اطلاعات و امنیت هلند، تهران را به تلاش برای ترور در اروپا متهم کرد؛ سفیر هلند احضار شد
سازمان اطلاعات و امنیت هلند (AIVD) در گزارش سالانه تازه خود جمهوری اسلامی را به تلاش برای انجام عملیات ترور در شهر هارلم در تابستان گذشته متهم کرده است. بر اساس این گزارش، جمهوری اسلامی همچنین در یک ترور نافرجام دیگر در پایان سال ۲۰۲۳ در مادرید، پایتخت اسپانیا نیز دست داشته است.
وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی با رد این گزارش، جمعه پنجم اردیبهشت از احضار سفیر هلند به وزارت امور خارجه خبر داد تا به «اتهامزنی بیاساس سازمان امنیت ملی هلند علیه ایران» اعتراض کند.
تهران اعلام کرد: «بهدنبال طرح ادعاهای بیاساس علیه جمهوری اسلامی از سوی سازمان امنیت ملی هلند، امیل فردریک دوبونت، سفیر این کشور در تهران از سوی علیرضا یوسفی، مدیرکل غرب اروپای وزارت امور خارجه احضار شد و مراتب اعتراض شدید کشورمان در این خصوص به وی ابلاغ گردید.»
این اطلاعیه «هرگونه دخالت ایران در عملیات سوءقصد در هلند» را بیاساس خواند.
به گزارش وبسایت اناواس هلند، سخنگوی وزارت خارجه این کشور تایید کرده که در پی افشاگری نقش جمهوری اسلامی در تلاش برای ترور در اروپا، کاسپار ولدکمپ، وزیر خارجه هلند، سفیر جمهوری اسلامی را احضار کرده است.
در گزارش سالانه سازمان اطلاعات و امنیت هلند آمده است که «بر اساس اطلاعات موجود»، به احتمال زیاد جمهوری اسلامی دستور ترور یکی از فعالان و نویسندگان ایرانی مخالف جمهوری اسلامی را در شهر هارلم در هلند صادر کرده است.
در این گزارش همچنین گفته شده است که جمهوری اسلامی در تلاش بوده تا یکی از منتقدان خود را در مادرید، پایتخت اسپانیا، ترور کند.
بهنوشته اناواس متهم کردن علنی یک کشور خارجی به تلاش برای ترور در خاک هلند اقدامی نادر محسوب میشود. آخرین بار در سال ۲۰۱۹ چنین اتهامی از سوی دولت هلند مطرح شد، که آن نیز به جمهوری اسلامی مربوط میشد. در سال ۲۰۱۹، یک سال پس از آنکه دو کارمند سفارت جمهوری اسلامی بهدلیل ارتباط با دو ترور در هلند از این کشور اخراج شدند، هلند بهطور رسمی و علنی حکومت ایران را به انجام ترور در خاک خود متهم کرد.
سفارت جمهوری اسلامی در هلند با انتشار بیانیهای، بخشهای ایران این گزارش را «بیاساس» خواند و اضافه کرد که جمهوری اسلامی خود «بزرگترین قربانی تروریسم» است.
جزییات ترور نافرجام در هارلم
سیامک تدین طهماسبی، روزنامهنگار و یکی از فعالان مخالف جمهوری اسلامی، ششم تیرماه ۱۴۰۳ در گفتوگو با ایراناینترنشنال از یک سوءقصد نافرجام علیه خود خبر داد.
در جریان ترور نافرجامی که در گزارش تازه سازمان اطلاعات و امنیت هلند به آن اشاره شده، سیامک تدین طهماسبی نیمهشب متوجه شد که دو مرد در حال بالا رفتن از بالکن خانهاش هستند. این دو نفر در آن لحظه از طریق تلفن همراه با فرد سومی در تماس بودند که ظاهرا دستورالعملهایی به آنها میداد.
