یک فعال حوزه نشر: ناشران و فعالان فرهنگی رسما ورشکسته شدهاند
یکی از مخاطبان ایراناینترنشنال که خود را از فعالان حوزه نشر و فرهنگ معرفی کرده، با ارسال پیامی از بحران شدید اقتصادی در این بخش خبر داد و نوشت: «ما ناشران، صاحبان موسسههای فرهنگی و سایر فعالان بخش فرهنگ رسما نابود شدیم.»
او افزود در حالیکه بخش خدمات و صنعت اکنون با موج بیکاری و تعدیل نیرو روبهرو شده، او و دیگر فعالان بخش فرهنگ از زمان جنگ ۱۲ روزه، یعنی نزدیک به یک سال، با «بیلان مالی منفی» مواجهاند.
این مخاطب نوشت: «رسما ورشکسته شدیم. حدود یک سال است حتی یک ریال سود نداشتیم.»
شهروندان با ارسال پیامهایی به ایراناینترنشنال از تورم شدید، گرانی مواد غذایی و کمیاب شدن دارو خبر دادند.
در ادامه، شماری از این پیامها آمده است:
- «یک مادر سرپرست خانواده هستم. پسرم چندین سال هست بیماری روماتیسم داره؛ داروهاش هم کمیاب و هم گران شده. شغلم را بهخاطر جنگ از دست دادهام. نمیدانم چطور هزینهها را تامین کنم، واقعا مستاصل شدهام. پسرم مداسین مصرف میکرد که الان نیست و میگن شرکت تولیدکنندهاش از ایران رفته.»
- «رفتم یک چیپس گرفتم شد ۱۸۰ تومن. کانفیگ گیگی ۷۰۰ تومن و یک شانه تخممرغ ۶۰۰ تومن.»
- «من داروخانه کار میکنم. کاندوم از بستهای ۲۰۰ شده ۴۵۰ هزارتومان.»
یک شهروند در پیامی به ایراناینترنشنال نوشت: «من بعد از ۱۲ سال کار مهندسی در شرکت نارگان که یکی از بزرگترین پیمانکاران نفت و گاز در ایران است، اخراج شدم.»
او افزود: «شرکت به بهانه جنگ بیش از ۵۰ درصد نیروهایش را اخراج کرد، در حالی که پروژههایش فعال بود و بهتازگی چند میلیون یورو از کارفرماهایش پول گرفته بود.»
به گفته این شهروند، سایر کارکنان شرکت نیز با «قراردادهای موقت» به کار ادامه میدهند.
افزایش شدید قیمت کالاهای اساسی و مصرفی در ایران، به گفته شهروندان، فشار اقتصادی بیسابقهای بر زندگی روزمره وارد کرده و توان خرید بسیاری از خانوادهها را به شدت کاهش داده است.
بر اساس پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال، هزینههای معمول زندگی در ماههای اخیر به شکل قابل توجهی افزایش یافته است.
یک شهروند از کرمان گفت هزینه ثابت سوپرمارکتی او که تا پیش از این حدود ۳۵۰ هزار تومان در هر نوبت خرید بود، اکنون با حدود ۲.۵ برابر افزایش، به ۸۰۰ هزار تومان رسیده است.
بر اساس دادههای رسمی، تورم نقطه به نقطه در فروردین به ۷۳.۵ درصد رسیده است.
خبرگزاری ایلنا سهشنبه ۱۵ اردیبهشت گزارش داد تورم سالانه اقلام خوراکی، بر اساس دادههای رسمی، بین ۱۱۷ تا ۱۶۵ درصد است.
فرامرز توفیقی، فعال کارگری، در گفتوگو با ایلنا این عدد را «عجیب» خواند اما یادآوری کرد دادههای میدانی نشان میدهند تورم واقعی خوراکیها در عرض یک سال بیش از ۲۰۰ درصد بوده است.
افزایش قیمت مواد غذایی یکی از اصلیترین محورهای نگرانی شهروندان است.
یک مخاطب گزارش داد هزینه خرید ۱۰ روزه برای یک خانواده دو نفره به ۱۱ میلیون تومان رسیده است.
به گفته او، گوشت و آجیل بیشترین سهم را در این افزایش قیمت داشتهاند.
شهروندی از زاهدان که در حوزه فروش فعالیت دارد، گفت لوبیا با قیمت کیلویی ۴۵۰ هزار تومان به فروش میرسد.
گزارشهای مشابهی از شهرهای دیگر نیز به دست ایراناینترنشنال رسیده است.
