علی اکبر شوکت، رییس انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی، از تورم هزار درصدی مسکن و برخی مواد غذایی و اقلام مصرفی در هفت سال گذشته خبر داد. شوکت تاکید کرد در این مدت حداقل دستمزد تنها پنج برابر افزایش یافته است و با این تورم، جامعه کارگری هر سال فقیرتر میشود.
او در گفتوگو با خبرگزاری ایلنا، از تورم هزار درصدی مسکن طی سال ۱۳۹۵ تاکنون خبر داد و گفت مذاکره و بحث درباره «حق مسکن کارگری»، نیازمند محاسبه این تورم است.
در مزایای جانبی مصوبه حداقل دستمزد سال ۱۴۰۲، حق مسکن ۹۰۰ هزار تومان و بن کارگری یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان در نظر گرفته شده است. رقمی که به گفته ایلنا و به نقل از فعالان کارگری، بر مبنای «محاسبهای عادلانه» نیست.
به گفته رییس انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی، علاوه بر مسکن، مواد غذایی هم فاکتوری اساسی در محاسبه تورم از سوی دولت است که آن هم در این هفت سال با افزایش هزار درصدی قیمت روبهرو شده است.
در این هفت سال که خانه، خوراک و اقلام مصرفی روزانه درصد رشد چهار رقمی را پشت سر گذاشتند، حداقل دستمزد کارگران تنها «پنج درصد افزایش حقیقی» داشته است و بر همین اساس، جامعه کارگری سال به سال فقیرتر شده است.
شوکت با مثال زدن از قیمت تنها یک قلم خوراکی یعنی گوشت قرمز، تاکید کرد یک کیلو گوشت در طی یک سال بیش از ۱۰۰ درصد گران شده اما دولت برای نادیده گرفتن این گرانیها، برخی «تعاریف و استانداردهای مصرفی را دستکاری» کرده است.
به گفته این فعال کارگری، گوشت قرمز از سبد مصرفی استاندارد کارگران حذف شده است و دولت خیلی علنی میگوید «کارگران پروتئین خود را از گوشت سفید تامین کنند».
شوکت همچنین یادآور شد: «مواردی که امسال در تعیین حداقل کالری و مواد مورد نیاز بدن کارگر در شورای عالی کار بحث شد، در هیچ استاندارد جهانیای وجود ندارد و به نوعی جدا کردن جامعه کارگری از همه استانداردهای مصرفی متعارف است.»
او همچنین به تبعیض طولانیمدت دیگری که بر جامعه کارگری تحمیل شده اشاره کرد و گفت مدارس دولتی پولی یا غیرانتفاعی بسیار گران، نظام آموزش را هم با تبعیض آمیخته و دیگر «امکان جهش طبقاتی از خانوار کارگری» هم برای فرزندان کارگران وجود ندارد زیرا رتبههای کنکور همه از مدارس غیرانتفاعی هستند.
نکتهای که رییس انجمنهای صنفی کارگران ساختمانی بر آن تاکید دارد اما نه الزاما «افزایش مزد» که مساله «کنترل قیمتها»ست: «اگر دولت بتواند ما را به همان قیمتهای سال ۱۳۹۵ بازگرداند، ما همان مزد سال ۱۳۹۵ را طلب خواهیم کرد و اگر بتواند به سال ۱۳۸۹ برگرداند، باز هم به مزد همان سال راضی هستیم.»
دیگر فعالان حوزه کارگری نیز در این سالها بر «کوچک شدن روز به روز مزد کارگران به نسبت هزینهها» تاکید کرده و گفتهاند مزدی که تا همین چند سال پیش ۳۰۰ دلار بود امروز به ارزش حدود ۱۰۰ دلاری نزدیک شده و این یعنی سفره کارگران طی سه دهه اخیر حدود «یکسوم» کوچکتر شده است.
افزایش ۴۰ درصدی حق مسکن کارگران که دریافتی این حق را در سال جدید به کمتر از یک میلیون تومان رسانده در شرایطی است که به گفته برخی فعالان کارگری مانند فتحالله بیات، رییس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی حتی «کمک هزینه» هم به حساب نمیآید چرا که به گفته او، اکنون در پایینترین نقاط تهران هم اگر بخواهید یک آپارتمان بسیار کوچک رهن یا اجاره کنید، باید با اجاره بهای ماهانه سه تا چهار میلیون تومانی و ودیعه ۲۵۰ تا ۳۰۰ میلیون تومانی وارد مذاکره شوید.
