پپ گواردیولا دیشب با چهرهای برافروخته و ناامید، شاهد فروپاشی تدریجی رویای قهرمانی در این فصل بود. تساوی دراماتیک ۳-۳ مقابل اورتون در گودیسون پارک، سیتیزنها را در وضعیتی بحرانی قرار داد و حالا سرنوشت قهرمانی دیگر در دستان آنها نیست.
اگرچه گل جرمی دوکو در دقیقه ۹۷ بازی را به تساوی کشاند، اما حقیقت تلخ این است که اکنون یک دست آرسنال روی جام قهرمانی لیگ برتر قرار دارد.
منچسترسیتی پیش از سوت آغاز بازی، با دو بازی کمتر و ۶ امتیاز اختلاف نسبت به آرسنال ۷۶ امتیازی، امید داشت که با پیروزیهای متوالی فشار را بر صدرنشین حفظ کند.
پپ که پیش از این سه بار در نبردهای میلیمتری پیروز شد، این بار با موانع سختی روبهرو است.
تیم میهمان با وجود بازگشت ستارگانی چون ارلینگ هالند، برناردو سیلوا و دوناروما به ترکیب اصلی، در نیمه اول فاقد خلاقیت لازم بود.
هرچند جرمی دوکو در دقیقه ۴۲ گل اول را به ثمر رساند، اما این برتری دوام نداشت. اشتباه فاحش مارک گوئهی در پاس رو به عقب، توپ را به تیرنو باری هدیه داد تا بازی مساوی شود.
در ادامه، شوک بزرگ با گلهای جیک اوبراین و گل دوم باری وارد شد تا ورزشگاه به مرز انفجار برسد.
آرسنال حالا با خیالی آسودهتر به هفتههای پایانی نگاه میکند. با توجه به فرم عالی شاگردان آرتتا و پیروزی اخیر مقابل فولام، آنها تنها به پیروزی در دیدارهای باقیمانده نیاز دارند تا به انتظار ۲۲ ساله خود پایان دهند.
با این تساوی، سیتی حتی با پیروزی در تمام بازیها، تنها به لطف تفاضل گل شانس قهرمانی خواهد داشت.
سیتی روز شنبه میزبان برنتفورد است؛ پیروزی در آن دیدار شاید فاصله را موقتا کم کند، اما همانطور که از چهره مستاصل گواردیولا پیدا بود، حالا توپ در زمین آرسنال است.
هیجان لیگ قهرمانان اروپا به اوج خود رسیده است. ورزشگاه امارات شهر لندن، سهشنبهشب میزبان یکی از حساسترین مسابقات سالهای اخیر خواهد بود؛ جایی که آرسنال در بازی برگشت مرحله نیمهنهایی به مصاف اتلتیکو مادرید میرود. بازی رفت دو تیم در اسپانیا با تساوی ۱-۱ به پایان رسید
آرسنال که از سال ۲۰۰۶ تاکنون رنگ فینال این رقابتها را ندیده، امیدوار است با تکیه بر آمار خیرهکننده خانگیاش، طلسم ۲۰ ساله را بشکند.
توپچیها در این فصل از ۶ بازی خانگی خود در اروپا، ۵ برد کسب کرده و تنها ۳ گل خوردهاند.
بازگشت ستارههایی چون مارتین اودگارد و کای هاورتز به ترکیب اصلی، قدرت مضاعفی به تیم میکل آرتتا بخشیده است. همچنین درخشش بوکایو ساکا در بازی اخیر لیگ مقابل فولام، بارقههای امید را در دل هواداران زنده کرده است.
آرتتا: مانند هیولا برای صعود میجنگیم
میکل آرتتا، سرمربی آرسنال، در کنفرانس خبری پیش از بازی با ادبیاتی حماسی از شاگردانش خواست تا برای رسیدن به فینال بجنگند.
او گفت: «تیم ما از دقیقه اول برای پیروزی میجنگد. من انرژی عجیبی در تیم و میان هواداران حس میکنم. ما ۲۰ سال منتظر این لحظه بودهایم و تشنه صعود هستیم. وقتی در مقابل چنین فرصتی هستید، یعنی آمادهاید که خودتان را نشان دهید.»
