امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی در جریان حضور اینفانتینو در رختکن تیم ملی پس از بازی با نیوزیلند گفت: «از نگاه انسانی، ما مظلومترین تیم ادوار جام جهانی بودیم. به دلیل شرایطی که ایجاد کردند و این یک بیعدالتی بزرگ است. ما اینجا به واسطه تلاشهای رئیس اینجا هستیم.»
او گفت: «اما رئیس فدراسیون، مدیر تیم، مدیر اجرایی تیم و مدیر رسانه تیم اینجا نیستند. کادرفنی ما کارهای آنها را انجام میدادند.»
قلعهنویی گفت: «در حق این تیم ظلم ش. ما نیاز داشتیم با توجه به اختلاف ساعتی، حداقل دو هفته زودتر به اینجا بیایم اما این را از ما گرفتند. حتی نگذاشتند ما ۴۸ ساعت زودتر در اینجا حاضر شویم.»
سرمربی تیم ملی گفت: «ظلم دیگر هم این بود که باید بعد از بازی باید ریکاوری کنیم اما ما را مجبور کردند که سوار هواپیما شویم و ریکاوری نکنیم.»
با اعلام فیفا، رامین رضاییان، مدافع تیم فوتبال ایران در پایان بازی با نیوزیلند با نمره ۸/۷ به عنوان بهترین بازیکن این دیدار، انتخاب شد. رامین در این بازی یک گل و یک پاس گل به نام خودش ثبت کرد.
علاوه بر این، رامین رضاییان با ثبت اولین گل ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ به اولین فوتبالیست ایرانی بدل شد که در دو جام جهانی گل میزند.
رامین در بازی با ولز در جام جهانی ۲۰۲۲ هم گل دوم تیم ملی را به ثمر رساند.
این سومین جام جهانی است که او برای تیم ملی بازی میکند.
او پس از بازی درباره این تساوی گفت: «نباید گل زودهنگام میخوردیم، ولی برگشتیم به بازی، نیمه دوم هم موقعیتهای زیادی داشتیم. گلهای عجیب و غریبی خوردیم. فکر میکنم با این فوتبالی که بازی کردیم، حق ما بود که میبردیم. میتوانستیم گل سوم را بزنیم. فکر میکنم هوادارانی که به استادیوم آمدند، از این بازی لذت بردند.»
تیم فوتبال ایران در اولین بازی خود در جام جهانی مقابل نیوزیلند به تساوی دو بر دو رسید و سه امتیاز سادهای که کادر فنی تیم ملی گمان میکردند به دست میآید، از دست رفت. همزمان با وجود مخالفتهای فیفا، بسیاری از ایرانیان حاضر در ورزشگاه لسآنجلس پرچمهای شیر و خورشید در دست داشتند.
گل اول بازی را الیجا جاست در دقیقه ۷ برای نیوزیلند به ثمر رساند. رامین رضاییان در دقیقه ۳۲ گل مساوی را وارد دروازه نیوزیلند کرد. پیش از گل تساوی، شوت مهدی طارمی از پشت ۱۸ قدم به تیرک عمودی دروازه برخورد کرد.
در آخرین دقایق وقت اضافه نیمه اول نیز ضربه سر علی نعمتی توپ را به تور دروازه نیوزیلند دوخت، اما این گل آفساید شناخته و رد شد.
در دقیقه ۵۴ بازی، جاست گل دوم نیوزیلند و خودش را به ثمر رساند. در ادامه، مهدی محبی در دقیقه ۶۴، گل دوم ایران و تساوی را به ثمر رساند.
در این بازی بسیاری از ایرانیان با در دست داشتن نمادهای اعتراضی علیه جمهوری اسلامی، از جمله پرچم شیر و خورشید در ورزشگاه حاضر شدهاند.
حواشی این مسابقه پیش از آغاز آن نیز بسیار قابل توجه بود؛ چرا که تیم ملی ایران کمتر از ۲۴ ساعت پس از اعلام توافق صلح برای پایان جنگی که با حمله آمریکا و اسرائیل به جمهوری اسلامی در ۹ اسفند آغاز شده بود، در خاک آمریکا به میدان رفت.
