او گفت: «از این نظر کمی نگرانم. فکر میکنم خیلیها همین حس را دارند.»
لینهکر البته معتقد است که جام جهانی بهیادماندنی در پیش خواهد بود.
او میگوید: «چند جام جهانی بازی کردهام و پوشش دادهام و همیشه چیزی هست؛ تجربه پیش از تورنمنت همیشه کمی «اوه خدا، دوباره شروع شد» است. ۲۰۱۴ برزیل را به یاد بیاور. تظاهرات عظیمی در خیابانها بود؛ مردم خشمگین بودند که پول برای ورزشگاهها خرج شده بهجای زیرساخت و بهداشت.»
لینهکر در ادامه گفت: «۲۰۱۸ چهار سال پس از اشغال کریمه توسط روسیه بود، پس آن مسائل وجود داشت. جام جهانی قبلی در قطر، مسئله حقوق LGBT، مرگ کارگران در ساخت ورزشگاهها و فساد مربوط به واگذاری میزبانی مطرح بود. اما وقتی شروع شدند، همهشان عالی و بهیادماندنی شدند و مسائل پیش از تورنمنت فراموش شد.»
او اما میگوید نگران قیمت بلیتهاست: «نگرانی بزرگ دیگرم قیمت بلیتهاست. نمیفهمم فیفا چه میکند. لذت جام جهانی این است که هواداران برزیلی هزارانهزار میآیند، آرژانتینیها، هلندیها با لباس نارنجی، ما و همه هواداران دنیا. اما آیا فیفا آنها را از بازار بیرون میکند؟ آیا کاملاً شرکتی خواهد شد؟»
لینهکر گفت: «مردم چطور از عهده این قیمتها برمیآیند؟ در قطر شنیدم هواداران آرژانتینی ماشینهایشان را فروخته بودند تا بیایند. این بار کافی نخواهد بود.»
آیا باید انتظار مونولوگ مشابه آنچه پیش از اولین بازی قطر در بیبیسی اجرا کرد داشته باشیم؛ وقتی آن را «بحثبرانگیزترین جام جهانی تاریخ» نامید؟
او در پاسخ میگوید: «صادق خواهیم بود، درباره نگرانیها صحبت میکنیم. اما مونولوگ نخواهم داشت، چون حالوهوای ما نیست. در بیبیسی متفاوت بود. هر کشوری مسائل خودش را دارد. میتوان درباره حقوق LGBT حرف زد که شامل بسیاری کشورها میشود. اگر هنوز در بیبیسی بودم، با توجه به اینکه چهار سال پیش انجام دادم، میگفتم شاید حالا هم باید انجام دهیم.»
لینهکر گفت: «اما درباره مسائل روز صحبت میکنیم، مثل قیمت بلیتها. و اگر اتفاقی بیفتد، مثلاً پلیس هواداران را بازداشت کند، که فکر نمیکنم چنین کند، پوشش خواهیم داد.»
لینهکر در عین حال تاکید کرد: «برخلاف دوران حضورم در بیبیسی، قرار نیست برنامه را با مونولوگهای سیاسی آغاز کنم.»
جدایی از بیبیسی مثل طلاق بود
لینهکر در بخشی از این گفتگو درباره پایان همکاری خود با بیبیسی، رابطهاش با این شبکه را به یک «ازدواج» تشبیه کرد و گفت: «این رابطه سالهای طولانی ادامه داشت، اما به تدریج به نقطهای رسید که پایان یافت.»
او درباره حاشیههای مربوط به انتشار یک پست در شبکههای اجتماعی و استفاده از ایموجی موش نیز گفت: «تنها حسرت من این است که آن ایموجی را ندیدم. به محض اینکه متوجه شدم، پست را حذف کردم و عذرخواهی کردم.»
شش ماه پس از ترک بیبیسی، او اعلام کرد که «گولهنگر»، شرکت رسانهای مستقلی که در سال ۲۰۱۴ همراه با تونی پاستور، مدیر پیشین ITV Sport، برای ساخت مستندهای فوتبالی تأسیس کرده بود، قراردادی به ارزش ۱۴ میلیون پوند (۱۸.۹ میلیون دلار) با نتفلیکس امضا کرده است تا نسخههای روزانه پادکست بسیار محبوب «The Rest is Football» (همهچیز فوتبال است) را در طول جام جهانی از استودیویی مشرف به میدان تایمز نیویورک پخش کند.
یک ماه بعد، شرکت سرمایهگذاری مستقر در لسآنجلس «چرنین گروپ» اعلام کرد که کمی کمتر از یکچهارم سهام گولهنگر را خریداری کرده است؛ شرکتی که اکنون ۲۵۰ هزار مشترک پولی دارد، علاوه بر میلیونها شنوندهای که هر بیست دقیقه یا بیشتر چند آگهی را تحمل میکنند.
هیچیک از طرفین مبلغ پرداختی را اعلام نکردند، اما شایعات صنعت رسانه میگوید این معامله ارزش کسبوکاری را که زمانی تنها یک فعالیت جانبی بود، بسیار بالاتر از ۱۰۰ میلیون پوند (۱۳۵ میلیون دلار) ارزیابی کرده است.
لینهکر میگوید: «عالی است و امیدوارم به رشد ما، بهویژه در آمریکا، کمک کند.»
نخستین قسمت «The Rest is Football» در ۲۰ خرداد، در آستانه آغاز مسابقات، پخش خواهد شد و در مجموع ۴۰ قسمت تا روز فینال، برنامهریزی شده است. آلن شیرر، همکار همیشگی لینهکر و مهاجم سابق انگلیس که همچنان همکار بیبیسی است، بهصورت حضوری در کنار او خواهد بود.
