آژانس بین‌المللی انرژی: تنش‌ها کسری عرضه نفت را به روزانه ۱.۸ میلیون بشکه می‌رساند
آژانس بین‌المللی انرژی اعلام کرد ازسرگیری درگیری‌ها و اختلال در کشتیرانی در تنگه هرمز و باب‌المندب، بازار جهانی نفت را در سه‌ماهه جاری با کسری روزانه ۱.۸ میلیون بشکه روبه‌رو خواهد کرد و ذخایر نفت با سرعتی بیش از دو برابر برآورد قبلی کاهش خواهد یافت.
این آژانس پیش‌بینی کرد کسری عرضه نفت در سال ۲۰۲۶ به بیشترین میزان در پنج سال گذشته برسد. هم‌زمان، افزایش قیمت سوخت تقاضای جهانی را کاهش داده و انتظار می‌رود مصرف نفت امسال روزانه ۱.۶ میلیون بشکه افت کند.
آژانس بین‌المللی انرژی همچنین اعلام کرد با وجود ازسرگیری صادرات نفت خلیج فارس پس از آتش‌بس کوتاه‌مدت آمریکا و ایران در اواسط ژوئن، کشتیرانی و زیرساخت‌های انرژی منطقه بار دیگر هدف حمله قرار گرفته‌اند.
این نهاد هشدار داد با کاهش سریع ذخایر نفت، ضرورت بازگشایی تنگه هرمز افزایش یافته است.
هم‌زمان با تشدید بحران اقتصادی در ایران، فاطمه عباسی، معاون توان‌بخشی سازمان بهزیستی، اعلام کرد بیش از ۱۵۲ هزار فرد دارای معلولیت به‌دلیل کمبود بودجه در نوبت دریافت حق پرستاری به سر می‌برند.
او چهارشنبه ۲۱ مرداد در گفت‌وگو با خبرگزاری ایسنا، «کمبود اعتبار» را عامل اصلی طولانی شدن صف متقاضیان دانست و گفت تخصیص منابع مالی در این حوزه بر عهده سازمان برنامه و بودجه است.
عباسی افزود در صورت تخصیص اعتبار، پرداخت حق پرستاری به افراد واجد شرایط «در اسرع وقت» آغاز خواهد شد.
به گفته معاون سازمان بهزیستی، طبق ماده هفت قانون حمایت از حقوق معلولان، حق پرستاری تنها به افراد دارای معلولیت «شدید و خیلی شدید» تعلق می‌گیرد.
۲۰ مرداد، روزنامه پیام ما در گزارشی با عنوان «صف انتظار برای حداقل‌های زندگی» نوشت حمایت‌های دولتی از افراد دارای معلولیت همچنان فاصله چشمگیری با هزینه‌های واقعی زندگی آنان دارد.
بر اساس این گزارش، هزینه‌های درمان، توان‌بخشی، تجهیزات، رفت‌وآمد و مراقبت، بخش چشمگیری از درآمد خانواده‌های معلولان را به خود اختصاص می‌دهد.
بهروز مروتی، مدیر کمپین معلولان، در مصاحبه با این روزنامه از صف طولانی دریافت حق پرستاری انتقاد کرد و گفت هزینه واقعی استخدام پرستار چندین برابر مبلغ حمایت دولتی است و خانواده‌ها ناچارند بخش عمده مخارج مراقبت را خود بر عهده بگیرند.
او هشدار داد هزینه خدمات درمانی و توان‌بخشی، خرید تجهیزاتی مانند ویلچر و سمعک و همچنین حمل‌ونقل، فشار اقتصادی سنگینی بر افراد دارای معلولیت و خانواده‌هایشان تحمیل کرده است.
معاون توان‌بخشی سازمان بهزیستی در پاسخ به انتقادها درباره فاصله چشمگیر کمک‌هزینه حق پرستاری با مخارج واقعی نگهداری از افراد دارای معلولیت شدید گفت این سازمان پیگیر موضوع است، اما کمک‌هزینه را باید مطابق مصوبه هیات وزیران و در «چارچوب اعتبار سنواتی» پرداخت کند.
عباسی در واکنش به گزارش‌ها درباره قطع حق پرستاری برخی افراد افزود در «مواردی اندک»، تغییر درجه معلولیت از «شدید و خیلی شدید» به «متوسط» موجب توقف پرداخت می‌شود، زیرا این کمک‌هزینه به معلولیت متوسط تعلق نمی‌گیرد.