بازیکنان تیم ملی یکشنبه از محل اردوی خود در تیخوانای مکزیک وارد آمریکا شدند.
در لسآنجلس، شهری که بزرگترین جامعه ایرانیان خارج از ایران را در خود جای داده و بسیاری از ساکنان ایرانیتبار آن پس از انقلاب اسلامی از کشور مهاجرت کردهاند، هواداران ایرانی-آمریکایی فوتبال میگویند میان اشتیاق برای دیدن تیم ملی در بزرگترین صحنه فوتبال جهان، خشم نسبت به سرکوب معترضان توسط حکومت ایران و نگرانی از حملات نظامی آمریکا، دچار دوگانگی شدهاند.
حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ نفر از معترضان در بیرون ورزشگاه تجمع کردند و با در دست داشتن پلاکاردها و پرچمهای ضدحکومتی اعتراض خود را نشان دادند. آنان گفتند حاضر نیستند وارد ورزشگاه شوند، زیرا این کار را به منزله حمایت از حکومت تهران میدانند.
در مقابل، برخی دیگر وارد ورزشگاه شدند اما نمادهای اعتراضی، از جمله پرچم شیر و خورشید، را نیز با خود به همراه داشتند.
جمهوری اسلامی پیشتر تهدید کرده بود در صورت ورود پرچمهای غیررسمی یا سر دادن شعارهای سیاسی، ممکن است مسابقات را متوقف کند، اما دیدار با نیوزیلند دوشنبه ۲۵ خرداد طبق برنامه برگزار شد.
فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، پیشتر در پاسخ به پرسشها درباره این موضوع به مقرراتی اشاره کرده بود که استفاده از پرچمها یا پوششهای دارای ماهیت سیاسی را ممنوع میکند.
با این حال، فیفا تاکنون بهطور مشخص درباره نحوه برخورد با پرچم شیر و خورشید اظهار نظر نکرده و روز دوشنبه نیز بلافاصله به درخواست رویترز اظهار نظر پاسخ نداد.
جیانی اینفانتینو، رییس فیفا، این مسابقه را در ورزشگاه تماشا میکند.
به گزارش رویترز، افراد زیادی با پرچم شیر و خورشید یا تیشرتهایی مزین به این نماد بدون هیچ مشکلی از بازرسیهای امنیتی عبور کردند. دهها نفر نیز این پرچم را از روی سکوها به اهتزاز درآوردند.
سه نفر از تماشاگران که تیشرتهای سفید با نشان شیر و خورشید بر تن داشتند، گفتند با وجود هشدارها تصمیم گرفتهاند این لباسها را بپوشند.
یکی از آنان به رویترز گفت: «این تیم، تیم مردم ایران نیست.»
به گزارش رویترز، در مقابل برخی هواداران خود را در پرچم رسمی جمهوری اسلامی پیچیده بودند و تاکید داشتند که فقط میخواهند روی فوتبال تمرکز کنند و سیاست را کنار بگذارند.
براساس این گزارش در حالی که برخی تماشاگران هنگام پخش سرود جمهوری اسلامی آن را هو کردند و پس از گل نخست نیوزیلند به شادی پرداختند، اکثریت حاضران در ورزشگاه از تیم ملی ایران حمایت میکردند و زمانی که ایران گل تساوی را به ثمر رساند، ورزشگاه غرق در شادی شد.
حضور ایران در این رقابتها از همان ابتدا با جنجال همراه بوده است؛ جنجالهایی که در سایه جنگ اخیر شکل گرفتهاند. این وضعیت پس از اعتراضات سراسری دی ماه در ایران رخ داد؛ اعتراضاتی که در جریان سرکوب آن، هزاران نفر کشته شدند.