او با اشاره به روحیه تهاجمی تیمش افزود: «تنها چیزی که در ذهن دارم، آمادهسازی تیم است تا فردا مانند هیولا وارد زمین شویم، از لحظات بازی لذت ببریم و به سمت هدفمان حرکت کنیم.»
پاسخ طنزآمیز سیمئونه به شایعات
در سمت مقابل، دیگو سیمئونه و شاگردانش با تجربهای بالا گام به لندن گذاشتهاند.
اتلتیکو که بارسلون را در مراحل قبل حذف کرد، به دنبال سومین حضور خود در فینال لیگ قهرمانان است.
سیمئونه در پاسخ به سوالی درباره تغییر هتل تیمش به دلیل خرافات (پس از شکست ۴-۰ در مرحله گروهی در هتل قبلی)، با خنده گفت: «ما هتل را عوض کردیم چون این یکی ارزانتر بود! ما نسبت به ماه اکتبر تیم بهتری هستیم و به نقشههایمان ایمان داریم. هر برنامهای که انتخاب کنیم، تا لحظه آخر به آن وفادار میمانیم.»
جو سنگین ورزشگاه امارات
هواداران آرسنال نیز بیکار ننشستهاند. قرار است بزرگترین طرح موزاییکی (تیفو) تاریخ باشگاه در سکوهای شرقی ورزشگاه به نمایش درآید تا فضایی رعبآور برای حریف اسپانیایی ایجاد شود.
ویکتور گیوکرس، مهاجم آماده آرسنال که در بازی رفت گلزنی کرده بود، معتقد است بازی در خانه کاملا متفاوت خواهد بود و حمایت هواداران کلید پیروزی است.
در حالی که اتلتیکو با مصدومیت چند بازیکن کلیدی مثل پابلو باریوس روبهروست، آرسنال با ترکیبی تقریبا کامل و روحیهای بالا به میدان میرود.
برنده این نبرد راهی فینال ۳۰ میخواهد شد تا با برنده دیدار پاریسنژرمن یا بایرن مونیخ روبهرو شود. آیا آرتتا میتواند تاریخ را تکرار کند، یا سیمئونه بار دیگر با دفاع آهنین خود دنیای فوتبال را شگفتزده خواهد کرد؟
سایت گلوبو برزیل خبر داده که نیمار و همتیمیاش، روبینیو جونیور ۱۸ ساله، پسر روبینیو، بازیکن پیشین رئال مادرید، در جریان یک جلسه تمرین تیم سانتوس با یکدیگر درگیر شدهاند و نیمار به بازیکن جوان، سیلی زده است. گفته میشود یک دریبل از سوی این بازیکن جوان باعث شروع ماجرا شده است.
به نوشته گلوبو، این حرکت را نیمار بیاحترامی تلقی کرده است. او سپس از همتیمیاش خواسته آرامتر بازی کند، اما ظاهرا این اتفاق نیفتاده است.
در ادامه نیمار در یک صحنه درگیری بدنی با این بازیکن جوان بهشدت وارد شده و تنش به سرعت بالا گرفته است و به درگیری فیزیکی منجر شده است. یکی از بازیکنانی که صحنه را دیده، بعدا به این رسانه گفته نیمار به روبینیو جونیور سیلی زده است.
حتی پس از تمرین، فضای کمپ، متشنج بوده است. مشاوران روبینیو جونیور از باشگاه توضیح خواستهاند، هرچند سیلی را تایید نکرده و اعلام کردهاند موکلشان درباره این حادثه سکوت خواهد کرد.
گلوبو نوشته که نیمار «با بازیکن جوان صحبت کرده تا بابت رفتار تند خود عذرخواهی کند».
گفته شده این دو پیش از این رابطه نزدیکی داشتهاند؛ چیزی شبیه رابطه «پدرخوانده و پسرخوانده».
باشگاه سانتوس ظاهرا واکنش فوری به این حادثه نخواهد داشت. سرمربی تیم، کوکا، تایید کرده است که این ستاره در فهرست تیم برای دیدار پیشرو برابر رکوئلتا در کوپا سودامریکانا حضور خواهد داشت.
