وای‌نت در تحلیلی نوشت دونالد ترامپ با وجود اعلام پیروزی در جنگ با جمهوری اسلامی، نتوانسته حکومت ایران را وادار به عقب‌نشینی کند و اکنون در نبود راه‌حل دیپلماتیک، با افزایش هزینه‌های جنگ، فشار اقتصادی داخلی و خطر باختن در یک نبرد راهبردی روبه‌رو است.
به نوشته وای‌نت، در حالی که ترامپ از «پیروزی» بر جمهوری اسلامی سخن می‌گوید، منتقدان معتقدند او نتوانسته حکومت ایران را وادار به عقب‌نشینی راهبردی کند و اکنون با افزایش هزینه‌های جنگ، فشار اقتصادی داخلی در معرض خطر از دست دادن جنگی قرار گرفته که شاید در آن چند پیروزی نظامی کسب کرده باشد.
وای‌نت در تحلیلی به قلم اورلی آزولای نوشت ترامپ با تکرار مداوم روایت «پیروزی» تلاش می‌کند تصویر موفقیت کامل در جنگ با حکومت ایران را تثبیت کند، اما واقعیت‌های میدانی و سیاسی نشان می‌دهد دستاوردهای نظامی آمریکا و اسرائیل هنوز به نتیجه سیاسی یا دیپلماتیک منجر نشده است.
این تحلیل استدلال می‌کند که ترامپ تصور می‌کرد حمله به ایران یک عملیات سریع خواهد بود که در نهایت او را به عنوان رهبر جهانی پیروز معرفی می‌کند؛ رییس‌جمهوری که جهان را از تهدید هسته‌ای ایران نجات داده است. اما به نوشته وای‌نت، این سناریو محقق نشده و جمهوری اسلامی نه تنها از مواضع خود عقب ننشسته، بلکه همچنان ظرفیت‌های راهبردی مهمی را حفظ کرده است.
بر اساس این گزارش، ارزیابی‌های اطلاعاتی آمریکا نشان می‌دهد برنامه هسته‌ای ایران آسیب تعیین‌کننده‌ای ندیده و تهران همچنان بخش بزرگی از ذخایر موشکی و سامانه‌های پرتاب خود را حفظ کرده است. نویسنده می‌گوید [حکومت] ایران «حتی یک میلی‌متر» از خواسته‌هایش عقب ننشسته و آنچه «جام مقدس» این رویارویی توصیف می‌شود - ذخایر اورانیوم غنی‌شده - همچنان در اختیار جمهوری اسلامی باقی مانده است.
این تحلیل همچنین بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، را متهم می‌کند که سال‌ها تهدید ایران را به ستون اصلی بقای سیاسی خود تبدیل کرده و اکنون نیز با هدایت آمریکا به سوی جنگ، در حال دنبال کردن اهدافی است که نه چشم‌انداز روشن دارند و نه پایان مشخص.
وای‌نت می‌نویسد باراک اوباما نیز مخالف دستیابی [حکومت] ایران به سلاح هسته‌ای بود، اما به جای جنگ، توافق هسته‌ای را انتخاب کرد. به باور نویسنده، ترامپ قادر نیست توافقی بهتر از توافق دوران اوباما به دست آورد و درک کافی از روندهای ژئوپلیتیکی ندارد.
در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که بحران تنگه هرمز، که اکنون به یکی از مهم‌ترین محورهای تنش تبدیل شده، پیش از جنگ وجود نداشت اما با اقدامات [حکومت] ایران به ابزاری برای فشار و مطالبه امتیاز بدل شده است.
نویسنده همچنین هشدار می‌دهد که ادامه جنگ بیش از آنکه رهبران را تحت فشار قرار دهد، زندگی غیرنظامیان را در ایران، اسرائیل و کشورهای خلیج فارس تحت تاثیر قرار داده است؛ از ایرانی‌هایی که زیر بمباران و قطع برق زندگی می‌کنند تا اسرائیلی‌هایی که میان هشدارهای امنیتی و پناهگاه‌ها گرفتار شده‌اند.
به نوشته وای‌نت، مخالفت عمومی در آمریکا با جنگ افزایش یافته و حتی از سطح مخالفت‌های دوران جنگ ویتنام و عراق فراتر رفته است. هم‌زمان، افزایش تورم و هزینه‌های زندگی فشار بیشتری بر خانواده‌های آمریکایی وارد کرده است. این تحلیل به اظهارات اخیر ترامپ اشاره می‌کند که در پاسخ به نگرانی درباره وضعیت اقتصادی گفته بود: «حتی ذره‌ای برایم مهم نیست.» نکته‌ای که رییس‌جمهوری آمریکا در مصاحبه تازه‌اش با فاکس‌نیوز طرح آن را بخشی از پاسخش به پرسش خبرنگاران دانست که تقطیع شده پخش شده بود.
این تحلیل رفتار ترامپ را به «قماربازی وسواسی» تشبیه می‌کند که پس از از دست دادن سرمایه، همچنان به امید جبران، به بازی ادامه می‌دهد؛ استعاره‌ای برای ادامه فشار نظامی بدون دستیابی به توافق سیاسی.
وای‌نت همچنین سفر اخیر ترامپ به چین را نشانه‌ای از تغییر موازنه توصیف می‌کند و می‌نویسد رییس‌جمهوری آمریکا در حالی وارد پکن شد که بیش از گذشته به همکاری چین نیاز دارد؛ به‌ویژه در موضوع ایران. به گفته نویسنده، ترامپ در دیدار با مقام‌های چینی نه مساله حقوق بشر را برجسته کرد و نه درباره تایوان موضع تهاجمی گرفت؛ موضوعی که به تعبیر تحلیلگر نشان‌دهنده محدود شدن گزینه‌های واشینگتن است.
این تحلیل در جمع‌بندی تاکید می‌کند جنگ‌ها با توافق‌های دیپلماتیک پایان می‌یابند و در نبود دیپلماسی، هزینه‌های انسانی و سیاسی جنگ بی‌ثمر خواهد بود. نویسنده نتیجه می‌گیرد: «ترامپ شاید چند نبرد را برده باشد، اما جنگ را باخته است» و اکنون یا باید به سمت دیپلماسی همراه با واقع‌بینی حرکت کند یا خطر ورود به مسیر «ویرانی» را بپذیرد.
