گسترش اعتراضات و اعتصاب پرستاران در حدود ۵۰ بیمارستان در ایران
اعتراضات پرستاران و کادر درمان روز دوشنبه ۲۹ مرداد در شهرهای مختلف کشور ادامه یافت. پرستاران از جمله در شهرهای اراک، اهواز و اصفهان دست از کار کشیدند و دامنه اعتصاب سراسری آنان گستردهتر شد. به گفته محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، حدود ۵۰ بیمارستان درگیر اعتصاب هستند.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، ماموران امنیتی یک نفر را در اعتراضات پرستاران در بیمارستان ولیعصر اراک بازداشت کردند.
بر اساس این اطلاعات، ماموران به پرستاران معترض در این شهر اسپری فلفل زدند.
ویدیوهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند پرستاران مرکز آموزشی-درمانی کاشانی اصفهان در روز دوشنبه به اعتراضات سراسری پرستاران پیوستند.
آنها در تجمع خود شعارهایی چون «پرستار داد بزن/ حقت رو فریاد بزن» سر دادند.
همزمان گروهی از پرستاران در اهواز در اعتراض به مشکلات معیشتی جلوی استانداری خوزستان تجمع کردند.
این گروه از معترضان صنفی جامعه پرستاری شعارهایی چون «هیچ ثمری ندیدیم/ فقط شعار شنیدیم» و «با کرونا جنگیدیم/ حمایتی ندیدیم» سردادند.
پس از اعتراض و اعتصاب پرستاران بیمارستانهای «قائم، امام رضا، اکبر، ولایت، هاشمینژاد و طالقانی» در مشهد، پرستاران و کادر درمان بیمارستان چشم «خاتمالانبیا» در این شهر نیز روز دوشنبه به اعتراضات سراسری پرستاران پیوستند.
آنها با تجمع در این مرکز درمانی شعارهایی چون «وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه» سر دادند.
ویدیوهای منتشر شده حاکی است در ادامه اعتصاب و اعتراض پرستاران سراسر کشور، کادر درمان بیمارستان «امام رضا» در مشهد نیز روز دوشنبه ۲۹ مرداد، دست به تجمع زدند.
در حالی که معترضان شعار «وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه» سر داده بودند، فرماندار مشهد در واکنش به این اعتراضات، در جمع پرستاران حاضر شد.
پرستاران و کادر درمان بیمارستانهای ولایت و هاشمینژاد در مشهد هم روز دوشنبه تجمع کردند و شعارهایی چون «از شیراز تا مشهد/ اعتصاب اعتصاب» سر دادند.
بر اساس ویدیوها و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، بخش بستری بیمارستان «امیرالمومنین» اراک روز دوشنبه در پی اعتصاب پرستاران در اعتراض به وضع معیشتی، بسته شد.
درآمد پرستاران در تاکسی اینترنتی دو برابر پرستاری است
محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، روز ۲۹ مرداد در گفتوگو با سایت خبرآنلاین اعتراض و اعتصاب فعلی پرستارها را «بیسابقه» خواند و گفت در این اعتراضات که از استان البرز و شهر کرج آغاز شد و در حال حاضر حدود ۵۰ بیمارستان درگیر آن هستند، برای اولین بار پرستاران با دست از کار کشیدن، صدای اعتراض خود را بلند کردهاند.
شریفی مقدم با بیان اینکه در تمام بیمارستانهای دولتی اعتراض وجود دارد، گفت: «آنقدر اعتراضات زیاد است که حسابش از دست همه در رفته است.»
او از بیمارستانهای دولتی جهرم، شیراز، فسا، لامرد و سایر شهرهای استان فارس و بیمارستانهای استانهای مرکزی، کهگیلویه و بویراحمد، خراسان رضوی و برخی استانهای دیگر به عنوان شهرها و استانهای درگیر اعتراض نام برد.
این فعال صنفی با بیان اینکه مهاجرت یکی از گزینههای پرستاران است، از تغییر شغل به عنوان گزینه پیش روی بعدی آنها نام برد و گفت: «خیلی از پرستاران به شغل آزاد میروند و میگویند راحت شدم از پرستاری. بدترین کاری که پرستاران انجام میدهند رانندگی در اسنپ است که دو برابر پرستاری، درآمد دارند.»