در هفتههای اخیر، تیم ملی فوتبال ایران محل اردوی خود را از ایالت آریزونا به مکزیک منتقل کرد. همچنین فدراسیون فوتبال ایران اعلام کرد که برای همه اعضای کادر خود ویزای آمریکا صادر نشده و بخشی از بلیتهای اختصاصیافته به هواداران ایرانی نیز لغو شده است.
با وجود ممنوعیت ورود پرچم شیروخورشید به ورزشگاههای جام جهانی از سوی فیفا، ایرانیان حاضر در لسآنجلس که برای تماشای دیدار ایران برابر نیوزیلند به ورزشگاه سوفای رفته بودند، پرچم شیروخورشید را با خود به داخل استادیوم بردند.
پیشتر دفتر رسانهای شاهزاده رضا پهلوی با انتشار بیانیهای اعلام کرد: «پرچم ملی شیر و خورشید را در ورزشگاهها و تجمعات بیرون استادیومها برافرازید. هنگام پخش سرود جمهوری اسلامی، با پشت کردن و سر دادن شعار، اعتراض مسالمتآمیز خود را نشان دهید و یادآوری کنید که این سرود، سرود ملت ایران نیست.»
این درحالی است که ساعتی پیش نیویورک تایمز گزارش داد که ممنوعیت ورود پرچمهای شیروخورشید ایران به جام جهانی که از سوی فیفا اعمال شده بود، پس از برگزاری یک جلسه اضطراری در دادگاهی در لسآنجلس در روز دوشنبه تایید شد.
این پرچم موضوع شکایتی بود که روز پنجشنبه از سوی «موسسه صدای آزادی» و سام کرمانیان، یکی از هواداران ایران که قصد حضور در مسابقه را داشت، در دادگاه عالی لسآنجلس مطرح شد.
بر اساس این گزارش، رسیدگی به این پرونده به صورت فوری در دستور کار قرار گرفت و صبح دوشنبه، تنها چند ساعت پیش از آغاز دیدار ایران و نیوزیلند در ورزشگاه سوفای شهر اینگلوود کالیفرنیا، برگزار شد. قاضی کرتیس ای. کین حکم داد که این ممنوعیت به قوت خود باقی بماند.
درحالی که بسیاری از تماشاگران ایرانی در استادیوم سوفای لسآنجلس با پرچم در دست یا بر تن حاضر شدهاند و بازی تیم فوتبال ایران و نیوزیلند را تماشا میکنند که بازی بدون هیچ اختلال و توقفی ادامه دارد.
این درحالی است که پیشتر، احمد دنیامالی، وزیر ورزش جمهوری اسلامی گفته بود در صورت نمایش پرچمی غیر از جمهوری اسلامی، مدیر تیم، باید از داور و مسئولان بخواهند بازی را تا جمع شدن پرچمها، متوقف کنند.
به گزارش رویترز، افراد زیادی با پرچم شیر و خورشید یا تیشرتهایی مزین به این نماد بدون هیچ مشکلی از بازرسیهای امنیتی عبور کردند. دهها نفر نیز این پرچم را از روی سکوها به اهتزاز درآوردند.
فدراسیون فوتبال نیوزیلند ساعتی پیش از بازی با ایران اعلام کرد که مت گاربت، مهاجم تیم ملی نیوزیلند به دلیل مصدومیت همسترینگ از حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ بازماند. این بازیکن ۲۴ ساله قرار بود در ترکیب اصلی دارن بیزلی برای دیدار نخست نیوزیلند مقابل ایران قرار بگیرد.
لوگان راجرسون، بازیکن باشگاه اوکلند افسی، به عنوان جانشین گاربت به اردوی تیم ملی نیوزیلند در آمریکا فراخوانده شده است.
مت گاربت برای باشگاه پیتربورو یونایتد در لیگ یک انگلیس بازی میکند.
ایران و نیوزیلند از ساعت ۴:۳۰ بامداد سه شنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۵ به مصاف یکدیگر میروند.