او مشکلات حساب بانکی افراد دارای معلولیت را یکی دیگر از دلایل توقف پرداخت‌ها دانست و گفت این موارد در رایزنی با بانک برطرف می‌شوند.
پیش‌تر در ۲۲ تیر، خبرگزاری ایلنا گزارش داد حق پرستاری و کمک‌هزینه لوازم بهداشتی افراد دارای معلولیت با تاخیر پرداخت می‌شود و کمک‌هزینه معیشتی بسیاری از آنان نیز به بهانه «فقدان بودجه» سازمان بهزیستی از خردادماه قطع شده است.
ایلنا تاکید کرد ریشه بحران کنونی را باید در «نادیده انگاشتن» گروه‌های تحت حمایت بهزیستی، به‌ویژه افراد دارای معلولیت، از سوی مسئولان جمهوری اسلامی جست‌وجو کرد.
در ماه‌های اخیر، تشدید مشکلات اقتصادی و افزایش چشمگیر هزینه‌های درمان و دارو، فشار مضاعفی بر شهروندان ایرانی وارد کرده است.
این شرایط به‌ویژه برای افراد دارای معلولیت که نیاز مستمر به خدمات پزشکی، توان‌بخشی و دارو دارند، چالش‌های جدی‌تری به وجود آورده است.
مدیر کمپین معلولان در مصاحبه با پیام ما خبر داد از حدود ۶۰۰ هزار فرد واجد شرایط دریافت کمک‌هزینه معیشتی، تنها حدود ۲۴۵ هزار نفر این حمایت را دریافت می‌کنند و بیش از ۳۰۰ هزار نفر همچنان در صف انتظار به سر می‌برند.
به گفته مروتی، به بخشی از دریافت‌کنندگان کمک‌هزینه معیشتی، مستمری ماهانه‌ای در حدود دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان نیز اختصاص پیدا می‌کند.
او افزود مجموع این دو حمایت به حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیون تومان می‌رسد که با هزینه‌های زندگی و نیازهای ویژه افراد دارای معلولیت تناسبی ندارد.
خبرگزاری رویترز به نقل از منابع امنیتی گزارش داد چهار پهپاد مواضع گروه‌های کُرد ایرانی مخالف جمهوری اسلامی را در نزدیکی اربیل، مرکز اقلیم کردستان عراق، هدف قرار دادند.
بر اساس این گزارش که چهارشنبه ۲۱ مرداد منتشر شد، پهپادها به سه اردوگاه متعلق به گروه‌های کرد اصابت کردند. این حمله تلفاتی در پی نداشت.
شبکه روداو نیز گزارش داد چهار پهپاد حدود ساعت شش صبح به وقت محلی مناطقی در شهرستان‌های سوران، خلیفان و حریر را هدف قرار دادند.
روداو افزود دو پهپاد در خلیفان سقوط کردند، یک پهپاد به خانه‌ای مسکونی در سوران اصابت کرد و پهپاد چهارم پس از سقوط در حریر، موجب آتش‌سوزی در بوته‌زارها و مراتع کوه بنی‌حریر شد.
هم‌زمان، یک فرمانده ارشد کومله در مصاحبه با روداو اعلام کرد جمهوری اسلامی چندین موشک و پهپاد به مناطقی در دره آلانا، در حدود ۹۰ کیلومتری شمال شرق اربیل، شلیک کرد و مواضع گروه‌های کومله و حزب دموکرات کردستان ایران را هدف گرفت.
یک مقام امنیتی دولت اقلیم کردستان عراق نیز به روداو گفت دو پهپاد به این منطقه اصابت کردند، اما تلفاتی بر جای نگذاشتند.
حملات تازه به مواضع گروه‌های کرد در حالی انجام می‌گیرد که خبرگزاری تسنیم، وابسته به سپاه پاسداران، ۲۰ مرداد از گفت‌وگوی تلفنی عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی و بافل طالبانی، رییس اتحادیه میهنی کردستان عراق، خبر داد.
به گزارش این رسانه حکومتی، دو طرف درباره «ضرورت تقویت هماهنگی‌ها و همکاری‌های امنیتی با هدف حفظ امنیت مرزهای مشترک، تامین ثبات در مناطق مرزی و مقابله موثر با تهدیدات» رایزنی کردند.