پس از دستگیری این دو نفر، مشخص شد که هر دو از چهرههای شناختهشده در محافل جنایی در هلند هستند و همچنین برای شرکت در تلاش پیشین برای ترور آلهخو ویدال-کودراس، سیاستمدار پیشین و منتقد سرسخت جمهوری اسلامی در مادرید نیز تحت تعقیب بودهاند.
براساس تحقیقات انجامشده، جمهوری اسلامی در هر دو مورد از همان الگوی تکراری استفاده کرده است: بهکارگیری شبکههای جنایتکار برای حذف فیزیکی مخالفان خود. این روش موجب میشود که اثبات قضایی ارتباط مستقیم ترورها با تهران بسیار دشوار باشد.
یکی از بازداشتشدگان کلمبیایی و دیگری یک مرد ۳۸ ساله تونسی با نام محرز عیاری بودند. بازداشتشده تونسی در ویلژوییف، یکی از شهرهای نزدیک پاریس، پایتخت فرانسه، بزرگ شده و زندگی کرده است.
عیاری که از سال ۲۰۲۲ به اتهام قتل فردی در فرانسه، تحت تعقیب پلیس این کشور بود، مظنون اصلی تیراندازی به آلخاندرو ویدال کوآدراس، سیاستمدار نزدیک به مجاهدین خلق، در مادرید اسپانیا در آبان سال ۱۴۰۲ هم به شمار میرود.
در هشتم فروردین ماه امسال برنامه تلویزیونی نیوز اوور (ساعت خبر) در هلند از «نگرانی جدی» سرویس امنیتی این کشور در مورد تهدیدهای جمهوری اسلامی علیه مخالفان خبر داد و تاکید کرد که جمهوری اسلامی با استفاده از تاکتیکهایی مانند ارعاب و تلاش برای ترور، تلاش میکند منتقدانش را ساکت کند.
در این برنامه اعلام شد که جمهوری اسلامی برای هدف قرار دادن مخالفان خود از سازمانهای تبهکار استفاده میکند.
سفارت جمهوری اسلامی در هلند در پاسخ به این برنامه این گزارشها را رد کرد.
در همین زمینه، رضوان الطاغی، تبهکار مراکشی-هلندی که از جمله به دلیل صدور دستور قتل دو تن از مخالفان حکومت جمهوری اسلامی مجرم شناخته شده است، همراه دو نفر دیگر به جرم ترورهای سازمانیافته به حبس ابد محکوم شده است. محمدرضا کلاهی صمدی، در زمان قتل در آذر ماه ۱۳۹۴، ۵۶ سال داشت و با نام علی معتمد در شهر آلمیره هلند زندگی میکرد. حکومت ایران میگوید که او عامل بمبگذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی در هفتم تیر سال ۱۳۶۰ بوده است.
احمد مولا ابوناهض مشهور به «احمد نیسی» نیز ۱۷ آبان ۱۳۹۶، در مقابل محل زندگیاش در شهر لاهه به قتل رسید. او یکی از رهبران «جنبش آزادیبخش الاحواز» بود.
چالشهای حقوقی در پیگیری پرونده
در پرونده تلاش برای ترور در هارلم نیز، هرچند دو مظنون در حال محاکمه هستند، اما فردی که گمان میرود از طرف حکومت ایران آنها را هدایت میکرد، همچنان متواری است. به همین دلیل، دادستانی شمال هلند اعلام کرده که بررسی منشاء ایرانی این عملیات در دستور کار نیست و انتشار گزارش سازمان اطلاعات و امنیت هلند نیز در این تصمیم تغییری ایجاد نخواهد کرد.
اشاره صریح سازمان اطلاعات و امنیت هلند به جمهوری اسلامی، آن هم تنها چند ماه پس از این حادثه در هارلم، امری کمسابقه است. در موارد پیشین، مانند حملات به شهروندان ایرانی در هلند در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷، دولت و سرویسهای اطلاعاتی هلند برای سالها سکوت اختیار کرده بودند؛ سکوتی که نارضایتی گستردهای را در میان جامعه ایرانیان تبعیدی و اعضای پارلمان هلند برانگیخت.
