پس از کشوقوسهای فراوان؛ رامین رضاییان به فولاد خوزستان پیوست
با اعلام باشگاه فولاد خوزستان، رامین رضاییان، بازیکن پیشین استقلال، به این تیم پیوست.
با اعلام باشگاه فولاد خوزستان، رامین رضاییان، بازیکن پیشین استقلال، به این تیم پیوست.
او همچنین با انتشار پستی در اینستاگرام، ضمن خداحافظی از هواداران استقلال تأکید کرد که تا «آخرین روز قراردادش» برای آنها جنگیده است.
رضاییان، دوشنبه ۲۶ مرداد، هنگام ورود به اهواز در فرودگاه این شهر گفت: «من جام جهانی را مدیون اهواز هستم؛ الان هم آمدهام تا دل هواداران را شاد کنم.»
این مدافع باسابقه که نیمفصل دوم سال گذشته را بهصورت قرضی در فولاد سپری کرده بود، در حالی راهی اهواز شد که مدیران سه باشگاه استقلال، پرسپولیس و سپاهان پیشتر اعلام کرده بودند به دلایل مختلف قصدی برای جذب او ندارند.
او گفته که مشتاق است زمان بیشتری را با خانواده سپری کند: «برای آیندهام همهچیز را برنامهریزی کردهام. آنقدر کار برای مشغول نگه داشتن خودم دارم که گفتن فقط یکی از آنها دشوار است.»
رونالدو گفت: «فوتبال میتواند خلا بزرگی به جا بگذارد، پس باید وقتت را به شیوههای مختلف پر کنی، نه فقط با یک کار. همچنین میخواهم بیشتر تفریح کنم، بیشتر سفر کنم، پدل تماشا کنم و بازی کنم که واقعا دوستش دارم و همچنان از چیزهایی که به دست آوردهام، چیزهایی که به دست آوردهایم، لذت ببرم. بالاخره ۲۵ سال پر از فداکاری بوده است.»
مجله ووگ مینویسد که این زوج، ماهعسل هم نخواهند داشت؛ آنها باید روز بعد راهی خانه خود در ریاض شوند. کریستیانو که اکنون در عربستان سعودی فوتبال بازی میکند، فصل را از ۱۵ آگوست آغاز میکند. او این موضوع را راحت میگیرد و میگوید: «هر روز ماهعسل است.»
«آیا ازدواج چیزی را تغییر خواهد داد؟» هر دو فکر میکنند «نه». اما کریستیانو میگوید: «همین که زن و شوهر باشیم، وارد مرحله متفاوتی میشویم.»
مراسم بزرگ ازدواج؛ به زودی
کریستیانو رونالدو و جورجینا رودریگس ۵ روز پیش در یک مراسم کاملا خصوصی، ازدواج کردند. جورجینا در این باره به ووگ گفته است: «در آینده یک مراسم عروسی بزرگ خواهیم داشت تا بتوانیم با خانواده و دوستان جشن بگیریم.»
به نوشته ووگ، اما برای «کریس و جیو»، نامی که دوستان و اعضای خانواده آنها را با آن میشناسند، امسال به دلیل «تعهدات کاری، رقابتها و بچهها» سالی «دیوانهوار» بوده است و جورجینا نمیخواست دهمین سالگرد آشنایی آنها بدون مراسمی سپری شود.
او میگوید: «وقتی دختر کوچکی بودم، رویای بزرگترین قلعه، بزرگترین کالسکه، بلندترین لباس و تاجی پر از الماس را داشتم. اما حالا میگویم: نه. چیزی خصوصی میخواهم، در خانه، با شریک زندگیام و فرزندانمان. چون قلعهها، خانهها، جزیرهها، اسبها و خودروها، همه اینها هر روز در دسترس ماست. اما چیزی خصوصی، برای ما غیرمعمولتر است.» در اقتصاد شهرت، حریم خصوصی قیمتی ندارد.
آیا فرزندان بیشتری خواهند داشت؟ شاید هفت فرزند؟ این احتمال را رد نمیکنند. کریستیانو میگوید: «هیچوقت نمیگویم هرگز.»
جورجینا اضافه میکند: «اگر الان بچه دیگری داشته باشیم، خانه بیش از ظرفیت میشود.» او برای این عبارت از واژه انگلیسی overbooking استفاده میکند. «اما وقتی کوچکترها ۱۵ یا ۱۶ ساله شوند، ما هنوز جوان خواهیم بود، پس چرا که نه؟ واقعیت این است که نمیتوانم خودم را بدون بچههای کوچک تصور کنم، بنابراین خواهیم دید.»
یک روز عادی باشد
فعلا آنها مشتاقاند که مراسم ازدواج، به تعبیر کریستیانو، «یک روز عادی» باشد. سپس مکث میکند تا حرفش را اصلاح کند، به جورجینا نگاه میکند و با محبت میگوید: «روزی خاص خواهد بود که به شکلی عادی سپری میشود.»