جمهوری اسلامی سه‌شنبه ۲۰ مرداد نیز دره آلانا را هدف حملات موشکی قرار داد که در این حملات دست‌کم دو پیشمرگه کومله زخمی شدند.
امجد حسین‌پناهی، عضو رهبری حزب کومله زحمتکشان کردستان، در مصاحبه با ایران‌اینترنشنال اعلام کرد جمهوری اسلامی ساعت ۱۳:۲۰ سه‌شنبه، مقرها و اردوگاه‌های این حزب را در سه حمله موشکی هدف قرار داد.
حسین‌پناهی گفت: «با وجود شدت حمله، نیروهای ما به‌دلیل آمادگی و اجرای تدابیر امنیتی توانستند از خود محافظت کنند.»
او افزود دو تن در این حملات دچار جراحت‌های «بسیار سطحی» شدند.
به گفته حسین‌پناهی، از آغاز جنگ آمریکا و جمهوری اسلامی در ۹ اسفند ۱۴۰۴، بیش از ۱۰۲ موشک و پهپاد مواضع کومله را هدف قرار داده‌اند.
بر اساس آمار روداو، جمهوری اسلامی از ابتدای جنگ بیش از ۹۵۰ حمله موشکی و پهپادی به اقلیم کردستان عراق انجام داده است.
این حملات تا میانه مردادماه دست‌کم ۳۲ کشته و ۱۵۴ زخمی بر جای گذاشته‌اند.
هم‌زمان با ادامه اقدامات تنش‌آفرین جمهوری اسلامی، چشم‌انداز مذاکرات تهران و واشینگتن بر سر بازگشایی تنگه هرمز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و گمانه‌زنی‌ها درباره گسترش دامنه و شدت درگیری‌ها در منطقه بالا گرفته است.
جف بزوس، بنیان‌گذار آمازون و چهارمین فرد ثروتمند جهان، در راس کنسرسیومی قرار دارد که در حال مذاکره برای خرید ۳۰ درصد از سهام لیورپول است. معامله‌ای که ارزش کل باشگاه را حدود ۴.۵ میلیارد پوند برآورد می‌کند.
بزوس با ثروتی حدود ۱۹۰ میلیارد پوند، در صورت نهایی شدن این توافق، یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاران جدید فوتبال انگلیس خواهد بود؛ با این حال، هواداران لیورپول به دلیل تجربه تلخ دوران تام هیکس و جورج ژیلت، با احتیاط به این اتفاق نگاه می‌کنند.
سود بزرگ برای FSG
به نوشته بی‌بی‌سی اسپرت، فنوی اسپورتس گروپ (FSG) در سال ۲۰۱۰ لیورپول را با مبلغ ۳۰۰ میلیون پوند خرید؛ باشگاهی که به گفته مدیر اجرایی وقت، در آستانه ورشکستگی قرار داشت. این گروه علاوه بر مبلغ خرید، حدود ۲۱۸ میلیون پوند نیز در قالب وام‌های داخلی به باشگاه اختصاص داد. حالا فروش ۳۰ درصد سهام با ارزش‌گذاری ۴.۵ میلیارد پوند می‌تواند حدود ۱.۳۵ میلیارد پوند برای FSG درآمد ایجاد کند، در حالی که همچنان کنترل باشگاه را حفظ خواهد کرد.
ارزش لیورپول در ۱۶ سال گذشته حدود ۱۳ برابر شده و این رشد در کنار موفقیت‌های داخل زمین، حاصل سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، از جمله توسعه ورزشگاه و ساخت مجموعه تمرینی جدید بوده است. با این حال، ورود سرمایه جدید لزوماً به معنای افزایش چشمگیر بودجه نقل‌وانتقالات نیست؛ چرا که قوانین مالی لیگ برتر، هزینه‌های باشگاه را به درآمدهای آن مرتبط می‌کند، نه ثروت شخصی مالک.
چرا بزوس سراغ فوتبال آمده است؟
بزوس که در سال ۲۰۲۱ از مدیرعاملی آمازون کنار رفت، همچنان یکی از سهامداران بزرگ این شرکت است و مالک شرکت هوافضای بلو اوریجین، شرکت سرمایه‌گذاری نش هولدینگز و روزنامه واشنگتن پست نیز محسوب می‌شود. او پیش از این به سرمایه‌گذاری در تیم‌های ورزشی آمریکایی علاقه نشان داده بود، اما لیورپول می‌تواند نخستین سرمایه‌گذاری قطعی او در یک باشگاه ورزشی باشد.
