هفت سازمان فمینیستی، گروه مدنی و مدافع حقوق بشر در بیانیهای خواستار آزادی فوری و بیقید و شرط نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، و تمام زنان مدافع حقوق بشر که به دلیل فعالیتهای مسالمتآمیزشان در ایران زندانی هستند، شدند.
امضاکنندگان بیانیه در بخشی از بیانیه نوشتند که در سراسر ایران، مدافعان حقوق بشر، فعالان، وکلا، روزنامهنگاران و سازماندهندگان تشکلها با سرکوب یکسانی مواجه هستند.
آنها اضافه کردند که دولتها در جمهوری اسلامی زنان را «نه تنها به خاطر آنچه میگویند، بلکه به خاطر قدرتی که هنگام سازماندهی، مقاومت و رهبری از خود نشان میدهند، مجازات میکنند.»
امضاکنندگان بیانیه افزودند: «هدف قرار دادن مدافعان حقوق بشر زن، حمله به جنبشهای فمینیستی، جامعه مدنی، سازماندهی جمعی و حق اساسی زنان برای زندگی و بیان آزادانه است. این آزار و اذیت سیاسی مبتنی بر جنسیت است.»
ابتکار زنان نوبل، بنیاد نرگس، ائتلاف بینالمللی مدافعان حقوق بشر زنان، انجمن قلم آمریکا، مرکز حقوق بشر در ایران،کمپین جهانی پایان دادن به آپارتاید جنسیتی، و خاورمیانه مهم است، در بیانیه خود نوشتند: «در زمان تشدید جنگ، نظامیگری، ظلم و خشونت در منطقه، غیرنظامیان، مدافعان حقوق بشر و جنبشهای فمینیستی همچنان با خطرات جدی روبرو هستند.»
آنها همچنین «حملات به غیرنظامیان و زیرساختهای غیرنظامی، و همچنین سرکوب و خشونت دولتی علیه مدافعان حقوق بشر را که نقض قوانین بینالمللی بشردوستانه و قوانین بینالمللی حقوق بشر است»، محکوم کردند.
امضاکنندگان بیانیه تاکید کردند: «مردم ایران شایسته امنیت، عزت و عدالت هستند. صلح و امنیت پایدار را نمیتوان از طریق جنگ، زندان یا خشونت دولتی ایجاد کرد، بلکه از طریق عدالت، حقوق بشر و حمایت از کسانی که شجاعانه از آنها دفاع میکنند، میتوان به آن دست یافت.»
آنها همزمان با درخواست برای آزادی فوری و بیقید و شرط محمدی و تمام زنان مدافع حقوق بشر، خواستار پایان دادن به «جرمانگاری سیستماتیک همه مدافعان حقوق بشر در ایران» شدند و همچنین از دولتها، سازوکارهای سازمان ملل متحد، جنبشهای فمینیستی، نهادهای بینالمللی و رسانهها خواستند تا آزادی دائمی محمدی و همه مدافعان حقوق بشر زن، فشار بر مقامهای جمهوری اسلامی را تشدید کنند.