گروههای پرستاری و کادر درمان در روزهای ۲۷ و ۲۸ مرداد نیز برای رسیدگی به مشکلات معیشتیشان در شهرهای مختلفی از جمله اراک، جهرم، قزوین، مشهد و یاسوج، تجمع و اعتصاب کردند.
«نترسید نترسید ما همه با هم هستیم»، «یه اختلاس کم بشه حق ما داده میشه»، «تنهاترین دستهایم/ از وعدهها خستهایم»، «فکر نکنید یه روزه/ وعده ما هر روزه»، «حقمون رو نگیریم شیفتامونو نمیریم»، «وعده زیاد شنیدیم/ جوابی هم ندیدیم» «ما که نماد صبریم/ صبرمون سر رسیده»، «پرستار داد بزن/ حقت رو فریاد بزن»، «نه به اضافه کاری اجباری»، «وعده وعید کافیه/ سفره ما خالیه»، «تعرفه ما کجاست/ توی جیب شماهاست» و «با کرونا جنگیدیم/ حمایتی ندیدیم» از جمله شعارهایی بودند که پرستاران در روزهای گذشته سر دادند.
اصلاح مبلغ اضافهکاری، تعرفههای واقعی و شامل شدن فوریتها، استخدام حداکثری و بدون سهمیه، اصلاح ضرایب خاص، اجرای قانون مشاغل سخت و زیانآور و بازنشستگی و لغو اضافهکاری اجباری عطف به قانون، از مهمترین مطالبات پرستاران معترض در روز یکشنبه بود.
از روز ۱۵ مرداد و به دنبال درگذشت پروانه ماندنی، پرستار ۳۲ ساله بیمارستان «امام حسین» سپیدان استان فارس که روز ۱۲ مرداد بعد از همراهی سه بیمار برای اعزام از این بیمارستان به یکی از بیمارستانهای شیراز، به دلیل فشار کار زیاد (در پزشکی به آن «سندروم کاروشی» میگویند) جان خود را از دست داد، اعتصابات گسترده پرستاران در شهرهای مختلف آغاز شد.
با ادامه این اعتصابات گسترده، تشکل دانشجویان پیشرو از تمام جامعه، بهویژه دانشجویان رشتههای علوم پزشکی خواست به این حرکت اعتراضی بپیوندند و از پرستاران حمایت کنند.
اعتراضات نظام پرستاری و به طور کلی کادر درمان در جمهوری اسلامی محدود به اعتصابات اخیر نبوده است.
فریدون مرادی، عضو شورای عالی نظام پرستاری، در همین ماه اعلام کرد ماهانه ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر از پرستاران مهاجرت میکنند.
فشار کار، دستمزد نامتناسب و حقوق معوق از یک سو و حملات مکرر به پرستاران در بیمارستانهای کشور از سوی دیگر، نارضایتی این گروه از کادر درمان را تشدید کرده است.
حملات به پرستاران باعث شده خانه پرستار به دنبال مجهز کردن این گروه صنفی به لوازم حمایتی باشد.
هر چند جمهوری اسلامی بر اساس قوانین شرعی، محدودیتهای فراوانی بر رفتار جنسی خارج از چارچوب ازدواج رسمی در ایران اعمال میکند اما به نظر میرسد رشد صنعت خدمات ماساژ به صورت زیرزمینی در شهرهای مختلف، به پوششی برای تنفروشی بدل شده است.
تنفروشی در قالب ارائه خدمات ماساژ که در شبکههای مجازی تبلیغ میشود و پربازدید شده است، از تناقضهای اخلاقی و اجتماعی-اقتصادی عمیق در جمهوری اسلامی حکایت دارد.
در کشوری که اخلاق عمومی بر پایه اصول اسلامی تعریف میشود، محبوبیت خدمات ماساژ در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام، پارادوکس قابل توجهی را به نمایش میگذارد.
به نظر میرسد بسیاری از این صفحهها در فضای مجازی در حال تبلیغ خدمات درمانی هستند اما بررسیهای دقیقتر ایراناینترنشنال واقعیت دیگری را آشکار میکند: شبکهای مخفی از تنفروشی، تحت پوشش خدمات درمانی فعالیت میکنند.