ستاره روز پنجم جام جهانی ۲۰۲۶، نه یکی از بازیکنان چند میلیون دلاری تیمهای ملی اسپانیا یا بلژیک که «ووزینیا» بود؛ وقتی سوت پایان مسابقه اسپانیا-کیپورد در ورزشگاه آتلانتا به صدا درآمد، دوربینها روی دروازهبان کیپ ورد، زوم کردند. اشک از چشمان دروازهبان ۴۰ ساله سرازیر شده بود.
او کمکم متوجه میشد چه افتخاری رقم زده است. کیپورد در نخستین حضور تاریخ خود در جام جهانی با درخشش خیرهکنندهای به تساوی بدون گل با اسپانیا، یکی از مدعیان اصلی قهرمانی، رسیده بود.
سکوها منفجر شدند. هزاران هوادار کیپ ورد که ۹۰ دقیقه با فریادهای بیوقفه تیم خود را حمایت کرده بودند، یکدیگر را در آغوش گرفتند، رقصیدند و از این نتیجه تاریخی لذت بردند.
در زمین مسابقه، بازیکنان با شادی وصفناپذیر به سمت یکدیگر دویدند. حتی تماشاگران بیطرف نیز تحت تاثیر این اتفاق قرار گرفته بودند و بسیاری از آنها نیز جشن میگرفتند.
مقابل اسپانیای قهرمان اروپا، ووزینیا بهترین نمایش دوران حرفهای خود را ارائه داد؛ نمایشی که با ثبت کلینشیت و کسب تاریخیترین نتیجه فوتبال کشورش همراه شد.
به نوشته بیبیسی اسپرت؛ او پس از انتخاب به عنوان بهترین بازیکن مسابقه گفت: «گریه کردم چون با پدربزرگ و مادربزرگم بزرگ شدم. متاسفانه آنها اینجا نیستند. چند سال پیش از دنیا رفتند. آنها همه چیز زندگی من بودند.»
او گفت: «همچنین به خاطر مادرم گریه کردم. او نتوانست به اینجا بیاید چون ویزا نگرفت. به دلیل هزینههای ویزا، نتوانستیم به موقع کارها را انجام دهیم. دوست داشتم اینجا باشد.»
ووزینیا ادامه داد: «بزرگترین سلاح ما اتحادمان است. فرقی نمیکند بازیکنی امروز به تیم اضافه شده باشد یا ۱۰ یا ۱۵ سال در تیم حضور داشته باشد. نحوه رفتار ما با خانوادهمان بزرگترین نقطه قوت ما است.»
او گفت: «همه فکر میکردند ما فقط برای لذت بردن از جام جهانی به اینجا آمدهایم. اما نه. ما میدانیم با چه تیمهایی روبهرو هستیم و همیشه برای آنها احترام قائلیم، چون این نخستین حضور ما است، اما برای رقابت و جنگیدن برای کشورمان به اینجا آمدهایم.»
«از کودکی رویایم بود»
برای ووزینیا، این لحظه حاصل یک عمر انتظار بود.
دروازهبان کیپ ورد که نام اصلیاش ژوزیمار دیاس است، تمام دوران حرفهای خود را در تعقیب رویای حضور در جام جهانی سپری کرده بود.
وقتی این رویا سرانجام محقق شد، با یک رکورد تاریخی نیز همراه بود. او در ۴۰ سال و ۱۲ روزگی به مسنترین بازیکنی تبدیل شد که در نخستین مسابقه جام جهانی کشورش به میدان رفته است؛ رکوردی که تنها چند روز قبل در اختیار الوی روم، دروازهبان کوراسائو، قرار گرفته بود.
در واقع تنها عصام الحضری، دروازهبان مصر، در زمان نخستین حضورش در جام جهانی از او مسنتر بوده است.
این دستاورد نقطه اوج مسیری طولانی و سرشار از پشتکار بود.
ووزینیا گفت: «من فوتبال حرفهای را در ۲۵ سالگی و در سال ۲۰۱۲ آغاز کردم. برای کسی مثل من خیلی دیر بود.»
او افزود: «به ترک تیم ملی فکر کرده بودم، اما به خاطر این رویا ادامه دادم.»
