بیبیسی وریفای در گزارشی بر اساس تصاویر ماهوارهای نوشت ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن، به فاصله حدود ۲۴۰ کیلومتر از سواحل عمان رسیدهاست.
فاصله این ناو از سواحل ایران در این موقعیت، ۷۰۰ کیلومتر برآورد شده است.
مقامهای آمریکایی اعلام کردهاند یک ناو هواپیمابر دیگر، نیز برای پیوستن به آبراهام لینکلن و دیگر تجهیزات نظامی که به تازگی به منطقه اعزام شدهاند، در حال استقرار است.
این شورا در بیانیهای با عنوان «برای نیمکتهای خالی، برای رویاهای ناتمام» که دوشنبه ۲۷ بهمن منتشر شد، اعلام کرد این تصمیم در واکنش به کشته شدن بیش از ۲۳۰ کودک و نوجوان در اعتراضات دیماه گرفته شده است.
در این فراخوان، هر «نیمکت خالی» زخمی بر وجدان جامعه توصیف شده؛ نشانهای از رویاهایی ناتمام و آیندهای که از کودکان گرفته شده است.
در این بیانیه، علاوه بر دانشآموزان جانباخته، به معلمانی اشاره شده که به گفته این شورا «تنها جرمشان فریاد زدن درد دانشآموز» بوده و اکنون جای آنها نیز در کلاسها خالی است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، وضعیت کنونی مدارس را «کلاسهایی بدون دانشآموز و معلم» توصیف کرده که سکوت آنها این پرسش را فریاد میزند: «عدالت کجاست؟»
این تشکل صنفی تاکید کرده است جانباختگان «عدد» نبودهاند، بلکه هر کدام نام، خانواده و آینده داشتهاند: «وقتی کودکی کشته میشود، جامعه فقط سوگوار نمیشود؛ آیندهاش تیرباران میشود.»
از سوی دیگر، ویدیوی ارسال شده به ایراناینترنشنال نشان میدهد گروهی از دختران دانشآموز در یکی از مدارس ایران، همزمان با چهلم جاویدنامان کشتهشده، سرود «ایران جوان» را همخوانی کردند.
پیشتر نیز «تشکل دانشجویان پیشرو» و شماری از تشکلهای دانشجویی، ۲۸ و ۲۹ بهمن را روزهای اعتصاب عمومی و همبستگی با خانوادههای کشتهشدگان اعلام کردند.
در بیانیه این تشکلها از مردم آزادیخواه خواسته شده است با اعتصاب سراسری و تعطیلی محلهای کار و تحصیل، همبستگی خود را با خانوادههای دادخواه بهطور عملی نشان دهند.
در بخش دیگری از بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، با اشاره به تعطیلیهای مکرر مدارس به دلایلی چون آلودگی هوا یا کمبود گاز، این پرسش مطرح شده که آیا جان کودکان کماهمیتتر از این بحرانهاست و آیا دفاع از امنیت و کرامت دانشآموزان، فوریترین ضرورت امروز نیست؟
این تشکل صنفی با هشدار نسبت به «عادیسازی» خشونت اعلام کرده است اگر دانشآموزان در خیابان امنیت ندارند و اگر مدرسه به جای پناهگاه امن به محل بازداشت تبدیل شده، سکوت تنها بر عمق این فاجعه میافزاید.
به گفته این شورا، دفاع از مدرسه بهمعنای دفاع از آینده است و حق زندگی مقدم بر هر مصلحتی است.
در ادامه این فراخوان، اعتصاب فرهنگیان و خودداری از حضور در کلاس و محل کار، درخواست از والدین برای نفرستادن دانشآموزان به مدرسه با هدف حفظ امنیت آنها و دعوت از فرهنگیان و عموم مردم برای حضور در مراسم چهلم جانباختگان اعتراضات دیماه، بهویژه کودکان - در صورت امکان - مطرح شده است.
این تشکل صنفی در پایان تاکید کرده است: «نیمکتهای خالی را عادی نمیکنیم. فراموشی را نمیپذیریم. مدرسه را به میدان مطالبهگری برای حق زندگی تبدیل میکنیم.»
همزمان بر اساس پیامهایی که برای ایراناینترنشنال ارسال شده، تشدید فضای امنیتی در مدارس چندین شهر ایران موج تازهای از غیبت دانشآموزان را بهدنبال داشته است و خانوادهها گفتهاند کلاسهای درس دیگر برای فرزندانشان امن به نظر نمیرسد.
در هفتههای گذشته، والدین و دانشآموزانی از مشهد، گرگان، تهران و شهرهای دیگر ایران، توصیف کردهاند که مدارس از محیط آموزشی به جایی برای نظارت امنیتی بر دانشآموزان و بازجویی از ایشان تبدیل شدهاند.
اطلاعات رسیده به ایراناینترنشنال حاکی است نیروهای امنیتی صبح ۲۷ بهمن با یورش به روستای چنار اسدآباد همدان صدها نفر از اهالی را با ضرب و شتم و اعمال خشونت بازداشت کردند و آنها را در خودروهایی با میلههای قفسی در روستا گرداندند و سپس به کلانتری بردند.
نیروهای امنیتی از ساعت چهار و نیم با دهها خودروی زرهی و پنج مینیبوس و ون به روستا یورش بردند و آن را محاصره کردند.
ماموران چهار دوشکا را هم روی پشتبام خانههای این منطقه مستقر کردند. گزارشها حاکی است در جریان این بازداشتهای گسترده تعدادی از اهالی زخمی شدهاند و برخی از افراد به شدت از سوی ماموران مورد ضرب و شتم قرار گرفتهاند.
اطلاعات رسیده حاکی است سایر اهالی که برای پیگیری وضعیت بازداشتشدگان مقابل در کلانتری تجمع کرده بودند صداهای داد و فریاد را از داخل کلانتری شنیدهاند.
حمل پرچم شیر و خورشید از سوی اهالی این روستا در جریان اعتراضات دی بسیار مورد توجه قرار گرفته بود.
شعار «خامنهای قاتل، زهی خیال باطل» نیز نخستین بار در این روستا سرداده شد. اهالی روستا، جاویدنامان انقلاب را بدون غسل دفن کرده و در مراسم خاکسپاری آنان شاهنامهخوانی کردند.