مخاطبی ساکن پاکدشت از پرداخت یک میلیون تومان برای یک مرغ و یک تن ماهی خبر داد و گفت در کنار مواد خوراکی، هزینه کانفیگ برای دور زدن فیلترینگ نیز به شکل چشمگیری افزایش یافته است.
یک شهروند فعال در صنف پخش مواد غذایی با اشاره به افزایش روز به روز قیمتها، گفت بهای تن ماهی به ۳۵۰ هزار تومان رسیده و مردم و فروشندگان دیگر توان خرید ندارند.
قیمت یک کیلوگرم مرغ ماشینی حدود ۲۹۰ هزار تومان و گوشت گاو یا گوساله حدود یک میلیون و ۵۴۰ هزار تومان است.
در گزارش شهروندان به قیمت برخی مواد غذایی دیگر نیز اشاره شده است؛ از جمله بسته ۷۵۰ گرمی ماکارونی حدود ۶۴ هزار تومان، روغن جامد چهار کیلویی با قیمت دو میلیون و ۳۰۰ هزار تومان، نوشابه کوچک ۸۰ هزار تومان، کنسرو لوبیا ۱۲۰ هزار تومان، تخممرغ دانهای ۲۵ هزار تومان و کرانچی ۸۰ هزار تومان.
به گفته یک مخاطب، صبحانه یک خانواده شامل پنیر، شیر، شکر و چند عدد تخممرغ، حدود ۵۰۰ هزار تومان آب میخورد.
شهروند دیگری در همین زمینه گفت: «برای صبحانه یک بسته بیسکویت و یک پاکت کوچک شیر خریدم، شد ۱۹۰ هزار تومان. به عنوان یک جوان، امیدی به آینده برایم باقی نمانده است.»
اکو ایران نیز ۱۵ اردیبهشت در گزارشی نوشت هزینه سبد حداقل خوراک برای یک نفر در فروردین امسال حدود هفت میلیون تومان بوده که نسبت به مدت مشابه سال گذشته، بیش از دو برابر شده است.
چند مخاطب اشاره کردند با این شرایط، تامین مایحتاج اولیه زندگی برای کارگران بسیار دشوار شده است.
برخی شهروندان به افزایش گسترده قیمت کالاهایی اشاره کردهاند که به مواد پتروشیمی وابستهاند.
به گفته یک شهروند از تبریز، بهای هر محصولی که به نوعی به پلاستیک، سوخت یا فرآیندهای پتروشیمی مرتبط بوده، چند برابر شده است.
افزایش قیمت اقلام ساده نیز قابل توجه است؛ از جمله بطریهای آب معدنی و کیسههای پلاستیکی مصرف که اکنون با قیمتهای چند برابری عرضه میشوند.
بر اساس گزارش شهروندان در هفتههای اخیر، نانواییها عموما از مشتریان میخواهند با خودشان کیسه خرید ببرند. در غیر اینصورت، هر کیسه پلاستیکی را با قیمت حدود شش هزار تومان میفروشند.
از سوی دیگر، به گفته یک مخاطب، سوپرمارکتها که پیشتر لیوان یکبار مصرف را رایگان ارائه میدادند، اکنون آن را دانهای ۱۲ هزار تومان میفروشند.
قیمت فروش عمده این لیوان دو هزار تومان است.
نمونههای عینی این افزایش قیمتها در مواردی اینچنینی دیده میشود: یک بطری آب معدنی کوچک به ۲۰ هزار تومان و بطری آب معدنی بزرگ به ۵۰ هزار تومان رسیده است.
به گفته یک شهروند، قیمت دستکش لاتکس از دانهای هزار تومان، بسته به جنس و فروشنده، به ۱۰ تا ۲۰ هزار تومان افزایش یافته است.
پیامهای رسیده نشان میدهند بسیاری از شهروندان ناچار به تغییر الگوی خرید و مصرف خود شدهاند.
برخی مخاطبان گفتند مواد شوینده مانند صابون را بهصورت تکی خریداری میکنند.
به گفته یک مخاطب، قیمت مایع شوینده لباس از حدود ۳۰۰ هزار تومان به ۶۰۰ هزار تومان افزایش یافته است.
شهروندی به قیمت ۸۵ هزار تومانی خودکار آبی و مخاطبی دیگر به قیمت ۶۵۰ هزار تومانی بسته پوشک اشاره کرد.
افزایش قیمتها تنها به کالاهای مصرفی محدود نشده و بر سایر حوزهها و مشاغل نیز تاثیر گذاشته است.
یک شهروند فعال در حوزه موسیقی گفت بهدلیل هزینههای بالای تعمیر ساز، فعالیت گروه آنها متوقف شده است.
به گفته او، قیمت یک استیک درامز به چهار میلیون تومان رسیده است.
