نتایج یک پژوهش تازه نشان میدهد که برداشتنِ سه تا پنج هزار قدم در یک روز میتواند افت شناختی و احتمال ابتلا به آلزایمر را در سالمندان مستعد این بیماری بهمدت سه سال به تعویق بیاندازد. پنج تا حدود هفت هزار قدم پیادهروی در روز، این مدتزمان را در افراد مشابه به هفت سال میرساند.
این پژوهش تازه که نتیجه آن دوشنبه ۱۲ آبان در نشریه تخصصی نِیچِر منتشر شد، ۲۹۶ فرد ۵۰ تا ۹۰ ساله را بهمدت میانگین ۹ سال دنبال کرده و نتیجه گرفته است که افراد سالمندی که نشانههای مولکولی آغاز افت شناختی در مغزشان دیده میشود، بهطرز چشمگیری از بیشترین سود را از تحرک و ورزش منظم روزانه میبرند.
دکتر وای-ینگ وِندییاو، متخصص اختلالهای حافظه، پژوهشگر دانشکده پزشکی هاروارد که در این پژوهش مشارکت داشته است میگوید که این مطالعه حاوی «یک پیام امیدبخش» است؛ اینکه «حتی مقدار اندکی ورزش هم برای پیشگیری از آلزایمر مفید است.»
این تحقیق نشان میدهد که بر خلاف تبلیغات رایج که میزان موثر و مفید پیادهروی روزانه را ۱۰ هزار قدم معرفی میکنند، مقدار کمتر پیادهروی در روز هم مانعی در مسیر ابتلای سالمندان به آلزایمر است.
دکتر کرک اریکسون، رییس بخش علوم اعصاب موسسه پژوهشی اَدوِنتهِلث در آمریکا که در این پژوهش مشارکت نداشته است، دستآوردهای این مطالعه جدید را «مهم و منحصربهفرد» خواند و گفت: «ما چندین دهه است میدانیم فعالیت بدنی با کاهش خطر بروز زوال عقل همراه است. اما این مطالعه جدید بهدقت نشان میدهد که ورزش چگونه روی برخی از پروتئینهای دخیل در بیماری آلزایمر اثر میگذارد.»
این مطالعه شواهدی که نشان دهد بیش از ۷۵۰۰ قدم در یک روز اثر بیشتری بر تعویق افت شناختی دارد نیافته است.
به گفته دکتر یاو، این یافتهها نشان میدهند که حتی فعالیتهای سادهای مانند پیادهروی کوتاه روزانه میتواند بر سلامت مغز اثر قابلتوجهی بگذارد و شاید نیازی به برنامههای سنگین ورزشی نباشد.
در نتیجه، برای میلیونها سالمند در سراسر جهان که توان انجام فعالیتهای سنگین ورزشی ندارند، شاید تنها چند هزار قدم در روز بتواند تفاوتی بزرگ در مدتزمانِ سلامت شناختیشان ایجاد کند.
دکتر جسمیر چاتوال، عصبشناس بیمارستان عمومی ماساچوست و سرپرست این پژوهش گفت: «روند زوال شناختی در آن دسته از افرادی که در آستانه ابتلا به زوال شناختی هستند و تحرک ندارند، به احتمال بسیار زیاد تسریع میشود، اما خبر خوب این است که حتی سطح متوسطی از فعالیت بدنی میتواند برای این افراد اثر محافظتی داشته باشد.»
سازوکار احتمالی در مغز
یکی از نشانههای شاخص آلزایمر تجمع نوعی پروتئین به نام آمیلوئید در مغز است. پژوهشگران بر این باورند که در بیماری آلزایمر ابتدا آمیلوئید در مغز تجمع مییابد، سپس این تجمع باعث ایجاد درهمتنیدگیهایی از پروتئین دیگری به نام تائو درون نورونها میشود.
گسترش درهمتنیدگیهای تائو در سراسر مغز در عملکرد سلولهای مغزی اختلال ایجاد میکنند و همین در نهایت به زوال شناختی میانجامد.
طی این مطالعه روشن شد که هرچند تعداد قدمهای روزانه افراد بر میزان آمیلوئید در مغزشان بیاثر بود، اما با مقدار تجمع تائو و شدت افت شناختی رابطه مستقیم داشت.
