تحلیلگر ارشد در ایراناینترنشنال
ایران در روزهای اخیر با بحرانهای متعدد اقتصادی و اجتماعی روبهرو شده است. افزایش قیمت دلار و سکه، کمبود و گرانی مواد غذایی، قطعی مکرر برق و بحران دارو، تنها بخشی از مشکلاتی است که زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار داده است.
در شرایطی که نرخ دلار به ۹۴ هزار تومان و قیمت سکه به ۷۹ میلیون تومان رسیده، بازار مواد غذایی نیز دچار نابسامانی شدید شده است. قیمت سیبزمینی و پیاز بهشکل افسارگسیختهای افزایش یافته، قطعیهای مکرر برق ادامه دارد و داروخانهها نسبت به تشدید بحران دارویی هشدار دادهاند.
در این وضعیت، بهنظر میرسد که دولت کنترل اقتصاد را از دست داده است و قادر به مدیریت بحرانهای جاری نیست.
شهروندان روز به روز با فشارهای اقتصادی بیشتری روبهرو میشوند، در حالی که هیچ چشماندازی برای بهبود اوضاع مشاهده نمیشود. جامعه در شرایط پیشا-قیام قرار گرفته و نارضایتی عمومی در حال گسترش است.
پرسش اساسی این است که آیا جمهوری اسلامی با یک سقوط اقتصادی مواجه شده است یا اینکه همچنان، به تعبیر رهبر جمهوری اسلامی، «در مسیر رسیدن به قله» قرار دارد؟
یکی از مهمترین بحرانهای جاری، افزایش بیسابقه قیمت کالاهای اساسی است. نرخ برنج که در ابتدای سال بین ۱۰۰ تا ۱۱۰ هزار تومان بود، اکنون به ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان رسیده است.
قیمت گوشت نیز بین ۶۰۰ هزار تا یک میلیون تومان در نوسان است. افزایش مداوم قیمت مرغ، تخممرغ، نان، روغن و سایر اقلام اساسی، امکان انتخاب را از خانوارها سلب کرده و بسیاری از اقشار جامعه را در تامین مایحتاج اولیه خود ناتوان ساخته است.
شرایط به گونهای پیش رفته که حتی اقلامی مانند سیبزمینی و پیاز نیز با بحران قیمت مواجه شدهاند. این وضعیت نشاندهنده فروپاشی کامل توان اقتصادی خانوادههاست؛ چراکه این دو ماده غذایی، آخرین گزینههای موجود در سفرههای مردم محسوب میشوند.
کمبود و گرانی دارو نیز به بحرانی مضاعف تبدیل شده است. مسئولان حوزه دارو هشدار دادهاند که قیمت برخی داروهای خاص ممکن است با افزایش ۷۰۰ تا ۸۰۰ درصدی مواجه شود. در عین حال، داروخانهداران نیز اعلام کردهاند که در آستانه ورشکستگی قرار دارند، چراکه سازمان تامین اجتماعی مطالبات آنها را پرداخت نمیکند.
در حالی که بحرانهای داخلی بهشدت افزایش یافته، مقامات جمهوری اسلامی به جای رسیدگی به مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور، بر موضوعاتی همچون مسائل منطقهای و تسلیحاتی تمرکز کردهاند.
رهبر جمهوری اسلامی همچنان درباره غزه و لبنان سخن میگوید، فرماندهان سپاه از ساخت موشکهای جدید صحبت میکنند و پزشکیان، به جای ارائه راهکار عملی، صرفا به بیان جملات کلی و شعاری بسنده کرده است.
این وضعیت موجب افزایش نارضایتی عمومی شده و بسیاری از شهروندان احساس میکنند که دولت آنها را به حال خود رها کرده است. در چنین شرایطی، کشور با بحران چندوجهی روبهرو شده است که نه تنها اقتصادی، بلکه اجتماعی و سیاسی نیز هست.
بررسی شرایط کنونی ایران نشان میدهد که مشکلات اقتصادی به شکلی مستمر، ترکیبی و همزمان در حال گسترش است. گرانی کالاهای اساسی، کاهش قدرت خرید مردم، قطعیهای مکرر برق، بحران دارو و بیتوجهی دولت به مشکلات داخلی، همگی نشانههایی از یک فروپاشی اقتصادی و اجتماعی است و نگرانیها درباره آینده ایران را افزایش داده است.
