفانتینو آسیب برساند، نیرویی خارج از کنترل اوست.
اینجاست که راسکین وارد صحنه می‌شود؛ نماینده حوزه هشتم ایالت مریلند که بسیاری پیش‌بینی می‌کنند رییس جدید کمیته قضایی مجلس نمایندگان شود.
راسکین از منتقدان سرسخت آن چیزی است که «فساد» در بخش‌هایی از ساختار حکومت ترامپ می‌نامد.
و فیفا نیز در میان موضوعات مورد توجه او قرار دارد.
نامه راسکین به اینفانتینو به تاریخ ۲۶ ژوییه، ارزش دوباره خواندن دارد.
او ابتدا به پرونده کلاهبرداری الکترونیکی و پولشویی علیه شرکت فول پلی گروپ اشاره می‌کند؛ پرونده‌ای که بخشی از کیفرخواست‌های سال ۲۰۱۵ علیه ساختار قدرت دوران سپ بلاتر، رییس پیشین فیفا، بود و دولت ترامپ آن را به این دلیل که «در اولویت قرار ندارد»، کنار گذاشت.
راهبرد رشوه‌دهی آشکار
راسکین در نامه خود از «کارزار گستاخانه فیفا برای جلب رضایت ترامپ از زمان انتخاب دوباره او» سخن می‌گوید.
او همچنین به «جایزه صلح فیفا که به شکلی مضحک ساختگی است» و اجاره فضای اداری در برج ترامپ با نرخی که از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر نیست، اشاره می‌کند.
راسکین این اقدامات و موارد دیگر را بخشی از «راهبرد رشوه‌دهی آشکار» توصیف کرده است.
در نامه او همچنین نمونه‌هایی از قیمت‌گذاری بیش از حد و «شیوه‌های فروش متقلبانه» مطرح شده است؛ موضوعاتی که می‌توانند زمینه افشای مکاتبات فیفا با سازمان ترامپ و آغاز یک تحقیق کامل در کنگره را فراهم کنند.
در زمان انتشار نامه، این تهدیدها بیشتر قدرت‌نمایی سیاسی به نظر می‌رسیدند، اما اکنون دیگر چنین نیست.
این نامه همچنین پیش از مطرح شدن طرح مرتبط با جاشوا کوشنر برای فروش بخشی از حقوق تجاری جام جهانی به شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی ارسال شده بود.
کلاهبرداری غارتگرانه
راسکین این طرح را «کلاهبرداری غارتگرانه‌ای با ابعادی عظیم» توصیف کرده است.
او به گاردین گفت: «اکنون می‌بینیم تمام این رشوه‌ها، پرداخت‌های پنهانی و قراردادهای ویژه به کجا منتهی شده‌اند.»
این همان سیاستمدار دموکراتی است که اکنون ممکن است اختیار قانونی احضار افراد برای ادای شهادت و مطالبه اسناد از فیفا، جی‌پی مورگان، بانک دخیل در فرایند فروش، و نهادهای مرتبط با خانواده کوشنر را به دست آورد.
کاخ سفید پیشتر چنین اتهام‌هایی را دارای انگیزه سیاسی دانسته و رد کرده است.
فیفا نیز ترجیح داده سرش را پایین نگه دارد و سکوت کند.
چه کسی می‌داند؟ شاید حتی سروصدا، فشار و پیامدهای احتمالی این ماجرا برای تاثیر گذاشتن بر برخی افراد که قرار است ماه مارس سال آینده در رباط، پایتخت مراکش، برای انتخاب رییس فیفا رای بدهند، کافی باشد.
اینفانتینو علیه خودش
عملکرد اینفانتینو در سال‌های گذشته از جمله تبلیغ خودش به‌عنوان یک برند جهانی تک‌نفره، رفتار شبیه اعضای دربار سلطنتی، گرفتن عکس سلفی کنار تابوت پله و مدیریت ریزبه‌ریز فرایند رای‌گیری برای میزبانی جام جهانی ۲۰۳۴، همگی تنش‌های داخلی خاص خود را ایجاد کرده‌اند.
چرخ‌های عدالت گاهی به شکلی ناامیدکننده کُند و گرفتار موانع هستند و به سختی حرکت می‌کنند.
اما این بار انگیزه‌ها و توجه عمومی به اندازه‌ای جدی به نظر می‌رسند که بتوانند به روند ماجرا نیرو بدهند. دست‌کم اکنون توپ به حرکت درآمده است.
و در مرکز ماجرا، طنزی تلخ وجود دارد: اینفانتینو خودش را به بازیگری در این صحنه تبدیل کرد، جهان را به تماشا فراخواند و داوطلبانه خود را به آغوش آن رابطه انداخت.
دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، جمعه ۱۵ آبان، سه روز پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره، از جایگزینی سوزی وایلز، رییس دفتر کاخ سفید، با استیون میلر، یکی از نزدیک‌ترین مشاوران خود و از طراحان اصلی سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی دولت، خبر داد.
این تغییر که از دوشنبه آینده اجرایی خواهد شد، مهم‌ترین جابه‌جایی در حلقه نزدیکان ترامپ از آغاز دور دوم ریاست‌جمهوری او به شمار می‌رود و در شرایطی صورت می‌گیرد که دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس کنگره آمریکا را به دست آورده‌اند.
ترامپ در پیامی در شبکه اجتماعی تروث‌سوشیال اعلام کرد استیون میلر، معاون کنونی رییس دفتر کاخ سفید، از دوشنبه ۱۸ آبان، رییس جدید دفتر رییس‌جمهوری خواهد بود.
او از میلر به‌عنوان یکی از مورداعتمادترین مشاوران خود نام برد و درباره سوزی وایلز نوشت که او عملکردی فوق‌العاده داشته و از این پس به تشکیلات سیاسی ترامپ منتقل خواهد شد.
ترامپ در این پیام از وایلز برای خدماتش در سمت رییس دفتر کاخ سفید تشکر کرد، اما توضیحی درباره دلایل تصمیم خود برای برکناری او ارائه نداد.
شبکه سی‌بی‌اس نیوز به‌نقل از یک مقام آمریکایی گزارش داد که وایلز پنج‌شنبه‌شب استعفای خود را به ترامپ ارائه کرده بود. با وجود این، هنوز روشن نیست کناره‌گیری او تصمیمی داوطلبانه بوده یا در پی فشارهای داخلی کاخ سفید صورت گرفته است.
سوزی وایلز نیز در پیامی که بعدازظهر جمعه به‌وقت محلی در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد، نوشت: «امروز آخرین روز کاری من در مقام رییس دفتر کاخ سفید است.»
او خدمت در دولت ترامپ را افتخاری بزرگ خواند و گفت به دستاوردهای مشترکشان، از تقویت امنیت مرزها و کاهش مالیات‌ها تا تقویت اقتصاد آمریکا، افتخار می‌کند.
وایلز همچنین از همکاران خود قدردانی کرد و تأکید کرد که اگرچه نقش او تغییر می‌کند، تعهدش به رییس‌جمهوری و ماموریت دولت همچنان پابرجا خواهد ماند.
تغییر در کاخ سفید پس از شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان
برکناری وایلز تنها سه روز پس از انتخابات سوم نوامبر صورت گرفته است؛ انتخاباتی که در آن جمهوری‌خواهان اکثریت خود را در هر دو مجلس نمایندگان و سنا از دست دادند و دموکرات‌ها توانستند کنترل کنگره را به دست بگیرند.
نتایج این انتخابات فشارهای سیاسی بر ترامپ را افزایش داده و بحث‌هایی را درباره ضرورت تغییر در کابینه و ترکیب مشاوران ارشد او به راه انداخته است. در روزهای گذشته گمانه‌زنی‌ها درباره سرنوشت پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، بالا گرفته است با این حال ترامپ با دفاع از عملکرد هگست تاکید کرده که قصد برکناری او را ندارد.
پیش از این نیز گزارش‌هایی درباره احتمال تغییر رییس دفتر کاخ سفید در رسانه‌های آمریکایی منتشر شده بود.
روزنامه واشینگتن‌پست ۲۴ مهر، حدود سه هفته پیش از برکناری وایلز، در گزارشی به‌نقل از ۲۰ تن از کارکنان، مشاوران و افراد نزدیک به رییس‌جمهوری آمریکا از تشدید رقابت‌های داخلی بر سر قدرت در کاخ سفید خبر داده بود.
بر اساس این گزارش، استیون میلر، بیل پولتی، مقام ارشد حوزه مسکن، و لی زلدین، رییس سازمان حفاظت محیط زیست، از جمله کسانی بودند که نامشان به‌عنوان جانشین احتمالی وایلز مطرح شده بود.
واشینگتن‌پست همچنین گزارش داده بود که برخی تصمیم‌های ترامپ بدون مشورت با وایلز اتخاذ شده و همین مساله گمانه‌زنی‌ها درباره تضعیف موقعیت او را تقویت کرده است. مقام‌های کاخ سفید در آن زمان این گزارش‌ها را رد کرده بودند.