از میان شرکتکنندگانی که در ابتدای مطالعه میزان آمیلوئید در مغزشان بیشتر بود، آنهایی که فعالیت بدنی کمتری داشتند ظرف ۹ سال درهمتنیدگیهای بیشتری از تائو نشان دادند و عملکرد شناختیشان ضعیفتر شد.
در مقابل، راه رفتن روزانه سه تا پنج هزار قدم تجمع تائو را کاهش داد و افت شناختی را کُندتر کرد.
مشارکتکنندگانی که بیش از پنجهزار قدم در روز برمیداشتند، وضعیت بهتری داشتند، اما بیش از ۷۵۰۰ قدم در روز فایده اضافی نداشت.
تفسیر نتایج این پژوهش از منظر انتقادی
دکتر اریکسون هشدار داد که نتایج این پژوهش «مشاهدهای» است، بنابراین امکان دارد عامل دیگری هم در رابطه میان فعالیت بدنی با شناخت و میزان تائو ارتباط داشته باشد. علاوه بر این، چون شرکتکنندگان تنها در آغاز مطالعه بهمدت یک هفته گامشمار به پا داشتند، ممکن است تعداد قدمهای روزانه آنها در سالهای بعد افزایش یا کاهش یافته باشد و همین بر نتایج نهایی اثر میگذارد.
دکتر جودی پا، استاد علوم اعصاب در دانشگاه کالیفرنیا، در گفتوگو با نیویورکتایمز این پژوهش را «جالب و هیجانانگیز» توصیف کرد و همزمان یادآور شد که تعداد شرکتکنندگان این مطالعه نسبتا اندک است و با در نظر گرفتن اینکه بیشتر آنها سفیدپوست و تحصیلکرده هستند، این پرسش پیش میآید که آیا میتوان نتایج آن را به دیگر گروههای قومیتی تعمیم داد؟
دکتر آماندا پالاک، دانشیار حرکتشناسی در دانشگاه ماساچوست که در این پژوهش نقشی نداشت، گفت که تعداد قدمهای موردنیاز برای دیدن این اثرات با نتایج دیگر پژوهشهای مرتبط با فعالیت بدنی در سالمندان همخوانی دارد.
چرا ورزش از مغز محافظت میکند؟
افزایش جریان خون در مغز بر اثر ورزش با افزایش اکسیژنرسانی به سلولهای عصبی مغز، عملکرد آنها را در وضعیت بهینه نگاه میدارد و همین امر از مغز در برابر زوال شناختی محافظت میکند.
علاوه بر این، بهبود سلامت عروقی به مغز کمک میکند تا از شر پروتئینهای سمی که در مغز تجمع میکنند، خلاص شود.
ورزش التهاب مغز را هم کاهش میدهد. این التهاب ارتباطی نزدیک با بیماری آلزایمر دارد.
یک قاضی فدرال در ایالات متحده، جمهوری اسلامی را به پرداخت ۸۴۱ میلیون دلار غرامت به ۳۶ شاکی محکوم کرد که اعضای خانوادهشان در حملات تروریستی در عراق زخمی یا کشته شدهاند.
قاضی رندولف د. ماس از دادگاه ناحیه کلمبیا در رأی ۱۲ صفحهای خود که در تاریخ ۳۱ اکتبر صادر شد، نوشت: «دادگاه اذعان دارد که هیچ مبلغی، هرچقدر هم زیاد، نمیتواند آنچه را قربانیان در این پرونده از دست دادهاند بازگرداند، چه در نتیجه اقدامات نفرتانگیز حکومت ایران، و چه گروههای تروریستی که از آنها حمایت میکند.»
دادگاه، جمهوری اسلامی را بر اساس استثنای حامیان دولتی تروریسم در قانون «مصونیت حاکمیت خارجی» (Foreign Sovereign Immunities Act) مسئول شناخت.
نیکلاس ردیک، یکی از وکلای شاکیان، گفت: «این حکم هرچند نمیتواند رنج آن خانوادهها را جبران کند، اما دستکم نوعی حس عدالت را بازمیگرداند، چون بالاخره کسی پاسخگو شناخته شده است. از نتیجه راضی هستیم.»
