در حالی که گمانهزنیها درباره توافق احتمالی میان تهران و واشینگتن افزایش یافته، پیامهای ارسالی برخی شهروندان ایرانی نشان میدهد بخشی از افکار عمومی، این تحولات را نه بهعنوان نشانهای از کاهش بحران، بلکه ادامه روندی میدانند که به گفته آنها، مردم ایران را به «قربانی سیاست» تبدیل کرده است.
بخشی از پیامهای ارسال شده به ایرانانترنشنال حاکی از بیاعتمادی عمیق نسبت به مذاکرات و بازیگران خارجی است. یکی از شهروندان با اشاره به هزینههای انسانی سالهای گذشته نوشته است: «دیگه امیدی به ترامپ نداریم… خودمون کار رو تموم میکنیم.» فرد دیگری نیز تاکید کرده: «نباید تصمیمات ترامپ برامون مهم باشه. خودمون از داخل کشور باید این رژیم رو زمین بزنیم.»
برخی پیامها مخالفت آشکار با آتشبس یا توافق احتمالی را بازتاب میدهند. یکی از مخاطبان نوشته است: «ما مردم ایران توافق و آتشبس ۶۰ روزه نمیخواهیم»، در حالی که فرد دیگری از انتظار برای «فراخوان مجدد شاهزاده» سخن گفته و وضعیت زندگی در ایران را «غیرممکن» توصیف کرده است.
در کنار این مواضع سیاسی، فشارهای اقتصادی و شرایط معیشتی نیز از محورهای تکرارشونده پیامها بوده است. یک شهروند با اشاره به تورم و مشکلات روزمره نوشته: «داریم زیر بار گرونی کمر خم میکنیم…» و هشدار داده توافق احتمالی با جمهوری اسلامی را «بزرگترین خیانت» به مردم ایران میداند.
پیامهای دیگر نیز از فرسایش روانی ناشی از بحرانهای پیدرپی حکایت دارند. یکی از مخاطبان نوشته است: «هر روز با استرس خبر اعدامیها، افسردگی و فقر و هزار تا بدبختی دیگه دستوپنجه نرم میکنیم.» فرد دیگری نیز تاکید کرده: «با خبرهایی که از توافق داره میاد، مشخصه که ما مردم، قربانی سیاست شدیم.»
برخی شهروندان همچنین از رییسجمهوری آمریکا خواستهاند با جمهوری اسلامی به توافق نرسد و با اشاره به سرکوبها و محدودیتهای داخلی، تاکید کردهاند حکومت ایران طی دهههای گذشته امکان اعتراض آزادانه را از مردم گرفته است.
این پیامها، با وجود تفاوت در لحن و خواستهها، تصویری مشترک از ناامیدی، خشم و بیاعتمادی نسبت به آینده ارائه میکنند؛ احساساتی که در سایه جنگ، فشار اقتصادی و ابهام درباره مسیر مذاکرات، در میان بخشی از جامعه ایرانی بازتاب یافته است.