ترامپ نیز ۲۴ مهر در پاسخ به پرسش خبرنگاران، احتمال کنار گذاشتن وایلز را قاطعانه رد کرده و گفته بود هیچ شانسی برای چنین تغییری وجود ندارد.
او گزارش‌های مربوط به احتمال برکناری رئیس دفتر خود را «اخبار جعلی» خوانده و تاکید کرده بود که وایلز برای مدت طولانی در کنار او باقی خواهد ماند.
سوزی وایلز؛ از مدیریت کارزار انتخاباتی تا ریاست دفتر کاخ سفید
سوزی وایلز، ۶۹ ساله، از باسابقه‌ترین چهره‌های تشکیلات انتخاباتی حزب جمهوری‌خواه و نخستین زنی بود که به ریاست دفتر کاخ سفید منصوب شد.
او از سال ۲۰۱۶ در کارزارهای انتخاباتی ترامپ فعالیت داشت و در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ نقش اصلی را در مدیریت ستاد انتخاباتی او بر عهده گرفت.
وایلز به‌ویژه به‌دلیل ایجاد نظم در تشکیلات انتخاباتی ترامپ و مدیریت روابط میان گروه‌های مختلف مشاوران و نزدیکان او شناخته می‌شد.
ترامپ پس از پیروزی در انتخابات ۲۰۲۴، با تمجید از عملکرد وایلز، او را به ریاست دفتر کاخ سفید منصوب کرد. او همچنین طولانی‌ترین دوره ریاست دفتر در میان روسای دفتر ترامپ را تجربه کرد؛ رییس‌جمهوری آمریکا در دوره نخست ریاست‌جمهوری خود چهار بار رییس دفترش را تغییر داده بود.
با این حال، موقعیت وایلز در ماه‌های گذشته با حاشیه‌هایی نیز همراه شده بود.
مجله ونیتی‌فر در دسامبر ۲۰۲۵ مجموعه مصاحبه‌هایی با او منتشر کرد که در آن درباره ترامپ و شماری از مقام‌های ارشد دولت، از جمله جی‌دی ونس و پم باندی، اظهارات انتقادی مطرح کرده بود.
وایلز بعدا نحوه ارائه این مصاحبه‌ها را گمراه‌کننده خواند. ترامپ نیز در آن زمان از او حمایت کرد. روشن نیست که برکناری وایلز تا چه اندازه به این مصاحبه‌ها ربط داشته است.
استیون میلر؛ مغز متفکر سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی ترامپ
استیون میلر از سال ۲۰۱۶ در حلقه نزدیکان ترامپ حضور داشته و از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های جناح سخت‌گیر دولت او به شمار می‌رود.
میلر در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ مشاور ارشد سیاست‌گذاری بود و در دوره دوم، علاوه بر معاونت رییس دفتر کاخ سفید، به‌عنوان مشاور امنیت داخلی فعالیت کرده است.
میلر از معماران اصلی سیاست‌های محدودکننده مهاجرت، افزایش اخراج مهاجران فاقد مدارک اقامتی و تشدید کنترل مرزهای آمریکا بوده است.
انتصاب او به ریاست دفتر کاخ سفید می‌تواند پیامدهایی فراتر از تغییر یک مقام اجرایی داشته باشد؛ زیرا رییس دفتر مسئول هماهنگی فعالیت‌های کاخ سفید، مدیریت دسترسی به رییس‌جمهوری و پیگیری اجرای اولویت‌های دولت است.
میلر برخلاف وایلز، که عمدتا به‌عنوان مدیری تشکیلاتی و هماهنگ‌کننده شناخته می‌شد، نقش برجسته‌تری در تدوین و دفاع عمومی از سیاست‌های دولت ترامپ داشته است.
احتمال دوقطبی‌تر شدن فضای سیاسی در واشینگتن
به‌گزارش سی‌بی‌اس نیوز انتصاب میلر، با وجود شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات، نشان‌دهنده تمایل ترامپ به ادامه رویکرد کنونی خود در اداره دولت است.
این شبکه همچنین اشاره کرده است که میلر در میان دموکرات‌های کنگره مخالفان سرسختی دارد و ارتقای او می‌تواند روابط کاخ سفید با اکثریت جدید دموکرات در کنگره را به سمت رویارویی بیشتر سوق دهد.
این تغییر در شرایطی صورت می‌گیرد که دولت ترامپ علاوه بر مخالفت‌های داخلی درباره سیاست‌های مهاجرتی و اقتصادی، با اختلاف نظر بر سر ادامه جنگ ایران و هزینه‌های آن نیز روبه‌رو است.