دروازهبان کیپ ورد گفت: «این عملکرد فقط متعلق به من نیست. من بهترین بازیکن زمین شدم، اما این جایزه متعلق به همه همتیمیهایم است. بدون آنها هیچ چیز ممکن نبود. من به کار برای تیم و مردم کشورم ادامه خواهم داد.»
از جزیرهای دورافتاده تا جام جهانی
کیپ ورد مجمعالجزایری در حدود ۶۰۰ کیلومتری سواحل غربی آفریقا است؛ منطقهای زیبا اما دورافتاده که فرصتهای فوتبالی محدودی برای نوجوانان دارد.
ووزینیا که در شهر میندلو بزرگ شد، از همان ابتدا با دشواریهایی روبهرو بود.
او گفت: «یکی از بهترین دروازهبانهای جزیره بودم، اما قد کوتاهی داشتم. حتی وقتی عملکرد خوبی داشتم، به خاطر قدم انتخاب نمیشدم.»
مانند بسیاری از فوتبالیستهای کیپ ورد، او نیز در نهایت برای یافتن فرصتهای بهتر راهی پرتغال شد؛ کشوری که زمانی استعمارگر این مجمعالجزایر بود.
این تصمیم آغازگر مسیری شد که او را به اسلواکی، آنگولا، مولداوی و قبرس برد.
ووزینیا اکنون برای باشگاه شاوش در لیگ دسته دوم پرتغال بازی میکند.
حتی نام او نیز داستانی فوتبالی دارد.
پدرش قصد داشت نام او را «والدانو» بگذارد؛ برگرفته از خورخه والدانو، ستاره سابق آرژانتین و رئال مادرید. اما مقامهای ثبت احوال کیپ ورد با این نام موافقت نکردند.
در نتیجه نام او ژوزیمار گذاشته شد؛ برگرفته از ژوزیمار، مدافع برزیلی که در جام جهانی ۱۹۸۶ مشهور شد. دههها بعد، ووزینیا در جام جهانی تاریخ خودش را نوشت.
ووزینیا ستاره این مسابقه بود
با حمایت هزاران هوادار کیپ ورد، او مقابل حملات بیامان اسپانیا ایستادگی کرد و هفت مهار سرنوشتساز انجام داد.
تنها دروازهبان بالای ۴۰ سالی که در یک مسابقه جام جهانی مهارهای بیشتری ثبت کرده، پت جنینگز است که در ۴۱ سالگی و در دیدار ایرلند شمالی برابر برزیل در جام جهانی ۱۹۸۶، ۱۰ مهار داشت.
هر واکنش ووزینیا در ورزشگاه آتلانتا همانند یک گل برای هواداران کیپ ورد جشن گرفته میشد.
اکنون و خارج از ورزشگاه نیز او به پدیدهای در شبکههای اجتماعی تبدیل شد.
تعداد دنبالکنندگانش در اینستاگرام از اندکی بیش از ۵۰ هزار نفر به بیش از یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفر رسید؛ آن هم پس از آنکه شبکه برزیلی CazeTV از مخاطبان خود خواست صفحه او را دنبال کنند.
ووزینیا وقتی از این موضوع مطلع شد، به خبرنگاران گفت: «باورنکردنی است.»
برای کشوری با جمعیتی اندکی بیش از نیم میلیون نفر، که سومین کشور کوچک تاریخ حاضر در جام جهانی است، این نتیجه اهمیتی عظیم داشت.
در سکوها نیز هواداران همان شور و اشتیاق را نشان دادند. آنها با لباسهای آبی و پرچمهای سرخ، سفید و آبی در تمام مسابقه آواز خواندند و رقصیدند و تیم خود را در لحظات دشوار بالا کشیدند.
در پایان مسابقه، حتی تماشاگران بیطرف نیز شیفته این داستان شده بودند.
داستان کیپ ورد، داستان همه شده بود. کشوری جزیرهای و کوچک، که توانست تخیل و احساسات دنیای فوتبال را تسخیر کند.
