علی رازینی و محمد مقیسه، دو تن از قاضیان دیوان عالی کشور، کشته شدند

محمد اولیایی‌فرد، وکیل دادگستری و عضو اتحادیه بین‌المللی وکلا، در مصاحبه با ایران‌اینترنشنال گفت: «مقیسه در واقع نه یک قاضی، بلکه دستگاه امضای نهادهای امنیتی بود و بسیار مطیع حکومت.»

او مقیسه را «فاقد سواد حقوقی» و «ترکیبی از جنایت و بلاهت» توصیف کرد و افزود او در دهه ۶۰، از اجرای درخواست حسینعلی منتظری برای توقف کشتار زندانیان سیاسی سرباز زد.

به گفته این وکیل، نقاط ضعف امنیتی در دیوان عالی کشور باعث ایجاد ترس و ناامیدی در بین سران جمهوری اسلامی شده است.

اصغر جهانگیر، سخنگوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی، گفت «افرادی» در رابطه با حمله به مقیسی و رازینی، «شناسایی، دستگیر و احضار» شده‌اند.

او افزود تحقیقات در خصوص این رویداد همچنان ادامه دارد.

علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در پیامی به مناسبت کشته شدن دو قاضی دیوان عالی کشور، علی رازینی را «عالم مجاهد» و محمد مقیسه را «قاضی شجاع» خواند و «شهادت» آن‌ها را تبریک گفت.

مهدی موسوی، شاعر و نویسنده، درباره تجربه خود از محاکمه توسط محمد مقیسه، به ایران‌اینترنشنال گفت: «مقیسه شبیه به یک بازجو بود و نه یک قاضی بی‌طرف.»

موسوی افزود: «در حالی‌ که شعرهای من در ایران چاپ و منتشر شده بودند، به جرم اشعارم، به‌‌جز توهین‌های جنسیتی چیز دیگری از او نشنیدم.»

مهدیه گلرو، فعال سیاسی، در مصاحبه با ایران‌اینترنشنال گفت: «مقیسه بسیار بددهن بود و سعی می‌کرد متهمان را تحقیر کند، از کلمات رکیک استفاده می‌کرد و دادگاه‌هایی بسیار بسیار کوتاه با احکام سنگین داشت.»

او همچنین به محاکمه خود در دادگاهی به ریاست مقیسه به اتهام «اجتماع و تبانی» و تشویق دانشجویان به شرکت در اعتراضات ۱۶ آذر پرداخت و افزود: «در همان سال همسر من هم پیش مقیسه محکوم شد. دادگاه او دو یا سه دقیقه بیشتر طول نکشید و مقیسه به او گفت تو همسر فلانی هستی و یاد نگرفتی زنت را جمع کنی، به زندان می‌روی و آن‌جا یاد می‌گیری چگونه کنترلش کنی.»

به گفته گلرو، هنگام محاکمه متهمان زن در دادگاه‌های مقیسه، رفتار او به‌طور آشکاری تحت تاثیر «نگاه مردسالارانه» قرار داشت.

حسین رونقی،‌ زندانی سیاسی پیشین،‌ در واکنش به کشته‌ شدن مقیسه و رازینی، در شبکه ایکس نوشت: «آنچه امروز شاهدیم، نتیجه‌ دهه‌ها تحقیر، مرگ، نابودی و ویرانی است که جمهوری اسلامی به ایرانیان تحمیل کرده‌ است.»

او خطاب به مسئولان جمهوری اسلامی افزود: «یقینا خشم مردم دامن همه‌تان را خواهد گرفت.»

مادر ابوالفضل امیرعطایی، نوجوان کشته‌شده در جنبش انقلابی ۱۴۰۱ در واکنش به کشته شدن محمد مقیسه و علی رازینی، قضات دیوان عالی کشور، ویدیویی منتشر کرد و با اشاره به احکام اعدام و کشتار جوانان در حکومت جمهوری اسلامی، گفت: «آن که مرگ می‌کارد، هرگز زندکی درو نخواهد کرد.»

مسعود اشرف سمنانی، یکی از شاکیان حمید نوری که از سوی محمد مقیسه محاکمه شده بود، در گفت‌وگو با مهران عباسیان، خبرنگار ایران‌اینترنشنال گفت: «در زندان اسم او ناصریان بود و حمید نوری به عنوان دادیار زندان معاونش بود. نقش بسیار فعالی در راهروی مرگ داشت.»

اشرف سمنانی افزود: «او سعی می‌کرد هر چه بیشتر افراد بیشتری به دست کمیته مرگ محکوم به اعدام شوند.»

او درباره واکنش خود به شنیدن خبر کشته‌شدن مقیسه گفت: «مسلما خوشحال بودم چون کسی بود که بسیاری از دوستان من و بقیه کسانی که در زندان بودند توسط این فرد به کمیته مرگ فرستاده شدند و بعد از آن به سمت سالن آمفی‌تاتر گوهردشت برده و اعدام شدند.»

یکی از قربانیان پرونده‌های برخورد با اعتراضات که فرزندش با حکم علی رازینی، قاضی کشته‌شده دیوان عالی زندانی شده بود، به ایران‌اینترنشنال گفت که وقتی مادرش برای گرفتن وقت ملاقات با قاضی رازینی تماس گرفت، با فحاشی و برخورد تند او مواجه شد و حین مکالمه سکته کرد و جانش را از دست داد.

مجتبی هاشمی، تحلیل‌گر سیاسی، درباره محمد مقیسه، قاضی دیوان عالی کشور که کشته شد، به ایران‌اینترنشنال گفت: «او از هیچ آزار و اذیتی دریغ نمی‌کرد و با حکمی که به من داد، دو ماه در سخت‌ترین شرایط انفرادی بودم. پس از آن در جلسه دادگاهی چند دقیقه‌ای، با فریاد گفت خون شما را می‌ریزیم.»