سخنگوی سازمان اطلاعات و امنیت هلند اما اکنون ز تغییر در این رویکرد خبر داده و گفته است: «ما از این پس هرجا لازم باشد، بهطور علنی خواهیم گفت چه کسی پشت ماجراست. نه با این امید که چنین اقداماتی متوقف شود، بلکه برای آنکه بهروشنی نشان دهیم ما متوجه آنچه در جریان است، هستیم.»
همراستا با رویکرد بریتانیا و سوئد
این تغییر موضع سازمان اطلاعات و امنیت هلند همراستا با سیاستهای اخیر سرویسهای اطلاعاتی بریتانیا و سوئد است که سال گذشته بهصورت علنی جمهوری اسلامی را مسئول اقدامات جنایی و استفاده از گروههای تبهکار در خاک خود دانستند.
در مقابل، جمهوری اسلامی ایران این اتهامات را بیاساس خوانده و آنها را بخشی از یک «کارزار همیشگی برای لکهدار کردن چهره بینالمللی ایران» توصیف کرده است.
روزنامه والاستریت ژورنال، ۲۰ مهر ۱۴۰۳ گزارش داد با توجه به سابقه استفاده جمهوری اسلامی از گروههای تبهکار برای حمله به اهداف مورد نظر خود در کشورهای غربی، حکومت ایران همچنان در تلاش است با استخدام این گروهها، منافع اسرائیل را در سراسر دنیا هدف قرار دهد.
این روزنامه نوشت حملات متعدد اسرائیل به جمهوری اسلامی و متحدان آن و همچنین کشته شدن حسن نصرالله، دبیرکل پیشین حزبالله لبنان، گزینههای پیش روی تهران برای مقابله با اسرائیل را محدود کرده است.
روزنامه گاردین در گزارشی در شهریور ۱۴۰۲ به تهدید، آزار و اذیت فعالان سیاسی مخالف جمهوری اسلامی در سراسر اروپا پرداخت و به نقل از ۱۵ تن از آنان که ساکن بریتانیا، فرانسه، آلمان، اسپانیا، سوئد و سوئیس هستند، نوشت که حکومت ایران پشت این کارزار سرکوب قرار دارد.
روزنامه دیلیمیل نیز روز ۱۸ فروردین ۱۴۰۳ گزارش داد حکومت ایران از گروههای جنایتکار سازمانیافته برای حمله به اهداف مورد نظر خود در اروپا استفاده میکند.
هر چند جمهوری اسلامی بر اساس قوانین شرعی، محدودیتهای فراوانی بر رفتار جنسی خارج از چارچوب ازدواج رسمی در ایران اعمال میکند اما به نظر میرسد رشد صنعت خدمات ماساژ به صورت زیرزمینی در شهرهای مختلف، به پوششی برای تنفروشی بدل شده است.
تنفروشی در قالب ارائه خدمات ماساژ که در شبکههای مجازی تبلیغ میشود و پربازدید شده است، از تناقضهای اخلاقی و اجتماعی-اقتصادی عمیق در جمهوری اسلامی حکایت دارد.
در کشوری که اخلاق عمومی بر پایه اصول اسلامی تعریف میشود، محبوبیت خدمات ماساژ در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام، پارادوکس قابل توجهی را به نمایش میگذارد.
به نظر میرسد بسیاری از این صفحهها در فضای مجازی در حال تبلیغ خدمات درمانی هستند اما بررسیهای دقیقتر ایراناینترنشنال واقعیت دیگری را آشکار میکند: شبکهای مخفی از تنفروشی، تحت پوشش خدمات درمانی فعالیت میکنند.
یکی از این صفحات به دست زنی اداره میشود که خود را دارنده مدرک فیزیولوژی از دانشگاه تهران و مدرک بینالمللی ماساژدرمانی از مالزی معرفی میکند و در پروفایل آن نوشته شده است: «من یک ماساژور هستم و در تهران برای زنان و مردان خدمات ماساژ ارائه میدهم.»
