کمبود داروهای اساسی و عمومی در ایران به مرز بحران رسیده است

با گذشت بیش از یک ماه از آغاز جنگ در ایران، گزارش‌های رسیده به ایران‌اینترنشنال از کمبود برخی داروهای اساسی و افزایش قیمت آن‌ها حکایت دارد.

شماری از شهروندان با ارسال پیام‌هایی به ایران‌اینترنشنال گفتند قیمت برخی اقلام دارویی، مانند انسولین، در هفته‌های اخیر به‌شدت افزایش یافته و در برخی موارد به بیش از هفت میلیون تومان رسیده است.

بر اساس پیام چند مخاطب، برخی داروخانه‌ها از ۲۰ اسفند هزینه دارو را آزاد محاسبه می‌کنند؛ حتی اگر مراجعه‌کننده کد رهگیری داشته و نسخه روی بیمه ثبت شده باشد.

شهروندی گفت قیمت انسولین «رایزودگ» از یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان به حدود هفت میلیون و ۶۰۰ هزار تومان رسیده است.

شهروندی دیگر خبر داد بسته‌های پنج‌عددی انسولین‌های «نوورپید» و «لانتوس» با قیمت آزاد حدود یک میلیون و ۵۰۰ تا یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان عرضه می‌شوند.

به گفته یک شهروند، قیمت داروی رقیق‌کننده خون «پلاویکس» که مصرف آن برای جلوگیری از سکته مغزی و قلبی ضروری است، از ۷۵۰ هزار تومان به دو میلیون و ۷۰۰ هزار تومان افزایش یافته است.

علاوه بر افزایش شدید قیمت‌ها، بسیاری به کم‌یاب شدن داروهای اساسی اشاره کردند.

«دارو کم‌یاب است و قیمت‌ها ثبات ندارند»

به گفته شماری از مخاطبان، انسولین قبل از جنگ نیز کم‌یاب بود و بیمه‌ها برای هر بیمار تنها هفته‌ای یک عدد را تایید می‌کردند و عمدتا به شکل آزاد نیز امکان تهیه آن وجود نداشت.

با این‌ حال، این کمبودها اکنون به مرز بحران رسیده است.

یک شهروند ساکن پرند گفت در یک ماه اخیر، حتی به‌صورت آزاد و بدون نسخه هم نتوانسته داروهای دیابت خود را پیدا کند.

او افزود: «قند من بالاست و با استرس بالاتر هم می‌رود. دو نوع انسولین لانتوس و اپیدرا را معمولا استفاده می‌کنم که هر کدام برای یک هفته کافی است. اما در یک ماه اخیر آن‌قدر دارو پیدا نکردم که مهلت یک‌ماهه نسخه‌ام تمام و باطل شد.»

شهروندی دیگر در پیام خود نوشت مادر او برای پیدا کردن دارو ناچار شده از کرج به قزوین برود.

به گفته او، نه‌تنها دارو کم‌یاب است، بلکه قیمت‌ها نیز ثبات ندارند و «هر دقیقه گران می‌شوند و هر شهر و منطقه‌ای قیمت متفاوتی نسبت به جای دیگر دارد».

علاوه بر انسولین، به گفته شهروندان، داروی رقیق‌کننده خون «اسویکس» (تولید ایران) و داروی کاهش خون‌ریزی «امنیک» در تهران کم‌یاب شده است.

دلایل کمبود دارو به روایت مخاطبان

یکی از مخاطبان ایران‌اینترنشنال در پیامی، دلیل کمبودهای کنونی را توقف واردات مستقیم دارو از ترکیه و دوبی دانست.

یک راننده ترانزیت در مسیر اروپا به ایران گفت با وجود بارگیری دارو، مواد غذایی و کالاهای تجاری، کاهش ثبت سفارش‌ها بر حجم بارها و ترددها اثر گذاشته است.

به گفته چند مخاطب دیگر، برخی شرکت‌های فعال در زمینه پخش دارو از زمان آغاز جنگ تعطیل شده‌اند و شماری هم فروش ندارند.

از سوی دیگر، داروخانه‌ها نیز اقدام به خرید نمی‌کنند و در صورت خرید، وصول‌ها با تاخیر انجام می‌شود.

شهروندی از ساری گفت: «شهر ما بیشتر از هر مغازه‌ای، داروخانه دارد اما در این همه داروخانه حتی قرص استامینوفن هم پیدا نمی‌شود.»

مخاطبی دیگر از «جیره‌بندی» داروها خبر داد و افزود داروی «آسنترا» برای درمان افسردگی، اضطراب و برخی اختلالات خلقی به‌سختی پیدا می‌شود.

با وجود تجربه شهروندان از بحران دارو، محمدرضا عارف، معاون اول مسعود پزشکیان، ۱۲ فروردین ذخایر «استراتژیک» را در وضعیتی مطلوب ارزیابی کرد و گفت دستورهای لازم برای «واردات فوری دارو» صادر شده است.