به نوشته ووگ جورجینا یک روز پس از مراسم ازدواج، میگوید: «دقیقا همانطور بود که تصور کرده بودم. خصوصی، سرشار از عشق و با خانوادهمان در مهمترین نقش. نتوانستم جلوی اشکهایم را بگیرم.»
با این حال، یک اتفاق بود که انتظارش را نداشت. جورجینا پیشتر به فاطیما رفته بود، اما هرگز از کلیسای کوچکی که پس از دعای خیر، مراسم عشای ربانی را در آن برگزار کردند، یعنی کلیسای بانوی غمها، دیدن نکرده بود.
او میگوید در آن لحظه به اطراف نگاه کرد و «آرامش و انرژیای را احساس کردم که توصیفش بسیار دشوار است.»
جورجینا میگوید: «دیگر به هیچچیز نیاز نداشتم: شوهرم، فرزندانم، خانهمان، ایمانمان و عشقمان.»
روایتی از ۱۰ سال زندگی مشترک
در اوت ۲۰۱۶، کریستیانو رونالدو که در آن زمان ۳۱ سال داشت و در اوج دوران فوتبالش بود، همراه با پسر شش سالهاش، کریستیانو جونیور، وارد فروشگاه گوچی در خیابان سرانو مادرید شد. جورجینا که آن زمان ۲۲ سال داشت، بهتازگی از انگلستان، جایی که بهعنوان پرستار کودک کار کرده بود، به اسپانیا بازگشته بود. او همیشه میخواست مادر شود. جورجینا بهعنوان فروشنده در گوچی مشغول به کار شده بود، اما قرار نبود آن روز سر کار باشد و به جای یکی از دوستانش آمده بود. او میگوید: «این سرنوشت است.»
کریستیانو ادامه ماجرا را تعریف میکند: «پشتم به او بود، بعد برگشتم و دیدمش. چشمهایمان به هم افتاد و از همان لحظه...»
جورجینا پیشنهاد میکند: «مثل یک رویا بود.»
کریستیانو میگوید: «بله، یک رویا. میدانم که او عشق زندگی من است و فکر میکنم من هم...» مکث میکند و لبخند میزند: «فکر میکنم او هم تصور میکند من عشق زندگیاش هستم.»
سال بعد، دوقلوها، اوا و ماتئو، و همچنین آلانا به دنیا آمدند. آنها در سال ۲۰۲۲ نیز صاحب یک جفت دوقلوی دیگر به نامهای بلا و آنخل شدند. متاسفانه تنها بلا زنده ماند و آنها همراه با کریستیانو جونیور، خانوادهای پرجمعیت را تشکیل میدهند.
جورجینا میگوید: «بچهها میدانند که وقت ما متعلق به آنهاست.»
او و کریستیانو که بهترتیب در اسپانیا و پرتغال بزرگ شدهاند، هر دو از خانوادههایی میآیند که جورجینا آنها را «خانوادههایی با ساختار کمتر» توصیف میکند.
برای هر دوی آنها مهم است که به فرزندانشان «ارزش نداشتن هیچچیز و داشتن همهچیز» را نشان دهند. به گفته جورجینا، بچهها در مراسم ازدواج «مانند همه روزهای زندگی ما، نقش اصلی را خواهند داشت».
روایتی از برنامهریزی مخفیانه برای مراسم ازدواج
با توجه به اینکه رابطه عاشقانه آنها از کجا آغاز شد، طبیعتا لباسهای گوچی خواهند پوشید. هنگام گفتوگوی ما، جورجینا بهتازگی کتودامن سفید از پارچه فای ابریشمی و کفشهای ساتن هماهنگ با آن را که دارای جزییات معروف دهانه اسب نقرهای گوچی است، تحویل گرفته است. قرار است کتوشلوار سفارشی کریستیانو از جنس پنبه به رنگ بژ روشن، کفشهای سفارشی او و لباسهای هماهنگ بچهها روز بعد تحویل داده شوند.
دمنا، مدیر هنری گوچی، به من میگوید: «اینکه جورجینا و کریستیانو را برای این لحظه لباسپوشاندم، با دانستن اینکه داستان عاشقانه آنها در یک فروشگاه گوچی در مادرید آغاز شده، برایم فوقالعاده خاص بود. چیزی بسیار عاشقانه در این ماجرا وجود دارد؛ حلقهای زیبا که کامل میشود، تقریبا شبیه یک افسانه مدرن.»
جورجینا اضافه میکند که دمنا از همان ابتدا متوجه شد آنها چه میخواهند. او توضیح میدهد: «قرار نیست ما را به شکل اغراقآمیزی لباس بپوشاند. نمیخواستم در روزی که برای ما اینقدر ساده است، لباسهایی شبیه لباس نمایش به تن داشته باشیم.»
پس از مراسم، آنها با خودرو به زیارتگاه بانوی ما فاطیما، در فاصله یک ساعتی، خواهند رفت؛ جایی که کشیش بخش کوچکی از زیارتگاه را برای آنها میبندد و به آنها دعای خیر میدهد. کریستیانو توضیح میدهد: «معمولا از جاهای شلوغ دوری میکنم.» در غیر این صورت، ازدحام جمعیت این کار را غیرممکن میکند.