ایراناینترنشنال نمیتواند بهطور مستقل اصالت این صفحات یا محتوای آنها را تایید کند، علاوه بر این به نظر میرسد برخی از این صفحات، از ویدیوهایی از خدمات ماساژ در سایر کشورها را برای تبلیغ کار خود استفاده کردهاند.
این خدمات شامل ماساژ در منزل، ماساژ پا، ماساژ با سنگ داغ و ماساژ تایلندی است و در شماری از این صفحات هم عکسهایی از یک سالن ماساژ که ظاهرا در شمال تهران قرار دارد، به چشم میخورد.
وجود تعدادی ویدیو از زنان جوانی که در حال ماساژ مردان هستند، ظاهرا به مشتریان این امکان را میدهد که ماساژور مورد علاقه خود را انتخاب کنند.
با این حال، یکی از لینکهای موجود در یکی از این صفحهها، ما را به یک کانال تلگرام راهنمایی میکند و این کانال بُعد دیگری از خدمات ارائه شده در این مراکز را به تصویر میکشد.
محتویات این کانال تگرام نشان میدهد این مراکز چیزی فراتر از ماساژدرمانی سنتی در اختیار مشتریان میگذارند و خدمات آنها همچنین شامل سکس سهنفره یا گروهی و رابطه با لزبینها و افراد تراجنسیتی میشود.
قیمت این خدمات دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان برای یک ماساژ ۹۰ دقیقهای، چهار میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای ماساژ و رابطه جنسی، شش میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای یک شب خدمات، و ۱۳ میلیون تومان برای خدمات در طول ۲۴ ساعت تعیین شده است.
تنفروشی در ایران غیرقانونی است و برای افرادی که در آن مشارکت میکنند یا در تسهیل آن نقش دارند، مجازاتهای سنگینی در نظر گرفته میشود.
بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، «زنا»، یعنی رابطه جنسی بین دو فرد که رابطه زناشویی رسمی با همدیگر ندارند و همجنسگرایی میتواند به حبس، شلاق یا در مواردی به اعدام منجر شود.
ناظران میگویند علیرغم قوانین تنبیهی بیرحمانه جمهوری اسلامی، تجارت زیرزمینی روابط جنسی در ایران همچنان ادامه دارد و عواملی از جمله فقر، بیکاری، اعتیاد به مواد مخدر و کمبود تحصیلات به آن دامن میزند.
مشکلات شدید اقتصادی یکی از مهمترین دلایلی است که زنان در ایران را در معرض استثمار قرار میدهد و میتواند شماری از آنان را وادار به تنفروشی کند.
وقتی ایراناینترنشنال برای کسب اطلاعات بیشتر با مدیر کانال تلگرامی تماس گرفت، فردی با فهرستی از پیش آماده شده که جزییات قوانین و روشهای پرداخت را توضیح میداد، به این تماس پاسخ داد.
به گفته او، مشتریان باید نیمی از هزینهها را پیش از دریافت خدمات و نیمی دیگر را پس از آن پرداخت کنند، البته پیشپرداخت باید به حساب فرد دیگری صورت میگرفت و این موضوع میتواند به این معنی باشد که این صفحات و کانال در کار کلاهبرداری باشند.
وجود این صفحات در فضای مجازی، چه جعلی و چه واقعی، تصویری نگرانکننده از زندگی در حکومت جمهوری اسلامی به تصویر میکشد: یا افرادی در حال سواستفاده از تجارت غیرقانونی تنفروشی برای گول زدن جوانان و کلاهبرداری از آنان هستند و یا زنان جوانی از سنین ۲۰ تا ۴۰ ساله حاضر هستند برای سه میلیون تومان تنفروشی کنند.
ادامه بررسی های ایراناینترنشنال، نشان داد صفحات مشابه متعددی در فضای مجازی وجود دارند که به دست ادمینهای ایرانی اداره میشوند.
برخی از این صفحات به صورت تلویحی و مبهم به تبلیغ ارائه خدمات جنسی میپردازند و برخی دیگر آشکارا از آن سخن میگویند. قیمت این خدمات با توجه به عوامل مختلفی از دو میلیون تومان تا ۱۵ میلیون تومان متغیر است.