شهروند دیگری خود را کشاورز معرفی کرد و گفت نوار تیپ از ۴۰۰ هزار به سه میلیون و کود از ۸۰۰ هزار به بیش از ۱۰ میلیون تومان رسیده است.
افزایش هزینههای نگهداری خودرو و سایر خدمات نیز به فشارهای اقتصادی افزوده است.
به گفته یک شهروند، هزینه تعویض فیلتر هوا و روغن یک خودروی معمولی که پیشتر حدود یک میلیون تومان بود، اکنون به دو میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسیده است.
هزینه خدمات دندانپزشکی که تا پیش از گرانیهای اخیر نیز فشاری سنگین بر بخش بزرگی از جامعه وارد میکرد، اکنون به گفته شهروندان «کمرشکن» شده است.
یک شهروند از پرداخت ۱۲ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان برای عصبکشی یک دندان، پنج میلیون تومان برای پر کردن و ۱۰ میلیون تومان برای روکش دندان خبر داد.
هزینه بیش از ۲۷ میلیون تومانی یک دوره درمان دندان در حالی است که حقوق ماهانه این شهروند بهعنوان یک کارمند عادی در بخش خصوصی، حدود ۲۵ میلیون تومان است.
افزایش قیمت دارو و خدمات درمانی نیز از دیگر موضوعات مطرح شده در پیامهای مردمی است.
یک شهروند از قم گفت قیمت داروهای معمولی مانند استامینوفن کدئین تا سه برابر افزایش یافته و در عین حال، بسیاری از آنها در داروخانهها موجود نیستند.
پیشتر اطلاعاتی درباره رشد چند برابری قیمت داروهای بیماران مبتلا به سرطان، انسولین و همچنین مکملهای دارویی به دست ایراناینترنشنال رسیده بود. بررسی بهای حدود ۲۰۰ قلم دارو نشان داد این افزایش قیمت به ۳۸۰ درصد هم رسیده است.
بحران اقتصادی در ایران بیش از پیش شدت گرفته است. پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال از موج گسترده بیکاری، تعطیلی کسب و کارهای وابسته به اینترنت، تعدیل و اخراج نیروها و همچنین تعویق در پرداخت حقوق و مزایای کارکنان بخشهای مختلف حکایت دارد.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، به کارکنان فولاد مبارکه اعلام شده است برای دریافت حقوق باید در آواربرداری از مجتمع مشارکت داشته باشند.
هفتم فروردین در جریان حملات اسرائیل و آمریکا، بخشهایی از تاسیسات برق و کارگاه فولاد مبارکه هدف قرار گرفت.
بحران اقتصادی در ایران بیش از پیش شدت گرفته است. پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال حاکی از موج گسترده بیکاری، تعطیلی کسب و کارهای وابسته به اینترنت، تعدیل و اخراج نیروها و همچنین تعویق در پرداخت حقوق و مزایای کارکنان بخشهای مختلف است.
بر اساس گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال، به کارکنان فولاد مبارکه اعلام شده برای دریافت حقوق باید در آواربرداری از مجتمع مشارکت داشته باشند.
در جریان حملات اسرائیل و آمریکا، هفتم فروردین بخشهایی از تاسیسات برق و کارگاه فولاد مبارکه هدف قرار گرفت.
بیش از دو ماه از قطع اینترنت در ایران میگذرد و در این مدت، کسب و کارهای وابسته به اینترنت با رکود کامل مواجه بودهاند.
یک «تریدر» ساکن کرج در پیامی به ایراناینترنشنال گفت دو ماه است که کار نکرده و در این مدت «از جیب» میخورد.
ترید کردن خرید و فروش داراییهایی مثل ارز، سهام یا رمزارز با هدف کسب سود از تغییر قیمت است.
شهروند دیگری که خود را کارآفرین با ۷۰ نفر نیروی کار و در عین حال تریدر معرفی کرد، گفت: «ناگهان ورود مواد اولیه قفل و از طرفی با قطع اینترنت، تمام سیستم فروش فلج شد. حتی ترید هم دیگر نتوانستم انجام دهم. ۷۰ نفر نیرو بیکار شدند، خودم هم مفلس شدم.»
دیگر مشاغل دورکار و «فریلنس» نیز با مشکل مشابهی دست و پنجه نرم میکنند.
یک گرافیست ساکن شاهرود، گفت تا پیش از این تمام سفارشهایش از شهرهای دیگر و حتی خارج از کشور بود، اما با وضعیت قطعی دو ماهه اینترنت، هیچ درآمدی نداشته است.