در این کنسرسیوم، ادواردو ساورین، هم‌بنیان‌گذار فیس‌بوک، و آمیت باتیا، مدیر و مالک پیشین کوئینز پارک رنجرز، نیز حضور دارند. ورود بزوس به لیورپول همچنین ادامه روند حضور سرمایه‌گذاران آمریکایی در فوتبال انگلیس است؛ جایی که بخش قابل توجهی از باشگاه‌های لیگ برتر تحت کنترل سرمایه‌گذاران آمریکایی قرار دارند.
نگرانی هواداران؛ سرمایه‌گذاری یا خرید یک برند؟
بخش‌هایی از هواداران لیورپول درباره هدف واقعی این سرمایه‌گذاری تردید دارند. گروه هواداری «Spirit of Shankly» خواهان روشن شدن میزان نفوذ کنسرسیوم جدید در تصمیمات باشگاه و حضور احتمالی اعضای آن در هیئت‌مدیره شده و تاکید کرده است که مشخص نیست این سرمایه‌گذاری با هدف توسعه باشگاه انجام می‌شود یا صرفاً برای کسب سود و اعتبار تجاری.
برخی هواداران همچنین به سابقه آمازون در زمینه روابط کاری و حقوق کارکنان انتقاد دارند. با این حال، این معامله در صورت نهایی شدن، به معنای فروش کامل لیورپول نخواهد بود و FSG همچنان مالک و تصمیم‌گیر اصلی باشگاه باقی می‌ماند. هرچند کارشناسان معتقدند اگر سرمایه‌گذاری اولیه بزوس موفق باشد و ارزش باشگاه همچنان افزایش پیدا کند، خرید کامل لیورپول در آینده نیز نمی‌تواند کاملاً منتفی باشد.
بنیاد حقوق بشری عبدالرحمن برومند اعلام کرد جمهوری اسلامی از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون دست‌کم ۹۱۶ حکم اعدام را در زندان‌های ایران اجرا کرده است.
این بنیاد با اعلام این آمار در شبکه اجتماعی ایکس نوشت از میان ۹۱۶ نفری که از ۱۱ دی ۱۴۰۴ تا ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ اعدام شده‌اند، ۱۵ نفر از ۱۰ تا ۲۰ مرداد به دار آویخته شده‌اند.
بنیاد برومند تاکید کرد شمار واقعی اعدام‌ها احتمالا به مراتب بیشتر است، زیرا جمهوری اسلامی برای جلوگیری از افشاگری، نظارت بین‌المللی و واکنش افکار عمومی، آمار واقعی اجرای اعدام‌ها را پنهان می‌کند.
تفاوت آمار نهادهای حقوق بشری
بررسی آمار منتشرشده در وب‌سایت حقوق بشری هرانا نشان می‌دهد از دی‌ماه ۱۴۰۴ تا پایان تیرماه ۱۴۰۵ دست‌کم ۹۵۱ نفر در ایران دار زده شده‌اند.
در مرداد نیز تا بیستم این ماه، دست‌کم ۳۹ اعدام دیگر در هرانا ثبت شده و مجموع اعدام‌ها از ابتدای سال ۲۰۲۶ میلادی تاکنون به ۹۹۰ نفر رسیده است.
همچنین آمار ثبت‌شده از سوی سازمان حقوق بشر ایران حاکی است از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون دست‌کم ۴۶۳ نفر در ایران اعدام شده‌اند.
یکی از دلایل اصلی تفاوت میان آمارهای منتشرشده از سوی نهادهای حقوق بشری، دشواری دسترسی به اطلاعات قابل اتکا از نهادهای قضایی جمهوری اسلامی و تفاوت در شیوه جمع‌آوری، راستی‌آزمایی و ثبت موارد اعدام است.
جمهوری اسلامی همچنین تماس با نهادهای خارج از کشور، از جمله سازمان‌های حقوق بشری، را جرم‌انگاری کرده است؛ موضوعی که ارتباط مستقیم خانواده‌ها و بازماندگان اعدام‌شدگان را با مجموعه‌های فعال در زمینه ثبت و مستندسازی نقض حقوق بشر دشوار می‌کند.
در ماه‌های گذشته نیز قطع و محدودیت اینترنت و اختلال در اطلاع‌رسانی پس از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ و جنگ ۴۰ روزه آمریکا و اسرائیل با جمهوری اسلامی، ثبت و پوشش رسانه‌ای موارد اعدام را با دشواری بیشتری روبه‌رو کرده است.