با این حال، هنوز مشخص نیست انتصاب میلر چه تاثیری بر روند تصمیم‌گیری کاخ سفید درباره مذاکرات با جمهوری اسلامی، ازسرگیری احتمالی عملیات نظامی یا دیگر موضوعات سیاست خارجی آمریکا خواهد داشت و یا دامنه تغییرات در دولت ترامپ تا کجا گسترش خواهد یافت.
هیات تحریریه وال‌استریت ژورنال در سرمقاله‌ای نوشت جی‌دی ونس با نسبت‌دادن شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان به جنگ ایران و درخواست علنی برای پایان آن، عوامل دیگر شکست را نادیده می‌گیرد و قدرت چانه‌زنی آمریکا در برابر تهران را کاهش می‌دهد.
این روزنامه در سرمقاله چهارم نوامبر خود، معاون رییس‌جمهوری آمریکا را متهم کرد که پس از شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، می‌کوشد مسئولیت را از خود دور کند و هم‌زمان برای نامزدی ریاست‌جمهوری موقعیت بسازد.
به ارزیابی هیات تحریریه، اظهارات علنی ونس درباره ضرورت پایان جنگ، در مقطعی حساس به حکومت ایران پیام استیصال می‌دهد و آزادی عمل دونالد ترامپ را محدود می‌کند.
سرمقاله می‌گوید ونس عوامل دیگر شکست را نادیده گرفته است
ونس صبح پس از انتخابات در ایکس نوشت: «دلیل واقعی شکست ما روشن است. دلیل شکست ما جنگ است.»
وال‌استریت ژورنال در نقد این ارزیابی به نظرسنجی سراسری از رای‌دهندگان هنگام خروج از حوزه‌های رای‌گیری استناد کرد. بر اساس ارقام نقل‌شده در سرمقاله، ۹۰ درصد رای‌دهندگان فساد و ۸۹ درصد هزینه زندگی را در تصمیم خود برای رای‌دادن دارای اهمیتی حیاتی یا زیاد دانسته‌اند. این نسبت برای مهاجرت ۷۳ درصد و برای جنگ ایران ۷۴ درصد بوده است.
هیات تحریریه نوشت ونس به فساد و تعرفه‌ها اشاره نکرده و درباره مهاجرت نیز به‌جای بررسی پیامدهای اجرای سخت‌گیرانه سیاست‌های دولت، درباره درخواست «جناح سنتی و مسلط حزب» برای عفو مهاجران هشدار داده است؛ درحالی‌که به نوشته روزنامه، هیچ جمهوری‌خواهی چنین درخواستی مطرح نکرده است.
سرمقاله این رویکرد را گزینشی دانست و استدلال کرد ونس خود از حامیان سرسخت تعرفه‌ها و محدودیت‌های مهاجرتی است، اما در جریان جنگ، منابع ناشناس در گفت‌وگو با رسانه‌ها او را مخالف حمله به ایران معرفی کرده‌اند.
روزنامه دفاع ونس از دیپلماسی را زیر سوال برد
به نوشته وال‌استریت ژورنال، ونس با استناد به داده‌هایی منتشرنشده از دوستی که نامش را نبرده، گفته است پایان جنگ می‌تواند رای‌دهندگان جمهوری‌خواهِ روی‌گردان از حزب را بازگرداند.
او همچنین توصیه به یافتن «راه‌حلی دیپلماتیک برای درگیری» را ستوده است. هیات تحریریه وال‌استریت ژورنال در مقابل، تاکید کرد همین رویکرد پس از شش هفته نخست جنگ، با آتش‌بس آوریل و توافق ژوئن، درگیری را طولانی‌تر کرده است؛ توافقی که به نوشته سرمقاله، حکومت ایران بلافاصله نقض کرد.
روزنامه میان توصیه داخلی به پایان جنگ و بیان علنی آن تفاوت گذاشت و استدلال کرد انتشار چنین موضعی در شبکه‌های اجتماعی، به تهران نشان می‌دهد که در مذاکرات هسته‌ای و تنگه هرمز دست بالا را دارد.
به ارزیابی سرمقاله، پایان جنگ ممکن است به امتیازی از سوی حکومت ایران تبدیل شود
وال‌استریت ژورنال نوشت ترامپ پایان محاصره بنادر ایران و عملیات نظامی را امتیازی از سوی آمریکا تلقی کرده که تهران باید در مقابل آن امتیازهای قابل‌توجهی بدهد.