بر اساس رأی قاضی ماس، جمهوری اسلامی به گروههای زرقاوی و انصارالاسلام کمک مادی قابل توجهی کرده بود تا در فاصله سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۷ چندین حمله تروریستی در عراق انجام دهند. او به ۳۶ شاکی که اعضای خانوادهشان در استان الانبار غربی عراق زخمی یا کشته شده بودند، حدود ۴۲۰.۷ میلیون دلار غرامت جبرانی و ۴۲۰.۷ میلیون دلار خسارت تنبیهی اختصاص داد.
قاضی نوشت: «شاکیان رنجی عمیق و طولانی را تجربه کردهاند.»
این اولین بار نیست که دادگاههای آمریکا در پروندههای قضایی حکم پرداخت غرامت از سوی جمهوری اسلامی صادر میکنند.
فروردین ماه امسال دادگاهی در واشینگتن طی حکمی جمهوری اسلامی و حکومت سوریه را به پرداخت ۱۹۱ میلیون دلار غرامت به خانواده یک آمریکایی کشته شده در اسرائیل محکوم کرد.
این دادگاه حکم داد جمهوری اسلامی و سوریه مسئول قتل آری فولد، شهروند آمریکایی هستند که در سال ۲۰۱۸ به دست یک عضو حماس در کرانه باختری، با چاقو کشته شد.
رویس لمبرت، قاضی این دادگاه در حکم خود نوشت: «ایران و سوریه عمدا از یک گروه نیابتی که به طور خاص به دنبال اعمال خشونت علیه غیرنظامیان بیگناه بود، حمایت و آن را تشویق کردند.»
تیر ماه سال گذشته، مسیح علینژاد، روزنامهنگار و فعال حقوق زنان، خبر داد یک دادگاه فدرال آمریکا در پرونده شکایت او از جمهوری اسلامی به دلیل «گروگان گرفتن» برادرش برای فشار آوردن به او به منظور توقف مبارزاتش علیه حجاب اجباری و «آپارتاید جنسی» در ایران، به نفع او رای داده است.
علینژاد با انتشار تصویری از حکم قضایی صادره، در حساب توییتر خود نوشته بود غرامت سه میلیون و ۳۲۵ هزار دلاری را که از سوی دادگاه تعیین شده، دریافت نخواهد کرد.
پس از آن نیز دفتر حقوقی هریسچی در بیانیهای اعلام کرد دادگاهی فدرال در واشینگتن دیسی در حکمی جمهوری اسلامی را مسئول شکنجه و ۴۰ سال حبس غیرقانونی عباس امیر انتظام، سخنگوی دولت موقت مهدی بازرگان دانست و دستور داد به سه فرزندش ۱۹/۵ میلیون دلار غرامت داده شود.
در مرداد ۱۳۹۸، یک دادگاه فدرال آمریکا حکم به محرز شدن حمایت تهران از شبهنظامیان حوثی یمن داد که در ربودن دو شهروند آمریکایی در سال ۲۰۱۵ و سپس قتل یکی از آنان دخیل بودهاند.
طبق حکم دادگاه، از آنجا که حوثیها بدون حمایت جمهوری اسلامی قادر به ربودن این شهروندان آمریکای نبودند، شاکیان پرونده مستحق دریافت خسارت مالی از ایران شدند.
ردیک نیز دوشنبه در مصاحبهای گفت: «رسیدگی به چنین پروندههایی صدها ساعت کار میبرد. بخش بزرگی از زمان صرف یافتن شواهد و اثبات این میشود که کدام گروه مسئول حملات بوده است.»
او که تاکنون نمایندگی صدها قربانی تروریسم بینالمللی را بر عهده داشته و برای نزدیک به ۲۰۰ نفر از آنان در مجموع بیش از ۴ میلیارد دلار غرامت گرفته است، افزود:« ما تلاش میکنیم هرچه سریعتر برای همه حکم قطعی بگیریم، اما جمعآوری شواهد لازم ممکن است ماهها طول بکشد.»
ردیک تأکید کرد که جمعآوری شهادت رسمی از قربانیان و خانوادههایشان فرآیندی بسیار دشوار و زمانبر است.