افزایش نگرانی درباره اعدام معترضان
بنیاد عبدالرحمن برومند در ادامه نوشت شمار زیادی از معترضان با اتهام‌های سنگین و خطر جدی اجرای حکم اعدام روبه‌رو هستند و روند صدور این احکام «بسیار شتاب‌زده، ناعادلانه و بدون رعایت آیین دادرسی منصفانه» بوده است.
به نوشته این بنیاد، جمهوری اسلامی از صدور و اجرای احکام اعدام به‌عنوان ابزاری برای ارعاب جامعه و پیشگیری از شکل‌گیری اعتراضات جدید استفاده می‌کند.
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نیز ۲۰ مرداد در بیانیه صدوسی‌وسومین هفته خود اعلام کرد جمهوری اسلامی با افزایش اعدام‌ها در پی ایجاد رعب و وحشت در جامعه و خاموش کردن اعتراض‌هاست.
اعضای این کارزار از مردم خواستند علیه «اعدام‌های افسارگسیخته» اعتراض کنند و به حمایت از جنبش «نه به اعدام» و خانواده‌های اعدام‌شدگان بپردازند.
رضا اکوانیان، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر، ۱۸ مرداد به ایران‌اینترنشنال گفت با ادامه بحران‌های اقتصادی و سیاسی و افزایش احتمال بازگشت اعتراضات، جمهوری اسلامی با صدور احکام اعدام، به‌ویژه برای معترضان، می‌کوشد هزینه حضور دوباره مردم در خیابان را افزایش دهد.
جمهوری اسلامی از آغاز جنگ در ۹ اسفند ۱۴۰۴ و به‌ویژه پس از آغاز آتش‌بس، سرکوب معترضان و فعالان سیاسی و اجتماعی را تشدید کرده و روند اجرای احکام اعدام را نیز سرعت بخشیده است.
به گفته فعالان حقوق بشر، روند دادرسی در برخی پرونده‌ها نسبت به گذشته کوتاه‌تر شده و قضات در فاصله زمانی کمتری احکام نهایی را صادر می‌کنند.
بر اساس آمار هرانا، شمار اعدام‌ها از بیش از ۳۵۱ مورد در سال ۱۴۰۰ به دست‌کم دو هزار و ۴۸۸ مورد در سال ۱۴۰۴ افزایش یافته است. از میان این موارد، دست‌کم ۵۲ نفر با اتهام‌های سیاسی و امنیتی اعدام شدند.
این در حالی است که ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، ۱۴ مرداد اعلام کرد از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ تاکنون دست‌کم ۵۶ زندانی سیاسی در ایران اعدام شده‌اند که پرونده ۲۷ نفر از آنان به اعتراضات دی‌ماه مربوط بوده و بیش از ۱۰۰ نفر دیگر نیز در خطر اعدام قرار دارند.
بر اساس اعلام دفتر برنامه‌های کریستیانو رونالدو، فوق‌ستاره فوتبال دنیا روز سه‌شنبه ۱۱ آگوست ۲۰۲۶ با جورجینا رودریگس، شریک زندگی دیرینه خود در یک مراسم مدنی و خصوصی در کاسکایش پرتغال جایی که این زوج خانه جدیدی دارند، در یک مراسم مدنی و صمیمی و تنها با حضور پنج فرزندشان ازدواج کرد.
رونالدو ۴۱ ساله یکی از پرافتخارترین فوتبالیست‌های جهان است که با منچستریونایتد، رئال مادرید، یوونتوس و باشگاه کنونی خود النصر عربستان جام‌های متعددی به دست آورده است. برنده پنج توپ طلا از سال ۲۰۱۶ با رودریگس در رابطه است.
کریستیانو رونالدو همه را غافلگیر کرد و دقیقا یک سال پس از مراسم خواستگاری، پشت درهای بسته، بدون حضور هواداران و رسانه‌ها، ازدواج کرد.
اگرچه هیچ مهمانی به این مراسم دعوت نشده بود، اما در پایان، همه مردم جهان یادگاری آن را دریافت کردند. عروس و داماد عکسی از دستان خود با حلقه‌های ازدواجشان منتشر کردند و تنها با حروف «C» و «G» آن را امضا کردند.