یکی از این صفحات به دست زنی اداره میشود که خود را دارنده مدرک فیزیولوژی از دانشگاه تهران و مدرک بینالمللی ماساژدرمانی از مالزی معرفی میکند و در پروفایل آن نوشته شده است: «من یک ماساژور هستم و در تهران برای زنان و مردان خدمات ماساژ ارائه میدهم.»
ایراناینترنشنال نمیتواند بهطور مستقل اصالت این صفحات یا محتوای آنها را تایید کند، علاوه بر این به نظر میرسد برخی از این صفحات، از ویدیوهایی از خدمات ماساژ در سایر کشورها را برای تبلیغ کار خود استفاده کردهاند.
این خدمات شامل ماساژ در منزل، ماساژ پا، ماساژ با سنگ داغ و ماساژ تایلندی است و در شماری از این صفحات هم عکسهایی از یک سالن ماساژ که ظاهرا در شمال تهران قرار دارد، به چشم میخورد.
وجود تعدادی ویدیو از زنان جوانی که در حال ماساژ مردان هستند، ظاهرا به مشتریان این امکان را میدهد که ماساژور مورد علاقه خود را انتخاب کنند.
با این حال، یکی از لینکهای موجود در یکی از این صفحهها، ما را به یک کانال تلگرام راهنمایی میکند و این کانال بُعد دیگری از خدمات ارائه شده در این مراکز را به تصویر میکشد.
محتویات این کانال تگرام نشان میدهد این مراکز چیزی فراتر از ماساژدرمانی سنتی در اختیار مشتریان میگذارند و خدمات آنها همچنین شامل سکس سهنفره یا گروهی و رابطه با لزبینها و افراد تراجنسیتی میشود.
قیمت این خدمات دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان برای یک ماساژ ۹۰ دقیقهای، چهار میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای ماساژ و رابطه جنسی، شش میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای یک شب خدمات، و ۱۳ میلیون تومان برای خدمات در طول ۲۴ ساعت تعیین شده است.
تنفروشی در ایران غیرقانونی است و برای افرادی که در آن مشارکت میکنند یا در تسهیل آن نقش دارند، مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته میشود.
بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، «زنا»، یعنی رابطه جنسی بین دو فرد که رابطه زناشویی رسمی با همدیگر ندارند و همجنسگرایی میتواند به حبس، شلاق یا در مواردی به اعدام منجر شود.
ناظران میگویند علیرغم قوانین تنبیهی بیرحمانه جمهوری اسلامی، تجارت زیرزمینی روابط جنسی در ایران همچنان ادامه دارد و عواملی از جمله فقر، بیکاری، اعتیاد به مواد مخدر و کمبود تحصیلات به آن دامن میزند.
مشکلات شدید اقتصادی یکی از مهمترین دلایلی است که زنان در ایران را در معرض استثمار قرار میدهد و میتواند شماری از آنان را وادار به تنفروشی کند.
وقتی ایراناینترنشنال برای کسب اطلاعات بیشتر با مدیر کانال تلگرامی تماس گرفت، فردی با فهرستی از پیش آماده شده که جزییات قوانین و روشهای پرداخت را توضیح میداد، به این تماس پاسخ داد.
به گفته او، مشتریان باید نیمی از هزینهها را پیش از دریافت خدمات و نیمی دیگر را پس از آن پرداخت کنند، البته پیشپرداخت باید به حساب فرد دیگری صورت میگرفت و این موضوع میتواند به این معنی باشد که این صفحات و کانال در کار کلاهبرداری باشند.
وجود این صفحات در فضای مجازی، چه جعلی و چه واقعی، تصویری نگرانکننده از زندگی در حکومت جمهوری اسلامی به تصویر میکشد: یا افرادی در حال سواستفاده از تجارت غیرقانونی تنفروشی برای گول زدن جوانان و کلاهبرداری از آنان هستند و یا زنان جوانی از سنین ۲۰ تا ۴۰ ساله حاضر هستند برای سه میلیون تومان تنفروشی کنند.
ادامه بررسی های ایراناینترنشنال، نشان داد صفحات مشابه متعددی در فضای مجازی وجود دارند که به دست ادمینهای ایرانی اداره میشوند.