به دلیل ماهیت حساس این مطلب و حفظ امنیت افرادی که عکس آنها در این صفحات قرار داده شده است، ایراناینترنشنال از ذکر اسامی درج شده در این صفحات خودداری میکند.
«آ» که میگوید زنی ۲۴ ساله است که تصویرش در یکی از آگهیهای تبلیغ ارائه خدمات جنسی در فضای مجازی دیده میشود.
آنچنان که در تبلیغ ادعا شده او با ارائه گواهی سلامت و همچنین گواهی واکسیناسیون کرونا به مشتریان اطمینان خاطر میدهد که خطر ابتلا به بیماریهای مراقبتی از طریق رابطه جنسی وجود ندارد.
عکسهایی با لباسهای مختلف از این زن در این صفحه موجود است و نوشته شده او برای هر روز همراهی یک مشتری خدمات جنسی، ۱۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان مطالبه میکند و با آنان به سفر نیز میرود.
زن دیگری با نام «میم»، ویدیوهایی شطرنجیشده از رابطه دهانی به اشتراک گذاشته است. او همچنین عکسهایی در سواحل، باشگاههای ورزشی و سایر مکانها در اختیار مشتریان بالقوه خود میگذارد و به نظر میرسد با به نمایش گذاشتن بدن خود سعی در جذب آنان دارد.
«ر» زنی دیگر است که میگوید ۲۷ ساله است و آمادگی خود را برای سفرهای بینالمللی با مشتریان اعلام کرده است.
زن دیگری با نام «گاف» در یک ویدیوی تبلیغاتی دیده میشود و از یک استخر، بوسه و چشمک را روانه مشتریان خود میکند.
مقامهای جمهوری اسلامی در مواجهه با تنفروشی به صورت گزینشی عمل میکنند. آنها در بسیاری موارد چشم خود را به روی واقعیتهای موجود میبندند و در تعدادی از موارد نیز به شکلی بیرحمانه افراد دخیل در تنفروشی را سرکوب میکنند.
به همین دلیل، این باور وجود دارد که تصمیمات و شیوه برخورد مسئولان حکومت در حوزه برخورد با مساله تجارت جنسی، تحت تاثیر فساد و رشوهگیری اتخاذ میشود.
هرچند نگاه عامه مردم در ایران به تنفروشی، تحت تاثیر ارزشهای محافظهکارانه مذهبی، تا حد زیادی منفی است، اما اکنون بسیاری اذعان دارند که عوامل اجتماعی-اقتصادی در دامن زدن به این پدیده نقشی کلیدی ایفا میکنند.
همزمان، تلاشها برای مبارزه با تنفروشی در ایران به دلیل محدودیتهای قانونی و فرهنگی با موانع زیادی روبهرو شده است.
اگرچه برخی ابتکارات با هدف حمایت و بازپروری کارگران جنسی در ایران وجود دارد، اما سازمانهای غیردولتی فعال در این زمینه با مشکلات زیادی از جمله فشارهای حکومت و نگاه منفی جامعه دست به گریبان هستند.
به گفته کارشناسان و متخصصان این حوزه، مواجهه موثر با پدیده تنفروشی تنها با شناسایی و تلاش برای رفع عوامل ریشهای آن، مانند فقر و نگاه غیرامنیتی و آسیبشناسانه به این معضل امکانپذیر است.
بهعلاوه، آگاهیبخشی، خدمات آموزشی، آموزش حرفهای و مراقبتهای پزشکی از دیگر شاخصههای مهمی هستند که باید در مسیر حل معضل تنفروشی در نظر گرفته شوند.
حکومت به دنبال اجرای سختگیرانه قوانین خود در حوزه «اخلاق»، از جمله حجاب اجباری است. در سوی دیگر، تنفروشی بیداد میکند و زنان آسیبپذیر را درست زیر چشم حکومت مورد استثمار قرار میدهد.