حواشی جذابتر از متن
در نهایت، همه آنچه درباره مراسم ازدواج کریستیانو رونالدو نوشته و گمانه‌زنی شده بود، از خود مراسم جذابتر از آب درآمد.
حتی ماجرای «هجوم» مردم به کلیسای جامع فونشال، در جزیره‌ای که رونالدو در آن متولد شده و مدت‌ها به عنوان محل احتمالی برگزاری مراسم مطرح بود، پس از انتشار شایعات درباره ازدواج این زوج، از خود مراسم هم جنجالی‌تر شد.
به نوشته یورونیوز، از میان همه گمانه‌زنی‌ها درباره این مراسم، تنها یک مورد به واقعیت نزدیک بود: زمان برگزاری آن. ازدواج واقعا در ماه آگوست انجام شد، اما هیچ‌کس انتظار نداشت روز سه‌شنبه و در چنین فضایی آرام و بی‌سروصدا برگزار شود.
از جشن خصوصی خانواده تقریبا هیچ اطلاعاتی منتشر نشده است، اما برخی رسانه‌ها گزارش دادند جورجینا لباس سفید آستین‌بلند بر تن داشت.
در نهایت، این مراسم دقیقا همان چیزی از آب درآمد که پیش‌تر پیش‌بینی شده بود: بهترین راز حفظ‌شده تاریخ.
از گوچی تا حلقه الماس بیضی‌شکل ۳۷ قیراطی
داستان آشنایی کریستیانو رونالدو و جورجینا رودریگس در سال ۲۰۱۶ آغاز شد.
این دو در فروشگاه گوچی در مادرید، جایی که جورجینا به عنوان فروشنده کار می‌کرد، با یکدیگر آشنا شدند. بعدها بار دیگر در چند رویداد با هم روبه‌رو شدند و رابطه خود را به شکلی دور از توجه رسانه‌ها آغاز کردند.
در ابتدای رابطه، تلاش کردند زندگی مشترکشان را از نگاه عموم دور نگه دارند، اما در ژانویه ۲۰۱۷ با حضور مشترک در مراسم جوایز فیفا، رابطه خود را به طور رسمی علنی کردند.
در ژوئن ۲۰۱۷، دوقلوهای رونالدو، اوا و متئو، از طریق رحم جایگزین به دنیا آمدند؛ همان روشی که پیش‌تر برای تولد کریستیانو جونیور نیز استفاده شده بود. یک ماه بعد، کریستیانو رونالدو و جورجینا اعلام کردند که در انتظار نخستین فرزند مشترک خود هستند.
در نوامبر ۲۰۱۷، آلانا مارتینا متولد شد. در همین دوره، جورجینا نیز نقش مهمی در زندگی کریستیانو جونیور، اوا و متئو پیدا کرد.
در آگوست ۲۰۲۵، این زوج پس از نزدیک به ۹ سال زندگی مشترک، نامزدی خود را اعلام کردند.
این خبر ۱۱ آگوست ۲۰۲۵ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و جورجینا با انتشار تصویری از حلقه نامزدی نوشت: «بله، قبول می‌کنم. در این زندگی و در تمام زندگی‌هایم.»
این حلقه نیز سوژه رسانه‌های بین‌المللی شد و کارشناسان جواهرات ارزش آن را بین ۲ تا ۴.۵ میلیون یورو برآورد کردند. در این گزارش از آن به عنوان حلقه‌ای با الماس ۳۰ قیراطی یاد شده است.
در طول رابطه، جورجینا رونالدو را در تمام جابه‌جایی‌های باشگاهی‌اش همراهی کرده است؛ از جدایی او از رئال مادرید و انتقال به یوونتوس در سال ۲۰۱۸، تا بازگشت به منچستریونایتد در سال ۲۰۲۱ و پیوستن به النصر عربستان در سال ۲۰۲۳.
این زوج در این سال‌ها با رویدادهای مهم دیگری نیز روبه‌رو شدند؛ از جمله پرونده فرار مالیاتی رونالدو و همچنین اتهام تجاوز جنسی که علیه او مطرح شد.
در اکتبر ۲۰۲۱، کریستیانو رونالدو و جورجینا رودریگس اعلام کردند که در انتظار تولد دوقلو هستند. چند ماه بعد، در آوریل ۲۰۲۲، آنها خبر دادند که پسرشان هنگام تولد جان خود را از دست داده است. خواهر دوقلوی او، بلا اسمِرالدا، سالم به دنیا آمد.