برخی از این صفحات به صورت تلویحی و مبهم به تبلیغ ارائه خدمات جنسی میپردازند و برخی دیگر آشکارا از آن سخن میگویند. قیمت این خدمات با توجه به عوامل مختلفی از دو میلیون تومان تا ۱۵ میلیون تومان متغیر است.
به دلیل ماهیت حساس این مطلب و حفظ امنیت افرادی که عکس آنها در این صفحات قرار داده شده است، ایراناینترنشنال از ذکر اسامی درج شده در این صفحات خودداری میکند.
«آ» که میگوید زنی ۲۴ ساله است که تصویرش در یکی از آگهیهای تبلیغ ارائه خدمات جنسی در فضای مجازی دیده میشود.
آنچنان که در تبلیغ ادعا شده او با ارائه گواهی سلامت و همچنین گواهی واکسیناسیون کرونا به مشتریان اطمینان خاطر میدهد که خطر ابتلا به بیماریهای مراقبتی از طریق رابطه جنسی وجود ندارد.
عکسهایی با لباسهای مختلف از این زن در این صفحه موجود است و نوشته شده او برای هر روز همراهی یک مشتری خدمات جنسی، ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان مطالبه میکند و با آنان به سفر نیز میرود.
زن دیگری با نام «میم»، ویدیوهایی شطرنجیشده از رابطه دهانی به اشتراک گذاشته است. او همچنین عکسهایی در سواحل، باشگاههای ورزشی و سایر مکانها در اختیار مشتریان بالقوه خود میگذارد و به نظر میرسد با به نمایش گذاشتن بدن خود سعی در جذب آنان دارد.
«ر» زنی دیگر است که میگوید ۲۷ ساله است و آمادگی خود را برای سفرهای بینالمللی با مشتریان اعلام کرده است.
زن دیگری با نام «گاف» در یک ویدیوی تبلیغاتی دیده میشود و از یک استخر، بوسه و چشمک را روانه مشتریان خود میکند.
مقامهای جمهوری اسلامی در مواجهه با تنفروشی به صورت گزینشی عمل میکنند. آنها در بسیاری موارد چشم خود را به روی واقعیتهای موجود میبندند و در تعدادی از موارد نیز به شکلی بیرحمانه افراد دخیل در تنفروشی را سرکوب میکنند.
به همین دلیل، این باور وجود دارد که تصمیمات و شیوه برخورد مسئولان حکومت در حوزه برخورد با مساله تجارت جنسی، تحت تاثیر فساد و رشوهگیری اتخاذ میشود.
هرچند نگاه عامه مردم در ایران به تنفروشی، تحت تاثیر ارزشهای محافظهکارانه مذهبی، تا حد زیادی منفی است، اما اکنون بسیاری اذعان دارند که عوامل اجتماعی-اقتصادی در دامن زدن به این پدیده نقشی کلیدی ایفا میکنند.
همزمان، تلاشها برای مبارزه با تنفروشی در ایران به دلیل محدودیتهای قانونی و فرهنگی با موانع زیادی روبهرو شده است.
اگرچه برخی ابتکارات با هدف حمایت و بازپروری کارگران جنسی در ایران وجود دارد، اما سازمانهای غیردولتی فعال در این زمینه با مشکلات زیادی از جمله فشارهای حکومت و نگاه منفی جامعه دست به گریبان هستند.
به گفته کارشناسان و متخصصان این حوزه، مواجهه موثر با پدیده تنفروشی تنها با شناسایی و تلاش برای رفع عوامل ریشهای آن، مانند فقر و نگاه غیرامنیتی و آسیبشناسانه به این معضل امکانپذیر است.
بهعلاوه، آگاهیبخشی، خدمات آموزشی، آموزش حرفهای و مراقبتهای پزشکی از دیگر شاخصههای مهمی هستند که باید در مسیر حل معضل تنفروشی در نظر گرفته شوند.
حکومت به دنبال اجرای سختگیرانه قوانین خود در حوزه «اخلاق»، از جمله حجاب اجباری است. در سوی دیگر، تنفروشی بیداد میکند و زنان آسیبپذیر را درست زیر چشم حکومت مورد استثمار قرار میدهد.