چهارشنبهشب، آلیانتسآرنا میزبان نبردی میان بهترین تیمهای حالحاضر فوتبال جهان است. بایرنمونیخ در حالی به مصاف پاریسنژرمن میرود که شکست ۵-۴ بازی رفت در نیمهنهایی لیگ قهرمانان را در کارنامه دارد.
چشم هواداران بایرن، به ساقهای سه مردی نهفته است که در این فصل، مفهوم خط حمله را در فوتبال اروپا بازتعریف کردهاند.
بایرن تحت هدایت وینسنت کمپانی، با تکیه بر نبوغ هری کین، سرعت لوئیز دیاز و خلاقیت مایکل اولیسه، به رکوردی دست یافته که پیش از این تنها در قلمرو غولهای لالیگا بود.
این سه نفر با عبور از مرز ۱۰۰ گل زده در تمامی رقابتهای این فصل، نخستین مثلث هجومی در قرن ۲۱ هستند که خارج از لیگ اسپانیا به این عدد دست مییابند.
آمادگی انفرادی این بازیکنان خیرهکننده است؛ هری کین در یک فصل رویایی، آمار ۵۴ گل را ثبت کرده و خود را در قامت مدعی اصلی جوایز جهانی قرار داده است.
در کنار او، لوئیز دیاز که با مبلغ ۷۰ میلیون یورو از لیورپول به مونیخ آمد، با تاثیرگذاری مستقیم روی ۳۷ گل شامل ۲۲ گل و ۱۵ پاس گل، بهترین فصل دوران حرفهای خود را سپری میکند.
ضلع سوم این مثلث، مایکل اولیسه، با ۱۸ پاس گل، برترین پاسور در میان پنج لیگ معتبر اروپایی است و با ارسالهای دقیق و مهندسیشده، موتور محرک حملات باواریاییها محسوب میشود.
شاگردان کمپانی با این آمار نهتنها رکورد سال ۱۹۷۲ بایرنِ گرد مولر را شکستهاند، بلکه حتی از آمار تیم فاتح سهگانه ۲۰۲۰ با حضور لواندوفسکی نیز پیشی گرفتهاند.
آنچه این مثلث را مهارناپذیر میکند، مکمل بودن تواناییهای فنی آنهاست.
هری کین به قول لوتار ماتئوس، پست مهاجم نوک را بازتعریف کرده است؛ او با عقبنشینی به میانه زمین و ارسال پاسهای بلند، طراح اصلی حملات است. مایکل اولیسه با نفوذ از سمت راست و حرکت به داخل، فضای لازم را برای استارتهای انفجاری لوئیز دیاز فراهم میکند.
دیاز با غریزه بالای گلزنی و فرارهای عمقی، بعد جدیدی به ضدحملات بایرن داده است، بهطوری که تیم کمپانی اکنون خطرناکترین تیم آلمان در گذار از دفاع به حمله است.
چهارشنبهشب، تمام چشمها به این مثلث دوخته شده تا مشخص شود آیا این تیم میتواند سد دفاعی پاریسیها را بشکند و راهی فینال شود یا خیر.
گاردین گزارش داد یک باشگاه فوتبال زنان از کره شمالی قرار است در سفری کمسابقه به کره جنوبی برود و در نیمهنهایی لیگ قهرمانان زنان آسیا به میدان برود؛ حضوری که پس از سالها وقفه در روابط دو کشور انجام میشود.
تیم ناگوهیانگ از پیونگیانگ قرار است ۲۰ می در شهر سوون به مصاف سوون افسی برود. مقامهای کره جنوبی اعلام کردند هیاتی ۳۹ نفره از این تیم ۱۷ می وارد این کشور میشود.
این نخستین حضور یک تیم فوتبال زنان کره شمالی در خاک کره جنوبی از سال ۲۰۱۴ و همچنین نخستین سفر یک هیات ورزشی این کشور به جنوب از سال ۲۰۱۸ است.
این سفر در حالی انجام میشود که روابط دو کره همچنان پرتنش است، هرچند دولت کره جنوبی اعلام کرده از این حضور استقبال میکند و آن را گامی در مسیر احیای گفتوگو میان دو کشور میداند.