به گفته او، قربانیان معمولاً برای دریافت غرامت به صندوق قربانیان تروریسم دولتی ایالات متحده (USVSST Fund) متکی هستند، زیرا «دریافت مستقیم پول از ایران تقریباً غیرممکن است.»
ردیک افزود: «تقریباً تمام داراییهای ایران پیشتر از سوی دولت آمریکا یا سایر شاکیان مصادره شده است، بنابراین پولی در حسابهای بانکی باقی نمانده که بتوان آن را توقیف کرد.»
در حال حاضر بیش از ۲۱ هزار نفر واجد شرایط دریافت غرامت از این صندوق هستند، از جمله حدود ۱۳ هزار نفر از قربانیان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و ۸ هزار و۸۰۰ نفر دیگر از قربانیان سایر اقدامات تروریستی بینالمللی.
ردیک، که سابقه فعالیت در وزارت دادگستری و نیروی دریایی آمریکا را دارد، گفت این صندوق با کمبود بودجه شدید از سوی کنگره روبهروست.
او خواستار اقدام فوری در این زمینه شد و گفت: «امیدواریم کنگره برای حل این مشکل کاری انجام دهد. این موضوع باید فراتر از جناحبندی سیاسی باشد. این، مهمترین مسئلهای است که باید بر آن تمرکز شود.»
این رسانه آمریکایی، دوشنبه ۱۳ آبان، نسخهای از پیشنویس با مُهر «حساس اما غیرمحرمانه» را مشاهده کرده که در آن بر تشکیل نیروی بینالمللی ویژهای متشکل از آمریکا و کشورهای مشارکتکننده برای اداره غزه تاکید شده است.
همچنین این پیشنویس، تمدید ماموریت نیروی بینالمپس از سال ۲۰۲۷ نیز پیشبینی شده است.
یک مقام آمریکایی به اکسیوس گفت که این پیشنویس در روزهای آینده مبنای مذاکرات اعضای شورای امنیت خواهد بود با این هدف که در هفتههای پیشِ رو درباره تشکیل این نیرو رایگیری شود و نخستین گروهها تا ژانویه سال آینده به غزه اعزام شوند.
به گزارش اکسیوس، نیروی امنیت بینالمللی، صرفا وظیفه صلحبانی را بر عهده ندارد، بلکه یک «نیروی اجرایی» است که تامین امنیت مرزهای غزه با اسرائیل و مصر، حفاظت از غیرنظامیان و گذرگاههای انسانی، و آموزش نیروی پلیس جدید فلسطینی به آن واگذار میشود.
نیروی پلیس جدید فلسطین قرار است یکی از بازوهای اجرایی نیروی امنیت بینالمللی باشد.
طبق متن پیشنویس، این نیرو از نظامیان چند کشور مشارکتکننده تشکیل میشود و با «هیات صلح غزه» که دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا، قصد دارد ریاست آن را بر عهده بگیرد، هماهنگ خواهد بود.
همچنین، در پیشنویس آمده است که «هیات صلح غزه» وظیفه دارد که بر اساس «طرح جامع پایان دادن به درگیری غزه» چارچوب بازسازی غزه را تنظیم و بودجه لازم برای آن را تامین کند.
در بند دوم پیشنویس تاکید شده است که هیات صلح تا زمانی که تشکیلات خودگردان فلسطین برنامه اصلاحات خود را بهطور رضایتبخش تکمیل کند، بهنحوی که برای هیات صلح پذیرفتنی باشد، به فعالیت خود ادامه خواهد داد.
منظور از «طرح جامع» طرحی است که ۲۹ شهریور برای پایان حملات اسرائیل به غزه و خلعسلاح حماس به تایید آمریکا و دیگر کشورهای مشارکتکننده در مذاکرات صلح رسید.
این پیشنویس خلع سلاح دائم تمام «گروههای مسلح غیردولتی، نابودی تمام زیرساختهای نظامی، تروریستی و تهاجمی» تحت عنوان «تثبیت محیط امنیتی غزه» را به این نیروی بینالمللی واگذار میکند.
در بخشی از این سند آمده است که نیروی بینالمللی وظایف پیشبینینشدهای که برای حمایت از توافق غزه لازم است را هم بر عهده خواهد گرفت.