به ارزیابی هیات تحریریه وال‌استریت ژورنال، موفقیت‌های اخیر آمریکا در تنگه هرمز قدرت چانه‌زنی ترامپ را افزایش داده، اما اعلام نیاز سیاسی جمهوری‌خواهان به پایان جنگ می‌تواند این معادله را معکوس کند: پایان درگیری به امتیازی از سوی [حکومت] ایران تبدیل شود که واشینگتن ناچار باشد بهایش را بپردازد.
سرمقاله تاکید کرد ونس شروطی برای تضمین صلح ارائه نکرده و تمرکز او بر خروج از جنگ، به «توصیه علنی به تسلیم» نزدیک شده است.
هیات تحریریه وال‌استریت ژورنال همچنین احتمال داد هدف این موضع‌گیری محدودکردن گزینه‌های ترامپ باشد و ادامه نقش ونس به‌عنوان مذاکره‌کننده ارشد آمریکا با حکومت ایران را از نظر اعتبار زیر سوال برد.
جنگ نامحبوب است، اما تعرفه‌ها نیز با مخالفت گسترده روبه‌رو هستند
وال‌استریت ژورنال نقش جنگ در شکست جمهوری‌خواهان را رد نکرد. این روزنامه جنگ ایران، اجرای پرنوسان و نامنسجم آن و افزایش طولانی‌مدت قیمت سوخت را بخشی از دلایل شکست دانست.
بااین‌حال، سرمقاله یادآور شد میزان رضایت از عملکرد اقتصادی ترامپ پیش از آغاز جنگ نیز کاهش یافته بود: از ۵۲ درصد در پایان دوره نخست ریاست‌جمهوری او به ۳۸ درصد در زمان آغاز جنگ و سپس به ۲۹ درصد در اکتبر.
بر اساس ارقام نظرسنجی نقل‌شده در سرمقاله، ۶۳ درصد رای‌دهندگان حمله به ایران را تصمیمی اشتباه و ۳۷ درصد آن را درست دانسته‌اند. در مورد تعرفه‌ها، ۶۶ درصد گفته‌اند این سیاست به اقتصاد آسیب زده و تنها ۲۱ درصد آن را مفید ارزیابی کرده‌اند. همچنین ۵۸ درصد معتقد بوده‌اند دولت ترامپ در اجرای سیاست‌های مهاجرتی زیاده‌روی کرده است.
پیشنهاد تغییر رابطه با اسرائیل نیز هدف انتقاد قرار گرفت
هیات تحریریه نوشت فهرست پیشنهادهای ونس برای بازگرداندن رای‌دهندگان ترامپ در انتخابات ۲۰۲۴، نشانه‌ای از بازنگری انتقادی در نقش خود او ندارد.
روزنامه به‌ویژه پیشنهاد «تغییر رابطه با اسرائیل» را نقد کرد و آن را همسو با پیام محافل پادکستی دانست که به تعبیر سرمقاله، بر یهودیان تمرکز وسواس‌گونه دارند. وال‌استریت ژورنال، تاکر کارلسون، دوست و متحد ونس، را چهره محوری این جریان معرفی کرد.
سرمقاله در همین زمینه نوشت تنها چهار درصد رای‌دهندگان در نظرسنجی خروج از حوزه‌ها، مسائل سیاست خارجی را اولویت نخست خود دانسته‌اند.
ترامپ بر ضرورت جلوگیری از دستیابی حکومت ایران به سلاح هسته‌ای تاکید کرد
ونس در دفاع از موضع خود نوشته بود کسانی که جنگ را ارزشمند می‌دانند، باید توضیح دهند چرا پرداخت هزینه ازدست‌دادن سنا برای شش سال آینده ارزش داشته است.
به نوشته وال‌استریت ژورنال، ترامپ در پاسخ، یک‌بار ارزیابی معاونش درباره هزینه سیاسی جنگ را «تا حد زیادی درست» خواند و بار دیگر گفت ایران «بخشی از ماجرا» بوده است.
بااین‌حال، رییس‌جمهوری آمریکا تاکید کرده اگر دوباره در همان موقعیت قرار بگیرد، همان تصمیم را خواهد گرفت، زیرا از نظر او جلوگیری از دستیابی حکومت ایران به سلاح هسته‌ای در بلندمدت ضروری است.
هیات تحریریه در پایان، با این ارزیابی که آمریکا در تنگه هرمز دست بالا را دارد و محاصره موثر بوده است، پرسید آیا ترامپ پس از پرداخت هزینه سیاسی سنگین جنگ، توصیه ونس را می‌پذیرد و درگیری را با شروطی پایان می‌دهد که از نگاه جهان، پیروزی [حکومت] ایران تلقی شود.