اینتر میلان بار دیگر فاتح ایتالیا شد. نراتزوری با پیروزی ۲-۰ مقابل پارما در ورزشگاه سنسیرو، بیستویکمین قهرمانی خود را در سریآ، سه هفته زودتر از پایان فصل جشن گرفت. این قهرمانی داستانی از سقوط به چاه ناامیدی و صعود دوباره به اوج قدرت بود.
فصل برای اینتر سیاه شروع شد. تیم در سه هفته اول دو بار شکست خورد و در لیگ قهرمانان نیز مقابل پاریسنژرمن تحقیر شد.
خروج ناگهانی اینزاگی و انتخاب کریستین چیوو، مدافع سابق این تیم، در ابتدا تصمیمی عجولانه به نظر میرسید. منتقدان فکر میکردند چیوو فقط یک «پزشک خانواده» برای درمان موقت است، اما او ثابت کرد که یک رهبر واقعی است.
چیوو تیمی را که دچار افسردگی ورزشی شده بود، دوباره متحد کرد و به آنها یاد داد چگونه برای رسیدن به اهداف خود بجنگند.
استراتژی هوشمندانه و ثبات مدیریتی اینتر در این فصل یاد گرفت چگونه «حسابگر» باشد. آنها در بازیهای بزرگ گاهی امتیاز از دست دادند، اما در برابر تیمهای کوچکتر هیچ اشتباهی نکردند.
پیروزیهای متوالی در ماههای ژانویه و فوریه، فاصله آنها را با رقبا زیاد کرد. در این میان، نقش مدیریت باشگاه بسیار پررنگ بود.
آنها با حفظ آرامش و حمایت از پروژه چیوو، اجازه ندادند سونامی ناامیدی باشگاه را غرق کند.
ماروتا، مدیر باتجربه اینتر، توانست برای سومین بار با سه مربی مختلف، اسکودتو را برای این باشگاه به ارمغان بیاورد.
درخشش ستارهها در شب قهرمانی در بازی سرنوشتساز مقابل پارما، مارکوس تورام در وقتهای تلفشده نیمه اول قفل دروازه را باز کرد.
در نیمه دوم، هنریک مخیتاریان روی پاس لائوتارو مارتینز گل دوم را زد تا جشن ۷۴ هزار هوادار در سنسیرو تکمیل شود.
لائوتارو، بارلا، چالهاناوغلو و دیمارکو ستارههای کلیدی این فصل بودند که با تکیه بر تجربه خود، اینتر را به سمت قهرمانی هدایت کردند.
جشن و پایکوبی در خیابانهای میلان ساعت ۲۲:۴۰ سوت پایان بازی به صدا درآمد و میلان به رنگ آبی و مشکی درآمد. بازیکنان روی زمین چمن به رقص و پایکوبی پرداختند و هواداران با پیراهنهایی که عدد ۲۱ روی آن نقش بسته بود، پیروزی را جشن گرفتند.
پس از خروج از ورزشگاه، نوبت به میدان «دومو» رسید. بازیکنان تا ساعت ۲ بامداد از تراسهای میدان با سیل خروشان هواداران همخوانی کردند. میلان پس از دو سال دوباره طعم شیرین قهرمانی ایتالیا را چشید.
سخنان فروتنانه سرمربی کریستین چیوو که اکنون نامش در کنار بزرگانی چون مورینیو بهعنوان مربیانی که در سال اول قهرمان شدهاند قرار گرفته، جشن خود را به شکلی متفاوت برگزار کرد.
او پس از بازی به رختکن رفت تا در آرامش سیگار بکشد.
چیوو در کنفرانس خبری گفت: «این قهرمانی متعلق به پسران من و مربیان قبلی است که زیرساختها را ساختند. من فقط سعی کردم همدل باشم و غرورم را کنار بگذارم.»
اینتر حالا پس از این قهرمانی، خود را برای فینال کوپا ایتالیا آماده میکند، در حالی که رقبای سنتی مثل میلان و یوونتوس، فصلی ناامیدکننده را پشت سر گذاشتند.