بندی از این سند بر «ازسرگیری کامل کمکهای انسانی» از طریق سازمان ملل، صلیب سرخ و هلال احمر تاکید دارد، مشروط بر اینکه این کمکها به دست گروههای مسلح نرسد.
در پایان این پیشنویس آمده است که هیات صلح و نیروی بینالمللی تا آخرین روز سال ۲۰۲۷ به فعالیت خود ادامه میدهند، مگر اینکه شورای امنیت تصمیم دیگری بگیرد.
همچنین، تاکید شده است که تمدید ماموریت نیروی بینالمللی باید در هماهنگی کامل با کشورهای مصر، اسرائیل و دیگر دولتهای مشارکتکننده صورت گیرد.
حدود دو هفته پیش یکی از مشاوران ارشد دولت ایالات متحده در گفتوگو با رویترز از برنامهریزیها برای اعزام یک نیروی بینالمللی به غزه خبر داد و گفت که این نیرو در حال شکلگیری است.
در این گزارش به مشارکت اندونزی، امارات متحده عربی، مصر، قطر و جمهوری آذربایجان در تشکیل نیروی بینالمللی اشاره شده بود.
پس از آن روزنامه گاردین نیز گزارش داد که به احتمال زیاد، پس از عقبنشینی کامل ارتش اسرائیل از غزه و خلعسلاح حماس، مصر فرماندهی نیروهای بینالمللی برای تثبیت امنیت در غزه را بر عهده خواهد داشت.
تلاشهای آمریکا برای ایجاد یک نیروی چند ملیتی برای دوران گذار در غزه در حالی رقم میخورد که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل با استقرار نیروهای خارجی در این منطقه مخالف است.
او همزمان با گزارش اکسیوس در دیدار با افسران ارشد ذخیره ارتش کشورش گفت که اسرائیل به نیروی هیچ کشوری اجازه نخواهد داد که برای تامین امنیت باریکه غزه در این منطقه مستقر شود.
نتانیاهو تاکید کرد امنیت اسرائیل در دست ارتش اسرائیل باقی خواهد ماند و در عین حال افزود: «اسرائیل مشخص خواهد کرد کدام نیروهای بینالمللی وارد نوار غزه شوند و کدامها اجازه ورود نخواهند داشت.»
نخستوزیر و دیگر مقامهای اسرائیل بهطور ویژه با استقرار نیروهایی از کشور ترکیه مخالفت کردهاند.
بر اساس این گزارش، رییس تدارکات یگان رضوان و پنج عضو دیگر از همین یگان در میان کشتهشدگان هستند.
یگان رضوان که ابتدا با عنوان «نیروی مداخله سریع» شکل گرفت، یکی از واحدهای شاخص نظامی حزبالله در لبنان است و ماموریتهای خاص، تهاجمی و زیرساختی به این یگان واگذار میشود.
آموزشهای ویژه برای نفوذ، رزم شبانه، کمین و حرکت واحدهای کوچک، آمادهسازی تونلها و بازسازی زیرساختهای نظامی از جمله حیطههای فعالیت این یگان است.
به گزارش موسسه آلما، علاوه بر عملیاتی که به کشته شدن این افراد انجامید، ارتش اسرائیل در حملاتی دیگری به لبنان زیرساختهای نظامی حزبالله از جمله پرتابگرهای آنها و همینطور ساخت و سازهای «بهظاهر غیرنظامی» را که به گفته آلما «پوششی برای بازسازی نظامی و تجهیزات مهندسی» بودند، هدف گرفت.
در این گزارش آمده است: «دو حمله زمینی علیه ساختمانهایی در روستاهای خط تماس، عُدَیسیه و بلیدا انجام شد. این ساختمانها، ساختمانهایی عمومی بودند که حزبالله از آنها بهعنوان پوششی برای فعالیتهای نظامی موقت خود استفاده میکرد.»
براساس این گزارش، با وجود گزارشهایی که از افزایش حملات اسرائیل به لبنان حکایت دارند، پایش دادهها در این مرکز نشان میدهد که شمار این حملات در یک ماه گذشته میانگین ۴۰ تا ۵۰ مورد را حفظ کرده و در قیاس با ماههای گذشته افزایش چشمگیری مشاهده نشده است.