شهروند دیگری از شاهرود گفت بسیاری از دوستانش که شغل آنلاین و دورکار داشتند، این روزها درآمدشان صفر شده است: «چه کسی میتواند در اپهای ایرانی آنلاینشاپی بزند که بتواند بدون دردسر چهار عکس در آن آپلود کند؟ برنامهنویسان چطور کار کنند وقتی هیچ چیزی در دسترس نیست؟»
مخاطب دیگری از کاشان گفت: «من در حوزه تولید محتوا و تبلیغات فعال بودم که با قطع شدن اینترنت از دی تاکنون کاملا بیکار بودهام. در صورت ادامه وضعیت، مجبور به فروش دوربین و تجهیزاتم برای پرداخت اقساط همین تجهیزات خواهم بود.»
یک نوجوان ۱۴ ساله گفت با قطع اینترنت، تمام زحماتی که برای راهاندازی کانالی تلگرامی به منظور نشر رایگان کتاب با ترجمه خودش راه انداخته بود، هدر رفته است.
مدیر یک آکادمی آنلاین زبان که به گفته خودش، با مشارکت دختران ۱۸ تا ۲۵ ساله اداره میشد، در پیامی گفت: «ما همه چیز را عالی جلو بردیم، کلی پیشرفت کردیم و به درآمد رسیدیم، اما حالا بعد از دو ماه قطعی اینترنت، از کارمان فقط بدهی و اعصاب خراب باقی مانده.»
پیامهای رسیده به ایراناینترنشنال از شهرهای مختلف همچنین حاکی از موج گسترده تعدیل کارمندان، کارگران و تعطیلی صنایع است.
بر اساس گزارش شهروندان، پاساژ نور در خیابان ولیعصر تهران که از بزرگترین عرضهکنندههای لپتاپ استوک در ایران شناخته میشود، در هفتههای اخیر تقریبا نیمهتعطیل بوده است.
به گفته مخاطبان، فروشها در این پاساژ معلق است و بسیاری از مغازهها، نیروهایشان را جواب کردهاند.
شهروندی با اشاره به مدرک تحصیلی دکترای تخصصی بیوتکنولوژی دارویی (پیاچدی داروسازی) خود از علوم پزشکی دانشگاه بهشتی، گفت با هشت سال سابقه کار در صنعت داروسازی، از زمان جنگ ۱۲ روزه بیکار شده است و هنوز نتوانسته شغل جایگزین پیدا کند.
دهها پیام نیز در هفتههای گذشته درباره ارائه نامه «عدم نیاز» به کارمندان و کارگران، خودداری کارفرما از افزایش حقوق و حتی پرداخت دستمزد نیروها، برای ایراناینترنشنال ارسال شده است.
یک شهروند با اشاره به «سوءاستفاده کارخانهدارن از شرایط»، گفت: «محصولات را گران اما در عین حال کارگرها را یا تعدیل و اخراج کردند یا حقوقشان را نمیدهند.»
به گفته او، با وجود اینکه نیمی از ماه اردیبهشت گذشته، اما هنوز حقوق فروردین کارگران پرداخت نشده است.
پیشتر نیز چند کارگر در پیامهایی یادآوری کرده بودند با گذشت حدود یک ماه و نیم از آغاز سال جدید، حقوقهایشان افزایش نیافته و اداره کار نیز رسیدگی موثری به شکایتها نمیکند.
برخی پیامها نیز به مشکلات حقوق و بیمه بازنشستگان اشاره کردند.
شهروندی در همین زمینه گفت: «ابتدای اردیبهشت و زمان واریز حقوقها متوجه شدیم صندوق بازنشستگی آتیهسازان حدود ۱۰ میلیون تومان از حقوق پدرم را کم کرده. از طرفی، با اینکه مدرسه برادرم آنلاین شده، اما مدام پول طلب میکنند. ماه به نیمه نرسیده حقوقمان تمام شده و در خرجی خانه ماندهایم.»
مخاطبی دیگر خود را بازنشسته تامین اجتماعی از مشهد معرفی کرد و گفت با وجود مصوبات و وعده دولت، حقوق فروردین را دقیقا مشابه حقوق اسفند و بدون حتی یک ریال اضافه، پرداخت کردند.
او افزود: «ممکن است در ماههای بعدی تفاوت این ماه را هم واریز کنند، ولی چه فایده؟ حقوق من الان تمام شده و تا آخر ماه نمیدانم چهکار کنم.»
شهروند دیگری از اصفهان گفت در این شرایط بحرانی، دو ماه است که بیمههای کارکنان ذوبآهن را قطع کردهاند و هیچ کسی هم پاسخگو نیست.