در هفتههای گذشته همزمان با انتشار گزارشهایی مبنی بر تلاش گسترده حزبالله برای بازسازی زرادخانه و نیروهای تضعیفشدهاش، حملات اسرائیل به جنوب لبنان که مقر اصلی حزبالله به شمار میآید، افزایش یافت.
منابع آگاه اسرائیلی و عربی به والاستریت ژورنال گفتند که یافتههای تازه اطلاعاتی دولت اسرائیل خشم آنها را برانگیخته است چون در چند ماه گذشته نهتنها خلع سلاح حزبالله محقق نشده، که شاهد مسلح شدن دوباره این گروه هستیم.
هشتم آبان، گیدئون سعار، وزیر امور خارجه اسرائیل، هشدار داد حزبالله با حمایت جمهوری اسلامی به تلاش برای بازسازی و تجدید تسلیحات خود ادامه میدهد.
شبکه ۱۲ اسرائیل دوشنبه ۱۲ آبان گزارش داد که حدود ۲۰۰ عضو حماس همچنان در تونلهایی به سر میبرند که در مناطق تحت کنترل ارتش اسرائیل در جنوب غزه قرار دارند.
بر اساس این گزارش، واشینگتن در چارچوب تلاشها برای پیشبرد مراحل بعدی آتشبس، میکوشد اسرائیل را متقاعد کند تا امکان عبور امن این افراد را فراهم آورد.
پیشتر نیز گزارشهایی غیررسمی مبنی بر احتمال عقبنشینی مسالمتآمیز نیروهای حماس به مناطق تحت اداره این گروه مطرح شده بود.
این گمانهزنیها حکایت از این داشت که اسرائیل پیشنهادی را بررسی میکند که بر اساس آن نیروهای مسلح حماس در صورت تحویل سلاحهای خود بتوانند از مناطق تحت کنترل ارتش اسرائیل به بخشهایی از غزه که در اختیار حماس است، بازگردند.
تلاشها برای دسترسی مستقل خبرنگاران خارجی به غزه
همزمان، دو مقام آمریکایی به تایمز اسرائیل گفتند که دونالد ترامپ، رییسجمهوری ایالات متحده، از اسرائیل خواسته است که با برقراری آتشبس، محدودیت ورود خبرنگاران خارجی به باریکه غزه را لغو و اجازه ورود آنها را صادر کند.
به گفته یکی از این منابع، از آنجا که اسرائیل همچنان کنترل نیمی از شرق باریکه غزه را در دست دارد و امنیت در این منطقه تا حد زیادی برقرار شده است، دولت ترامپ درخواست خود مبنی بر دسترسی خبرنگاران به غزه را تجدید کرده است.
با این حال، مقام دوم آمریکایی اذعان کرد که این موضوع از اولویتهای اصلی واشینگتن نیست و فشار آمریکا در این زمینه ممکن است چندان قابل توجه نباشد.
ورود خبرنگاران رسانههای خارجی به غزه ابتدای سال جاری از سوی آمریکا مطرح شد. ترامپ نیز اواسط تابستان گفت که «دوست دارم خبرنگاران خارجی امکان ورود به غزه را داشته باشند» و بلافاصله اشاره کرد که این منطقه امن نیست.
از ابتدای جنگ میان اسرائیل و حماس، وزارت دفاع و ارتش اسرائیل سیاستهای مرتبط با پوشش رسانهای اخبار را بر عهده گرفتند و دسترسی مستقل رسانهها به غزه ممنوع کردند.
در دو سال گذشته خبرنگاران اسرائیلی و در موارد معدودی، خبرنگاران خارجی اجازه یافتند بهصورت کنترلشده و تحت عنوان «خبرنگاران همراه ارتش اسرائیل» به غزه وارد شوند.
اعمال این محدودیتها به گشوده شدن یک پرونده حقوقی در سیستم قضایی اسرائیل منجر شد و دیوان عالی عدالت این کشور یکم آبان با صدور حکمی، ۳۰ روز به دولت فرصت داد تا به درخواست انجمن رسانههای خارجی برای ورود مستقل خبرنگاران به باریکه غزه پاسخ دهد.
این انجمن سال گذشته چنین درخواستی را مطرح کرده بود که با پاسخ منفی دولت اسرائیل مواجه شد.
در هفتههای گذشته اعمال فشار آمریکا بر اسرائیل و واداشتن نتانیاهو به اتخاذ تصمیمهایی که خلاف میل خودش یا منافع اسرائیل است، از موضوعات مطرح در فضای سیاسی و رسانههای اسرائیل بود.
نتانیاهو بارها این گمانهزنیها را رد و تاکید کرد که «آمریکا سیاست امنیتی اسرائیل را دیکته نمیکند.«
دونالد ترامپ در گفتوگویی که ۱۱ آبان با رسانه آمریکایی سیبیاس داشت بطور ضمنی این اعمال فشار را تایید کرد.
ترامپ در این مصاحبه در رابطه با جنگ ۱۲روزه از نتانیاهو تمجید و او را «نخستوزیر زمان جنگ» معرفی کرد، سپس افزود: «بعضی کارهایی که انجام میداد را دوست نداشتم و دیدی که در آن مورد [فشار به اسرائیل برای پایان دادن به جنگ غزه] چه کردم، اما در مورد ایران خوب با هم کار کردیم. آنها را بهشدت هدف قرار دادیم و وقتی که باید توقف میکردیم، متوقف شدیم.»
خبرگزاری رویترز دوشنبه ۱۲ آبان در گزارشی به نقل از یاد ویشم، یادواره جهانی هولوکاست در اورشلیم، نوشت که این دستاورد نشانهای از هفت دهه تلاش است و در قلب آن ماموریت برای شناسایی هویت قربانیان قتلعام نازیها در جنگ جهانی دوم قرار دارد.
یاد ویشم افزود که حدود یک میلیون قربانی یهودی همچنان ناشناخته هستند و احتمالا بسیاری از آنها برای همیشه ناشناخته خواهند ماند.
با این حال، این مرکز معتقد است که با ابزارهایی مانند هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی، ممکن است بتواند ۲۵۰ هزار نام دیگر که تا به حال برای تحقیق دستی قابل دسترسی نبودهاند را از طریق تجزیه و تحلیل صدها میلیون سند شناسایی کند.
با کاهش تعداد بازماندگان هولوکاست و نزدیک شدن به زمانی که شاهدان عینی دیگر وجود نخواهند داشت، دانی دیان، رییس یاد ویشم گفت رسیدن به این مرحله از شناسایی پنج میلیون نام، یادآور یک وظیفه ناتمام است.
او گفت: «پشت هر نام یک زندگی است که اهمیت داشت، کودکی که هرگز بزرگ نشد، پدر و مادری که هرگز به خانه بازنگشتند، صدایی که برای همیشه خاموش شد. این وظیفه اخلاقی ماست که اطمینان حاصل کنیم هر قربانی به یاد سپرده شود تا هیچکس در تاریکی ناشناسی باقی نماند.»
یاد ویشم در مه ۲۰۲۴ اعلام کرد که نرمافزار هوش مصنوعی خود را برای جستوجو در میان انبوهی از اسناد جهت شناسایی صدها هزار یهودی کشتهشده در هولوکاست که نامشان از یادمانهای رسمی جا مانده، توسعه داده است.
نامهای قربانیان هولوکاست و همچنین پروندههای شخصی که زندگی بسیاری از آنها را روایت میکنند، در پایگاه داده آنلاین یاد ویشم به شش زبان گردآوری شدهاند.
بهگفته یاد ویشم، این پایگاه داده کمکهای زیادی به خانوادهها برای بازیابی بستگان گمشده و گرامیداشت عزیزانشان کرده است؛ بهویژه که بیشتر قربانیان بدون قبر دفن شده بودند.
الکساندر آوورام، مدیر سالن نامهای یاد ویشم که ریاست پایگاه داده مرکزی نام قربانیان را بر عهده دارد، گفت: «نازیها نهتنها قصد داشتند آنها را بکشند، بلکه میخواستند وجود آنها را محو کنند. با شناسایی پنج میلیون نام، ما هویت انسانی آنها را بازمیگردانیم و اطمینان میدهیم که یاد آنها باقی بماند.»
